Marcos 10

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 IJesu ọ rọte aghọ vu je ekẹ iJudia, ini a da iJọdani. Ighọ ẹgbọ ni e bu e gbo vẹ ngale deba li, ọ sẹsẹ wẹ abi ọ kpẹ̀ li.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Ẹgbọ iFarisi eghuo e bhale ya mu ọli fẹ, e mhila li, “Ushi oyawa o lama, ọmọse ọ khu ughuẹ ọyọli?”
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Ọọ, “Elọ iMosisi ọ gueyẹ ẹ a ke li?”
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 E kẹ, “Eri iMosisi ọ lama ọmọse ọ kẹkẹ ebe ni a rọ pfa ughuẹ-a mhọli ughuẹ ọli obọ, ọ khu ọli.”
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 IJesu ọọ wẹ, “Itobọ khi udu oyẹẹ ọọ gbe, iMosisi ọ rọ lighọ kẹkẹ oni ushi na ẹ.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 ‘Ama ọmọse ali ọkpotso, Ẹshinẹgba ọ rọte igbaekẹle agbọ ma wẹ.’
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 ‘Onana o zẹ ni ọmọse ọ rọ ọ pfi itali ali inyọli shi ekẹ, ọ ya toma ughuẹ ọli ọ.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Wẹwẹ aava e mele idiegbe ọghuo a.’ Ẹghẹghẹ aghọ ẹa ke khi etuava, ama ọghuo.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Irarighọ, emini Ẹshinẹgba ọ da toma ne, ọgbọkhọghuo ọ khi vasẹ wẹ a.”
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Abi e rọ gbo la elemhi owa, eniyẹ odukhokho eyi iJesu e mhila li ogbọ ona.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 IJesu ọọ wẹ, “Ọnini ọ da khu ughuẹ ọli ni ọ ya rue ọkpotso ọlese ne, eri ọ kia okia shi oni ughuẹ ọli ọ.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Ini ọni ọkpotso ọ lase ayi ọdọli le khi ọ ya ngeli na ọmọse ọlese, eri ọ kia okia.”
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Ẹgbọ eghuo e mu eniyẹ bhale deba iJesu ni ọ ri obọ ti wẹ, ama eniyẹ odukhokho eyọli ee khu wẹ.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Abi iJesu ọ rọ mẹ ghọ, o ri elemhi bi ọli. Ọ́ọ́ wẹ, “A zẹ ni ikuku eniyẹ e bhale deba mhẹ. A khi ke khu wẹ, itobọ khi enabi wẹwẹ e li mhọli obọ shi Eghiele oyi Ẹshinẹgba.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Zẹ mhẹ gue igẹsikia yẹ ẹ khi ọni ọa da rue Eghiele oyi Ẹshinẹgba abi eniyẹ enikeke ne, ọa tigbe ya lo iloghie.”
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Ọ muno eniyẹ shi egbe, ọ ri obọ nga wẹ ukhomhi, ọ sọ iromhi na wẹ.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Abi iJesu ọ ke rue okiali ekẹ khi ọ vu, ọmọse ọghuo ọ na bhale ya wugha li odalo, ọọ li, “Ọsẹsẹ nete! Elọ mhi ya riẹlẹ ni mhi rọ ya mhuẹ agbọ na agbọagbọ?”
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 IJesu ọ li, “Elọ e zẹ ni u rọ ọ lu mhẹ ọnọti. Ọgbọkhọghuo ọa laọ ni ọ ti, sẹ ni Ẹshinẹgba.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ni mhi rọ sọ ẹ ogbọ ni u mhila mhẹ, u lẹsẹ ushi ni Ẹshinẹgba ọ rọ shi ekẹ. Ni ọ lẹ, ‘A khi gbe ugbeli, a khi kia okia, a khi do ughiatọ, a khi pfi ọtsẹlẹ ẹgbhọli mu ọgbọ, a khi li ọgbọ le, mu ekpẹ na ita ẹ ali inyẹ ẹ.’ ”
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Ọni ọzẹo ọọ, “Ọsẹsẹ, abi a te bia mhẹ mhi te ri ena nya a gbe akanya.”
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 IJesu ọ ri ẹloe inono bino ọli, ọọ li, “Emhi oghuo tsẹ o kpe ẹ le ni waa riẹlẹ ne. Je ya ri emini u mhọli nya dẹ ni u kemhi wẹ na eni ẹa mhọli emhi, ẹghẹghẹ aghọ ni u mhọli ẹpfue shi obini iloghie, u tigbe bhale ya deba mhẹ ke kia.”
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Abi ọni ọmọse ọ rọ suọ ona, alo eyọli e yese a, ọ ri iyeseudu-a ya vu, itobọ khi ọ mhọli ẹpfue eniẹmhi.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 IJesu ọ bino gasẹ kpa, ọọ eniyẹ odukhokho eyọli, “O ma mu ọgbọ ni ọ pfue unu ni ọ rọ lo Eghiele oyi Ẹshinẹgba.”
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Ingmemhi eyọli e ri abọ sha eniyẹ odukhokho eyọli. Ama iJesu ọ gbolo ẹ, “Eniyẹ eyẹmhẹ, o ma mu eni e ri egbe da ẹpfue oyẹwẹ unu ni e rọ lo Eghiele oyi Ẹshinẹgba.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Ni ọgbọ ni ọ pfue ọ rọ lo Eghiele oyi Ẹshinẹgba, o ya munu dọsẹ, ni ọgbọ ke dua ni lọli ri alakumi rọte esẹ asugẹ ya fiẹ.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Ona o ke ri abọ sha eniyẹ odukhokho eyọli nẹ, e rọ mhila egbe, “Ọghuo ọ dobẹ ya lo ọ shọ?”
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 IJesu ọ pfi ukpẹloe bino wẹ, ọ́ọ̀, “Ona ọa zẹ ọgbọ ya li ama emhikpa o zẹ Ẹshinẹgba a li.”
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 IPita ọ́ọ̀ iJesu, “Emhinya anye tsua kua bhale deba ẹ.”
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 IJesu ọ́ọ̀ wẹ, egbegbi-ingme mhi gue ẹ yẹ ẹ khi ọnini ọ da pfi apfẹ ọli shi ekẹ, ali inyọghuo ọli eni emọse ali eni ikpotso, ali ita ali inyọ, ni ọ pfi eniyẹ ali ishemhi, ghe ọwolọ shi ekẹ irari oyẹmhẹ ali usomhi onete oyi Ẹshinẹgba,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 a ya somhi ọli opfa. Elemhi agbọ ona, a ya khivọsẹ na li asha egbhuẹshe, ikhivọsẹ owa ali ikhivọsẹ inyọghuo, ali inyọ ali eniyẹ ali ishemhi, ali anasẹmhẹ. Ọ ya mhuẹ agbọ na agbọagbọ, elemhi agbọ ni o kẹ ẹ bhale.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Ama ẹgbọ eghuo ni e ralo, e ya kpẹ ukhokho. Eni e kpẹ ukhokho amo, e ya khi eni ododẹ.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Abi iJesu ọ rọ tsua wẹ lẹ iJerusalẹmu, ni ọ rọ ralo na wẹ, eni ingme e pfuse ghagha a shi eniyẹ odukhokho eyi iJesu udu. Ulishi o mu ẹgbọ ni e deba wẹ. Ighọ iJesu ọ gbo li rue eniyẹ odukhokho ogbava eyọli ye ochi, ọ gueyẹ wẹ emini lọli ya mẹ ini wẹwẹ e ramhi iJerusalẹmu.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 Ọọ, “IJerusalẹmu awa je ena, a ya la oobọ rue Omi ọgbọ na ighie eyi ekpodalo-ugamhi ali eni ẹ sẹsẹ ishi dẹ, a ri ọli na wẹ mu. E pfa ẹzọ igbe-a mu ọli, e ghi ọli abọ ghi ẹgbọ iJẹta.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 E ya rọli ke li egia, e tono etẹ ku ọli, e gbe ọli itẹ, e tigbe gbe ọli-a. Ama ẹlẹ nuzi-esẹ, ọ ya rọte eghuli guale.”
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Ighọ iJemhisi ali iJọni imi iZebedi e bhale deba iJesu, ẹ ọli, “Ọsẹsẹ, anye ẹ nono ni u riẹlẹ emini anye ya mhilẹ ena na anye.”
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 IJesu ọọ wẹ, “Elọ a nono ni mhi riẹlẹ na ẹ?”
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 E kẹ, anye ẹ nono, ini u da shitọ ukpẹkhomhi oyẹ obini Eghiele oniẹmhi oyẹ ne, ni u zẹ ni ọtuọghuo anye ọ kha shitọ ẹ ukiẹkiẹ obita, ọnọkpọle ọ shitọ ẹ obọgobọ.
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 IJesu ọọ wẹ, “Aa lẹsẹ emini aa mhila. Uko ni mhi rọte da, a dobẹ ya rọte ọ da, abi khi eri a dobẹ ya mie ibatizi onabi mhi mie?”
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 E kẹ, “Anye ya dobẹ.” IJesu ọọ wẹ, “A dobẹ ri uko ni mhi rọ da ya da, a gbo dobẹ mie ibatizi onabi mhi mie,
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 ama mhia mhọli afu ni a rọ ri ọgbọ ọ shitọ mama mhẹ ukiẹkiẹ obita ali obọgobọ ukpẹkhomhi oghie obini iloghie. Ẹshinẹgba ọ ri asha eghọghọ ya na ẹgbọ ni ọ rẹ wẹ shi aghọ khẹ.”
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Abi eniyẹ odukhokho etuogbe enekpọle e rọ suọ ingmemhi ena, e nu iJemhisi ali iJọni i wola shi ọ.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Ighọ iJesu ọ lu wẹ tigbili, ọọ wẹ, “A lẹsẹ khi eni ẹ lu egbewẹ ighie eyi ẹgbọ eni ẹa ya ga Ẹshinẹgba, khi eri ẹ li wẹ abi o ghọle wẹ, ighọ eni e kpeda omhẹsẹ e li ẹ mhẹsẹ na wẹ.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Ama, a khi li abi wẹwẹ. Ama ọnini ọ nono ni lọli khi ọniẹmhi elemhi ẹ, ọ khi ọni ọ ga ẹẹ nya.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Ọnini ọ nono ni lọli khi ọnododẹ, ọọ mema kpẹ ri egbọli khi oghumha ọyi ẹgbọ kpa.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Itobọ khi Omi Ọgbọ ọa bhale ni a ke ga li, ama eri ọ bhale ya ga ali ni ọ gbo ri agbọ oyọli bhale ni a rọ luasẹ obo na ebubu ẹgbọ.”
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Ighọ e bhale iJẹriko. Abi iJesu ali eniyẹ odukhokho eyọli ali ebubu ẹgbọ ni e deba li, e rọ rọte oni ẹoli vu, ọmọse ọghuo ni ọ tasẹ alo-a na lui iBatimeusi (omi iTimeusi a ri iBatimeusi ngme) ọ shitọ epfẹ odẹ mhila omhila.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Abi ọ rọ suọ khi iJesu ọna iNazarẹti lọ, ọ́ọ́ tsẹsẹ leghe, ọọ liẹ, “IJesu omi iDefidi, kpẹkpẹ, lẹ elemhi mhẹ.”
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Ebubu ẹgbọ e tsẹsẹ ku ọli, ẹẹ ọli ọ zẹ ni a suọ esọ. Ama eena ọ mema lolo pfi okokokhuẹ lu ọli nẹ, “Omi iDefidi lẹ elemhi mhẹ!”
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 IJesu ọ migha, ọ́ọ́, “A lu ọli na mhẹ.” Ighọ e lu ọni ọtasalo-a, ẹ ọli, “Ke ghẹlẹ, vule, khi ọọ lu ẹ.”
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Ọ rue awulu nọ ọ sọ pfi a, ọ ti vule pia bhale deba iJesu.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 IJesu ọ mhila li, “Elọ wa nono ni mhi riẹlẹ nẹ?”
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 IJesu ọ́ọ́, “Ke lẹ, khi irudunga oyẹ o she rẹ ze.” Aghọaghọ, ọọ mẹ ekẹ, ọ deba iJesu rọte odẹ vu.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.