2 Coríntios 12
Yù bilin ni Namarò nga meyannung kâ Apu Kesu Kiristu: Yù bagu nga tarátu ni Namarò sù ira nga mangikatalà kâ Apu Kesu Kiristu (ATT) vs NAA
1 Á mássiki nu ammù ta awán ta serbi nayù pappeddaráyò, á gapu ta kagumánan nawà, yáyù nga kagiak ku laguk yù inipasingan ni Apu Kesu ánna inipalappâ na nikán.
1 Se é necessário que eu me glorie, ainda que não seja conveniente, vou falar a respeito das visões e revelações do Senhor.
2 Nappasángin yù mapulu ta appâ nga dagun áddè ngaw kesimmu na nikán. Á neyángayà ngaw ta lángì ta gián ni Namarò, á arák ku ammu nu neyángay yù ikararuâ, onu naggiánà paga ta baggì ta keyángè tán. Si Namarò lâ yù makánnámmu.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até o terceiro céu. Se isso foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.
3 Yá lâ ammù, ta neyángayà ta lángì ta paggianán ni Namarò, ngam si Namarò lâ yù makánnámmu nu ajjanà ta baggì ta keyángè ta gián na.
3 E sei que esse homem — se no corpo ou sem o corpo, não sei; Deus o sabe —
4 Á keggâ ta gián ni Namarò ta lángì, naginnâ yù aru nga makapállâ nga ari mepalappâ ta ággubobuk na tolay, ánna ari meyanugù gapay nga ubobugan na tolay.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indizíveis, que homem nenhum tem permissão para repetir.
5 Á nu ikáyâ ku mappeddaráyaw, á ipeddaráyò nakuan yù ángè ta lángì ánna yù naginnâ. Ngam ipeddaráyò galâ yù ira pakkapíyák ku.
5 Desse eu me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, a não ser nas minhas fraquezas.
6 Á mássiki nu ikáyâ ku nakuan mappeddaráyaw, á aringà gemma maguyung, ta kuruk nga nesimmu yù ngámin nga kagiak ku. Ngam aringà mappeddaráyaw, marakè matturù yù paddáyo nayù ira tatolay nikán. Á napiá ta urè nu kemámmatád dangà megapu galâ sù masingad da nga akka-akkuák ku, ánna yù maginná ra nga pangituddù nira.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei louco, porque estarei falando a verdade. Mas evito fazer isso para que ninguém se preocupe comigo mais do que vê em mim ou do que ouve de mim.
7 Á gapu ta aru yù ira makapállâ nga inipasingan ni Namarò ánna inipalappâ na nikán, á yáyù nga inanugù na ta majjigákà, megapu sù akkuán na nikán nayù daroban ni Satanas, tapè ari motun yù nonò ku, ánna aringà matturù nga mappeddaráyaw.
7 E, para que eu não ficasse orgulhoso com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte.
8 Á namillungà nga nakimállà kâ Apu Kesu ta irián na yù pajjigâ ku.
8 Três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Ngam kinagi na nikán, “Máwák mu lâ ta abbágát taka megapu sù ángngikállà ku nikaw, tapè meyattam mu yù ngámin nga jigâ nga umay nikaw. Á mepasingan ta napiá yù pakáwayyâ nu nakapi ka,” kun na nikán. Á yáyù nga magayáyákà nga mappeddaráyaw megapu sù pakapíyák ku, tanu nakapingà, ajjan yù pakáwayyá ni Apu Kesu Kiristu nga mangabbák nikán.
9 Então ele me disse: “A minha graça é o que basta para você, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza.” De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Á yáyù nga magayáyákà, maguray lâ yù mesimmu nikán, nu makapingà, onu pakkakagiád dangà, onu marigirigákà, onu akkuád dangà megapu sù pangilayalayâ ku kâ Apu Kesu Kiristu, onu matakikà. Ta nu makapingà, pasikanan nangà ni Apu Kesu Kiristu, á yáyù nga mepasingan ta kuruk nga masikanà megapu sù pangabbák na nikán.
10 Por isso, sinto prazer nas fraquezas, nos insultos, nas privações, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Á kunnayà ta ulapá gapu ta pappeddaráyò, ta kinagumán nawà. Ngam sikayu nakuan yù makimoray nikán, nga makkagi ta kuruk nga meyannung nikán. Á yù ira áppè minángngilayalayâ, ari ira gemma makáwayyá ánnè nikán, mássiki nu awán ta pakáwayyâ.
11 Fiz-me louco, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ter sido recomendado por vocês, pois em nada fui inferior a esses “superapóstolos”, ainda que nada sou.
12 Á keggâ ta gián naw, inattamák ku yù ngámin nga jigâ nga minay nikán, tapè palurotak ku yù ipakuá ni Namarò nikán. Á nasingan naw yù ngámin nga makapállâ nga pinagaddátu ni Namarò megapu nikán, nga panákkilalán ta sikán yù kuruk nga minángngilayalayâ nga sinullà na.
12 Pois as minhas credenciais de apóstolo foram apresentadas no meio de vocês, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Á anni panò yù liwâ ku nikayu? Ta arát takayu gemma inirumá sù ira ngámin káruán nga wáwwagi tam nga mangikatalà kâ Apu, nga maggagammung ta tanakuán nga lugár. Ngam yá lâ nangirumák ku nikayu yù arák ku pakitáddán nikayu. Á nu liwâ ku yian, á pakomán nawà bì laguk!
13 Pois em que vocês foram inferiores às demais igrejas, senão no fato de eu não ter sido pesado a vocês? Perdoem-me esta injustiça.
14 Á naparánà nga umay nikayu mattúllun, á yawe yù mekatallu nga ángè pattúllun nikayu. Á nu umayà sangaw nikayu, aringà makkiddaw nikayu, tapè ari kayu marigirigâ megapu nikán. Ta ari yù kukuá naw yù alerak ku, nu ari galâ sikayu nga mangikatalà ánna mangiddù kâ Apu Kesu. Ta sikayu yù kun na ánâ ku. Á ari nakuan yù ira ábbing yù mamarán nga mangiyawâ ta máwák nayù ira darakal da, nu ari galâ yù ira mappataganâ yù mangiyawâ ta máwák nayù ira ánâ da.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto para visitá-los e não serei um peso para vocês. Pois não estou interessado nos bens de vocês, e sim em vocês mesmos. Não são os filhos que devem juntar riquezas para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Á yáyù nga magayáyákà nga mangiyusá ta ngámin nga ajjan nikán ánna yù baggì gapay, mássiki nu metapilà megapu nikayu, tapè mábbágát takayu, á mapasigaggà yù pangikatalà naw. Á nu mappanà yù ángngiddù ku nikayu, malurâ kayu panò nga mangiddù nikán?
15 Eu de boa vontade gastarei e me deixarei gastar em favor de vocês. Se eu os amo cada vez mais, será que vou ser amado cada vez menos?
16 Á ammu naw ta kuruk nga aringà nikayu nakitáddán, ngam ajjan galâ nikayu yù ira makkagi ta inilogò takayu ánna jinarogà takayu.
16 Seja como for, eu não fui um peso para vocês. No entanto, sendo astuto, eu os prendi com astúcia.
17 Á yù ira jinok ku nikayu, jinarogà da kayu panò? Ari gemma! Ammu naw ta awán ta inâ da nikayu, ánna arád da kayu inilogò.
17 Será que eu explorei vocês por meio de alguém que lhes enviei?
18 Á jinok ku si Titò ta umay mattúllun nikayu, nga nepulù sù tádday nga wagi tam. Á jinarogà da kayu panò? Ari gemma! Ta matunung yù ngámin nga kingnguá di Titò ánna napiá yù nonò da. Á keggá mi ta gián naw, negittá yù nonò mi ánna ággangnguá mi ta nonò da ánna ággangnguá ra.
18 Pedi a Tito que fosse até aí e mandei com ele outro irmão. Será que Tito explorou vocês? Não é verdade que temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Á kagian naw támma ta iyígù ku yù baggì megapu sù kinagì. Ngam ubobugak ku lâ ta arubáng ni Namarò yù ipeyubobuk ni Apu Kesu Kiristu nikán, tapè mábbágát takayu, sikayu nga iddukak ku, tapè mapasigaggà yù pangikatalà naw kâ Apu.
19 Há muito vocês podem estar pensando que queremos nos defender diante de vocês. Falamos em Cristo diante de Deus, e tudo isto, meus amados, é para a edificação de vocês.
20 Á maburungà, marakè aringà magayáyâ sangaw nu umayà sù gián naw, gapu ta marángnganát takayu nga mangnguá sù arák ku ikáyâ. Á nu kunnian yù akkuán naw sangaw nu lubbekà, á ari kayu gapay magayáyâ nu masingan nawà, gapu ta mapuersángà nga maggammá nikayu. Ta yá ikaburung ku nu maratang ku yù ira maddaráma, onu yù ira mangabubu ánna mamassil, onu yù ira makkakáporay, onu yù ira magukkuk, onu yù ira mallillíbâ, yù ira mabbebbek, onu yù ira mappeddaráyaw, onu yù ira makusukusu.
20 Pois tenho receio de que, indo até aí, eu não os encontre na forma em que gostaria de encontrá-los, e que também vocês me achem diferente do que esperavam, e que haja entre vocês briga, inveja, ira, egoísmo, difamação, intriga, orgulho e tumulto.
21 Á maburungà, marakè mepasiránà kâ Namarò sangaw nu umayà ta gián naw, megapu sù narákè nga akka-akkuán naw. Á maraddamà laguk, nga mappanà yù daddam ku megapu sù ira nakaliwâ ngaw, nga ari paga nabbabáwi sù narákè nga ággangnguá ra, nga pangarallo ra ánna yù panuppál da ta pakkaragâ nayù baggi ra nga narákè.
21 Tenho receio de que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês, e eu venha a chorar por muitos que, no passado, pecaram e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.