2 Coríntios 7

Aú-aai símai kááísamakain-aai (AUY) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kesí waási ísáaro. Maníkó kentáásáféna imáyáa éna minááí símai kááísamakaintafeta kesúrake-sawi-tantaaꞌe kentáásí imáyáafinke-sawi-tantaaꞌe sínaaemba uwámeta kaweꞌ-úmaisa méta Maníkón-aúrankaꞌa sááꞌa isatá Maníkóndé-iꞌa éta kaweꞌ-aantenta éta miyásá onó.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Kentáásáféꞌa ímba kaórémba kentáá-ímáyáá úwoin-oro. Ímba sáwíꞌa uwátinkaawanasasa sáwí-amba arááíwakaawe. Ímba karoꞌá simátinketa miwítí óntasa mémaiyaumne.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Minááímó simátimunda ímba aaifimbá maitinkéꞌa súne. Ken-ímáyáámó úndasa simátimeta anekaꞌá miyásá úne séta úwoimo méraundasa ken-ímáyáá éta púwónda-kanaa tínda úwoi ken-ímáyáásá ónaumne.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Éraiꞌa kaweꞌ-úmai méraawe óraaka séꞌa kentúwíꞌa mósá wémaraumne. Óraaꞌ-umbai-tantaaꞌa kentááfáꞌó timbá mindásafeꞌa ímba imáyáa éꞌa ken-ímáyáá únana kentááigo fasiꞌásínkáísana sirunkó áfááraumai aamoí wéiye.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Tóróasi-naopaꞌa tuwéta Máséndóniyaa-marafaꞌo tamaéwánda ímba kawe-kánáá úwata méraawanasasa seyaafáꞌ-náópimpaꞌa kaentónáántón-ésa aaisambá suwaná kentáásí kísausafena kentáásirunko umbaí tówana
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Maníkó tirunkó umbaimó tain-kwáásí tiráfayaiwai wesá siráfaindasafena Táításimba aiꞌmarówana kembiwí tiyuwéna kentááfáꞌá téna
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 maafáꞌó túntafeta aamoí éta kembiwíséꞌo maún-kaweꞌ-aai simásimuntafetaawaraꞌa aamoí ówánanasa kembiwí kentáá suwánánaemo siyáamba tasimásimenasa sáwíꞌo uráantafenamo kentirunkó umbaimó taráímba tasimásimenasa kentáfésamo karoꞌ-ááímó sen-kwáásí táái anondáá simátímakaamba tasimásimenasa miyán-ááísómbó tasimásimuwata isááwánanasa kentáásirunko aamoí uráiye.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Aúfái agai-timéꞌa óraaka séꞌa anekaꞌá ímba miyán-oro siyáunda mináúfáí toráúsúwana kárikaꞌa kentirunkó umbaí tówaꞌa minááí iséꞌa mináúfáí agaiyáundasafena sirumbá uwátinkeꞌa káféꞌa sirunkó ímba umbaí téna
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 kaweꞌá wéiye. Kentirunkó umbaí tóntafeꞌa ímba aamoí éꞌa kentirunkó umbaí tówaꞌa sáwíꞌo ombó tínaaembo uwámakaantafeꞌa aamoí úne. Sáwíꞌo ontáféna tirunkó umbaí táíno Maníkó wésiye. Mindásafeꞌa mináúfáí agai-tímakaunda ímba sáwíꞌa uwátínkaraumne.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Maníkó tirumbá umbaí tátínkáíwai sáwíꞌo ombá tínaaemba uwáméwana sáwíꞌo úmaimo méraampinkemba Maníkó tiyéna kawepáꞌá mówétinkaisana mindásafena tirunkó ímba sáwíꞌa wéifo marapáꞌ-wáásí Maníkóntáfésa ímba imáyáamo owí tirunkó umbaí tainkáꞌá sáwíꞌo ombá ímba tínaaemba uwámesa úwoi sáwíꞌa ésa Maníkóní némpaꞌa maéꞌmaeꞌa ónááwe.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Sáwíꞌo uráantafena Maníkó kentirumbá umbaí tátínkaraimba póꞌa kaweꞌó uráamba imáyáan-oro. Kembiwífínkémbá moóráwigo sáwíꞌo uráimba ímba óraaka simánkeꞌa tímakaunda-aufai iséꞌa séꞌa arupíse uwátinketa kaweꞌ-ámbá arááíwáéno séꞌa sáwíꞌo uráantafeꞌa tigaesáfé éꞌa sáwí-meyambo kentópaꞌo tíndasafeꞌa táátafe éꞌa séꞌa arupíse uwátínkáanana Póromo ménamo éna súwaꞌnai íníye séꞌa sáwíꞌo uráiwaimba ááéma sáwí-meyamba améꞌa kembiwífínké-sáwí-ímáyáá arupíse uwátinkeꞌa miyámó uráamba taíꞌáraiye-aai ísaraumne.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Mináúfáí agai-tímakaunda sáwíꞌo uráin-kwaasigontafeꞌa ímba aifaꞌá imáyáa éꞌa sáwíꞌo uwánkarain-ininkontafeꞌa ímba aifaꞌá imáyáa éꞌa miyá uráumpo Maníkón-aúrankaꞌa kentáásáféꞌa óraaꞌ-imayaa éꞌa kentáásáféꞌa séꞌa miwísáféta óraaꞌ-imayaasa úne sénááwe séꞌa mináúfáí agai-tímakaumne.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Mináúfáímó tímakaundantembo uráamba kentáásí imáyáa kaweꞌá uwásínkaraawe.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Ááéma Táításin-aúrankaꞌa kentúma maimaé iyáunana simátímakaunda-aai éraiꞌ-aaimo siyáundantemba Táításimbo kentááimo simámakaunda-aai éraiꞌan-iye. Táítási kembiwíséꞌa koména kemó kentááimo simámakaunda-aaisafena éraiꞌ-aai siyáiye siyáimba mindásafeꞌa ímba sigaesáféꞌa úne.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Táítási kembiwíséꞌa komérowaꞌa wentáféꞌa aamoí éꞌa táátafeꞌa éꞌa tinekembá tataꞌá éꞌa wenáái iséꞌa miyá uwaná mindásafena Táítási imáyáa éna arumbá wétimiye.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Kembiwísáfé séꞌa seyaafá-kísáúmó ésa kaweꞌá ónááwe súnana sirunkó kaweꞌá wéiye.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.