Lucas 16
Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs ARIB
1 Ísu wení kísau-waasisafena séna moórá-aai ísáaro. Moóráwigo moparáwínkwáráꞌ-wáásígó kísau-waasisafena séna kesí moparáwínkáꞌá káráwiyuwo sisaná miyá isasá tuwímbai tésa sésa ení moparáwínkáꞌá ímba kaweꞌ-úmai káráwiyaisana ení óntamba áwiyokaiye sewaná
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 miwá iséna káráwiyaiwaimba áántaisana tisaná séna enáái sewaꞌá isáúmpo kesí moparáwínkáꞌá ímba káráwinompo kesí moparáwínkáꞌá káráwinda-aufai agai-símínaꞌa ení kísaugoni áwáu awánaano sisaná
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 wéwena imáyáa éna kesí óraakomo siꞌmátuwainaꞌa nóra ónaumno. Kemá ímba fasiꞌaénkó póꞌa maramó ufí-kísáú ímba kanaaꞌá maénaumpo inaimó sísáféna sigaé ínífo
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 miyá éꞌa aasásóíꞌá úmae wénonana siꞌmátuwainasa miwítí naaúmpaꞌa sínkaresa tómbá siménááwe-imayaa uwásuwena
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 wení óraakompakembo ánaaemba méyánónaumne sésa úwoimo maiyáan-kwaasi táántaisana moóráwigo tisaná séna kesí óraakomba nóraumai-meyana amínono sisaná
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 séna sáwífaꞌ-masawemba 100 masawemba ówitamai aménaumne sisaná miwá séna ení aúfáífimba ímba 100 iye sindá 50 iye símai agai-simiyó sisaná miyá isaná
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 moóráwigo tisaná séna kesí óraakomba nóraumai-meyana amínono sisaná séna sáwífa-ton-unamba 100 unamba aménaumne sisaná miwá séna ení aúfáífimba ímba 100 iye sindá 80 iye símai agauwó sisaná
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 minááímó simbá óraakomba simáméwana iséna wení moparáwínká sáwíꞌa úmai káráwiyaiwaintafena séna kaweꞌ-ímáyááwáráꞌ-wáásímó ontembá miyá óne siyáiye. Marapáꞌ-wáásí kentí imáyáarakemba ásawimai miyámó ondawí kaweꞌá íníye símai wémaefo sámo kain-áémpáꞌó méraan-kwaasi ímba miyá wéowe. Miyáumai óraako wení moparáwínkáꞌó káráwiyaiwaintafena séna kaweꞌ-ímáyááwáráꞌ-wáásímó ontembá miyá óne siyáiye Ísu siyáiye.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Ísu simásuwena minááísáféna séna ísáaro. Marapáꞌá kentí óntantamba túwaꞌnai íyasa kentí waási-iꞌa íyaꞌa kentí óntambo taiꞌáíndaraꞌa wíyómpaꞌo ésa iyíyan-kanaa wíyómpaꞌa minkwáásí tuwánésa aamoí uwátinkanaawe.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Kári-tantaakaꞌa kaweꞌ-úmaimo káráwiyowi óraa-tantaakaꞌwaraꞌa kaweꞌ-úmai káráwiyonaawe. Kári-tantaakaꞌa sáwíꞌa úmaimo káráwiyowi óraa-tantaakaꞌa sáwíꞌa úmai káráwiyonaawe.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Marapá-tántáákáꞌó ímbo kaweꞌ-úmaimo káráwiyaiyawimo éna Maníkó wíyómpaken-tantaaꞌa ímba tiména káráwiyoro síníye.
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Marapáꞌó Maníkómpákén-tántáákáꞌó ímbo kaweꞌ-úmaimo káráwiyaiyawimo éna Maníkó wíyómpaken-tantaaꞌa ímba tiména kendén-iye síníye.
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Ímba kanaaꞌá kae-káwáá-wáásítí kísau wémaewe. Miyámó ésamo ésa moóráwigomba aamoí ésa moóráwigomba ímba aamoí uwánkanaawe. Miyámó ésamo ésa moóráwigoni kísau kaweꞌ-úmai maésa moóráwigoni kísau tuwesaraí ónááwe. Miyáumai Maníkóní kísaumo maéꞌo éꞌa sáwífaꞌ-ontamba maénaumne-imayaa ímba úmae iyónááwe. Sáwífaꞌ-ontamba maénaumne-imayaamo éꞌo éꞌa Maníkóní kísau ímba maénááwe Ísu siyáiye.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Ísu minááí súwasa ámáán-kawaa-waasi isésa óntantafesa aamoí wéesa pósa Ísun-awíyáái uwaná
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Ísu simátimena séna kembiwí waási túrankaꞌa kawe-kísáú wémaewasa tuwánésa sésa kaweꞌ-wáásín-owe wésefo Maníkó kentí imáyáa wétuwanaiye. Seyaafá-tántáákón-áúmo mósá máráán-tantaatafena Maníkó sáwísamban-iye wésiye Ísu siyáiye.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Ísu simátimena séna Mósese Maníkóní ámáámbo simátímakain-aaiye Maníkón-aaimo simátímakaawimo agaimakáan-aaiye mindá aambó usukáín-ááímó éna Yónimo nombó maitínkarainkaꞌa minááí tiyáiye. Káféꞌa ásé-aai Maníkó wení waásimo kawáánin-aai wésimatimemba pósa waási Maníkómó kawáánipaꞌa tiyáántámba fasiꞌámaesa wéiyaferaawe.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Marawé wíyóne taiꞌáínífo Maníkóní ámáámba káriꞌ-amaane óraaꞌ-amaane ímbo taiꞌáínda aasiyaasí waéꞌwaeꞌa íníye.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Moóráwigo awaainímbá aiꞌmátuwenamo fíꞌon-inimbo máímba umémbá wémaiye. Moórá-waasigo aiꞌmátukain-inimbo máímba wewáráꞌá umémbá wémaiye Ísu siyáiye.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 Ísu séna moórá-aai ísáaro. Óntawaraꞌ-waasigo ména kaweꞌ-únánkwátói sáwífaꞌa makéna kawe-tómbá námaꞌnamaꞌ-isaná
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 — ausente —
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 — ausente —
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Ánaaemba ímbo óntamo makáin-kwaasigo púwísasa Maníkóní kísau-waasi wíyómpakewi kunáíꞌmaesa Émbaramumo kaweꞌ-mápáꞌó méraipaꞌa móankaraawana óntawaraꞌ-waasigo púwísasa utámakaawana
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 púwón-aempaꞌo iyamó wégaipaꞌa óraaꞌ-aiꞌa isaná ména mósá awánaimba némpaꞌa Émbaramuwe Rásarasiyeꞌa méraayana tuwánéna
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 aaemáífinkemba séna kesifóo Émbaramuwo iyamó wégaipaꞌa óraa-siꞌa isaꞌá méraumpo arumbá uwásinke Rásarasimba aiꞌmárénana kunkéna ayáámba nompí támai sinááfíyaꞌa maráínana tasíyasi íno sisaná
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Émbaramu séna kesááninko marapáꞌó méraandaraꞌa seyaafá-káwé-tántááꞌá makáampo Rásarasi sáwíꞌa úmai méraifo mindásafe imáyáan-uwo. Káféꞌa wemá kaweꞌ-úmai méraifo embá áíꞌo ipaꞌá méraane.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Senda-ááíwáráꞌá imáyáan-uwo. Afufumpimbá óraa-tunai wéraifo ímba wété ónááfo sisaná
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 óntawaraꞌ-waasigo séna kesifó Émbaramuwo emó sénda-aaisafeꞌa simámeꞌúne. Rásarasimba aiꞌmárénana kesifoní naaópaꞌa
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 séfataase kesífárawaisai méraafo kusimátimena sáwí-marupaꞌo iyamó kaipaꞌá tefó simátimino sisaná
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Émbaramu séna Mósesemo siyáin-aaiye Maníkón-aaimo simátímakaawi siyáan-aaiye aúfáífimbo agaimakáamba pósa toráumai isánááwe sisaná
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 kesifó Émbaramuwo ímbanifo moóráwigo pukáimpinkemba íyáfasinena kusimátiminasa sáwí-imayaa tuwésa Maníkómpáꞌá kónááwe sisaná
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Émbaramu séna Mósesemo siyáin-aaiye Maníkón-aaimo simátímakaawi siyáan-aaiye ímbo isésamo ésa pukáimpinkembo íyáfasinkaiwain-aai ímba isánááwe Émbaramu siyáiye Ísu siyáiye.
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.