Lucas 14
Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs ARC
1 Moórá-kanaa saagon-kánááráꞌá Ísu ámáán-kawaa-waasi óraaꞌ-waasigoni naaúmpaꞌa tómbó náíndasafena imérowasa saagaan-kánááráꞌó Ísu nóramo índa awánánae sésa imésa awánowana
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 moóráwigo aíyayaambo intorón-kwaasigo wení ewaaꞌá mérowana
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ísu minkwáásígómbá awánéna ámáán-kawaa-waasiye ámáámbo sun-kwáásíyé tísai ena séna saagaan-kánááráꞌá kanaará áíꞌo in-kwáásí asófankanaumno súwasa
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 isésa ímba aaí suwaná minkwáásígómbá áíkena kaweꞌá uwánkena séna énifo waaó súwana kóúwana
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 tísai ena séna kempínkémbá kentí iyámpóíyaꞌi kentí pórááraꞌiyo maipímbó kúwáfekainaꞌo éꞌa saagaan-kánááráꞌá ááéwa mósá fasinánááo Ísu súwasa
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 minááí ímba kanaaꞌá
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Aaí ímba anondáá suwasá tómbó nánaesamo
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 moóráwigo séna aaremó toꞌwaai on-tánómbá tamandaaó sína ímba aifaꞌá imauwó. Aifaꞌó iménanamo enáwíꞌo íyáákaraindawimo tínanamo éna
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 táántaindawi entáféna séna íyáfasinenana maankwáásígó maankáꞌá tamáíno sínana aigaé uwásuwe tínaaempaꞌa kumbéínone.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Énifo táántainamo tínaaempaꞌo iménanamo táántainda-waasigomo weyááríkaꞌo entáféna séna kesí waásiyo íyáfasine aifaꞌá imauwó sínamo iménasa awánésa enáwíꞌa mósá maránááwe.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Óraaꞌ-waasi úne síyawi Maníkó miwí túwíꞌa múra tiyuwáínífo káriꞌ-waasi únemo síyawi Maníkó miwí túwíꞌa maimaé iyíníye Ísu siyáiye.
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ísu simátimena áántarowaisafena séna óraa-tanombo kaufónae sínda-kanaa óntawaraꞌ-waasiye enamááraawe ení akúné ení waási aantemba ímba táántao. Miyámó inasamó ésa ánaaemba áántewa tómbó komandendá mindá ení tónkóní anondáán-iye.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Énifo óraa-tanombo kaufónae sínda-kanaa ímbo óntamo makén-kwaasiye tíyayaamba sáwíꞌo urén-kwaasiye túgafitan-kwaasiye táántenasa tamandáíyambanifo
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 ení tónkón-ánóndáá ímba amíyambanifo enarunkó kaweꞌá ínana Maníkó ení tónkón-ánóndáá amíníye. Ánaaemba arupíse úmai mén-kwaasi pukémpinkembo íyáfasinaiyan-kanaa Maníkó amíníye Ísu siyáiye.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Minááí súwasa Ísuwe tómbó wénowi isésa uwaná moóráwigo séna Maníkó wení waásimo kawáánipaꞌa tómbó náíyawi tirunkó aamoí íníye súwana
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Ísu séna éraiꞌa simbánifo simátíménda imáyáan-oro. Moóráwigo óraa-tanomba kaufónae séna sáwífaꞌ-waasi táántarena méraisana
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 mintánómbó náíyan-kanaa kárikaꞌa tínana wení kísau-waasigomba aiꞌmáráísana táántaraiwaisafena séna tómbó nembá wétoꞌmayaan-ifo teró sisasá
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 miwí ímbo tíyan-aai sewaná moóráwigo séna maramá méyánureꞌa koawánanaumpo ímba tanómbo kaúfópaꞌa kónaumne siyé kosimámuwo sisaná
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 moóráwigo séna siyáánkai-poima méyánureꞌa koawánanaumpo ímba tanómbo kaúfópaꞌa kónaumne siyé kosimámuwo sisaná
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 moóráwigo séna káféꞌa aaré maiyáunda póꞌa tanómbo kaúfópaꞌa ímba kónaumne siyé kosimámuwo sisaná
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 minkísáú-wáásígó wení óraakompaꞌa téna miyá sewé tasimámísana arunkó sáwíꞌa isaná séna minúwóíyáámbá naaóꞌ-naoꞌa wéne tíyayaamba sáwíꞌo uráinda-waasiye túrambo kafíkáinda-waasiye óntama ímbo makén-kwaasiye tiyaafáí úmai tíꞌmae tiyó séna aiꞌmáráísana
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 minkísáú-wáásígó miyá kosímai kouweréna taséna simásimendantemba kosímai tíꞌmaeꞌo túnda ení naaúmpaꞌa paaí tuꞌmaꞌá wéraiye sisaná
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 wení óraako séna seyaafáꞌ-wáásí kesí naaúmpata sisipáá oro. Seyaafáꞌ-ámpáꞌá wéne waásimo tiyaafáí e óraakaꞌa símai tíꞌmae tiyó siyáiye.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 Ísu séna simátime séꞌa aifaꞌó táántaraiwai ímba
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Súwasa Ísuwe aampaꞌá kuwaná méwaerena simátimena séna
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 kembó sirááíwaenae síyawi aifaꞌá kembá imáyáa simésa ánaaemba tinófoiye tuwaainíné iyámpóíye tífárawaawiye túnafaraawine kesáfésawe imáyáan-oro. Ímbo miyámó íyamba uwófíꞌa ónááfo miyámó ésamo ésa kembá sirááíwaesa kesí kísau-waasi-iꞌa ónááwe.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kemó púwónda-aaraa-taimo súwaataꞌmae kondantembá kembó sirááíwaiyawi umbai-tántááꞌá timíyasa minúmbáí-tántááꞌó ímbo maimaésamo sirááíwáémba uwófíꞌa ombá pósa ímba kesí kísau-waasi-iꞌa ónááwe.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Moórá-aai ísáaro. Ayáátááꞌ-nambo ónae síyawi aifaꞌá óntambo tuwésamo íyan-imayaa ésa óntamba toráumai awánáíyambo kanaamó ínasamo ésa mináyáátááꞌ-námbá ónááwe.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 — ausente —
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 — ausente —
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Moórá-aai ísáaro. Moórá tiyáífín-órááꞌ-wáásígó tiyánae séna aifaꞌá wení i-wáásímó torausínda sáwífaꞌ-waasi 10,000 waasi ínana fíꞌon-i-waasiti óraako wení i-wáásímó torausínda áfááraumai sáwífaꞌ-waasi 20,000 waasi ínana imáyáa éna kembá íyáákanaa ína íyáákanaao séna
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 ímba kanaaꞌá íyáákanaumne-imayaa énamo éna óraaꞌ-waasi némpaꞌa mérainana aantá-waasi tiꞌmaréna séna mintíyáísá ifátá tuwánae siyé kosimáméro síníye.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 Ísu minááí simásuwena séna aifaꞌá íyan-imayaa urésa ánaaemba síyantemba ónááwe. Miyáumai kembá sirááíwaenae síyawi aifaꞌá makáan-tantaatafesa imáyáa urésa ímba mintántááꞌá tuwánáúmne sésamo ésa kembá ímba sirááíwaenaafo mintántááꞌá tuwánáúmne sésamo ésa kembá sirááíwaesa kesí kísau-waasi-iꞌa ónááwe Ísu siyáiye.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 Ísu simátimena séna uwímá kawe-tántááꞌán-ifo óraaꞌa taíꞌáísana ayáántámba wéraifo ímba anekaꞌá uwímó káínaꞌo éꞌa toꞌmaránááwe.
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Ayáántámba ímba agamopáꞌá maráíyana kaweꞌá ínífo úwoifaꞌa tuwánááwe. Ísáán-kwaasi ísámai kaweꞌán-oro
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.