Lucas 16
Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs ACF
1 Ísu wení kísau-waasisafena séna moórá-aai ísáaro. Moóráwigo moparáwínkwáráꞌ-wáásígó kísau-waasisafena séna kesí moparáwínkáꞌá káráwiyuwo sisaná miyá isasá tuwímbai tésa sésa ení moparáwínkáꞌá ímba kaweꞌ-úmai káráwiyaisana ení óntamba áwiyokaiye sewaná
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 miwá iséna káráwiyaiwaimba áántaisana tisaná séna enáái sewaꞌá isáúmpo kesí moparáwínkáꞌá ímba káráwinompo kesí moparáwínkáꞌá káráwinda-aufai agai-símínaꞌa ení kísaugoni áwáu awánaano sisaná
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 wéwena imáyáa éna kesí óraakomo siꞌmátuwainaꞌa nóra ónaumno. Kemá ímba fasiꞌaénkó póꞌa maramó ufí-kísáú ímba kanaaꞌá maénaumpo inaimó sísáféna sigaé ínífo
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 miyá éꞌa aasásóíꞌá úmae wénonana siꞌmátuwainasa miwítí naaúmpaꞌa sínkaresa tómbá siménááwe-imayaa uwásuwena
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 wení óraakompakembo ánaaemba méyánónaumne sésa úwoimo maiyáan-kwaasi táántaisana moóráwigo tisaná séna kesí óraakomba nóraumai-meyana amínono sisaná
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 séna sáwífaꞌ-masawemba 100 masawemba ówitamai aménaumne sisaná miwá séna ení aúfáífimba ímba 100 iye sindá 50 iye símai agai-simiyó sisaná miyá isaná
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 moóráwigo tisaná séna kesí óraakomba nóraumai-meyana amínono sisaná séna sáwífa-ton-unamba 100 unamba aménaumne sisaná miwá séna ení aúfáífimba ímba 100 iye sindá 80 iye símai agauwó sisaná
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 minááímó simbá óraakomba simáméwana iséna wení moparáwínká sáwíꞌa úmai káráwiyaiwaintafena séna kaweꞌ-ímáyááwáráꞌ-wáásímó ontembá miyá óne siyáiye. Marapáꞌ-wáásí kentí imáyáarakemba ásawimai miyámó ondawí kaweꞌá íníye símai wémaefo sámo kain-áémpáꞌó méraan-kwaasi ímba miyá wéowe. Miyáumai óraako wení moparáwínkáꞌó káráwiyaiwaintafena séna kaweꞌ-ímáyááwáráꞌ-wáásímó ontembá miyá óne siyáiye Ísu siyáiye.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Ísu simásuwena minááísáféna séna ísáaro. Marapáꞌá kentí óntantamba túwaꞌnai íyasa kentí waási-iꞌa íyaꞌa kentí óntambo taiꞌáíndaraꞌa wíyómpaꞌo ésa iyíyan-kanaa wíyómpaꞌa minkwáásí tuwánésa aamoí uwátinkanaawe.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Kári-tantaakaꞌa kaweꞌ-úmaimo káráwiyowi óraa-tantaakaꞌwaraꞌa kaweꞌ-úmai káráwiyonaawe. Kári-tantaakaꞌa sáwíꞌa úmaimo káráwiyowi óraa-tantaakaꞌa sáwíꞌa úmai káráwiyonaawe.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Marapá-tántáákáꞌó ímbo kaweꞌ-úmaimo káráwiyaiyawimo éna Maníkó wíyómpaken-tantaaꞌa ímba tiména káráwiyoro síníye.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Marapáꞌó Maníkómpákén-tántáákáꞌó ímbo kaweꞌ-úmaimo káráwiyaiyawimo éna Maníkó wíyómpaken-tantaaꞌa ímba tiména kendén-iye síníye.
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Ímba kanaaꞌá kae-káwáá-wáásítí kísau wémaewe. Miyámó ésamo ésa moóráwigomba aamoí ésa moóráwigomba ímba aamoí uwánkanaawe. Miyámó ésamo ésa moóráwigoni kísau kaweꞌ-úmai maésa moóráwigoni kísau tuwesaraí ónááwe. Miyáumai Maníkóní kísaumo maéꞌo éꞌa sáwífaꞌ-ontamba maénaumne-imayaa ímba úmae iyónááwe. Sáwífaꞌ-ontamba maénaumne-imayaamo éꞌo éꞌa Maníkóní kísau ímba maénááwe Ísu siyáiye.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Ísu minááí súwasa ámáán-kawaa-waasi isésa óntantafesa aamoí wéesa pósa Ísun-awíyáái uwaná
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Ísu simátimena séna kembiwí waási túrankaꞌa kawe-kísáú wémaewasa tuwánésa sésa kaweꞌ-wáásín-owe wésefo Maníkó kentí imáyáa wétuwanaiye. Seyaafá-tántáákón-áúmo mósá máráán-tantaatafena Maníkó sáwísamban-iye wésiye Ísu siyáiye.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 Ísu simátimena séna Mósese Maníkóní ámáámbo simátímakain-aaiye Maníkón-aaimo simátímakaawimo agaimakáan-aaiye mindá aambó usukáín-ááímó éna Yónimo nombó maitínkarainkaꞌa minááí tiyáiye. Káféꞌa ásé-aai Maníkó wení waásimo kawáánin-aai wésimatimemba pósa waási Maníkómó kawáánipaꞌa tiyáántámba fasiꞌámaesa wéiyaferaawe.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Marawé wíyóne taiꞌáínífo Maníkóní ámáámba káriꞌ-amaane óraaꞌ-amaane ímbo taiꞌáínda aasiyaasí waéꞌwaeꞌa íníye.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Moóráwigo awaainímbá aiꞌmátuwenamo fíꞌon-inimbo máímba umémbá wémaiye. Moórá-waasigo aiꞌmátukain-inimbo máímba wewáráꞌá umémbá wémaiye Ísu siyáiye.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Ísu séna moórá-aai ísáaro. Óntawaraꞌ-waasigo ména kaweꞌ-únánkwátói sáwífaꞌa makéna kawe-tómbá námaꞌnamaꞌ-isaná
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 — ausente —
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 — ausente —
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Ánaaemba ímbo óntamo makáin-kwaasigo púwísasa Maníkóní kísau-waasi wíyómpakewi kunáíꞌmaesa Émbaramumo kaweꞌ-mápáꞌó méraipaꞌa móankaraawana óntawaraꞌ-waasigo púwísasa utámakaawana
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 púwón-aempaꞌo iyamó wégaipaꞌa óraaꞌ-aiꞌa isaná ména mósá awánaimba némpaꞌa Émbaramuwe Rásarasiyeꞌa méraayana tuwánéna
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 aaemáífinkemba séna kesifóo Émbaramuwo iyamó wégaipaꞌa óraa-siꞌa isaꞌá méraumpo arumbá uwásinke Rásarasimba aiꞌmárénana kunkéna ayáámba nompí támai sinááfíyaꞌa maráínana tasíyasi íno sisaná
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Émbaramu séna kesááninko marapáꞌó méraandaraꞌa seyaafá-káwé-tántááꞌá makáampo Rásarasi sáwíꞌa úmai méraifo mindásafe imáyáan-uwo. Káféꞌa wemá kaweꞌ-úmai méraifo embá áíꞌo ipaꞌá méraane.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Senda-ááíwáráꞌá imáyáan-uwo. Afufumpimbá óraa-tunai wéraifo ímba wété ónááfo sisaná
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 óntawaraꞌ-waasigo séna kesifó Émbaramuwo emó sénda-aaisafeꞌa simámeꞌúne. Rásarasimba aiꞌmárénana kesifoní naaópaꞌa
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 séfataase kesífárawaisai méraafo kusimátimena sáwí-marupaꞌo iyamó kaipaꞌá tefó simátimino sisaná
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Émbaramu séna Mósesemo siyáin-aaiye Maníkón-aaimo simátímakaawi siyáan-aaiye aúfáífimbo agaimakáamba pósa toráumai isánááwe sisaná
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 kesifó Émbaramuwo ímbanifo moóráwigo pukáimpinkemba íyáfasinena kusimátiminasa sáwí-imayaa tuwésa Maníkómpáꞌá kónááwe sisaná
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Émbaramu séna Mósesemo siyáin-aaiye Maníkón-aaimo simátímakaawi siyáan-aaiye ímbo isésamo ésa pukáimpinkembo íyáfasinkaiwain-aai ímba isánááwe Émbaramu siyáiye Ísu siyáiye.
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.