Lucas 15
Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs VC
1 Taakisi-óntámbó máún-umen-kwaasiye sáwíꞌo un-kwáásíyé Ísumpaꞌa wenáái isánae sésa tuwasá
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 ámáán-kawaa-waasiye ámáámbo sun-kwáásíyé tuwánésa tirunkó sáwíꞌa úwasa keáímbá sésa sáwí-waasiseꞌa tómbá wénena aaimó simbá sáwíꞌa wéiye suwaná
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Ísu minááí iséna waéꞌmai-aai séna
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 sipisípiyaꞌo káráwiyowimo on-ááí ísáaro. Moóráwigo sáwífaꞌa 100 sipisipiyaꞌa káráwiyaisana moórá-sipisipi áwiyoꞌwisasa misáwífá-sípísípí ufáꞌá méraawana moórámo áwiyoꞌwimba kosaafá émena awánéna
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 aamoí éna áúwaataꞌmaena
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 naaópaꞌa téna wenamááraawe wení naaópaken-kwaasiye táántaisasa túwaandu owaná séna kesí sipisípi áwiyoꞌwisaꞌa kosaafá émeꞌa áíꞌmae túmpo aamoisá ónae sisasá aamoí uráawe.
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Simátime súne. Miyáumai wíyómpaꞌo méraawi marapáꞌó tuwánaamba arupíse úmaimo méraan-kwaasi kaweꞌ-úmaimo méraamba tuwánésa aamoí owasá sáwíꞌa úmaimo méraampinkemba sáwí-imayaa tuwésa Maníkómpáꞌá tíyasa Maníkóní kísau-waasi wíyómpaꞌo méraawi óraaꞌ-aamoi wéowe Ísu siyáiye.
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ísu séna moórá-aai imáyáan-oro. Moórá-ininko siyáánkai-ontan-arumba makáisana moórá
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 awánéna wenamááraawe wení naaópaken-kwaasiye táántaisasa túwaandu owaná simátimena séna kesí óntamba áwiyowisaꞌa saafá émeꞌa maiyáumpo aamoí íyataao sisasá aamoí uráawe.
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Simátimeꞌa súne. Miyáumai sáwíꞌo úmaimo méraampinkemba sáwí-imayaa tuwésa Maníkómpáꞌá tíyasa Maníkóní kísau-waasi wíyómpaꞌo méraawi óraaꞌ-aamoi wéowe Ísu siyáiye.
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Ísu séna moórá-aai imáyáan-oro. Moóráwigo kaeꞌ-íyámpóíwáráwí méraisana
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 ánaaenkewi afowántáféna séna ení seyaafá-tántááꞌá ímbo pukéndara káféꞌa tuwí-simiyo sisaná tuwímbai ááninkai tímísana
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 ánaaenkewi kárikaꞌa ména wembó ámakaim-boparawimba tiména óntan-aantemba maimaéna némpaꞌ-marafaꞌa koména sáwíꞌa úmaena wéiyena wení óntamba tuꞌmái
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 taíꞌásuwaisana
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 mimbáráfákén-kwáásígómpáꞌá wéna kísau maénae kosimámísana kesí marafáꞌá komé kesí póíyaꞌa káráwiyuwo sisaná
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 póíyaꞌa káráwiyena ááisafena úmae wéiyena póíti tómpínkémbá nánae séna sisasá ímba áméwana
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 ánaaemba kaweꞌ-ímáyáá éna séna kesifoní kísau-waasi sáwífa-tomba wénesa tímúꞌa faisasá arááꞌwaraꞌa wémaraafo maankáꞌá méꞌa sáái táínaꞌa puwúnafaimpoꞌa
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 maankáꞌá tuwéꞌa kesifompáꞌá wéꞌa séꞌa kesifóo Maníkón-aúrankaꞌe enaúrankaꞌe sáwíꞌa úmpo
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 kentáfé kesááninkowe sénda uwófíꞌa ómpo kesí kísau-waasiye siyó kosénaumne séna
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 mifáꞌá tuwéna témena aampaꞌá tisaná némpakemba afowá awánéna aruntaféna uwánkena aínténa kotaparéna ifiꞌá wétaisana
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 ááninko séna kesifóo Maníkón-aúrankaꞌe enaúrankaꞌe sáwíꞌa uráumpo kentáfé kesááninkowe sénda uwófíꞌa óne sisaná
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 afowá minááí ifátuwena wení kísau-waasi táántaisasa tewaná séna minúwóíyáámbá kaweꞌ-únánkwátói maimaé máuwankeꞌa kesáánimba intáféꞌa waiyambá wéuwankeꞌa aísamai ánáamba wéuwankeꞌa
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 ánóíwara-purumaka-araaꞌa maimaéꞌa mátufuꞌmai aamoi-tánómbá kaufíyata wéneta aamoisá uwánkáano.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Kesááninko áwiyokurai pukurái súnana úwoi ména timbá póta aamoisá ónaumne sisasá aamoí uráawe.
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 Aamoí owaná aifakéwí kísaufakembo timbá naankóní ewaaꞌá téna aamoimó on-ááí taiséna
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 kísau-waasigomba áántena séna nóinkaꞌ-aamoiya wéoo sisaná
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 enáfáꞌa kaweꞌ-úmai tiyáisana enafo séna ánóíwara-purumaka-araaꞌa tufúꞌmai kaúfóro sisasá miyá wéesa méraawe sisaná
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 minááí ísáísana arunkó sáwíꞌa isaná kaoréna ímba naaúmpaꞌa íyísana afowá máápaꞌa kuména aifakéwín-arumbá kusímai íyáísana
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 afowántáféna séna ayáátáákaꞌa esé méꞌa sáwífaꞌ-aatai wémaisuweꞌa enáái ímbo taraisúnda emó séndantemba miyá wéuna óraa-poiye kári-poiye méme-araaꞌe ímba tufú-simenaꞌa kesí waásiseꞌa naráumne.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Enááninko ení óraaꞌ-ontamba maimaé koména aare tineꞌá minóntámbá mátuꞌmai taíꞌásuwena tisá ánóíwara-purumaka-araaꞌa tufúꞌmai kau-améne sisaná
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 afowá séna ayáátáákaꞌa keséꞌo méraanda kesí seyaafá-tántááꞌá endén-iye.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Enáfáko áwiyokurai pukurái súnana úwoi ména tintáféta aamoisá uwánkaumne siyáiye Ísu siyáiye.
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.