Lucas 18
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NAA
1 IJesu ọ zẹ okhẹ irọkhọkhọ khasẹ eniyẹ odukhokho eyọli, ni ọ rọ sẹsẹ wẹ khi o ti ni a ke lema ẹghẹghẹ kpa, ali e khi zẹ ni o lọsẹ wẹ.
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Ọọ wẹ, “Elemhi ẹoli oghuo, ọmọse ọsọ-ẹzọ ọ ya la ọ ni ọa li na ulishi Ẹshinẹgba wẹkhi eri ọ mu ekpẹ na ọgbọ.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Ọsamhi-olimhi ọ li la oni ẹoli ni ọ bhale deba ọni ọsọ-ẹzọ, ọọ li, ‘Kpẹkpẹ pfa ẹzọ na mhẹ shi ingme ni o de mhẹmhẹ ali ọgbọ.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 O ga tẹsẹ ọni ọmọse ọa kie pfa shi ọli ekẹ. Ama ikpukhokho ọ, ọni ọmọse ọọ egbeọli, ‘Ini o riẹ khia khi mhi aa ya na ulishi Ẹshinẹgba wẹkhi eri mhia mu ekpẹ na ọgbọ,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 ni o rọ khia khi ọni ọkpotso ọna ọ lina bhale ya nasẹ mhẹ ena, mhi ya pfa ẹzọ na li, ini ọ khi ya ri ibhale oyọli ona kie ke nasẹ mhẹ!’ ”
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Ọnọmhuẹ ọọ wẹ, “Aa suọ abi ọsọ-ẹzọ ọna ọkhọlọ ọna ọ ngme?
6 Então o Senhor disse:
7 Ẹshinẹgba ọa ya li pfa ẹzọ na eniyẹ eyọli ni e viẹ ẹ lu ọli, ghe ẹlẹ-ọguota, ghe ẹlẹ-iyọsẹ?
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Mhi gueyẹ ẹ khi ọ ya pfa ẹzọ na wẹ pia. Abi o li ena, ini Omi Ọgbọ ọ nyenẹ egbe bhale, ọ li bhale ya ẹ irudunga ekẹ agbọ?”
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 IJesu o gbo zẹ okhẹ irọkhọkhọ ona khasẹ ẹgbọ eghuo ni e regbenga khi wẹwẹ e mhọli iguẹ-ngeli dọsẹ ẹgbọẹse, ni e ri ẹloe a gbe ẹgbọẹse.
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Emọse aava e je Owa Oyi Ẹshinẹgba ya sọ iromhi. Ọghuo ọ ọ khi iFarisi, ọnọkpọle ọ khi ọmionoga.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Ọni iFarisi ọ vule, ọ sọ iromhi, ọ kuẹghiẹ egbọli, ọọ liẹ, ‘Ẹshinẹgba, mhi kphẹmhi nẹ khi mhi aa li abi ẹgbọẹse ni e khi ighiatọ ni ẹẹ li ingmobe, ni ẹẹ kia okia abi ọmọse ọmionoga ọnana.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Iteva mhia pfi azumhi elemhi ẹfo uka. Mhi a zẹ azẹ-oghuo-igbe elemhi emini mhi mhuẹ kpa.’
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 “Ama ọni ọmionoga ọghọ, ọ tapfia migha ọa gbudu yasẹ alo fẹli idane, ama ọ lẹsẹ gbe abọ nga aye, ọ liẹ, ‘Ẹshinẹgba mhuẹ ilẹlemhi na mhẹ, mhẹmhẹ ọgbọ olamhẹ.’
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 Mhi gue egbegbi ingme a yẹ ẹ khi ọni ọmionoga ọna Ẹshinẹgba ọ bino khi ọ pfuasẹ dọsẹ ọni ọmọse ni ọ kpọle. Egbe e mu ọli je apfẹ. Itobọ khi ọgbọ ni ọ da ti egbọli nga ne, eri a ya ti ọli tiemhi ekẹ, ama ọni ọ da ti egbọli tiemhi ekẹ, a ya ti ọli nga.”
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Ẹlẹghuo, ẹgbọ e li mu eniyẹ enikeke bhale ghi iJesu ni ọ ri obọ ti wẹ. Abi eniyẹ odukhokho eyọli e rọ mẹ wẹ, ẹẹ e khi bhale ya nasẹ ọli.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Ama iJesu ọ lu eni eniyẹ, ọọ wẹ, “A zẹ ni ikuku eniyẹ e bhale deba mhẹ, a khi ke mu wẹ migha irari khi enabi wẹwẹ e mhuẹ Eghiele oyi Ẹshinẹgba.
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Abi o li mhi li gue ọli yẹ ẹ khi, ọni ọa da mie Eghiele oyi Ẹshinẹgba abi ukuku ọmọ ọ li mie ọli ne, ọa ya lo ọli le.”
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Ọkhẹmhuẹ ọghuo ọ mhila iJesu, ọọ, “Ọsẹsẹ ọnete, sẹ mhi ya li ni mhi rọ ya mhuẹ agbọ na agbọagbọ?”
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 IJesu ọ mhila li, “Elọ o zẹ ni u rọ ọ lu mhẹ ọsẹsẹ ọnete? Ọgbọkhọghuo ọa la ọ ni ọ khi ọnọti, sẹ ni Ẹshinẹgba.”
19 Jesus respondeu:
20 U lẹsẹ abi ishi eyi Ẹshinẹgba e ngme, “Khi kia okia, khi gbe ugbeli, khi do ughiatọ, khi pfi ọtsẹlẹ ẹgbhuẹ mu ọgbọ, mu ekpẹ na itẹ ali inyẹ.”
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Ọọ iJesu, “Rọte abi mhi te khi ọmọ mhi te ri ishi ena nya a gbe akanya.”
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Abi iJesu ọ rọ suọ ona, ọọ li, “O kpọ ẹ emhi oghuo le, lẹ ya ri emini u mhuẹ nya dẹ, u kemhi eni ikpaghọ na ẹgbọ ni ẹa mhọli khi u ya mhuẹ ẹpfue shi iloghie. Ni u tigbe bhale ke deba mhẹ.”
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Abi ọni ọmọse ọ rọ suọ ona, egbe e pfọ li-a itobọ khi ọ pfue gba.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 IJesu ọ mẹ abi egbe e pfọ li-a shi ọ, Ọọ, “O ma mu unu ni ẹgbọ ni e lolo pfue ni e rọ lo Eghiele oyi Ẹshinẹgba.
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Ni ọgbọ ni ọ pfue ọ rọ lo Eghiele oyi Ẹshinẹgba, o ya munu dọsẹ, ni ọgbọ ke dua ni lọli ri alakumi rọte esẹ asugẹ ya fiẹ.”
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Ẹgbọ ni e suọ ona e mhila, “Ọghuo ọ ke ya mhuẹ imiepfuese shọ?”
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 IJesu ọọ wẹ, “Emini ọa zẹ ọgbọ a riẹlẹ lọli ọ zẹ Ẹshinẹgba a riẹlẹ.”
27 Mas Jesus respondeu:
28 IPita ọọ iJesu, “Bino, anye she tsua emhi eyanye nya kua se, anye bhale deba ẹ.”
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 IJesu ọọ wẹ, “Abi o li mhi li gue ọli ẹ yẹ ẹ khi, aa mẹ ọni ọ ya tsua apfẹ-ọli, okekhi ughuẹ-ọli pfia, ni ọ tsua inyọghuo ọli, ghe itali ghe inyọli ali imiọli pfia, itobọ Eghiele oyi Ẹshinẹgba,
29 Jesus lhes respondeu:
30 ni ọa ya mhuẹ eleli ni e bu dọsẹ eghọghọ, elemhi agbọ ona ali agbọ oni o ke ẹ bhale.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 IJesu ọ rue eniyẹ odukhokho ogbava eyọli je asha eghuo, ọ gueyẹ wẹ. “A ri esọ shi ekẹ, awa ya nga obini iJerusalẹmu. Emini emekẹguele e kẹkẹ shi Omi Ọgbọ egbe nya, e bhale ya tsẹ oobọ.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 A ya mu ọli, a rue ọli na ẹgbọ iJẹta. E ya rọli li egia, ẹẹ tsue ọli, e tono etẹ ku ọli, e gbe ọli itali, e tigbe gbe ọli-a.
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 Ẹlẹ onuzi-esẹ, ọ ya guale.”
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Eniyẹ odukhokho eyọli ẹa lẹsẹ udi ingme ena irari khi eri a ri ingme enana sheli wẹ, ali khi ẹa gbo lẹsẹ emini ọọ ngme.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Abi iJesu ọ li ti i mama iJẹriko, ọzalo ọghuo ọ shitọ epfẹ odẹ, ọ mhila.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Abi ọ rọ suọ okeke ẹgbọ ni e dọsẹ, ọ mhila wẹ emini a mẹ.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 A gueyẹ ọli khi iJesu na iNazarẹti ọọ dọsẹ.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Ọ lu leghe, ọọ li, “IJesu Omi iDefidi mhuẹ isomhelemhi na mhẹ.”
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Ẹgbọ ni e ralo na li ẹ ọli ọ khukhu unu. Ama ighọ ọ kie li tsẹsẹ ọọ liẹ, “Omi iDefidi mhuẹ isomhelemhi na mhẹ.”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 IJesu ọ migha, ọ e lu ọni ọmọse ghi luẹ. Abi ọ rọ ti mama li, iJesu ọ mhila li.
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 “Elọ wa nono ni mhi riẹlẹ nẹ?” Ọọ iJesu, “Ọnọmhuẹ mhi a nono ni mhi ke mẹ ekẹ.”
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 IJesu ọọ li, “Alo eyẹ e khueghie-a, irudunga oyẹ o she rẹ ze.”
42 Jesus lhe disse:
43 Aghọaghọ alo eyọli e khueghie-a. Ọ deba iJesu kia, ọ kuẹghiẹ Ẹshinẹgba. Abi eni ẹgbọ nya e rọ mẹ ọli e li li kuẹghiẹ Ẹshinẹgba.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.