Lucas 18

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 IJesu ọ zẹ okhẹ irọkhọkhọ khasẹ eniyẹ odukhokho eyọli, ni ọ rọ sẹsẹ wẹ khi o ti ni a ke lema ẹghẹghẹ kpa, ali e khi zẹ ni o lọsẹ wẹ.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 Ọọ wẹ, “Elemhi ẹoli oghuo, ọmọse ọsọ-ẹzọ ọ ya la ọ ni ọa li na ulishi Ẹshinẹgba wẹkhi eri ọ mu ekpẹ na ọgbọ.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Ọsamhi-olimhi ọ li la oni ẹoli ni ọ bhale deba ọni ọsọ-ẹzọ, ọọ li, ‘Kpẹkpẹ pfa ẹzọ na mhẹ shi ingme ni o de mhẹmhẹ ali ọgbọ.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 O ga tẹsẹ ọni ọmọse ọa kie pfa shi ọli ekẹ. Ama ikpukhokho ọ, ọni ọmọse ọọ egbeọli, ‘Ini o riẹ khia khi mhi aa ya na ulishi Ẹshinẹgba wẹkhi eri mhia mu ekpẹ na ọgbọ,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 ni o rọ khia khi ọni ọkpotso ọna ọ lina bhale ya nasẹ mhẹ ena, mhi ya pfa ẹzọ na li, ini ọ khi ya ri ibhale oyọli ona kie ke nasẹ mhẹ!’ ”
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Ọnọmhuẹ ọọ wẹ, “Aa suọ abi ọsọ-ẹzọ ọna ọkhọlọ ọna ọ ngme?
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Ẹshinẹgba ọa ya li pfa ẹzọ na eniyẹ eyọli ni e viẹ ẹ lu ọli, ghe ẹlẹ-ọguota, ghe ẹlẹ-iyọsẹ?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Mhi gueyẹ ẹ khi ọ ya pfa ẹzọ na wẹ pia. Abi o li ena, ini Omi Ọgbọ ọ nyenẹ egbe bhale, ọ li bhale ya ẹ irudunga ekẹ agbọ?”
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 IJesu o gbo zẹ okhẹ irọkhọkhọ ona khasẹ ẹgbọ eghuo ni e regbenga khi wẹwẹ e mhọli iguẹ-ngeli dọsẹ ẹgbọẹse, ni e ri ẹloe a gbe ẹgbọẹse.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Emọse aava e je Owa Oyi Ẹshinẹgba ya sọ iromhi. Ọghuo ọ ọ khi iFarisi, ọnọkpọle ọ khi ọmionoga.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ọni iFarisi ọ vule, ọ sọ iromhi, ọ kuẹghiẹ egbọli, ọọ liẹ, ‘Ẹshinẹgba, mhi kphẹmhi nẹ khi mhi aa li abi ẹgbọẹse ni e khi ighiatọ ni ẹẹ li ingmobe, ni ẹẹ kia okia abi ọmọse ọmionoga ọnana.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Iteva mhia pfi azumhi elemhi ẹfo uka. Mhi a zẹ azẹ-oghuo-igbe elemhi emini mhi mhuẹ kpa.’
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 “Ama ọni ọmionoga ọghọ, ọ tapfia migha ọa gbudu yasẹ alo fẹli idane, ama ọ lẹsẹ gbe abọ nga aye, ọ liẹ, ‘Ẹshinẹgba mhuẹ ilẹlemhi na mhẹ, mhẹmhẹ ọgbọ olamhẹ.’
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Mhi gue egbegbi ingme a yẹ ẹ khi ọni ọmionoga ọna Ẹshinẹgba ọ bino khi ọ pfuasẹ dọsẹ ọni ọmọse ni ọ kpọle. Egbe e mu ọli je apfẹ. Itobọ khi ọgbọ ni ọ da ti egbọli nga ne, eri a ya ti ọli tiemhi ekẹ, ama ọni ọ da ti egbọli tiemhi ekẹ, a ya ti ọli nga.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Ẹlẹghuo, ẹgbọ e li mu eniyẹ enikeke bhale ghi iJesu ni ọ ri obọ ti wẹ. Abi eniyẹ odukhokho eyọli e rọ mẹ wẹ, ẹẹ e khi bhale ya nasẹ ọli.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Ama iJesu ọ lu eni eniyẹ, ọọ wẹ, “A zẹ ni ikuku eniyẹ e bhale deba mhẹ, a khi ke mu wẹ migha irari khi enabi wẹwẹ e mhuẹ Eghiele oyi Ẹshinẹgba.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Abi o li mhi li gue ọli yẹ ẹ khi, ọni ọa da mie Eghiele oyi Ẹshinẹgba abi ukuku ọmọ ọ li mie ọli ne, ọa ya lo ọli le.”
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Ọkhẹmhuẹ ọghuo ọ mhila iJesu, ọọ, “Ọsẹsẹ ọnete, sẹ mhi ya li ni mhi rọ ya mhuẹ agbọ na agbọagbọ?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 IJesu ọ mhila li, “Elọ o zẹ ni u rọ ọ lu mhẹ ọsẹsẹ ọnete? Ọgbọkhọghuo ọa la ọ ni ọ khi ọnọti, sẹ ni Ẹshinẹgba.”
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 U lẹsẹ abi ishi eyi Ẹshinẹgba e ngme, “Khi kia okia, khi gbe ugbeli, khi do ughiatọ, khi pfi ọtsẹlẹ ẹgbhuẹ mu ọgbọ, mu ekpẹ na itẹ ali inyẹ.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ọọ iJesu, “Rọte abi mhi te khi ọmọ mhi te ri ishi ena nya a gbe akanya.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Abi iJesu ọ rọ suọ ona, ọọ li, “O kpọ ẹ emhi oghuo le, lẹ ya ri emini u mhuẹ nya dẹ, u kemhi eni ikpaghọ na ẹgbọ ni ẹa mhọli khi u ya mhuẹ ẹpfue shi iloghie. Ni u tigbe bhale ke deba mhẹ.”
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Abi ọni ọmọse ọ rọ suọ ona, egbe e pfọ li-a itobọ khi ọ pfue gba.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 IJesu ọ mẹ abi egbe e pfọ li-a shi ọ, Ọọ, “O ma mu unu ni ẹgbọ ni e lolo pfue ni e rọ lo Eghiele oyi Ẹshinẹgba.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ni ọgbọ ni ọ pfue ọ rọ lo Eghiele oyi Ẹshinẹgba, o ya munu dọsẹ, ni ọgbọ ke dua ni lọli ri alakumi rọte esẹ asugẹ ya fiẹ.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ẹgbọ ni e suọ ona e mhila, “Ọghuo ọ ke ya mhuẹ imiepfuese shọ?”
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 IJesu ọọ wẹ, “Emini ọa zẹ ọgbọ a riẹlẹ lọli ọ zẹ Ẹshinẹgba a riẹlẹ.”
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 IPita ọọ iJesu, “Bino, anye she tsua emhi eyanye nya kua se, anye bhale deba ẹ.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 IJesu ọọ wẹ, “Abi o li mhi li gue ọli ẹ yẹ ẹ khi, aa mẹ ọni ọ ya tsua apfẹ-ọli, okekhi ughuẹ-ọli pfia, ni ọ tsua inyọghuo ọli, ghe itali ghe inyọli ali imiọli pfia, itobọ Eghiele oyi Ẹshinẹgba,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 ni ọa ya mhuẹ eleli ni e bu dọsẹ eghọghọ, elemhi agbọ ona ali agbọ oni o ke ẹ bhale.”
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 IJesu ọ rue eniyẹ odukhokho ogbava eyọli je asha eghuo, ọ gueyẹ wẹ. “A ri esọ shi ekẹ, awa ya nga obini iJerusalẹmu. Emini emekẹguele e kẹkẹ shi Omi Ọgbọ egbe nya, e bhale ya tsẹ oobọ.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 A ya mu ọli, a rue ọli na ẹgbọ iJẹta. E ya rọli li egia, ẹẹ tsue ọli, e tono etẹ ku ọli, e gbe ọli itali, e tigbe gbe ọli-a.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 Ẹlẹ onuzi-esẹ, ọ ya guale.”
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Eniyẹ odukhokho eyọli ẹa lẹsẹ udi ingme ena irari khi eri a ri ingme enana sheli wẹ, ali khi ẹa gbo lẹsẹ emini ọọ ngme.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Abi iJesu ọ li ti i mama iJẹriko, ọzalo ọghuo ọ shitọ epfẹ odẹ, ọ mhila.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Abi ọ rọ suọ okeke ẹgbọ ni e dọsẹ, ọ mhila wẹ emini a mẹ.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 A gueyẹ ọli khi iJesu na iNazarẹti ọọ dọsẹ.
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 Ọ lu leghe, ọọ li, “IJesu Omi iDefidi mhuẹ isomhelemhi na mhẹ.”
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Ẹgbọ ni e ralo na li ẹ ọli ọ khukhu unu. Ama ighọ ọ kie li tsẹsẹ ọọ liẹ, “Omi iDefidi mhuẹ isomhelemhi na mhẹ.”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 IJesu ọ migha, ọ e lu ọni ọmọse ghi luẹ. Abi ọ rọ ti mama li, iJesu ọ mhila li.
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “Elọ wa nono ni mhi riẹlẹ nẹ?” Ọọ iJesu, “Ọnọmhuẹ mhi a nono ni mhi ke mẹ ekẹ.”
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 IJesu ọọ li, “Alo eyẹ e khueghie-a, irudunga oyẹ o she rẹ ze.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Aghọaghọ alo eyọli e khueghie-a. Ọ deba iJesu kia, ọ kuẹghiẹ Ẹshinẹgba. Abi eni ẹgbọ nya e rọ mẹ ọli e li li kuẹghiẹ Ẹshinẹgba.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.