Lucas 15
Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs ARC
1 Taakisi-óntámbó máún-umen-kwaasiye sáwíꞌo un-kwáásíyé Ísumpaꞌa wenáái isánae sésa tuwasá
1 E chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 ámáán-kawaa-waasiye ámáámbo sun-kwáásíyé tuwánésa tirunkó sáwíꞌa úwasa keáímbá sésa sáwí-waasiseꞌa tómbá wénena aaimó simbá sáwíꞌa wéiye suwaná
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ísu minááí iséna waéꞌmai-aai séna
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 sipisípiyaꞌo káráwiyowimo on-ááí ísáaro. Moóráwigo sáwífaꞌa 100 sipisipiyaꞌa káráwiyaisana moórá-sipisipi áwiyoꞌwisasa misáwífá-sípísípí ufáꞌá méraawana moórámo áwiyoꞌwimba kosaafá émena awánéna
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e não vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 aamoí éna áúwaataꞌmaena
5 E, achando-a, a põe sobre seus ombros, cheio de júbilo;
6 naaópaꞌa téna wenamááraawe wení naaópaken-kwaasiye táántaisasa túwaandu owaná séna kesí sipisípi áwiyoꞌwisaꞌa kosaafá émeꞌa áíꞌmae túmpo aamoisá ónae sisasá aamoí uráawe.
6 e, chegando à sua casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque perdida.
7 Simátime súne. Miyáumai wíyómpaꞌo méraawi marapáꞌó tuwánaamba arupíse úmaimo méraan-kwaasi kaweꞌ-úmaimo méraamba tuwánésa aamoí owasá sáwíꞌa úmaimo méraampinkemba sáwí-imayaa tuwésa Maníkómpáꞌá tíyasa Maníkóní kísau-waasi wíyómpaꞌo méraawi óraaꞌ-aamoi wéowe Ísu siyáiye.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ísu séna moórá-aai imáyáan-oro. Moórá-ininko siyáánkai-ontan-arumba makáisana moórá
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até
9 awánéna wenamááraawe wení naaópaken-kwaasiye táántaisasa túwaandu owaná simátimena séna kesí óntamba áwiyowisaꞌa saafá émeꞌa maiyáumpo aamoí íyataao sisasá aamoí uráawe.
9 E, achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Simátimeꞌa súne. Miyáumai sáwíꞌo úmaimo méraampinkemba sáwí-imayaa tuwésa Maníkómpáꞌá tíyasa Maníkóní kísau-waasi wíyómpaꞌo méraawi óraaꞌ-aamoi wéowe Ísu siyáiye.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ísu séna moórá-aai imáyáan-oro. Moóráwigo kaeꞌ-íyámpóíwáráwí méraisana
11 E disse:
12 ánaaenkewi afowántáféna séna ení seyaafá-tántááꞌá ímbo pukéndara káféꞌa tuwí-simiyo sisaná tuwímbai ááninkai tímísana
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte da fazenda que por eles a fazenda.
13 ánaaenkewi kárikaꞌa ména wembó ámakaim-boparawimba tiména óntan-aantemba maimaéna némpaꞌ-marafaꞌa koména sáwíꞌa úmaena wéiyena wení óntamba tuꞌmái
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua e ali desperdiçou a sua fazenda, vivendo dissolutamente.
14 taíꞌásuwaisana
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 mimbáráfákén-kwáásígómpáꞌá wéna kísau maénae kosimámísana kesí marafáꞌá komé kesí póíyaꞌa káráwiyuwo sisaná
15 E foi e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 póíyaꞌa káráwiyena ááisafena úmae wéiyena póíti tómpínkémbá nánae séna sisasá ímba áméwana
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 ánaaemba kaweꞌ-ímáyáá éna séna kesifoní kísau-waasi sáwífa-tomba wénesa tímúꞌa faisasá arááꞌwaraꞌa wémaraafo maankáꞌá méꞌa sáái táínaꞌa puwúnafaimpoꞌa
17 E, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 maankáꞌá tuwéꞌa kesifompáꞌá wéꞌa séꞌa kesifóo Maníkón-aúrankaꞌe enaúrankaꞌe sáwíꞌa úmpo
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti.
19 kentáfé kesááninkowe sénda uwófíꞌa ómpo kesí kísau-waasiye siyó kosénaumne séna
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus trabalhadores.
20 mifáꞌá tuwéna témena aampaꞌá tisaná némpakemba afowá awánéna aruntaféna uwánkena aínténa kotaparéna ifiꞌá wétaisana
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 ááninko séna kesifóo Maníkón-aúrankaꞌe enaúrankaꞌe sáwíꞌa uráumpo kentáfé kesááninkowe sénda uwófíꞌa óne sisaná
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 afowá minááí ifátuwena wení kísau-waasi táántaisasa tewaná séna minúwóíyáámbá kaweꞌ-únánkwátói maimaé máuwankeꞌa kesáánimba intáféꞌa waiyambá wéuwankeꞌa aísamai ánáamba wéuwankeꞌa
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão e sandálias nos pés,
23 ánóíwara-purumaka-araaꞌa maimaéꞌa mátufuꞌmai aamoi-tánómbá kaufíyata wéneta aamoisá uwánkáano.
23 e trazei o bezerro cevado, e matai-
24 Kesááninko áwiyokurai pukurái súnana úwoi ména timbá póta aamoisá ónaumne sisasá aamoí uráawe.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Aamoí owaná aifakéwí kísaufakembo timbá naankóní ewaaꞌá téna aamoimó on-ááí taiséna
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e, quando veio e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 kísau-waasigomba áántena séna nóinkaꞌ-aamoiya wéoo sisaná
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 enáfáꞌa kaweꞌ-úmai tiyáisana enafo séna ánóíwara-purumaka-araaꞌa tufúꞌmai kaúfóro sisasá miyá wéesa méraawe sisaná
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 minááí ísáísana arunkó sáwíꞌa isaná kaoréna ímba naaúmpaꞌa íyísana afowá máápaꞌa kuména aifakéwín-arumbá kusímai íyáísana
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. E, saindo o pai, instava com ele.
29 afowántáféna séna ayáátáákaꞌa esé méꞌa sáwífaꞌ-aatai wémaisuweꞌa enáái ímbo taraisúnda emó séndantemba miyá wéuna óraa-poiye kári-poiye méme-araaꞌe ímba tufú-simenaꞌa kesí waásiseꞌa naráumne.
29 Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo
30 Enááninko ení óraaꞌ-ontamba maimaé koména aare tineꞌá minóntámbá mátuꞌmai taíꞌásuwena tisá ánóíwara-purumaka-araaꞌa tufúꞌmai kau-améne sisaná
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou a tua fazenda com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 afowá séna ayáátáákaꞌa keséꞌo méraanda kesí seyaafá-tántááꞌá endén-iye.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas
32 Enáfáko áwiyokurai pukurái súnana úwoi ména tintáféta aamoisá uwánkaumne siyáiye Ísu siyáiye.
32 Mas era justo alegrarmo- porque este teu irmão estava morto e reviveu; tinha-se perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.