1 Coríntios 4

Wængonguï nänö Apæ̈negaïnö (AUCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ïninque mönatö Pabodobo tönö Apodo ïñömönate mïnitö ïïmaï ante ëñenguënëmïni ïmïnipa. Codito tönö godongämæ̈ cædinque tömengä beyæ̈ ante Pabodo tönö Apodo në cæda ïnapa. Ayæ̈ godömenque, Wængonguï tömengä nänö awëmö ëñengaïnö ante pönö apæ̈necä ëñëna inte tömëna mänïnö ante në apæ̈neda ïnapa, ante ëñenguënëmïni ïmïnipa.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Ïninque Awënë Wængonguï ïïmaï angampa. Botö waocä ingante quïëmë pönö cæbo æ̈ninque tömengä botö pönönonque entawëninque nö pönente ædæmö aaquënengä ingampa, ante Wængonguï cöwä adinque, Æbänö botö beyæ̈ wææ aabii, ante apænte angampa.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Ïninque mïnitö, Pabodo æbänö cæcää, ante apænte ancæte ante cöwä amïni incæte botö wædämaï ïmaïmopa. Në apænte näni änoncabo incæ botö ïmote adobaï cöwä adinque apænte änäni ëñëninque botö wædämaï ïmaïmopa. Tömëmo incæ, Æbänö botö cöwë wede pönente cæbo ïmoo, ante ædö cæte nämä anguïmoo.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Botö, Tömëmo wënæ wënæ cædämaï ïnömo ïmopa, ante pönëmopa. Incæte, Wentamö mongæ̈nämaï ïmopa, ante ædö cæte botö nämä anguïmoo. Mönö Awënë adocanque botö ïmote në apænte angä ingampa.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Mänïnö beyæ̈ mïnitö, Ïinque bayedë tömää apænte angæ̈impa, ante mönö Awënë ponganca ee adinque apænte änämaï ïedäni. Tömengä ïñömö waomö mönö awëmö cægaïnö ante, Edonque pönï acæ̈impa, ante ñäö ïñömö mäo odömoncæcäimpa. Ayæ̈, Æbänö cæcæboimpa, ante mönö önöwënenque pönengaïnö incæ edonque odömongä gongæ̈ näwæ̈ acæ̈impa. Ayæ̈, Adocanque æbänö waa cægacäï, ante, Wacä æbänö waa cægacäï, ante watapæ̈ apæ̈nedinque tömämö mönö cægaïnö ante Wængonguï pönö apæ̈necä ëñente mönö tocæ̈impa.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Ïñänäni ëñëedäni. Waocä adocanque ingante, Waingä ingampa, äninque wacä ingante wïï pïincæmïnimpa, ante yewæ̈mongatimpa. Ïninque botö mïnitö beyæ̈ ante, Mönatö æbänö cæmöna, ante yewæ̈montabopa. Mïnitö, Apodo tönö Pabodo æbänö cæda ïnaa, ante pönëninque Wængonguï beyæ̈ näni yewæ̈mongaïnonque ante mänïnonque ëñente cædinque godömenque cædämaï incæmïnimpa, ante cætabopa.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Ïñæmpa tömämö önömonque ïñömonte Wængonguï, Bitö gomonga waëmömi pönï ïmipa, ante dicæ apænte angantawogaa. Bitö entawënö ïñömö tömëmi ocaidë mä bitö pönënö beyænque dicæ entawëmitawogaa. Mönö Codito adocanque edæ pönö apæ̈necä ëñente në ænte entawëmi ïnömi inte bitö, Tömëmoque nämä beyænque entawëmopa, ante ædö cæte änewëmii.
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Mïnitö, Eyepæ̈ pönï do entawëmönipa, ante baï cæmïni awædö. Mïnitö waa quëwenguinque ante do eyepæ̈ ænte baï cæmïni awædö. Edæ Pabodoidi mönitö beyæ̈ cædämaï ïñönänite tömëmöni nämä beyænque awënë odeyemöni bamönipa, ante cæte baï cæmïni awædö. Ïñæmpa mïnitö näwangä awënë odeyemïni bamïni baï mönitö adobaï awënë odeyemöni badinque nanguï tocædömönimpa.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Wæætë Itota nänö në da godongaincabo ïñömönite Wængonguï incæ, Yæmïñæ̈ pönï gote näni wænguinque godänitedö amïni, ante badete tote baï odömongä awædö. Mänömaï cæcä adinque waodäni incæ anquedoidi incæ Wængonguï nänö në badongaïnäni tömänäni mönitö ïmönite adinque badete todänipa, ante awædö.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Edæ mïnitö adobaï cædinque ïïmaï pïïmïni wæmönipa. Mönitö Codito beyæ̈ cæyömönite mïnitö, Ocai ömæcamïni inte cæmïnipa, ante pönëmïnitawoo. Wæætë nämanque ante pönëninque, Codito nempo quëwëninque mönitö ocai encamöni inte nanguï ëñëmönipa, ante tedewëmïni awædö. Ayæ̈, Pabodoidi aquïï pönï ïñönänite mönitö wæætë tæ̈ëmö pïñæ̈möni ïmönipa, ante pönëmïni awædö. Wadäni adobaï mïnitö ïmïnite ante apæ̈nedinque, Waïmïni pönï ïmïnipa, äninque mönitö ïmönite ante wæætë, Önömïnique ïmïnipa, ante pïïnänipa.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Ayæ̈ mönitö ñöwo ganca cænguï cæ̈nämaï inte gue æ̈nente awædö. Tepæ̈ bedämaï inte gæ̈wænte awædö. Weocoo wää tëincoo mongænte awædö. Ayæ̈ tæi tæi pänäni caate wæmönipa. Ayæ̈ oncö ömaamöni inte
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 mönitö önompoca nanguï cædinque ænte quëwëmönipa. Wënæ wënæ ïmïnipa, ante pïïnäni wædinque mönitö wæætë, Mïnitö ïmïnite Wængonguï pönö waadete cæcæcäimpa, ante cæmönipa. Ayæ̈ togænte pänäni ate wædinque mönitö wæætë pïïnämaï piyæ̈në cæmönipa.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Mönitö ïmönite ante apæ̈nedinque, Wïwa cædänipa töö, ante babæ änäni ëñente wædinque mönitö wæætë waadete apæ̈nemönipa. Edæ, Ëwëmöïmæ̈ gadonguïmæ̈ baï ïmïnipa. Ömæpocoo wido cæquincoo baï ïmïnipa töö, ante pïïninque inguipogaque quëwënäni ïñömö mönitö ïmönite ñöwo ganca cöwë wido cædäni wædömöni ïmönipa.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Mönitö beyæ̈ cædinque Pabodoidi wæwente quëwënänipa, ante adinque mïnitö wæætë guingo imonte wæcæmïnimpa, ante botö dicæ mänömaïnö ante yewæ̈mömogaa. Wæætë botö wëmïni baï ïñömïnite botö, Mänömaï cædinque mïni wæquinque impa, ante wææ yewæ̈mömopa.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Mïnitö ïmïnite në aadäni ïñömö diete mïido ganca mänimpodäni ïñönänite mönitö mïnitö mæmpoidi baï ïmöni guiquënë mëmöniya pönï ïmönipa. Edæ, Itota Codito nempo quëwëninque botö, Itota Codito pönö cæcä beyænque mönö watapæ̈ quëwengæ̈impa, ante apæ̈nebo ëñëmïnitapa. Mänömaïnö ante apæ̈nebo ëñëninque mïnitö mempoga ëñamïni ate botö mïnitö mæmpo baï bagaboimpa.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Mänömaï beyæ̈ botö mïnitö ïmïnite waadete apæ̈nedinque, Botö mæmpobo cædö baï mïnitö adobaï cæcæmïnimpa, ante nanguï ämopa.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Botö tömämæ godinque wayömö Codito ingante näni godongämæ̈ pönencabo weca wayömö näni pönencabo weca go guiidinque ïïmaï ante apæ̈nebopa. Mönö Itota nempo quëwëninque nö ëñëninque waa cæte quëwengæ̈impa, ante odömonte apæ̈nebopa. Mänömaïnö ante botö odömonte apæ̈nedö baï botö tömëmo adodö ëñente quëwëmo abaimpa. Ïninque mïnitö, Pabodo mänömaï quëwengampa, ante ëñencæmïnimpa, ante botö në waadecä Tïmoteo ingante da godömo mïnitö weca ponte apæ̈necæcäimpa. Tömengä ïñömö botö wengä baï ïnongä inte Codito nempo quëwëninque cöwë nö pönente cæcä ingampa. Tömengä mïnitö weca ponte apæ̈nedinque, Pabodo nänö odömonte apæ̈nedö baï tömengä nämä adodonque ante cöwë ëñente quëwengampa, ante apæ̈necä ëñëninque adodö ante pönencæmïnimpa.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Pancamïniya, Pabodo wïï pongä awædö, ante, Tömëmönique wæætë në ämöni incæmönimpa, ante botö ïmote pïinte tedewëmïnipa.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Incæte mönö Awënë Ao angä ate botö oo poncæboimpa. Ponte adinque botö, Tömëmönique në ämöni incæmönimpa, ante në tedewëmïni æbänö tedewëmïnii, ante änämaï incæboimpa. Wæætë adomïni mïni tæ̈ï pïñæ̈nö ante cöwä adinque apænte ancæboimpa.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Wængonguï Awënë Odeye nempo në quëwëmö ïñömö wïï önonque mönö tedequïnö beyænque quëwëmompa. Wæætë edæ tæ̈ï pïñænte mönö quëwenguïnö ante mönö tömengä nempo quëwëmompa.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Mïnitö æbänö cæmïni ate mïnitö weca ponguïmo. Edæ mïni cædïnö adinque botö panguënëmo inguïmo, ämïnitawo. Wæætë waadete pönëninque ædæmö cæquënëmo inguïmo, ämïnitawo.
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.