2 Coríntios 12
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs BKJ
1 Á mássiki nu ammù ta awán ta serbi nayù pappeddaráyò, á gapu ta kagumánan nawà, yáyù nga kagiak ku laguk yù inipasingan ni Apu Kesu ánna inipalappâ na nikán.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Nappasángin yù mapulu ta appâ nga dagun áddè ngaw kesimmu na nikán. Á neyángayà ngaw ta lángì ta gián ni Namarò, á arák ku ammu nu neyángay yù ikararuâ, onu naggiánà paga ta baggì ta keyángè tán. Si Namarò lâ yù makánnámmu.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Yá lâ ammù, ta neyángayà ta lángì ta paggianán ni Namarò, ngam si Namarò lâ yù makánnámmu nu ajjanà ta baggì ta keyángè ta gián na.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 Á keggâ ta gián ni Namarò ta lángì, naginnâ yù aru nga makapállâ nga ari mepalappâ ta ággubobuk na tolay, ánna ari meyanugù gapay nga ubobugan na tolay.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Á nu ikáyâ ku mappeddaráyaw, á ipeddaráyò nakuan yù ángè ta lángì ánna yù naginnâ. Ngam ipeddaráyò galâ yù ira pakkapíyák ku.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Á mássiki nu ikáyâ ku nakuan mappeddaráyaw, á aringà gemma maguyung, ta kuruk nga nesimmu yù ngámin nga kagiak ku. Ngam aringà mappeddaráyaw, marakè matturù yù paddáyo nayù ira tatolay nikán. Á napiá ta urè nu kemámmatád dangà megapu galâ sù masingad da nga akka-akkuák ku, ánna yù maginná ra nga pangituddù nira.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Á gapu ta aru yù ira makapállâ nga inipasingan ni Namarò ánna inipalappâ na nikán, á yáyù nga inanugù na ta majjigákà, megapu sù akkuán na nikán nayù daroban ni Satanas, tapè ari motun yù nonò ku, ánna aringà matturù nga mappeddaráyaw.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Á namillungà nga nakimállà kâ Apu Kesu ta irián na yù pajjigâ ku.
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 Ngam kinagi na nikán, “Máwák mu lâ ta abbágát taka megapu sù ángngikállà ku nikaw, tapè meyattam mu yù ngámin nga jigâ nga umay nikaw. Á mepasingan ta napiá yù pakáwayyâ nu nakapi ka,” kun na nikán. Á yáyù nga magayáyákà nga mappeddaráyaw megapu sù pakapíyák ku, tanu nakapingà, ajjan yù pakáwayyá ni Apu Kesu Kiristu nga mangabbák nikán.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Á yáyù nga magayáyákà, maguray lâ yù mesimmu nikán, nu makapingà, onu pakkakagiád dangà, onu marigirigákà, onu akkuád dangà megapu sù pangilayalayâ ku kâ Apu Kesu Kiristu, onu matakikà. Ta nu makapingà, pasikanan nangà ni Apu Kesu Kiristu, á yáyù nga mepasingan ta kuruk nga masikanà megapu sù pangabbák na nikán.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Á kunnayà ta ulapá gapu ta pappeddaráyò, ta kinagumán nawà. Ngam sikayu nakuan yù makimoray nikán, nga makkagi ta kuruk nga meyannung nikán. Á yù ira áppè minángngilayalayâ, ari ira gemma makáwayyá ánnè nikán, mássiki nu awán ta pakáwayyâ.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Á keggâ ta gián naw, inattamák ku yù ngámin nga jigâ nga minay nikán, tapè palurotak ku yù ipakuá ni Namarò nikán. Á nasingan naw yù ngámin nga makapállâ nga pinagaddátu ni Namarò megapu nikán, nga panákkilalán ta sikán yù kuruk nga minángngilayalayâ nga sinullà na.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 Á anni panò yù liwâ ku nikayu? Ta arát takayu gemma inirumá sù ira ngámin káruán nga wáwwagi tam nga mangikatalà kâ Apu, nga maggagammung ta tanakuán nga lugár. Ngam yá lâ nangirumák ku nikayu yù arák ku pakitáddán nikayu. Á nu liwâ ku yian, á pakomán nawà bì laguk!
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Á naparánà nga umay nikayu mattúllun, á yawe yù mekatallu nga ángè pattúllun nikayu. Á nu umayà sangaw nikayu, aringà makkiddaw nikayu, tapè ari kayu marigirigâ megapu nikán. Ta ari yù kukuá naw yù alerak ku, nu ari galâ sikayu nga mangikatalà ánna mangiddù kâ Apu Kesu. Ta sikayu yù kun na ánâ ku. Á ari nakuan yù ira ábbing yù mamarán nga mangiyawâ ta máwák nayù ira darakal da, nu ari galâ yù ira mappataganâ yù mangiyawâ ta máwák nayù ira ánâ da.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Á yáyù nga magayáyákà nga mangiyusá ta ngámin nga ajjan nikán ánna yù baggì gapay, mássiki nu metapilà megapu nikayu, tapè mábbágát takayu, á mapasigaggà yù pangikatalà naw. Á nu mappanà yù ángngiddù ku nikayu, malurâ kayu panò nga mangiddù nikán?
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Á ammu naw ta kuruk nga aringà nikayu nakitáddán, ngam ajjan galâ nikayu yù ira makkagi ta inilogò takayu ánna jinarogà takayu.
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 Á yù ira jinok ku nikayu, jinarogà da kayu panò? Ari gemma! Ammu naw ta awán ta inâ da nikayu, ánna arád da kayu inilogò.
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Á jinok ku si Titò ta umay mattúllun nikayu, nga nepulù sù tádday nga wagi tam. Á jinarogà da kayu panò? Ari gemma! Ta matunung yù ngámin nga kingnguá di Titò ánna napiá yù nonò da. Á keggá mi ta gián naw, negittá yù nonò mi ánna ággangnguá mi ta nonò da ánna ággangnguá ra.
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Á kagian naw támma ta iyígù ku yù baggì megapu sù kinagì. Ngam ubobugak ku lâ ta arubáng ni Namarò yù ipeyubobuk ni Apu Kesu Kiristu nikán, tapè mábbágát takayu, sikayu nga iddukak ku, tapè mapasigaggà yù pangikatalà naw kâ Apu.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Á maburungà, marakè aringà magayáyâ sangaw nu umayà sù gián naw, gapu ta marángnganát takayu nga mangnguá sù arák ku ikáyâ. Á nu kunnian yù akkuán naw sangaw nu lubbekà, á ari kayu gapay magayáyâ nu masingan nawà, gapu ta mapuersángà nga maggammá nikayu. Ta yá ikaburung ku nu maratang ku yù ira maddaráma, onu yù ira mangabubu ánna mamassil, onu yù ira makkakáporay, onu yù ira magukkuk, onu yù ira mallillíbâ, yù ira mabbebbek, onu yù ira mappeddaráyaw, onu yù ira makusukusu.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Á maburungà, marakè mepasiránà kâ Namarò sangaw nu umayà ta gián naw, megapu sù narákè nga akka-akkuán naw. Á maraddamà laguk, nga mappanà yù daddam ku megapu sù ira nakaliwâ ngaw, nga ari paga nabbabáwi sù narákè nga ággangnguá ra, nga pangarallo ra ánna yù panuppál da ta pakkaragâ nayù baggi ra nga narákè.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.