Apocalipse 9

Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Wængonguï anquedo ayængä ïñömö tömengä todompeta inte we we öongä ate wa nëmö öönædë ïnö owodinque inguipoga tæ̈ wæængaïnëmö ongö atabopa. Mänïï nëmö ingante tadömengadænguipo ontatodë wi æ̈nequï godonte ïnimpa.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Wi æ̈nequï æ̈ninque ontatodë wi æ̈necä ate tëëmancoo ta æitimpa. Mänïï tëëmancoo ñæ̈næ̈ gongapamö tëëmancoo baï ïnimpa. Ïninque ïï tëëmancoo tadömengadænguipo ontatodë ta æiyonte nænque tönö öönæ wentamö pönï badaimpa.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Tëëmancodë ïnö ñäwäi ta pöninque inguipoga ïñömö wææ̈ñönänite wacä godö cæcä beyænque tömënäni tæ̈ïmö badinque emëñe inguipoga quëwënäni baï tæ̈ guiidäni badänitapa.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Ayæ̈ tömënäni ïnänite, Inguipoga gaguïmæncoo incæ gæpæ̈ñabocoo incæ awæncoo incæ pæcoo wo ëwënämaï ïedäni. Wæætë waodänique önönemö ïnö Wængonguï nänö yewæ̈möï inte në yewæ̈mönämaï ingaïnäni ïnänite adinque mïnitö tömënäni ïnänite godö cæmïni beyænque nantate wæcædänimpa, ante wacä angantapa.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Ayæ̈ ñäwäiidi ïnänite edæ, Wæ̈nöedäni, änämaï ingä inte tömengä, Mïnitö wæætë tömënäni ïnänite önompo æ̈mæmpoque apäicä ganca cæmïni beyæ̈ nanguï pönï wæwencædänimpa, angantapa. Ïninque emëñe tæ̈ guii waocä nantate wæcä baï tömënäni nanguï pönï nantate wæwënäni ïnänitapa.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Mänïñedë waodäni, Æbänö cæte wænguïmoo, ante ancaa cædinque wæ̈nämaï incædänimpa. Wæ̈ïnëmönipa, ante änäni incæte ædö cæte wæ̈maïnänii.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Ayæ̈ ñäwäiidi ïñömö tontadoidi cabayoidi guëadö guëa cæte në godäni baï adobaï ëmönänitapa. Tömënäni ocaboga awënë poganta oodo inte badöninta baï wencadänitapa. Ayæ̈ mänïnäni awinca ïñömö waodäni awinca baï ëmönänitapa.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Tömënäni ocaguï ïñömö onquiyængä ocaguï baï encadinque tömënäni bagacoo ïñömö nëöö baga baï engadänitapa.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Tömënäni tæcætawë ïnö tæ̈ïneta inte badöinta baï wææ mongæ̈nänitapa. Ayæ̈ tontadoidi guëadö guëa wæ̈noncæte ante cædinque änäni ate cabayoidi pogodo gote awoto baï wëä pönonte nanguï pönï ä baï ñäwäiidi ïñömö adobaï önonguënepæ̈ pao pao godinque ämæ̈ godänitapa.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Tömënäni önömïñæ̈ incæ emëñe önömïñæmpa baï ëmïñæ̈nänitapa. Tömënäni näni tæ̈ï pïñæ̈mämo önömïñæ̈ ïnö ëmïñæ̈näni inte önompo æ̈mæmpoque apäicä ganca godö cædäni beyæ̈ waodäni nanguï pönï wæwënänitapa.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Mänïï ñäwäiidi ïñömö awënë odeye ingante ëñente quëwënänitapa. Mäningä tömënäni awënë ïñömö tadömengadænguipo ïñömö quëwënäni ïnänite në aacä anquedo ïnongä inte tömengä ëmöwo ebedeo tededö, Abadoö, näni äwo ï ayæ̈, Në Wo Ëwengä, ante ëmongä ïninque guidiego tededö, Apodïöö, ante pemönänipa.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Täno näni wæquinque do ïinque batimpa. Incæte godömenque mempoga ganca nanguï pönï näni wæquinque ayæ̈ baquïnö anguënë.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Wængonguï anquedo ayængä ïñömö tömengä todompeta inte we we öongä ate tedepämo tëñö ëñentabopa. Oguï waquï iya täimpa oodo inte badöimpa Wængonguï weca mæ̈ ongompa. Mänïmoga önömoncawæ̈ baï mëa go mëa mæ̈ ongöñömö mänïñömö tedepämo tëñö ëñentabopa.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Wængonguï anquedo ayængä todompeta në næ̈ængä ingante ïïmaï angantapa. “Ñæ̈næ̈ önonga Eopadatedö näni änonga ïñömö anquedoidi mënaa go mënaa ïnäni ïñömö në ñä cæyæ̈nïnäni ïnänite bitö ñimpo cæe,” angantapa.
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Edæ mänïnäni anquedoidi mënaa go mënaa ïnäni ïñömö tömënäni mänïnepo ïinque ba ate mänïï apäicä ïñonte mänïönæ incæ mänïï ooda ïñonte dobæ näni cæquinque ante a ongöñönänite ïïmaï angantapa. Waodäni tömänäni ïñömö mencabodäniya go adocabodänique quëwëñönäni adocabodänique ïnänite mïnitö wæ̈noncæmïnimpa, angantapa. Ayæ̈ ñöwo tömënäni ïnänite ñimpo cæcä ate tömënäni wæ̈noncæte ante tao godänitapa.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ayæ̈ tontadoidi ïñömö cabayo mongæ̈ïnäni ïnäni æpodänidö ïnänii, ante tee mampote dootiento mïñöö ganca ïnänitapa. Mänimpodäni ïnänipa, ante ëñentabopa.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Botö wïïmonte baï ayömo cabayoidi tönö në mongæ̈ïnäni ïñömö ïïmaï ëmönäni atabopa. Cabayo në mongæ̈ïnäni ïñömö tæcætawë ïnö tæ̈ïneta näni wææ mongæntacoo pancataa opatawæ̈ gonga gonte baï ëmontapa. Pancataa wentamö ëmontapa. Pancataa atopode näni ä baï wïñadæ̈ ëmö baï ëmontapa. Cabayoidi ocabo ïñömö nëöö ocabo baï encadänitapa. Tömënäni önöne ïnö gonga tönö tëëmä tönö atopode näni öö waadö tadedänitapa.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Mänïï gonga tönö tëëmä tönö atopode ïñömö mëmämoque go adopämoque näni wæ̈nömämocoo në tadedäni inte cabayoidi ïñömö waodäni tömänäni mencabodäniya go adocabodänique quëwëñönäni adocabodänique ïnänite wæ̈nönäni wæ̈nänitapa.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Mänïnäni cabayoidi tömënäni önöne inte tæ̈ï pïñænte wæ̈nöninque adobaï tömënäni önömïñæ̈ inte tæ̈ï pïñænte wæ̈nönänipa. Edæ tömënäni önömïñæ̈ ïñömö tæntæ ocabo baï ëmïñæ̈näni inte waodäni ïnänite pocæ̈näni wæ̈nänitapa.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Mänïmämo wodonte näni wængaïmämocoo beyæ̈ ayæ̈ wæ̈nämaï quëwënäni inte wæwënäni incæte tömënäni näni wënæ wënæ cægaïnö ante, Ancaa wæwente awædö, ante pönënämaï ïnäni inte ñimpo cædämaï ïnänitapa. Wæætë oodo inte padata inte bodonte inte dica inte awæmpa inte tömënäni näni badonte cönönincoo ïñömö adämaï incoo incæte ëñënämaï incoo incæte dao dao godämaï incoo incæte tömënäni, Mönitö wængonguïidi ïnänipa, ante ædæ wæænte apæ̈nedinque ñimpo cædämaï ïnänitapa. Ayæ̈ adobaï wënæidi ïnänite ædæ wææ̈ninque, Mïnitö mönitö wængonguïidi ïmïnidö anguënë, ante ñimpo cædämaï inte apæ̈nedänitapa.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Ayæ̈ mänïnäni godömenque waodäni ïnänite pïinte wæ̈nönäni inte tömënäni mïi bete yewæ̈näni ïnänipa. Nänöogængä ïnämaï ïñongante towente cædönäni inte tömënäni awëmö ö æ̈näni ïnänipa. Mänömaï godömenque cædinque tömënäni näni wënæ wënæ cægaïnö ante, Ancaa wæwente awædö, ante pönënämaï ïnäni inte ñimpo cædämaï ïnänitapa.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.