Lucas 22
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARC
1 Ukpe ni a la le ibulẹdi ni ọgbọ ri ifuma ma nye na lu iPasova o ti bhale.
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 Ighie eyi ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba ali eni ẹ sẹsẹ Ishi eyi iMosisi, e nono abi e li ya gbe iJesu a, ama ulishi oyi ẹgbọ o mu wẹ.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 Ighọ Ọkphaghiẹ ọ lo iJudasi ni a gbolo a lu Isikarọti udu, ni ọ khi ọghuo eniyẹ odukhokho ogbava eyi iJesu.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Ọni iJudasi ọ fiẹ deba ighie eyi ekpodalo-ugamhi ali eni ẹ khẹ ekhẹ Owa Oyi Ẹshinẹgba. Ọ nu wẹ ye ochi abi ọ li ya ri iJesu na wẹ dẹ.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 Egbe e mu wẹ, e lama khi wẹwẹ e ya fali ọli ikpaghọ.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Ọ lama shi wẹ ọ, ọ nono abi lọli ri ya mẹ asha ri ọli na wẹ mu ini ebubu ẹgbọ ẹa la akaghọ.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Ukpe ni a la le ibulẹdi ni aa ri ifuma shi nye, ni a rọ omi osumha ẹ luasẹ obo, o ramhi.
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 Ighọ iJesu ọ ghie iPita ali iJọni ralo, ọọ wẹ, “A ka mu egbe eminale iPasova oyi awa.”
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 E mhila li, “Obo wa nono ni anye je ya mu egbe?”
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 IJesu ọọ wẹ, “Abi a liẹ ke lo iJerusalẹmu le te, a ya mẹ ọmọse ọghuo ni ọ tsua ubene amẹ. A deba li je owa ni ọọ je.
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 Ini a ramhi aghọ, a liẹ ọni ọ mhọli oni owa oghọ, ‘Ọsẹsẹ ọ́ọ́, ighe elemhi owa oyẹ ni epfẹse e ku ẹ shi, ni mhẹmhẹ ali eniyẹ odukhokho eyẹmhẹ anye la ya le eminale iPasova?’
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ọ̀ ya ri ukpokpomhi agbala khasẹ ẹ ukhomhi owa atọnga ni a lolo riẹlẹ somhi otse. A mu egbe oni eminale shi aghọ.”
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 Ighọ e bhale ya ẹ khi abi iJesu ọ li ngme ọli te o khi. Ighọ e mu egbe oni eminale iPasova shi aghọ.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 Oni ẹghẹghẹ o ramhi, iJesu ali ighiusomhi na kẹẹ eyọli e shitọ shi gasẹ ni e rọ ya le eminale.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 Ọ́ọ́ wẹ, “Ọ kie kpẹ ghọle mhẹ egbegbọ ni mhi nu ẹ le eminale iPasova ona neni mhi ya mẹ osoli.
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 Mhi gueyẹ ẹ khi, mhi aa ke gbo ya le eminale ona, sẹ ni awa kẹ le oni o khi egbegbọ obini Eghiele oyi Ẹshinẹgba.”
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Ọ rue oni uko, ọ kphẹmhi. Ọ́ọ́ wẹ, “A mọ uko ona, a kemhi ọli da.
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 Mhi gue ọli ẹ yẹ ẹ khi, mhia ke gbo ya da onyọ ọọra upfonu ona, sẹ ni Eghiele oyi Ẹshinẹgba o bhale.”
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 Ighọ ọ rue ibulẹdi mhuẹ obọ, ọ kphẹmhi, ọ khi ọli a, ọ rọ na wẹ, ọ́ọ́, “Idiegbe oyẹmhẹ na ni mhi rọ na ẹ. A lina ke riẹlẹ ọli rọ sato mhẹ egbe.”
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 Ighọ ọ gbo rue uko abi ọ rọ le emhi se, ọọ, “Uko ona o khi ishobọ onogbọ ni o rọte ọlia eyẹmhẹ bhale, ni a ku shi ekẹ na ẹ.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 A ghe i, obo oyi ọni ọ ya rẹmhẹ dẹ o nu mhẹ shitọ ẹ le emhi memena.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 Abi ẹ khi omi ọgbọ ọ li ya kia, ighọ a li ya mẹ ọli, ama epfua o khi ni ọgbọ ni o ya rọli dẹ.”
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Ee mhila egbewẹ ọni ọ khi ni ọ ya gbe ikanya enana.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Ighọ ekhakọ o gbo li lasele shi iteva oyẹwẹ shi ọni ọ funẹ nya shi elemhi wẹ.
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 IJesu ọọ wẹ, “Eri ighie eyi ẹgbọ iJẹta ẹẹ jili wẹ. E kha jili wẹ se, ẹ liẹ wẹ khi eri wẹwẹ ẹ kpaghiẹ wẹ obọ.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Ama a khi li abi wẹwẹ, ochoghọ, ọni ọ nono ni lọli funẹ elemhi ẹ, ọ ri egbọli tiemhie ekẹ nya, ọni ọ ralo o ke ga enekpọle.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Ọghuo ọ fu nẹ, ọni ọ shitọ ukhomhi itebu ẹ le emhi, abi ọni ọọ kphanọ eminale ghi eni e shitọ ọ le? Ọa khi ọni ọ shitọ le? Ama eri mhẹmhẹ mhi le ẹ iteva abi ọni ọ ga ẹ.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 Ẹẹ a nu mhẹ migha abi mhi rọ la imufẹ.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Mhi ri eghiele na ẹ, abi itamhẹ ọ li ri eghiele na mhẹ.
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 Ni a rọ bhale ya ẹ khi a nu mhẹ le, a nu mhẹ da obini iloghie oyẹmhẹ. A ya shitọ ukpẹkhomhi oghie, a gue unuẹkpẹ igbẹva eyi iZirẹni ẹzọ.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 “ISamọ, iSamọ, ghe i, Ọkphaghiẹ o she mhila khi lọli ẹ nono ni lọli kpishi ẹ-a nya abi a liẹ kpishi ado.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 Ama mhi she sọ iromhi nẹ, iSamọ, ini irudunga oyẹ o khi nighise. Ini u pfue ọ se, ri udu shi inyọghuo ẹ enekpọle ọ.”
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Ama iPita ọ́ọ́ li, “Ọnọmhuẹ, mhi ga mu egbe ni mhi rọ deba ẹ ya lo owa ighumha, ali ni mhi nu ẹ ya ghua.”
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 IJesu ọ́ ọli, “Mhi gue ẹ yẹ, khi, yẹyẹ iPita ọna, neni ọkpa ọ ya gbiẹghẹ amo u ya kie mhẹ itesẹ khi u waa lẹsẹ mhẹ.”
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 IJesu ọ rọ mhila wẹ, “Abi mhi rọ ghie ẹ fiẹ lase, ni aa rọ tsua ẹkuẹ ukpaghọ wẹkhi akpaba wẹkhi ekuẹ, emhikhọghuo o fẹ to ẹ?”
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ọọ wẹ, ama memena, ọgbọ ni ọ mhuẹ ẹkuẹ ukpaghọ ọ rue ọli, ọni ọ mhuẹ akpaba ọ tsua li, ini u waa kpẹ mhuẹ ọgbhọrọ, ka ri awulu oyẹ dẹ, ni u ya dẹ oghuo.
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 Mhi gueyẹ ẹ khi emini a kẹkẹ shi mhẹ egbe ni o la Ebe-no-pfuasẹ, ni ọọ, “A leli ọli ma ẹgbọ ni e lue,” o mema bhale ya tsẹ shi mhẹ egbe. Irari khi emini a kẹkẹ shi mhẹ egbe o she ramhi ni e rọ bhale ya dọsẹ.
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 Eniyẹ odukhokho eyọli ẹ ọli, “Bino, Ọnọmhuẹ, ọgbhọrọ eva e la ana.” Ọ́ọ́ wẹ, “O somhi aghọ.”
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 IJesu ọ fiẹ lase, e je Ute Ẹẹra Olivu, abi ọ kpẹ li. Eniyẹ odukhokho eyọli e deba li.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 E ramhi aghọ, ọ́ọ́ wẹ, “A ke sọ iromhi ini a khi de pfilo imufẹ.”
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Ọ tikia na wẹ dẹnẹ, ọ wugha, ọ sọ iromhi, ọọ,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 “Ita, ini o ghọle ẹ, mie mhẹ uko osoli imẹmẹ onana, ama ọa khi abi o ghọle mhẹ, ama abi o li ghọle ẹ.”
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Ighọ agẹni ọ rọte idane bhale ya ri ekpabọ na li.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Rọte ọtomhẹ, ọ sọ iromhi egbegbọ ramhi ni ọpfọ ni e rọte ọli egbe e ku shi ekẹ, e khọ tikpọ abi ọlia.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 Abi ọ rọte iromhi isọsọ vule, ọ nyenẹ egbe bhale deba eniyẹ odukhokho eyọli. Ọ mẹ khi osoli ni e viẹ o ri ọlọsẹmhẹ shi wẹ egbe, e lesẹa.
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 Ọ mhila wẹ. “Elọ o zẹ khi a lesẹ-a? A vule ni a ke sọ iromhi ini a khi de pfilo imufẹ.”
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Abi ọ kie li ngme eghọ, ẹgbọ e vẹ lole gbii. Ọmọse ni a lu iJudasi ni ọ li khi ọtuọghuo eniyẹ odukhokho ogbava eyi iJesu ọ rẹwẹ kia. Ọ lẹ deba iJesu ni lọli ya pfi ọli ẹlẹmhi egbe.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 IJesu ọ mhila li, ọọ li, “IJudasi, eri u ri otsẹ ri Omi Ọgbọ ọ dẹ ena?”
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Eni eniyẹ odukhokho eyi iJesu e mẹ emini a ya mẹ ena, e mhila li, “Ọnọmhuẹ anye ri itakobi ni e la anye abọ khọli?”
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Ighọ ọghuo ọ, ọ ri itakobi fia ọni ọọ ga ọni ọ kpeda nya ọye ekpodalo-ugamhi esọ a.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 IJesu ọ́ọ́ li, “Taa! Khi ke gbo li ighọ.” Ọ ri obọ ti ọni ọmọse oni esọ, oni esọ o gbẹla.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 IJesu ọ mhila ighie eyi ekpodalo-ugamhi, ali eni ẹẹ khekhẹ Owa Oyi Ẹshinẹgba, ali eni egbhali ni e bhale ya mu ọli, “Eri mhia pfi ozughu ni a rọ tsua epia ali itakobi ali ikpokpo bhale ẹ deba mhẹ?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 Ẹlẹ kpa mhi rọ la Owa Oyi Ẹshinẹgba ẹ sẹsẹ, ọngẹẹ ọa ri obọ ti mhẹ, ama ẹghẹghẹ oyẹẹ na ni ekpabọ alo ebili e rọ mhẹsẹ.”
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Ighọ e mu ọli vu ya je owa oyi Ọkpodalo-ugamhi ọyi Ẹshinẹgba ni ọ kpeda nya. IPita ọ tapfia a deba wẹ.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Abi e ke rọ pfie erali shi iteva oyi oni atukpapfẹ ni e rọ shitọ, iPita ọ li bhale ya nu wẹ shitọ.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Abi ọkpotso ọni ọọ ga ọghuo ọ li mẹ khi iPita ọ nu wẹ shitọ, ọ bino ọli tsukẹ, ọ́ọ́ li, “Ọmọse ọna ọ li nu iJesu kia.”
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Ama iPita ọ tia. Ọ́ọ́ li, “Kpotso, Mhia fẹ ga lẹsẹ ọli.”
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 O dẹnẹ, ọmọse ọlese ọ ke gbo mẹ iPita, ọ mhila li, “U li nu iJesu u kia.”
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 O ke te aghọ ri emhi abi agogo oghuo dọsẹ, ọmọse ọlese ọ gẹ ma ọ gue, ọ́ọ́, “Mhi lẹsẹ gboo khi ọmọse ọna ọ nu iJesu u kia, irari khi ọnge iGalili ọ li khi!”
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Ama iPita ọ sọ li ọ, ọ́ọ́ li, “Mọse, mhi a lẹsẹ emini u wa ngme ena.” Utoghuo kpe abi ọ kie li ngme, ọkpa ọ gbiẹghẹ
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ọnọmhuẹ ọ pfi alo bino iPita chii. IPita ọ todẹ sato ungmemhi ni iJesu ọ ngme ni ọ khi, “Neni ọkpa ọ ya gbiẹghẹ, u ya tia itesẹ, wẹ khi u waa lẹsẹ mhẹ.”
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 IPita ọ fiẹ je olase, ọ ya viẹ oya.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Eni emọse ni e khẹ iJesu ekhẹ, e rọli li egia, e gbe ọli.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 E gẹnọ ọli alo, e mhila li, “Bọbọbọ! Ọghuo ọ ri emhi liẹ?”
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Ighọ e ngme iwali ingmemhi ẹmuẹbe ebubu deba li.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Ogbe o gbe-a, eni egbhali ali ighie eyi ekpodalo-ugamhi, ali esẹsẹ Ishi eyi iMosisi e legba. E rue iJesu lasele migha iteva oyẹwẹ.
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 E liẹ ọli, “Ini yẹyẹ u khi ọni ọmiagbọpfuese, gueyẹ anye.”
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Ini mhi mhila ẹ, aa ya gbaghiẹ a na mhẹ.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Ama rọte memena vu, omi ọgbọ ọ ya shitọ obita oyi Ẹshinẹgba obini iloghie.”
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Wẹwẹ nya e mhila li, “Omi Ẹshinẹgba u khi?”
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Ẹ egbewẹ, “Awa ke gbolo ẹ nono ọtsẹlẹ ọlese, awa-eghuo awa she ri esọ eyawa suọ abi ọ ri unu oyọli ngme.”
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.