Mateus 22
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NTLH
1 IJesu ọ gbo ri okhẹ irọkhọkhọ ona nu wẹ ngme, ọọ,
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 Eri Eghiele oyi Ẹshinẹgba o li abi oghie ọghuo ni ọ gbhẹ ukue na omiọli ni ọọ rue ọmueshi.
2 — O
3 Ọ ghie eni ẹẹ ga eyọli e ka gueyẹ ẹgbọ ni ọ gbhẹ oni ukue na e bhale, ama ẹa lama ye.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 “Ighọ ọ gbo ghie eni ẹẹ ga elese, ọọ wẹ, ‘A ka gueyẹ eni a lu shi oni ukue khi mhi she nye ekhe shi ekẹ. Mhi she gbolo ena-a, ena ni e mhuẹ ila, shi elamhakọ eyẹmhẹ, a she mu egbe emhikpa shi ekẹ. A bhale oni ukue ikhuẹsẹ ọmueshi.’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 “Ama eni ẹgbọ ẹa pfi esọ shi, e vu asha. Ọghuo ọ vu ishemhi, ọlese ọ vu oki.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Eghuo ọ ni a lu shi oni ukue e mu eni eni ẹẹ ga eghọ, e gbe wẹ, e gbolo wẹ-a.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Ighọ elemhi e bi ọni oghie, ọ ghie ekhọli-okhuẹ eyọli, e ka gbolo eni ẹgbọ ni e gbolo eni ẹẹ ga eyọli-a, e tosẹ wẹ apfẹ-a.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 “Ighọ ọni oghie ọ luno eni eni ẹẹ ga eyọli, ọọ wẹ, ‘A she mu egbe ukue oyẹmhẹ shi ekẹ se, ama ẹgbọ ni mhi lu shi ọ, ẹa khi eni a kha lu shi ọ.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Mena, a ke je ifu ẹoli ikpe ni ebubu ẹgbọ e legba, ọgbọkpa ni a da mẹ ne, a lu ọli bhale oni ukue.’
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 Ighọ eni eni ẹẹ ga e lo ifu ẹoli e luno ẹgbọ ni e mẹ kpa tigbili, ghe ẹgbọ enete ali ikhiakhiamhi ẹgbọ. Oni ashini a gbhẹ oni ukue shi o vọ ẹgbọ.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 “Ama abi ọni oghie ọ rọ bhale ya bino eni ẹgbọ, ọ mẹ khi ọmọse ọghuo ọ la aghọ ni ọa sọ itsua ukue ni a rọ khuẹsẹ ọmueshi ye ughuẹ.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Ọni oghie ọ mhila li, ‘Ọmuẹ sẹ u li lo ana le ni u wa rọ sọ itsua oyi ukue ni a rọ khuẹsẹ ọmueshi,’ Ọni ọmọse ọa dobẹ sọli ọ.
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 “Ighọ ọni oghie ọ gueyẹ eni eni ẹẹ ga eghọ, ‘A mu ọli gẹ abọ ali awẹ, a tsua li pfi je olase alo ebili ni a la viẹ, ni a la le akọ akọ.’
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 “Ọgbọkpa a lu ama ikuku wẹ ni e mie oni ulumhi, a zẹ.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ighọ ẹgbọ iFarisi e fiẹ ya gba abi e li ya ri omhila mẹ asha mu iJesu.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 E ghie eniyẹ odukhokho eyẹwẹ ali eniyẹ odukhokho eyi Erọdu deba iJesu, ẹ ọli, “Ọsẹsẹ, anye lẹsẹ khi ọgbọ igẹsikia u khi, u gbolo ẹ sẹsẹ igẹsikia oyi ọghuẹmhẹ oyi Ẹshinẹgba. Wa a ya na ulishi oyi ọgbọkhọghuo, itobọ khi ẹgboliẹ ọa la ọnini ọgbọ ọ khi.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 Gueyẹ anye, sẹ o fẹ li udu oyẹ? Abi ushi oyawa o ngme, o fẹ ti ni awa zẹ oga na oghie iSiza abi khi ọa ti?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 IJesu ọ lẹsẹ ugbamhi obe ni e gba, ọọ wẹ, “Ẹẹ eri ugamhi ku alo, elọ o zẹ ni a rọ nono ni a di mhẹ mu?
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 A rue ukpaghuo ni a rọ zẹ oga khasẹ mhẹ ghue!” Ighọ e rue ukpaghuo bhale ghi ọli.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Ọ mhila wẹ “Alo eyi ọghuo na? Eva oyi ọghuo na?”
20 e ele perguntou:
21 Ẹ ọli “Eyi iSiza.”
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 Abi e rọ suọ ona, abọ e sha wẹ, e zẹ ọli obọ, e vu.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Oni ogbẹlẹ ẹlẹghọ, ẹgbọ iSadusi ni ẹ khi iteghuli guale ọa la ọ, e bhale deba iJesu ya mhila li ogbọ.
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 Ẹ ọli “Ọsẹsẹ, iMosisi ọ gueyẹ anye khi, ini ọmọse ọ ghu-a ni ọa rọ bia eniyẹ, inyọghuo ọli ọ rue ọni ọsamhi olimhi ni ọ bia eniyẹ na li na inyọghuo ọli ni ọ ghu-a ọghọ.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 Mena inyọghuo etuoshilua e ke nu anye la ana. Ọni ọgbhali ọ rue ọkpotso ọ ghua, abi ọa rọ bia eniyẹ, ọ zẹ ọni ọkpotso obọ na inyọghuo.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Ighọ eghuli o li gbe inyọghuo ọli ọnuzava ali ọnuzasẹ ya ramhi ọnuzi-oshilua ẹa ga bia ọmọ ọkhọghuo na ọni ọkpotso.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Ikpukhokho ọ ọni ọkpotso ọ ghu a.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 Mena, ogbẹlẹ iteghuli guale, ughuẹ ọghuo ọ fẹ ya khi elemhi ẹwẹ nya, aborọkhia khi wẹwẹ oshilua e ga rue ọli shi?”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 IJesu ọọ wẹ, “Eri a da odẹ! Itobọ khi aa lẹsẹ ungmemhi oyi Ẹshinẹgba ali itoto eyọli lọ.
29 Jesus respondeu:
30 Irari khi ini ẹgbọ e rọte eghuli guale, ẹa ke ya rue ikpotso, wẹ khi ikpotso e ke ya ke ngeli na emọse, eri e ke ya li abi igẹni na iloghie.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 Ama oyi ingme ite-eghuli-guale oyi ẹgbọ ni e ghu-a ne, eri aa suọ abi Ẹshinẹgba ọ ngme ẹ.
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 Ọ khi, ‘Mhẹmhẹ mhi khi Ẹshinẹgba ọyi Aburaamu ali Ẹshinẹgba ọyi Aziki, ali Ẹshinẹgba ọyi iGiekọpu.’ Ẹshinẹgba ọyi ẹgbọ ni e la agbọ ọ khi, ọa khi Ẹshinẹgba ọyi ẹgbọ ni e ghua.”
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 Abi eni ebubu ẹgbọ e rọ suọ ona, abọ e sha wẹ shi osẹsẹ ni ọ sẹsẹ.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Abi ẹgbọ iFarisi e rọ suọ khi iJesu ọ pfi ẹgbọ iSadusi okpẹ unu, e le gba.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Ọghuo ọ elemhi wẹ ni ọ khi ọsẹsẹ ushi ọ rọshẹka ni lọli dobẹ ri ushi mu iJesu. Ọ mhila li ogbọ.
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 Ọọ li, “Ọsẹsẹ, Ushi onoghuo o ga funẹ nya elemhi Ishi eyi iMosisi?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 IJesu ọọ li, “ ‘Ri udu oyẹ nya ali ayẹmhẹ oyẹ nya ali usamhi udu oyẹ nya nono ingme oyi Ọnọmhuẹ Ẹshinẹgba ọyẹ.’
37 Jesus respondeu:
38 Onana o khi ushi onododẹ ali oni o ga fu nẹ nya.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 Eri onuzi-eva o gbo li abi lọli, ni ọọ li, ‘Nono ingme oyi ọgbọ ọlese abi u li nono ingme egbe ẹ.’
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 Ishi eva ena elemhi Ishi eyi iMosisi ali emekẹguele nya, e te zẹ.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Abi ẹgbọ iFarisi e kie li la aghọ eghọ, iJesu ọ mhila wẹ.
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 “Sẹ a khọkhọ shi Ọmiepfuese ọ? Omi ọghuo ọ fẹ khi?”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 IJesu ọọ wẹ, “Elọ o ke ze khi iDefidi ọ rọte elemhi ayẹmhẹ lu ọli, ‘Ọnọmhuẹ’? Irari khi iDefidi ọ liẹ,
43 Jesus tornou a perguntar:
44 “ ‘Ọnọmhuẹ gueyẹ Ọnọmhuẹ ọyẹmhẹ.
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 “Ini iDefidi ọ lu ọli ‘Ọnọmhuẹ,’ sẹẹ ọni Ọmiepfuese ọ ke gbolo ẹ khi omiomi iDefidi?”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Ọngẹwẹ ọa dobẹ gbaghiẹ oni ogbọ-a. Rọte ẹlẹghọ vu ọgbọ okhọghuo ọa ke gbo gbudu mhila li ogbọ okhọghuo.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.