2 Coríntios 12
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs VC
1 Á mássiki nu ammù ta awán ta serbi nayù pappeddaráyò, á gapu ta kagumánan nawà, yáyù nga kagiak ku laguk yù inipasingan ni Apu Kesu ánna inipalappâ na nikán.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Nappasángin yù mapulu ta appâ nga dagun áddè ngaw kesimmu na nikán. Á neyángayà ngaw ta lángì ta gián ni Namarò, á arák ku ammu nu neyángay yù ikararuâ, onu naggiánà paga ta baggì ta keyángè tán. Si Namarò lâ yù makánnámmu.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Yá lâ ammù, ta neyángayà ta lángì ta paggianán ni Namarò, ngam si Namarò lâ yù makánnámmu nu ajjanà ta baggì ta keyángè ta gián na.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Á keggâ ta gián ni Namarò ta lángì, naginnâ yù aru nga makapállâ nga ari mepalappâ ta ággubobuk na tolay, ánna ari meyanugù gapay nga ubobugan na tolay.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Á nu ikáyâ ku mappeddaráyaw, á ipeddaráyò nakuan yù ángè ta lángì ánna yù naginnâ. Ngam ipeddaráyò galâ yù ira pakkapíyák ku.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Á mássiki nu ikáyâ ku nakuan mappeddaráyaw, á aringà gemma maguyung, ta kuruk nga nesimmu yù ngámin nga kagiak ku. Ngam aringà mappeddaráyaw, marakè matturù yù paddáyo nayù ira tatolay nikán. Á napiá ta urè nu kemámmatád dangà megapu galâ sù masingad da nga akka-akkuák ku, ánna yù maginná ra nga pangituddù nira.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Á gapu ta aru yù ira makapállâ nga inipasingan ni Namarò ánna inipalappâ na nikán, á yáyù nga inanugù na ta majjigákà, megapu sù akkuán na nikán nayù daroban ni Satanas, tapè ari motun yù nonò ku, ánna aringà matturù nga mappeddaráyaw.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Á namillungà nga nakimállà kâ Apu Kesu ta irián na yù pajjigâ ku.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Ngam kinagi na nikán, “Máwák mu lâ ta abbágát taka megapu sù ángngikállà ku nikaw, tapè meyattam mu yù ngámin nga jigâ nga umay nikaw. Á mepasingan ta napiá yù pakáwayyâ nu nakapi ka,” kun na nikán. Á yáyù nga magayáyákà nga mappeddaráyaw megapu sù pakapíyák ku, tanu nakapingà, ajjan yù pakáwayyá ni Apu Kesu Kiristu nga mangabbák nikán.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Á yáyù nga magayáyákà, maguray lâ yù mesimmu nikán, nu makapingà, onu pakkakagiád dangà, onu marigirigákà, onu akkuád dangà megapu sù pangilayalayâ ku kâ Apu Kesu Kiristu, onu matakikà. Ta nu makapingà, pasikanan nangà ni Apu Kesu Kiristu, á yáyù nga mepasingan ta kuruk nga masikanà megapu sù pangabbák na nikán.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Á kunnayà ta ulapá gapu ta pappeddaráyò, ta kinagumán nawà. Ngam sikayu nakuan yù makimoray nikán, nga makkagi ta kuruk nga meyannung nikán. Á yù ira áppè minángngilayalayâ, ari ira gemma makáwayyá ánnè nikán, mássiki nu awán ta pakáwayyâ.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Á keggâ ta gián naw, inattamák ku yù ngámin nga jigâ nga minay nikán, tapè palurotak ku yù ipakuá ni Namarò nikán. Á nasingan naw yù ngámin nga makapállâ nga pinagaddátu ni Namarò megapu nikán, nga panákkilalán ta sikán yù kuruk nga minángngilayalayâ nga sinullà na.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Á anni panò yù liwâ ku nikayu? Ta arát takayu gemma inirumá sù ira ngámin káruán nga wáwwagi tam nga mangikatalà kâ Apu, nga maggagammung ta tanakuán nga lugár. Ngam yá lâ nangirumák ku nikayu yù arák ku pakitáddán nikayu. Á nu liwâ ku yian, á pakomán nawà bì laguk!
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Á naparánà nga umay nikayu mattúllun, á yawe yù mekatallu nga ángè pattúllun nikayu. Á nu umayà sangaw nikayu, aringà makkiddaw nikayu, tapè ari kayu marigirigâ megapu nikán. Ta ari yù kukuá naw yù alerak ku, nu ari galâ sikayu nga mangikatalà ánna mangiddù kâ Apu Kesu. Ta sikayu yù kun na ánâ ku. Á ari nakuan yù ira ábbing yù mamarán nga mangiyawâ ta máwák nayù ira darakal da, nu ari galâ yù ira mappataganâ yù mangiyawâ ta máwák nayù ira ánâ da.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Á yáyù nga magayáyákà nga mangiyusá ta ngámin nga ajjan nikán ánna yù baggì gapay, mássiki nu metapilà megapu nikayu, tapè mábbágát takayu, á mapasigaggà yù pangikatalà naw. Á nu mappanà yù ángngiddù ku nikayu, malurâ kayu panò nga mangiddù nikán?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Á ammu naw ta kuruk nga aringà nikayu nakitáddán, ngam ajjan galâ nikayu yù ira makkagi ta inilogò takayu ánna jinarogà takayu.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Á yù ira jinok ku nikayu, jinarogà da kayu panò? Ari gemma! Ammu naw ta awán ta inâ da nikayu, ánna arád da kayu inilogò.
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Á jinok ku si Titò ta umay mattúllun nikayu, nga nepulù sù tádday nga wagi tam. Á jinarogà da kayu panò? Ari gemma! Ta matunung yù ngámin nga kingnguá di Titò ánna napiá yù nonò da. Á keggá mi ta gián naw, negittá yù nonò mi ánna ággangnguá mi ta nonò da ánna ággangnguá ra.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Á kagian naw támma ta iyígù ku yù baggì megapu sù kinagì. Ngam ubobugak ku lâ ta arubáng ni Namarò yù ipeyubobuk ni Apu Kesu Kiristu nikán, tapè mábbágát takayu, sikayu nga iddukak ku, tapè mapasigaggà yù pangikatalà naw kâ Apu.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Á maburungà, marakè aringà magayáyâ sangaw nu umayà sù gián naw, gapu ta marángnganát takayu nga mangnguá sù arák ku ikáyâ. Á nu kunnian yù akkuán naw sangaw nu lubbekà, á ari kayu gapay magayáyâ nu masingan nawà, gapu ta mapuersángà nga maggammá nikayu. Ta yá ikaburung ku nu maratang ku yù ira maddaráma, onu yù ira mangabubu ánna mamassil, onu yù ira makkakáporay, onu yù ira magukkuk, onu yù ira mallillíbâ, yù ira mabbebbek, onu yù ira mappeddaráyaw, onu yù ira makusukusu.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Á maburungà, marakè mepasiránà kâ Namarò sangaw nu umayà ta gián naw, megapu sù narákè nga akka-akkuán naw. Á maraddamà laguk, nga mappanà yù daddam ku megapu sù ira nakaliwâ ngaw, nga ari paga nabbabáwi sù narákè nga ággangnguá ra, nga pangarallo ra ánna yù panuppál da ta pakkaragâ nayù baggi ra nga narákè.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.