Lucas 15
Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs BKJ
1 Taakisi-óntámbó máún-umen-kwaasiye sáwíꞌo un-kwáásíyé Ísumpaꞌa wenáái isánae sésa tuwasá
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 ámáán-kawaa-waasiye ámáámbo sun-kwáásíyé tuwánésa tirunkó sáwíꞌa úwasa keáímbá sésa sáwí-waasiseꞌa tómbá wénena aaimó simbá sáwíꞌa wéiye suwaná
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Ísu minááí iséna waéꞌmai-aai séna
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 sipisípiyaꞌo káráwiyowimo on-ááí ísáaro. Moóráwigo sáwífaꞌa 100 sipisipiyaꞌa káráwiyaisana moórá-sipisipi áwiyoꞌwisasa misáwífá-sípísípí ufáꞌá méraawana moórámo áwiyoꞌwimba kosaafá émena awánéna
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 aamoí éna áúwaataꞌmaena
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 naaópaꞌa téna wenamááraawe wení naaópaken-kwaasiye táántaisasa túwaandu owaná séna kesí sipisípi áwiyoꞌwisaꞌa kosaafá émeꞌa áíꞌmae túmpo aamoisá ónae sisasá aamoí uráawe.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Simátime súne. Miyáumai wíyómpaꞌo méraawi marapáꞌó tuwánaamba arupíse úmaimo méraan-kwaasi kaweꞌ-úmaimo méraamba tuwánésa aamoí owasá sáwíꞌa úmaimo méraampinkemba sáwí-imayaa tuwésa Maníkómpáꞌá tíyasa Maníkóní kísau-waasi wíyómpaꞌo méraawi óraaꞌ-aamoi wéowe Ísu siyáiye.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Ísu séna moórá-aai imáyáan-oro. Moórá-ininko siyáánkai-ontan-arumba makáisana moórá
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 awánéna wenamááraawe wení naaópaken-kwaasiye táántaisasa túwaandu owaná simátimena séna kesí óntamba áwiyowisaꞌa saafá émeꞌa maiyáumpo aamoí íyataao sisasá aamoí uráawe.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Simátimeꞌa súne. Miyáumai sáwíꞌo úmaimo méraampinkemba sáwí-imayaa tuwésa Maníkómpáꞌá tíyasa Maníkóní kísau-waasi wíyómpaꞌo méraawi óraaꞌ-aamoi wéowe Ísu siyáiye.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Ísu séna moórá-aai imáyáan-oro. Moóráwigo kaeꞌ-íyámpóíwáráwí méraisana
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 ánaaenkewi afowántáféna séna ení seyaafá-tántááꞌá ímbo pukéndara káféꞌa tuwí-simiyo sisaná tuwímbai ááninkai tímísana
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 ánaaenkewi kárikaꞌa ména wembó ámakaim-boparawimba tiména óntan-aantemba maimaéna némpaꞌ-marafaꞌa koména sáwíꞌa úmaena wéiyena wení óntamba tuꞌmái
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 taíꞌásuwaisana
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 mimbáráfákén-kwáásígómpáꞌá wéna kísau maénae kosimámísana kesí marafáꞌá komé kesí póíyaꞌa káráwiyuwo sisaná
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 póíyaꞌa káráwiyena ááisafena úmae wéiyena póíti tómpínkémbá nánae séna sisasá ímba áméwana
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 ánaaemba kaweꞌ-ímáyáá éna séna kesifoní kísau-waasi sáwífa-tomba wénesa tímúꞌa faisasá arááꞌwaraꞌa wémaraafo maankáꞌá méꞌa sáái táínaꞌa puwúnafaimpoꞌa
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 maankáꞌá tuwéꞌa kesifompáꞌá wéꞌa séꞌa kesifóo Maníkón-aúrankaꞌe enaúrankaꞌe sáwíꞌa úmpo
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 kentáfé kesááninkowe sénda uwófíꞌa ómpo kesí kísau-waasiye siyó kosénaumne séna
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 mifáꞌá tuwéna témena aampaꞌá tisaná némpakemba afowá awánéna aruntaféna uwánkena aínténa kotaparéna ifiꞌá wétaisana
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 ááninko séna kesifóo Maníkón-aúrankaꞌe enaúrankaꞌe sáwíꞌa uráumpo kentáfé kesááninkowe sénda uwófíꞌa óne sisaná
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 afowá minááí ifátuwena wení kísau-waasi táántaisasa tewaná séna minúwóíyáámbá kaweꞌ-únánkwátói maimaé máuwankeꞌa kesáánimba intáféꞌa waiyambá wéuwankeꞌa aísamai ánáamba wéuwankeꞌa
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 ánóíwara-purumaka-araaꞌa maimaéꞌa mátufuꞌmai aamoi-tánómbá kaufíyata wéneta aamoisá uwánkáano.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Kesááninko áwiyokurai pukurái súnana úwoi ména timbá póta aamoisá ónaumne sisasá aamoí uráawe.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Aamoí owaná aifakéwí kísaufakembo timbá naankóní ewaaꞌá téna aamoimó on-ááí taiséna
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 kísau-waasigomba áántena séna nóinkaꞌ-aamoiya wéoo sisaná
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 enáfáꞌa kaweꞌ-úmai tiyáisana enafo séna ánóíwara-purumaka-araaꞌa tufúꞌmai kaúfóro sisasá miyá wéesa méraawe sisaná
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 minááí ísáísana arunkó sáwíꞌa isaná kaoréna ímba naaúmpaꞌa íyísana afowá máápaꞌa kuména aifakéwín-arumbá kusímai íyáísana
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 afowántáféna séna ayáátáákaꞌa esé méꞌa sáwífaꞌ-aatai wémaisuweꞌa enáái ímbo taraisúnda emó séndantemba miyá wéuna óraa-poiye kári-poiye méme-araaꞌe ímba tufú-simenaꞌa kesí waásiseꞌa naráumne.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Enááninko ení óraaꞌ-ontamba maimaé koména aare tineꞌá minóntámbá mátuꞌmai taíꞌásuwena tisá ánóíwara-purumaka-araaꞌa tufúꞌmai kau-améne sisaná
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 afowá séna ayáátáákaꞌa keséꞌo méraanda kesí seyaafá-tántááꞌá endén-iye.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Enáfáko áwiyokurai pukurái súnana úwoi ména tintáféta aamoisá uwánkaumne siyáiye Ísu siyáiye.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.