João 12
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs BKJ
1 Abi o rọ kpọ ogbẹlẹ esesa oni ukpe iPasova le, iJesu ọ nyenẹ egbe bhale obini iBẹtani, obini iLazarọsi ni iJesu ọ rọte eghuli guise le ọ la.
1 Seis dias antes da Páscoa, veio Jesus a Betânia, onde estava Lázaro, o que estivera morto, e a quem ele ressuscitara dos mortos.
2 E nye akhe na iJesu, iMata ọ kphanọ eni eminale ghi wẹ. ILazarọsi ọ li nu wẹ shitọ shi ilele oyi eni ekhe.
2 Fizeram-lhe ali uma ceia, e Marta servia, mas Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Ighọ iMeli ọ rue egbegbi akanama ituale ni ọ pfie ni o lolo ghalẹ. Ọ́ ku ọli shi iJesu awẹ, ọ ri itsu ni e la li ukhomhi shishi ọ awẹ a. Upfiemhi oyi oni ituale o kphela vọ oni elemhi owa nya.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, caríssimo, ungiu os pés de Jesus, e limpou os pés com os seus cabelos; e a casa se encheu com o cheiro do unguento.
4 IJudasi Isikarọti ni ọ khi ọtuọghuo eniyẹ odukhokho eyi iJesu, ni ọ rọte ikpukhokho ya ri iJesu dẹ, ọ mẹ emini iMeli ọ riẹlẹ, ọọ,
4 Então, disse um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, aquele que o havia de trair:
5 “Elọ o zẹ ni aa rọ ri oni ituale dẹ ni a kemhi eni ikpaghọ na eni ẹa mhuẹ? Oni ituale o ghalẹ ramhi ifata ukpe oyi ọgbọ ọghuo.”
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos denários, e não se deu aos pobres?
6 Ọa khi itobọ khi ọ mhọli udu iamhẹ na eni ẹa mhuẹ, ọ rọ ngme ungmemhi ona. Ama itobọ khi oghiatọ ọ khi, ali khi lọli ọ tsua ikpaghọ ọ mhuẹ na wẹ, ni ọ rọte muno epfia.
6 Então ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e subtraía o que nela foi colocado.
7 Ama iJesu ọọ li, “Zẹ ọli obọ riẹlẹ emini o la li udu, eri ọ mu mhẹ egbe ẹ khẹ irọtọ oyẹmhẹ.
7 Disse, pois, Jesus: Deixe-a sozinha! Para o dia do meu sepultamento o tem guardado.
8 Ẹghẹghẹ kpa ẹgbọ ni ẹa mhuẹ e rọ nu ẹ a la, ama mhẹmhẹ mhia nu ẹ ya la ana ẹghẹghẹ kpa.”
8 Porque os pobres sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Ebubu ẹgbọ iJu e suọ khi iJesu ọ la iBẹtani, ighọ e je oobọ. Ọa khi itobọ iJesu tsẹ e rọ je oobọ, ama ni e ba mẹ iLazarọsi ni iJesu ọ te eghuli guise le.
9 Portanto, muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e eles foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ele ressuscitara dos mortos.
10 Ighọ ighie eyi ekpodalo-ugamhi ee gba ugbamhi abi e li ya li gbe iLazarọsi a,
10 Mas os principais sacerdotes consultaram como poderiam também matar a Lázaro,
11 itobọ khi ingme oyọli o zẹ khi ebubu ẹgbọ iJu e ku ma iJesu ọ, ni e rọ mie ọli suọ.
11 porque por causa dele muitos dos judeus se afastaram, e creram em Jesus.
12 Ogbeakọlọ ebubu ẹgbọ ni e bhale shi oni ukpe iPasova e suọ khi iJesu ọ̀ọ́ je iJerusalẹmu.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Ighọ e yanọ eyamhi mhuẹ abọ fiẹ ya ẹẹ ọli. E kpe okeke gbii, e liẹ, “Tsumhi anye. Awa kuẹghiẹ Ẹshinẹgba. Ẹshinẹgba ọ khivọsẹ na ọni ọ ri eva oyi Ẹshinẹgba Ọnọmhuẹ ẹ bhale! Ẹshinẹgba ọ ka khivọsẹ na oghie iZirẹni!”
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Abençoado é o Rei de Israel que vem em nome do Senhor.
14 IJesu ọ mẹ ozele akphẹrẹ. Ọ nga li shitọ abi Ebe-no-pfuasẹ o ngme ọli, ni ọọ,
14 E Jesus, tendo encontrado um jumentinho, assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Ẹgbọ iJerusalẹmu,
15 Não temas, filha de Sião; eis que o teu Rei vem, assentado sobre um potro de jumenta.
16 Eniyẹ odukhokho eyi iJesu ẹa kpẹ rọte ekẹ lẹsẹ obini eni ingme ena e je. Ama abi Ẹshinẹgba ọ rọte eghuli guise iJesu le ni ọ ri ufumhi na li, e rọ tigbe sato khi a kpẹ kẹkẹ eni ingme eyọli ena shi Ebe-no-pfuasẹ, ali khi e ke riẹlẹ eni ingme ena deba li ghue.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam essas coisas; mas, quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e que eles tinham feito essas coisas para ele.
17 Olele ẹgbọ ni e nu ọli la aghọ abi ọ rọ rọte uji lu iLazarọsi lasele, ni ọ rọ rọte eghuli guise ọli le, e kie kia gueyẹ ẹgbọ abi a li mẹ oni ingme.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando chamou a Lázaro para fora da sepultura, testemunhava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Itobọ khi ebubu ẹgbọ e suọ khi iJesu ọ gbe akanya ọnyaloa ona e rọ vẹ lasele ya mẹ ọli.
18 Por causa disso, também a multidão lhe saiu ao encontro, porque eles tinham ouvido que ele fizera este milagre.
19 Ighọ ẹgbọ iFarisi e nu egbe wẹ ngme ọli, e liẹ, “Awa aa mhọli emini awa dobẹ ya li ona. Aa mẹ khi ẹgbọ nya e ke ẹ deba li!”
19 Disseram, então, os fariseus entre si: Percebestes que nada conseguis fazer? Eis que o mundo vai após ele.
20 Ẹgbọ iGiriki e li la eni e je iJerusalẹmu ya ga ẹghẹghẹ oni ukpe iPasova.
20 E havia alguns gregos entre os que tinham subido para adorar na festa;
21 E ya mhila iFilipu (ni ọ khi ọnge iBẹtisaida ni o la iGalili) ẹ ọ li “Ọga, anye ẹ nono ni anye mẹ iJesu, ni anye nu ọli ngme.”
21 estes, pois, vieram a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 IFilipu ọ vu ya gueyẹ Aduru, wẹwẹ aava e ya gueyẹ iJesu.
22 Filipe veio e contou para André; e novamente André e Filipe disseram a Jesus.
23 IJesu ọọ, “Oni ẹghẹghẹ o she ramhi ni a rọ́ ri ufumhi oniẹmhi oyi Omi Ọgbọ ya khasẹ.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do homem será glorificado.
24 Abi o li mhi li gue ọli ẹ yẹ ẹ khi, ini aa li ri ukpamhi ado kọ ekẹ ni o ghua, eri o kie ya li abi o kie kpẹ li. Ini a rọli kọ ekẹ ni o rọ zẹ, o ghua, o fu, o ri imọmhi ni e bu lasele.
24 Na verdade, na verdade eu vos digo: Se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, permanece só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Ọnini ọ da nono ingme agbọ oyọli dọsẹ odẹ ne, o ya de ọli obọ a, ama ọni ọa da nono ingme agbọ oyọli elemhi agbọ ona ne, eri ọ kẹsẹ ọ shi ẹ khẹ agbọ na agbọagbọ.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Ọni ọ nono khi lọli ya ga mhẹ, ọọ mema ya ke deba mhẹ. Ashini mhi da la kpa, ọ li la akaghọ. Itamhẹ ọ mu ekpẹ na li.
26 Se algum homem me serve, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se algum homem me servir, meu Pai o honrará.
27 “Memena udu oyẹmhẹ ọa ke sheshe. Elọ mhi kẹ ya ngme? ‘Eri mhi kẹ ya liẹ, Ita, khi zẹ ni ẹghẹghẹ ona o bhale deba mhẹ’? Iiye, oni ẹghẹghẹ ni o zẹ ni mhi rọ bhale agbọ na!
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para esta hora é que eu vim.
28 Ita ri ufumhi ni o la eva oyẹ khasẹ.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu, dizendo: Eu já o tenho glorificado, e novamente o glorificarei.
29 Ebubu ẹgbọ ni e migha epfepfẹ aghọ e suọ khi uruli oyi Ẹshinẹgba o ngme. Ẹgbọ eghuo ẹẹ, “Akphala o de!” Ẹgbọ elese ẹẹ, “Agẹni ọ nu ọli ngme!”
29 A multidão, pois, que ali estava e que a ouvira, dizia ter sido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Ama iJesu ọọ, “Ọa khi itobọ oyẹmhẹ uruli oyi Ẹshinẹgba oghọ o rọ ngme ungmemhi oghọ, ama itobọ oyẹ ẹ lọ.
30 Jesus respondeu e disse: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Oni ẹghẹghẹ o she ramhi ni a rọ ri agbọ ẹ gue ẹzọ. Memena, a ya khu Ọkphaghiẹ ọni ọ kpẹ ẹ mhẹsẹ shi agbọ ona ukpẹkhomhi pfia.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 A kha da yasẹ mhẹ nga idane ọọra apfida ne, mhi ya ti ọgbọkpa bhale deba mhẹ.”
32 E eu, quando for levantado da terra, todos os homens atrairei a mim.
33 Eri ọ ngme ona ni ọ rọ rọkhasẹ wẹ uwali eghuli ni ọ ya ghu.
33 E dizia isto, significando de que morte ele deveria morrer.
34 Eni ẹgbọ ẹẹ ọli, “Ushi ni Ẹshinẹgba ọ rọ na iMosisi na awa o gue ọli yẹ anye khi agbọagbọ Ọmiepfuese ọ ya la ọ. Sẹẹ u ke li a liẹ khi a mema ya yasẹ Omi Ọgbọ nga idane? Ọghuo ọ khi ọni Omi Ọgbọ ọna?”
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: É necessário que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 IJesu ọọ wẹ, “Ákpá o ya la ẹ iteva ukuku ẹghẹghẹ. A ke kia okiali abi oni ákpá o kie la ẹ iteva memena, ini obili o khi ya bi ẹ, itobọ khi ọni ọ la alo ebili ọa lẹsẹ obini ọọ je.
35 Então, Jesus disse-lhes: Ainda por um pouco de tempo a luz está convosco. Andai enquanto tendes luz, para que as trevas não venham sobre vós, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 A regbenga ọni ákpá ni ọ ri ákpá na ẹ abi ọ kie li la ẹ iteva, ni a li khi ẹgbọ ni e ri imekẹ ẹ na ẹgbọ.” Abi iJesu ọ li ngme ona se, ọ lase wẹ iteva le, je ashini ẹa ke te e mẹ ọli.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus e retirou-se, escondendo-se deles.
37 Abi iJesu ọ tseku gbe ikanya ọnyaloa ena ukpẹloe oyẹwẹ, ẹa kie lama mie ọli suọ.
37 Mas, apesar de ter feito tantos milagres diante deles, não criam nele;
38 Onana o ri emini Azaya ni ọ khi Ọmekẹguele ọ kpẹ ngme shi ekẹ ya tsẹ, ni ọọ,
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem tem acreditado em nosso relato? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Onana o zẹ khi ẹa dobẹ miesuọ, itobọ khi Azaya ọ gbo ngme ọli shi ashese khi,
39 Por isso, eles não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 “Ẹshinẹgba ọ she tasẹ wẹ alo a, ọ gbo zuse wẹ udu ini e khi mẹ ekẹ ali ini udu oyẹwẹ e khi lẹsẹ ingme. Ini e khi ya mu pfi, ni mhi mẹ asha rẹ wẹ ze.”
40 Ele cegou-lhes os olhos, e endureceu-lhes o coração, para que eles não vejam com seus olhos, nem compreendam no seu coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Eri Azaya ọ ngme ona itobọ khi ọ she kpẹ mẹ ufumhi oyi iJesu, ọ gbo kpẹ ngme ingme oyọli.
41 Essas coisas disse Isaías quando ele viu a sua glória, e dele falou.
42 Abi o tseku khia khi ebubu eni ẹẹ ralo eyi ẹgbọ iJu e mie iJesu suọ ẹghẹghẹ ni a ngme ena, ẹa ngme ọli lasele, itobọ khi e na ulishi oyi iFarisi ini e khi khu ẹwẹ owa ugamhi ya lase.
42 Contudo, muitos dentre os principais governantes creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem colocados para fora da sinagoga;
43 Irari khi e nono ikuẹghiẹ ni o rọte obọ oyi ẹgbọ bhale dọsẹ oni o rọte obọ oyi Ẹshinẹgba bhale.
43 porque eles amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 IJesu ọ tsẹsẹ leghe guele, ọọ, “Ọni ọ da mie mhẹ suọ, ọa khi mhẹmhẹ tsẹ ọ miesuọ, ama ọni ọ ghie mhẹ ọ li miesuọ.
44 Jesus clamou e disse: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Ọnini ọ da mẹ mhẹ, ọ she li mẹ ọni ọ ghie mhẹ.
45 E quem me vê, vê aquele que me enviou.
46 Mhi she bhale agbọ ya ri ákpá gẹ na ẹgbọ na agbọ, ini eni e mie mhẹ suọ ọkhọghuo ọ khi la alo ebili.
46 Eu vim como luz para o mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Ọni ọ suọ ungmemhi oyẹmhẹ ni ọa da rọ shi ọ, ọa khi mhẹmhẹ mhi ya pfa ẹzọ mu ọli. Ọa khi eri mhi bhale ya ri ẹgbọ na agbọ gue ẹzọ, ama eri mhi bhale ya mie agbọ pfuese.
47 E se algum homem ouvir as minhas palavras, e não crer, eu não o julgo; porque eu não vim para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Ọni ọọ pfa ẹzọ mu ọni ọ da kie mhẹ ali ungmemhi oyẹmhẹ, ọ la aghọ. Eni ingmemhi ni mhia ngme e ya pfa ẹzọ mu ọli ogbẹlẹ ni o kpukhokho.
48 Quem me rejeitar, e não receber as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que eu tenho falado, essa o julgará no último dia.
49 Itobọ khi ọa khi ungmemhi ọọtsobọ oyẹmhẹ mhia ngme, ama ungmemhi ni Ita ni ọ ghie ọ mhẹsẹ na mhẹ mhi ngme mhia ngme.”
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu um mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Mhi lẹsẹ khi oni ushi oyi Ẹshinẹgba, o ri agbọ na agbọagbọ ọ na ọgbọ. Irarighọ, eri mhi ẹ ngme emini Ita ọ gueyẹ mhẹ mhi ngme.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna; portanto, as coisas que eu digo, conforme me disse o Pai, assim eu digo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.