Lucas 14

Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Moórá-kanaa saagon-kánááráꞌá Ísu ámáán-kawaa-waasi óraaꞌ-waasigoni naaúmpaꞌa tómbó náíndasafena imérowasa saagaan-kánááráꞌó Ísu nóramo índa awánánae sésa imésa awánowana
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 moóráwigo aíyayaambo intorón-kwaasigo wení ewaaꞌá mérowana
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ísu minkwáásígómbá awánéna ámáán-kawaa-waasiye ámáámbo sun-kwáásíyé tísai ena séna saagaan-kánááráꞌá kanaará áíꞌo in-kwáásí asófankanaumno súwasa
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 isésa ímba aaí suwaná minkwáásígómbá áíkena kaweꞌá uwánkena séna énifo waaó súwana kóúwana
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 tísai ena séna kempínkémbá kentí iyámpóíyaꞌi kentí pórááraꞌiyo maipímbó kúwáfekainaꞌo éꞌa saagaan-kánááráꞌá ááéwa mósá fasinánááo Ísu súwasa
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 minááí ímba kanaaꞌá
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Aaí ímba anondáá suwasá tómbó nánaesamo
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 moóráwigo séna aaremó toꞌwaai on-tánómbá tamandaaó sína ímba aifaꞌá imauwó. Aifaꞌó iménanamo enáwíꞌo íyáákaraindawimo tínanamo éna
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 táántaindawi entáféna séna íyáfasinenana maankwáásígó maankáꞌá tamáíno sínana aigaé uwásuwe tínaaempaꞌa kumbéínone.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Énifo táántainamo tínaaempaꞌo iménanamo táántainda-waasigomo weyááríkaꞌo entáféna séna kesí waásiyo íyáfasine aifaꞌá imauwó sínamo iménasa awánésa enáwíꞌa mósá maránááwe.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Óraaꞌ-waasi úne síyawi Maníkó miwí túwíꞌa múra tiyuwáínífo káriꞌ-waasi únemo síyawi Maníkó miwí túwíꞌa maimaé iyíníye Ísu siyáiye.
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Ísu simátimena áántarowaisafena séna óraa-tanombo kaufónae sínda-kanaa óntawaraꞌ-waasiye enamááraawe ení akúné ení waási aantemba ímba táántao. Miyámó inasamó ésa ánaaemba áántewa tómbó komandendá mindá ení tónkóní anondáán-iye.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Énifo óraa-tanombo kaufónae sínda-kanaa ímbo óntamo makén-kwaasiye tíyayaamba sáwíꞌo urén-kwaasiye túgafitan-kwaasiye táántenasa tamandáíyambanifo
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 ení tónkón-ánóndáá ímba amíyambanifo enarunkó kaweꞌá ínana Maníkó ení tónkón-ánóndáá amíníye. Ánaaemba arupíse úmai mén-kwaasi pukémpinkembo íyáfasinaiyan-kanaa Maníkó amíníye Ísu siyáiye.
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Minááí súwasa Ísuwe tómbó wénowi isésa uwaná moóráwigo séna Maníkó wení waásimo kawáánipaꞌa tómbó náíyawi tirunkó aamoí íníye súwana
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Ísu séna éraiꞌa simbánifo simátíménda imáyáan-oro. Moóráwigo óraa-tanomba kaufónae séna sáwífaꞌ-waasi táántarena méraisana
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 mintánómbó náíyan-kanaa kárikaꞌa tínana wení kísau-waasigomba aiꞌmáráísana táántaraiwaisafena séna tómbó nembá wétoꞌmayaan-ifo teró sisasá
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 miwí ímbo tíyan-aai sewaná moóráwigo séna maramá méyánureꞌa koawánanaumpo ímba tanómbo kaúfópaꞌa kónaumne siyé kosimámuwo sisaná
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 moóráwigo séna siyáánkai-poima méyánureꞌa koawánanaumpo ímba tanómbo kaúfópaꞌa kónaumne siyé kosimámuwo sisaná
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 moóráwigo séna káféꞌa aaré maiyáunda póꞌa tanómbo kaúfópaꞌa ímba kónaumne siyé kosimámuwo sisaná
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 minkísáú-wáásígó wení óraakompaꞌa téna miyá sewé tasimámísana arunkó sáwíꞌa isaná séna minúwóíyáámbá naaóꞌ-naoꞌa wéne tíyayaamba sáwíꞌo uráinda-waasiye túrambo kafíkáinda-waasiye óntama ímbo makén-kwaasiye tiyaafáí úmai tíꞌmae tiyó séna aiꞌmáráísana
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 minkísáú-wáásígó miyá kosímai kouweréna taséna simásimendantemba kosímai tíꞌmaeꞌo túnda ení naaúmpaꞌa paaí tuꞌmaꞌá wéraiye sisaná
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 wení óraako séna seyaafáꞌ-wáásí kesí naaúmpata sisipáá oro. Seyaafáꞌ-ámpáꞌá wéne waásimo tiyaafáí e óraakaꞌa símai tíꞌmae tiyó siyáiye.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Ísu séna simátime séꞌa aifaꞌó táántaraiwai ímba
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Súwasa Ísuwe aampaꞌá kuwaná méwaerena simátimena séna
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 kembó sirááíwaenae síyawi aifaꞌá kembá imáyáa simésa ánaaemba tinófoiye tuwaainíné iyámpóíye tífárawaawiye túnafaraawine kesáfésawe imáyáan-oro. Ímbo miyámó íyamba uwófíꞌa ónááfo miyámó ésamo ésa kembá sirááíwaesa kesí kísau-waasi-iꞌa ónááwe.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Kemó púwónda-aaraa-taimo súwaataꞌmae kondantembá kembó sirááíwaiyawi umbai-tántááꞌá timíyasa minúmbáí-tántááꞌó ímbo maimaésamo sirááíwáémba uwófíꞌa ombá pósa ímba kesí kísau-waasi-iꞌa ónááwe.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Moórá-aai ísáaro. Ayáátááꞌ-nambo ónae síyawi aifaꞌá óntambo tuwésamo íyan-imayaa ésa óntamba toráumai awánáíyambo kanaamó ínasamo ésa mináyáátááꞌ-námbá ónááwe.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 — ausente —
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 — ausente —
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Moórá-aai ísáaro. Moórá tiyáífín-órááꞌ-wáásígó tiyánae séna aifaꞌá wení i-wáásímó torausínda sáwífaꞌ-waasi 10,000 waasi ínana fíꞌon-i-waasiti óraako wení i-wáásímó torausínda áfááraumai sáwífaꞌ-waasi 20,000 waasi ínana imáyáa éna kembá íyáákanaa ína íyáákanaao séna
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 ímba kanaaꞌá íyáákanaumne-imayaa énamo éna óraaꞌ-waasi némpaꞌa mérainana aantá-waasi tiꞌmaréna séna mintíyáísá ifátá tuwánae siyé kosimáméro síníye.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Ísu minááí simásuwena séna aifaꞌá íyan-imayaa urésa ánaaemba síyantemba ónááwe. Miyáumai kembá sirááíwaenae síyawi aifaꞌá makáan-tantaatafesa imáyáa urésa ímba mintántááꞌá tuwánáúmne sésamo ésa kembá ímba sirááíwaenaafo mintántááꞌá tuwánáúmne sésamo ésa kembá sirááíwaesa kesí kísau-waasi-iꞌa ónááwe Ísu siyáiye.
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Ísu simátimena séna uwímá kawe-tántááꞌán-ifo óraaꞌa taíꞌáísana ayáántámba wéraifo ímba anekaꞌá uwímó káínaꞌo éꞌa toꞌmaránááwe.
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 Ayáántámba ímba agamopáꞌá maráíyana kaweꞌá ínífo úwoifaꞌa tuwánááwe. Ísáán-kwaasi ísámai kaweꞌán-oro
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.