Romanos 4

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sẹ awa ke ya ngme shi ingme oyi Aburaamu ni ọ khi ititawa? Elọ ọ fẹ mẹ eni ingme ipfana rọte irudunga onana?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ini o khia khi ikanya ni Aburaamu ọ gbe a rọ pfa na li lọ, ọ kha mẹ emhi rọ ke tono obọ udu, ama ọa khi odalo oyi Ẹshinẹgba.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Eri Ebe-no-pfuasẹ ọọ, “Eri Aburaamu ọ mie Ẹshinẹgba suọ, lọli a rọ leli ọli na li shi ipfuasẹ.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Ini ọgbọ gbe akanya, ọgbọ ọa ya liẹ khi ifata ni ọ mie khi isomhopfa lọ, ama eri ọ gbe akanya shi ọ.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ama ọgbọ ni ọa ri egbe da ikanya obọ oyọli ni ọ gbe, ni ọ regbenga Ẹshinẹgba ni ọọ pfa na ọna ọkhọlọ, oni irudunga ni ọ mhọli eghọ a deba guele khi ọ pfuasẹ.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Abi iDefidi ọ rọ ngme nga ikhivọsẹ oyi ọni Ẹshinẹgba ọ pfa na, ni ọa khi itobọ ikanya obọ oyi lọlighuo, ọ mu ma ingme ena, abi ọ rẹẹ,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Oghẹlẹ o khi na ẹgbọ
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Oghẹlẹ o khi na ọgbọ
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Oni ikhivọsẹ ona, ẹgbọ ni a shẹlẹ-a e lẹsẹ mhọli ọli? Abi khi ẹgbọ ni aa shẹlẹ-a e li mhọli ọli? Awa kie kpẹ ẹ ngme ọli khi irudunga ni Aburaamu ọ mhuẹ, lọli a rọ guele khi ọ pfuasẹ.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ẹghẹghẹ onoghuo a rọ leli ọli na li? Abi a rọ shẹlẹ ọli-a se lọ, abi khi neni a shẹlẹ ọli-a? Ọa khi abi a rọ shẹlẹ ọli-a se, ama abi aa rọ shẹlẹ ọli-a ne lọ.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Itobọ khi ọ mhọli irudunga, Ẹshinẹgba ọ rọ pfa na li khi ọ mhọli ipfuasẹ neni ọ shẹlẹ-a. Irarighọ, ọ rọ khi ita ọyi ẹgbọ nya ni e miesuọ, ini aa tseku shẹlẹ wẹ-a. Ẹghẹghẹ aghọ ni e khi eni a pfa na khi e pfuasẹ.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ita oyi ẹgbọ eni e shẹlẹ-a ọ li khi. Aa khi itobọ khi a shẹlẹ wẹ-a tsẹ, ama irari khi e deba ẹtẹ-awẹ agbọ irudunga nabi itawa Aburaamu, neni a shẹlẹ ọli-a.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Ọa khi iri ushi gbe akanya Aburaamu ali imimi ọli e te mie oni ishobọ khi lọli ọ ya le ugu agbọ nya, ama rọte angeli ipfuasẹ ni o rọte irudunga bhale oyọli lọ.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Irari khi ini eni e ri ushi gbe akanya e le oni ugu lọ, irudunga ọa kha ke mu ẹloe, oni ishobọ o mele afuẹ-a.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Eri ushi o ri ofu oyi Ẹshinẹgba bhale, irari khi ini ushi ọa la ọ, igbushi-a ọa kha la ọ.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Irarighọ, oni ishobọ, irudunga o te ẹ bhale, isheghọ ni o khi oyi okhale, ali ni o migha na imimi Aburaamu. Ọa khi oyi ẹgbọ ni e ri ushi ẹ gbe akanya tsẹ, ama li shi oyi eni e miesuọ abi Aburaamu. Irari khi Aburaamu ọ khi ita awa nya elemhi ayẹmhẹ.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Abi Ebe-no-pfuasẹ o ngme ni ọọ, “Mhi she rẹ mele ita ọyi ushishi ebubu-a.” Irudunga ni Aburaamu ọ mhuẹ Ẹshinẹgba ọ rọ shobọ na li. Ẹshinẹgba ni ọọ ri eni e ghu-a guale bhale agbọ, ni ọ ma emhi enegbọ.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Eri Aburaamu ọ miesuọ, ọ mhuẹ irudushi, abi ọa rọ tseku mẹ emini ọ ri udu shi ne, itobọ ighọ ọ rọ khi, “Ita ishishi ebubu.” Abi a kie kpẹ li gue ọli ye ọli khi, “Imimiẹ e ya bu abi ikpẹtata.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ọa tigbe lọsẹ Aburaamu shi irudunga oyọli, aboriẹkhia khi ọ she gbe ikpe egbhuẹshe, ni ọ gbo lẹsẹ khi lọli she womhẹ ramhi eghuli ali khi iSera ughuọli ọ she li womhẹ dọsẹ ni ọ ke dobẹ ya bia eniyẹ.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Irudunga oyọli ọa mhuẹ ọlọsẹmhẹ wẹkhi eri ọ khọkhọ udu shi emini Ẹshinẹgba ọ ngme. Oni irudunga oyọli o ri itoto na li, ọ kuẹghiẹ Ẹshinẹgba.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Eri ọ lama shi ọ egbegbọ khi Ẹshinẹgba ọ ya dobẹ riẹlẹ emini ọ shobọ na luẹ.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Lọli o zẹ khi, “A pfa na li khi ọ pfuasẹ.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ungmemhi khi, “A leli ọli na li shi angeli ipfuasẹ,” ọa khi lọlighuo tsẹ a kẹkẹ ọli na.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Ama a li kẹkẹ ọli na awa, eni Ẹshinẹgba ọ liẹ leli angeli ipfuasẹ na, ni awa mie ọli suọ ikhi lọli ni ọ rọte eghuli guise iJesu Ọnọmhuẹ ọyawa le.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Eri Ẹshinẹgba ọ rue ọli obọ-a ni ọ ghu-a shi ingmobe eyawa. O guise ọli le bhale agbọ ni ọ khuẹsẹ awa pfuasẹ.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.