Lucas 18

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 IJesu ọ zẹ okhẹ irọkhọkhọ khasẹ eniyẹ odukhokho eyọli, ni ọ rọ sẹsẹ wẹ khi o ti ni a ke lema ẹghẹghẹ kpa, ali e khi zẹ ni o lọsẹ wẹ.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Ọọ wẹ, “Elemhi ẹoli oghuo, ọmọse ọsọ-ẹzọ ọ ya la ọ ni ọa li na ulishi Ẹshinẹgba wẹkhi eri ọ mu ekpẹ na ọgbọ.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Ọsamhi-olimhi ọ li la oni ẹoli ni ọ bhale deba ọni ọsọ-ẹzọ, ọọ li, ‘Kpẹkpẹ pfa ẹzọ na mhẹ shi ingme ni o de mhẹmhẹ ali ọgbọ.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 O ga tẹsẹ ọni ọmọse ọa kie pfa shi ọli ekẹ. Ama ikpukhokho ọ, ọni ọmọse ọọ egbeọli, ‘Ini o riẹ khia khi mhi aa ya na ulishi Ẹshinẹgba wẹkhi eri mhia mu ekpẹ na ọgbọ,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 ni o rọ khia khi ọni ọkpotso ọna ọ lina bhale ya nasẹ mhẹ ena, mhi ya pfa ẹzọ na li, ini ọ khi ya ri ibhale oyọli ona kie ke nasẹ mhẹ!’ ”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Ọnọmhuẹ ọọ wẹ, “Aa suọ abi ọsọ-ẹzọ ọna ọkhọlọ ọna ọ ngme?
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Ẹshinẹgba ọa ya li pfa ẹzọ na eniyẹ eyọli ni e viẹ ẹ lu ọli, ghe ẹlẹ-ọguota, ghe ẹlẹ-iyọsẹ?
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Mhi gueyẹ ẹ khi ọ ya pfa ẹzọ na wẹ pia. Abi o li ena, ini Omi Ọgbọ ọ nyenẹ egbe bhale, ọ li bhale ya ẹ irudunga ekẹ agbọ?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 IJesu o gbo zẹ okhẹ irọkhọkhọ ona khasẹ ẹgbọ eghuo ni e regbenga khi wẹwẹ e mhọli iguẹ-ngeli dọsẹ ẹgbọẹse, ni e ri ẹloe a gbe ẹgbọẹse.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Emọse aava e je Owa Oyi Ẹshinẹgba ya sọ iromhi. Ọghuo ọ ọ khi iFarisi, ọnọkpọle ọ khi ọmionoga.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ọni iFarisi ọ vule, ọ sọ iromhi, ọ kuẹghiẹ egbọli, ọọ liẹ, ‘Ẹshinẹgba, mhi kphẹmhi nẹ khi mhi aa li abi ẹgbọẹse ni e khi ighiatọ ni ẹẹ li ingmobe, ni ẹẹ kia okia abi ọmọse ọmionoga ọnana.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Iteva mhia pfi azumhi elemhi ẹfo uka. Mhi a zẹ azẹ-oghuo-igbe elemhi emini mhi mhuẹ kpa.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 “Ama ọni ọmionoga ọghọ, ọ tapfia migha ọa gbudu yasẹ alo fẹli idane, ama ọ lẹsẹ gbe abọ nga aye, ọ liẹ, ‘Ẹshinẹgba mhuẹ ilẹlemhi na mhẹ, mhẹmhẹ ọgbọ olamhẹ.’
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Mhi gue egbegbi ingme a yẹ ẹ khi ọni ọmionoga ọna Ẹshinẹgba ọ bino khi ọ pfuasẹ dọsẹ ọni ọmọse ni ọ kpọle. Egbe e mu ọli je apfẹ. Itobọ khi ọgbọ ni ọ da ti egbọli nga ne, eri a ya ti ọli tiemhi ekẹ, ama ọni ọ da ti egbọli tiemhi ekẹ, a ya ti ọli nga.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Ẹlẹghuo, ẹgbọ e li mu eniyẹ enikeke bhale ghi iJesu ni ọ ri obọ ti wẹ. Abi eniyẹ odukhokho eyọli e rọ mẹ wẹ, ẹẹ e khi bhale ya nasẹ ọli.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Ama iJesu ọ lu eni eniyẹ, ọọ wẹ, “A zẹ ni ikuku eniyẹ e bhale deba mhẹ, a khi ke mu wẹ migha irari khi enabi wẹwẹ e mhuẹ Eghiele oyi Ẹshinẹgba.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Abi o li mhi li gue ọli yẹ ẹ khi, ọni ọa da mie Eghiele oyi Ẹshinẹgba abi ukuku ọmọ ọ li mie ọli ne, ọa ya lo ọli le.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Ọkhẹmhuẹ ọghuo ọ mhila iJesu, ọọ, “Ọsẹsẹ ọnete, sẹ mhi ya li ni mhi rọ ya mhuẹ agbọ na agbọagbọ?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 IJesu ọ mhila li, “Elọ o zẹ ni u rọ ọ lu mhẹ ọsẹsẹ ọnete? Ọgbọkhọghuo ọa la ọ ni ọ khi ọnọti, sẹ ni Ẹshinẹgba.”
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 U lẹsẹ abi ishi eyi Ẹshinẹgba e ngme, “Khi kia okia, khi gbe ugbeli, khi do ughiatọ, khi pfi ọtsẹlẹ ẹgbhuẹ mu ọgbọ, mu ekpẹ na itẹ ali inyẹ.”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ọọ iJesu, “Rọte abi mhi te khi ọmọ mhi te ri ishi ena nya a gbe akanya.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Abi iJesu ọ rọ suọ ona, ọọ li, “O kpọ ẹ emhi oghuo le, lẹ ya ri emini u mhuẹ nya dẹ, u kemhi eni ikpaghọ na ẹgbọ ni ẹa mhọli khi u ya mhuẹ ẹpfue shi iloghie. Ni u tigbe bhale ke deba mhẹ.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Abi ọni ọmọse ọ rọ suọ ona, egbe e pfọ li-a itobọ khi ọ pfue gba.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 IJesu ọ mẹ abi egbe e pfọ li-a shi ọ, Ọọ, “O ma mu unu ni ẹgbọ ni e lolo pfue ni e rọ lo Eghiele oyi Ẹshinẹgba.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ni ọgbọ ni ọ pfue ọ rọ lo Eghiele oyi Ẹshinẹgba, o ya munu dọsẹ, ni ọgbọ ke dua ni lọli ri alakumi rọte esẹ asugẹ ya fiẹ.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ẹgbọ ni e suọ ona e mhila, “Ọghuo ọ ke ya mhuẹ imiepfuese shọ?”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 IJesu ọọ wẹ, “Emini ọa zẹ ọgbọ a riẹlẹ lọli ọ zẹ Ẹshinẹgba a riẹlẹ.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 IPita ọọ iJesu, “Bino, anye she tsua emhi eyanye nya kua se, anye bhale deba ẹ.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 IJesu ọọ wẹ, “Abi o li mhi li gue ọli ẹ yẹ ẹ khi, aa mẹ ọni ọ ya tsua apfẹ-ọli, okekhi ughuẹ-ọli pfia, ni ọ tsua inyọghuo ọli, ghe itali ghe inyọli ali imiọli pfia, itobọ Eghiele oyi Ẹshinẹgba,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 ni ọa ya mhuẹ eleli ni e bu dọsẹ eghọghọ, elemhi agbọ ona ali agbọ oni o ke ẹ bhale.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 IJesu ọ rue eniyẹ odukhokho ogbava eyọli je asha eghuo, ọ gueyẹ wẹ. “A ri esọ shi ekẹ, awa ya nga obini iJerusalẹmu. Emini emekẹguele e kẹkẹ shi Omi Ọgbọ egbe nya, e bhale ya tsẹ oobọ.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 A ya mu ọli, a rue ọli na ẹgbọ iJẹta. E ya rọli li egia, ẹẹ tsue ọli, e tono etẹ ku ọli, e gbe ọli itali, e tigbe gbe ọli-a.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Ẹlẹ onuzi-esẹ, ọ ya guale.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Eniyẹ odukhokho eyọli ẹa lẹsẹ udi ingme ena irari khi eri a ri ingme enana sheli wẹ, ali khi ẹa gbo lẹsẹ emini ọọ ngme.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Abi iJesu ọ li ti i mama iJẹriko, ọzalo ọghuo ọ shitọ epfẹ odẹ, ọ mhila.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Abi ọ rọ suọ okeke ẹgbọ ni e dọsẹ, ọ mhila wẹ emini a mẹ.
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 A gueyẹ ọli khi iJesu na iNazarẹti ọọ dọsẹ.
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Ọ lu leghe, ọọ li, “IJesu Omi iDefidi mhuẹ isomhelemhi na mhẹ.”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Ẹgbọ ni e ralo na li ẹ ọli ọ khukhu unu. Ama ighọ ọ kie li tsẹsẹ ọọ liẹ, “Omi iDefidi mhuẹ isomhelemhi na mhẹ.”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 IJesu ọ migha, ọ e lu ọni ọmọse ghi luẹ. Abi ọ rọ ti mama li, iJesu ọ mhila li.
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Elọ wa nono ni mhi riẹlẹ nẹ?” Ọọ iJesu, “Ọnọmhuẹ mhi a nono ni mhi ke mẹ ekẹ.”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 IJesu ọọ li, “Alo eyẹ e khueghie-a, irudunga oyẹ o she rẹ ze.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Aghọaghọ alo eyọli e khueghie-a. Ọ deba iJesu kia, ọ kuẹghiẹ Ẹshinẹgba. Abi eni ẹgbọ nya e rọ mẹ ọli e li li kuẹghiẹ Ẹshinẹgba.
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.