João 4
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NVT
1 Ẹgbọ iFarisi e suọ khi ebubu ẹgbọ ẹ deba iJesu, ali khi ọ gbo batazi eniyẹ odukhokho bu dọsẹ iJọni.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Ọa khi iJesu ọ ri obọ oyọli mema batazi ẹgbọ, ama eniyẹ odukhokho eyọli e batazi ẹgbọ.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Ighọ abi iJesu ọ́ rọ̀ suọ ingme ni ẹgbọ e ngme, ọ rọte ekẹ iJudia vu, ọ mu egbe pfi je iGalili.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Ọ ya rọte odẹ iSameria dọsẹ abi ọ rọ lẹ iGalili.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Ighọ ọ́ bhale ẹoli na lu iSicha ni o la ekẹ iSameria, ni ọa nuẹ shi ekẹ ni iGiekọpu ọ rọ na iJosẹfu omiọli ọni ọmọse.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Aghọ ilijia oni a lu ilijia oyi iGiekọpu o la. O lọsẹ iJesu itobọ okiali ni ọ kia ramhi aghọ, ighọ ọ shitọ epfẹ oni ilijia. Ọguota o lẹsẹ mu ekẹ oni ẹghẹghẹ.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 Ọkpotso ọnge iSameria ọghuo ọ bhale ya a amẹ. IJesu ọọ li, “Diẹ amẹ na mhẹ da.”
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 Ẹghẹghẹ aghọ eniyẹ odukhokho eyọli e she lo ifuapfẹ ya dẹ eminale. IJesu ali ọkpotso ọnge iSameria |src="DN00433b.tif" size="col" loc="JHN 4.8" copy="Dunham" ref="4.8"
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Ọni ọkpotso ọnge iSameria ọọ iJesu, “Ọnge iJu u khi, mhẹmhẹ mhi khi ọnge iSameria, sẹ u ke li a liẹ mhi diẹ amẹ nẹ da?” Emini o zẹ ni ọ rọ ngme na khi, ẹgbọ iJu ali ẹgbọ iSameria ẹa ri egbe ẹ ti emhi egbe.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 IJesu ọ li, “Ini u lẹsẹ isomhopfa ni Ẹshinẹgba ọ́ rọ́ na ọgbọ lọ, ni u gbo rọ lẹsẹ emini ọgbọ ni ọọ mhila ẹ amẹ ọ khi lọ, u kha mhila li ọ ri amẹ nẹ da. Ẹghẹghẹ aghọ ni ọ ri amẹ ni e ri agbọ ọ na ọgbọ nẹ da.”
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Ọni ọkpotso ọ ke mhila iJesu, ọọ, “Ọga, waa mhọli emhi ni a rọ ọ a amẹ, oni ilijia o limhi. Obo u ke te ya mẹ eni amẹ ni e ri agbọ ọ na ọgbọ na a mhẹ da?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Eri u kẹ liẹ khi yẹyẹ u fu dọsẹ iGiekọpu ita anye kpa?” Lọli ọ tọ oni ilijia ona, ni ọ ri ọli na anye, ni lọli ali imiọli ali elamhakọ eyọli e gbo te ọ da.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 IJesu ọ ya sọ li ọ, ọ li, “Onini ọ da da amẹ eyi ilijia ena, okiamẹ o gbo ya gbe ọli.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 Ama okiamẹ ọa tigbe kẹ ẹ gbe ọnini ọ da da amẹ ni mhi ya rọ na li da. Itobọ khi amẹ eyẹmhẹ e ya mele okẹ ni ọa ke ya khakha ghue shi ọli elemhi, ni o ya ke sha kule ri agbọ na agbọagbọ na li.”
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Ọni ọkpotso ọọ, “Ọga Kpẹkpẹ ri eni amẹ na mhẹ da ini okiamẹ o khi ke gbo gbe mhẹ, ini mhi khi ke gbo bhale akana ya a amẹ.”
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 IJesu ọọ, “Ka lu ọmọse ni ọ rue ẹ shi bhale.”
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Ọni ọkpotso ọọ, “Mhia mhọli ọmọse.” IJesu ọọ li, “Igẹsikia lọ, ni u wẹ khi u a mhọli ọmọse,
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 itobọ khi u she kpẹ mhọli emọse oshe ni u kpẹ ngeli na. Ọni u ga nu la memena, ọa khi lọli ọ rẹ shi.”
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Ọni ọkpotso ọọ, “Kie! Ọga, mhi she mẹ ọli khi ọmekẹguele ọyi Ẹshinẹgba u khi.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Ukhomhi ute onana eni e bia anye ẹgbọ iSameria, e kpẹ la ga ugamhi, ama ẹẹ ẹgbọ iJu, ẹ khi iJerusalẹmu awa mema la ke ga ugamhi.”
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 IJesu ọọ li, “Mie mhẹ suọ khi ẹghẹghẹ ọọ bhale ni u a ke rọ la ukhomhi ute ona, wẹ khi iJerusalẹmu ya ga Ita.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Emini ẹẹ ẹgbọ iSameria aa lẹsẹ, a ga, ama anye lẹsẹ emini anye ẹ ga itobọ khi obọ oyi iJu imiepfuese o te bhale.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Ama, ẹghẹghẹ ọọ bhale, oni ẹghẹghẹ o she ramhi ni ẹgbọ eni e ri igẹsikia ẹ ga Ẹshinẹgba e rọ ya ke ga li abi Ayẹmhẹ oyọli o li rọkhasẹ wẹ, e gbo te odẹ igẹsikia ga li, itobọ khi ẹgbọ eni e lighọ ọ ga li, ọọ nònō.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Ayẹmhẹ oyi Ẹshinẹgba ọ khi, eni ẹẹ ga li e mema ya ke ga li abi Ayẹmhẹ o rọkhasẹ wẹ, ali rọte odẹ igẹsikia.”
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Ọni ọkpotso ọọ iJesu, “Mhi lẹsẹ khi Ọmiepfuese (ọni a lu iKirisiti) ọ̀ ọ bhale. Ọ kha bhale, ọ ya khueghie emhikpa gueyẹ anye.”
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 IJesu ọ sọ ọni ọkpotso ọ, “Lọli mhi khi ni mhi nu ẹ ngme ena.”
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Abi e kie li ngme, eniyẹ odukhokho eyọli e bhale ya ẹ khi ọ nu ọkpotso o ngme, o ri abọ sha wẹ. Ọngẹwẹ ọa mhila li, “Elọ wa nono?” Wẹkhi e ri e mhila li, “Elọ o zẹ nu u rọ nu ọli ẹ ngme?”
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Ighọ ọni ọkpotso ọ zẹ akhe amẹ oyọli obọ shi aghọ, ọ je ifuapfẹ kia gueyẹ ẹgbọ, ọọ liẹ,
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “A bhale ka ghe ọmọse ọghuo ni ọ gue emini mhi ga riẹlẹ ghue nya yẹ mhẹ. Ọmiepfuese ọ fẹ ya khi?”
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Ẹgbọ e vẹ gbii te ifuapfẹ bhale ashini iJesu ọ la.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Ẹghẹghẹ aghọ, eniyẹ odukhokho eyọli e ke lema li, “Ọsẹsẹ, waa ke le eminale.”
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 IJesu ọọ wẹ, “Mhi mhọli eminale ni mhia le ni aa lẹsẹ.”
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Eniyẹ odukhokho eyọli e mhila egbe wẹ́, “Eri ọgbọkhọghuo ọ̀ kpẹ ri eminale ghi ọ le?”
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 IJesu ọọ wẹ, “Eminale oyẹmhẹ khi, ni mhi riẹlẹ ọghuẹmhẹ oyi ọni ọ ghie mhẹ, ni mhi rọ gbo gbe akanya oyọli pfo.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Aa she ngme ọ khi, ‘Iki ene e ke kpọle ni a rọ ke ya khiẹsẹ emhi ẹkọmhi’? Mhi gue ẹ yẹ ẹ memena, a bino khi emhi ẹkọmhi na ishemhi e she bie ni a khiẹsẹ.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Memena a she ẹ fali eni ẹ khiẹsẹ ishemhi ota akanya, ni e ke khiẹsẹ ikhiẹsẹ ni o ri agbọ na agbọagbọ ọ bhale. Ẹghẹghẹ aghọ ni a bhale ya ẹ khi eni e rọ kọ ali eni ẹ khiẹsẹ e ga kugbe ke ghẹlẹ.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Onana o rọkhasẹ khi emini ẹgbọ ẹ ngme khi igẹsikia o khi, ikhi ungmemhi ni ọọ, ‘Ọni ọ rọ kọ, ọ kiọda shi ọni ọ khiẹsẹ.’
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Eri mhi ghie ẹ a ka khiẹsẹ emini aa rọ kọ. Ẹgbọ elese e ya gbe ikanya ni e toto rẹwẹ kọ, ama ẹẹ a mẹ eleli ikanya eyẹwẹ.”
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Ebubu ẹgbọ iSameria ni e la oni ẹoli e ri itobọ emini ọni ọkpotso ọghọ ọ́ gueyẹ wẹ mie iJesu suọ, ikhi emini ọ ngme ni ọọ, “A bhale ya ghe ọni ọ gue emini mhi ga riẹlẹ ghue nya yẹmhẹ.”
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Abi eni ẹgbọ iSameria e rọ bhale deba iJesu, e lema li ọ kpẹkpẹ ọ ku shi na ẹwẹ. Ighọ iJesu ọ ku shi na wẹ ogbẹlẹ eva.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 Ebubu ẹgbọ elese e gbo mie iJesu suọ itobọ ingmemhi ni ọ nu wẹ ngme.
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 Eni ẹgbọ e kẹ ọni ọkpotso, “Anye she miesuọ memena. Ọa khi itobọ emini u gueyẹ anye tsẹ anye rọ miesuọ, ama itobọ khi anye she suọ emini ọ ngme, anye gbo lẹsẹ egbegbọ khi ọni ọmọse ọna ọ ga khi ọni Ọmiepfuese.”
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 IJesu ọ la iSameria ramhi ogbẹlẹ eva. Ọ rọte aghọ vu je iGalili.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Ọ she kpẹ liẹ khi ẹgbọ ẹa la ẹoli oyi ọmekẹguele ọyi Ẹshinẹgba a mu ekpẹ na li.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Abi ọ rọ lo ekẹ iGalili le, ẹgbọ iGalili e mie ọli egbegbọ, itobọ khi ukpẹloe oyẹwẹ iJesu ọ la gbe ikanya ọnyaloa ni ọ la iJerusalẹmu gbe abi e rọ riẹlẹ ukpe iPasova.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Ighọ iJesu ọ gbo nyenẹ egbe je iKena ni o la ekẹ iGalili, ashini ọ ke la ri amẹ mele onyọ a. Ọmọse ọghuo ni ọ gbe akanya igọmẹti ọ la akaghọ, ni omi ọli ọ la iKapanọmu ghua.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Ọni ọmọse ọ suọ khi iJesu ọ rọte ekẹ iJudia ẹ bhale iGalili. Ighọ ọ bhale ya lema iJesu ọ kpẹkpẹ ọ deba luẹ ya nu lọli ri omi luẹ, ni ọa ze ni ọ la akọ eghuli ze.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 IJesu ọọ, “Ini aa li mẹ ọlẹlẹ ọnyaloa ali ọshabọ, aa ya miesuọ.”
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Ọni ọmọse ni ọ gbe akanya igọmẹti, ọọ, “Ọnọmhuẹ, kpẹkpẹ bhale neni omimhẹ ọọ ghua.”
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 IJesu ọọ li, “Ke je khi omiẹ ọ ya ze, ọa ya ghu.” Ọni ọmọse ọ mie emini iJesu ọ gueyẹ ọ suọ, ọ́ọ̀ je.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Abi ọ rọ je, eni ẹẹ ga li, e bhale ya lona li odẹ, e gueyẹ ọli, “Omiẹ ọ she ze.”
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Ọni ọmọse ọ mhila wẹ, “Ẹghẹghẹ onoghuo ọni ọmọ ọ la ze?” E gueyẹ oli khi, “Agogo oghuo ọguota oodẹ ọni ọmọ ọ la ze.”
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Ọni ita ọni ọmọ ọ sato khi ẹghẹghẹ aghọ tee iJesu ọ la gueyẹ luẹ, “Omiẹ ọ ya ze.” Lọli ali apfẹ ọli nya e mie iJesu suọ.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Onana o khi akanya ọnyaloa onuzi-eva ni iJesu ọ gbe abi ọ rọ rọte ekẹ iJudia bhale iGalili.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.