João 11

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ọmọse ọghuo ni a lu iLazarọsi ni ọ la ẹoli iBẹtani, Ọ́ọ́ ghua. IBẹtani iMeli ali inyọghuo ọli ni ọkpotso ni a lu iMata e la.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 IMeli ọna ọ ke ku ituale ni ọ pfie ku Ọnọmhuẹ awẹ, ni ọ gbo ri itsu ni e la li ukhomhi shishi ọ ẹwẹ-a. Lọli ọ khi inyọghuo iLazarọsi ni ọ yẹshi i ghua.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Inyọghuo ọli eni ikpotso e ghie usomhi ghi iJesu, ẹ ọ li, “Ọnọmhuẹ, ọmọle ẹ ọ̀ọ́ ghua.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Abi iJesu ọ rọ suọ ona, ọọ li, “Ughuamhi ona, ọa ya gbe ọli, ama, eri a mẹ onana ni a mẹ asha khi ufumhi na Ẹshinẹgba ali Omi Ẹshinẹgba.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 IJesu ọọ nono ingme oyi iMata ali iMeli ali iLazarọsi.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Abi ọ rọ tseku suọ khi iLazarọsi ọ ghua, ọ kie la ashini ọ la ramhi ogbẹlẹ eva.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Ighọ ọ gueyẹ eniyẹ odukhokho eyọli, ọọ wẹ, “A zẹ ni awa mu egbe pfi je obini ekẹ iJudia.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Eniyẹ odukhokho eyọli ẹ ọ li, “Ọsẹsẹ, odẹ ọ́ a nuẹ ne ni ẹgbọ iJu e rọ ọ nono ni wẹwẹ tono ẹ echẹ. Oobọ wa nono ni u gbo nyenẹ egbe je?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 IJesu ọọ wẹ, “Ọa khi te ẹlẹ uzogbe ramhi ẹlẹ ogbọmhi awa rọ ọ mẹ ekẹ? Ọni ọọ kia ini ogbe o la ọ, ọa ya khi owẹ, itobọ khi ákpá oyi agbọ ona ọ rọ ọ mẹ ekẹ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Ama ini ọ ri alo ebili ẹ kia, ọ ya khi owẹ, itobọ khi ọa mhọli ákpá ni ọ rọ ọ mẹ ekẹ.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Abi ọ ke rọ ngme onana se, ọ gueyẹ wẹ, ọọ wẹ, “ILazarọsi ọmọle awa ọ she lesẹa, ama mhia lẹ ni mhi ya guise ọli le.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Eniyẹ odukhokho eyọli ẹ ọ li, “Abi ọ rọ da lesẹ-a eghọ, ọ ya ze.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Eri IJesu ọ rọ li liẹ khi iLazarọsi ọ she ghua, ama e dabi khi egbegbi olesẹ ọ ngme.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Ighọ iJesu ọ guele gboo khi iLazarọsi ọ she ghu-a.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Ama itobọ oyẹ ẹ, egbe ẹ mu mhẹ shi ọ khi mhi aa nu ọli la akaghọ ni ọ rọ ghu-a, ni a rọ mie mhẹ suọ. A zẹ ni awa lẹ deba li.
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 ITọmọsi ni a gbo li ẹ lu iDidimọsi, ọọ eniyẹ odukhokho enekpọle, “A zẹ ni awa li deba Ọsẹsẹ je oobọ ni awa nu ọli ghu-a.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Ẹghẹghẹ ni iJesu ọ ke rọ ramhi aghọ, ọ bhale ya ẹ khi o she ramhi ẹlẹ ene abi a te ri iLazarọsi tọ.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Rọte iBẹtani je iJerusalẹmu ọa ramhi imali eva.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Ighọ ebubu ẹgbọ iJu e she kpẹ bhale iBẹtani ya tsẹ iMeli ali iMata e mu opfu shi inyọghuo wẹ ni ọ ghu-a.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Abi iMata ọ rọ suọ khi iJesu ọ̀ọ́ bhale, ọ fiẹ lase ya lona li odẹ, ama iMeli ọ la elemhi owa.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 IMata ọọ iJesu, “Ọnọmhuẹ, ini u la akana lọ, inyọghuo-mhẹ ọa kha ghu.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ama mhi lẹsẹ khi memena khi Ẹshinẹgba ọ ya ri emiemini u wa mhila li nẹ.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 IJesu ọọ li, “Inyọghuo ẹ, ọ gbo ya guale bhale agbọ.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 IMata ọ li, “Mhi lẹsẹ khi ọ ya te eghuli guale ogbẹlẹ iguale ni o khi ogbẹlẹ ni o kpukhokho.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 IJesu ọọ ọli, “Mhẹmhẹ mhi rọte eghuli ya guise eni e ghu-a le, ni mhi ri agbọ ya na wẹ, ọni ọ da mie mhẹ suọ ọ ya mhọli agbọ, ini ọ tseku ghu-a.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Ọni ọ la agbọ ni ọ da mie mhẹ suọ, ọa tigbe ya ghu-a. U fẹ mie ona suọ?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ọọ li, “Ii Ọnọmhuẹ! Mhi miesuọ khi yẹyẹ u khi iKirisiti, Omi Ẹshinẹgba ni ọ ya bhale ekẹ agbọ ona.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Abi iMata ọ rọ ngme ghọ se ọ lẹ ya ri ọfiẹ gueyẹ iMeli, ọọ, “Ọsẹsẹ ọ she bhale, ọ̀ọ́ nono ẹ.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Abi iMeli ọ rọ suọ ona ọ ti vule, ọ nyanya fiẹ lase je ashini iJesu ọ la.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 IJesu ọa kie ramhi oni ẹoli ni ọ́ọ̀ je ne, ama ọ kie la ashini ọ kia ramhi ni iMata ọ rọ lona li odẹ.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ẹgbọ iJu ni e la elemhi owa yẹsẹ ọli, e vule deba li je olase abi e rọ mẹ khi ọ ti vule je olase. E dabi khi eri ọ je obini uji ya viẹ.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Abi iMeli ọ rọ ramhi ashini iJesu ọ la ni ọ mẹ ọli, ọ de ya wugha li odalo, ọọ li, “Ọnọmhuẹ, ini u la akana lọ, inyọghuo-mhẹ ọa kha ghu!”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Abi iJesu ọ mẹ khi lọli ali ẹgbọ iJu ni e kphase ọli khi ee viẹ, o rọ obọ ti iJesu udu, egbe e guọghọ ọli a.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 IJesu ọ mhila wẹ, ọọ, “Ashi a rọ li tọ?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 IJesu ọ́ viẹ.
35 Jesus chorou.
36 Ẹgbọ iJu ni e la aghọ, ẹẹ, “A ghe abi ọli nono ingme oyi ọli khẹ.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ama eghuo ọ e liẹ, “Lọli ni ọ khueghie ọzalo alo-a ọọ kha dobẹ tsumhi iLazarọsi ini ọ khi ghua?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 O gbo ri obọ ti iJesu udu. Ọ kia je obini uji ni o khi irui, ni a gheghele ẹchẹ zuse unu.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 IJesu ọọ, “A gheghele oni ẹchẹ unu oni uji-a.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 IJesu ọ li, “Mhi a kpẹ gueyẹ khi u ya mẹ ufumhi oyi Ẹshinẹgba ini u miesuọ?”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Ighọ e gheghele oni ẹchẹ unu uji lase. IJesu ọ yasẹ alo idane, ọ li, “Mhi kphẹmhi nẹ Ita, khi u suọ mhẹ.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Mhi lẹsẹ khi u ma suọ oyẹmhẹ, itobọ oyi ẹgbọ ena mhi rọ ọ ngme ona ni e miesuọ khi yẹyẹ u ghie mhẹ.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Abi ọ rọ ngme ona se, ọ lu ọli leghe, “ILazarọsi e! Fiẹ lasele!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ọni ọmọse ni ọ ghu-a ọ fiẹ lasele, a ri ide olimhi gẹnọ li abọ ali awẹ, ghe eni a rọ ku ọli alo. IJesu ọọ wẹ, “A taghiẹ ọli a ni a zẹ ọli vu.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Ebubu ẹgbọ iJu ni e bhale ya tsẹ iMeli ọ mu opfu e mẹ emini iJesu ọ riẹlẹ, e mie ọli suọ.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Ama eghuo elemhi wẹ e vu ya gueyẹ ẹgbọ iFarisi emini iJesu ọ riẹlẹ.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Ighie eyi ekpodalo-ugamhi ali iFarisi e ya lu eni ẹ mhẹsẹ ni a lu iSaẹdiri ya nu wẹ mhọli ilegba.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Ini awa lina zẹ ọli obọ, ọgbọkpa ọ ya mie ọli suọ. Ẹgbọ iRomu e ya shashe Owa oyi Ẹshinẹgba oyawa-a.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ọmọse ọghuo elemhi wẹ ni a lu iKefasi, ni ọ ralo ugamhi oni ukpe oghọ, ọọ li, “Aa lẹsẹ ingme!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 A lẹsẹ khi ọgbọ ọtuọghuo ọ kha ghu-a na ẹgbọ kpa, khi o ti dọsẹ ni ẹgbọ nya e pfua?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ọa khi ibe eyọli ọ rọ sa ngme oni ungmemhi ona, ama ungmemhi angme-shi-ekẹ ni o ya tsẹ ogbe na akọ, khi iJesu ọ ya ghu-a na ẹgbọ iJu o khi ni ọ ngme, itobọ khi lọli ọ ralo ugamhi oni ukpe.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Ọa khi oyi iJu tsẹ, ama ni ọ sanọ ẹgbọ eyi Ẹshinẹgba ni e kia miatsẹ ku agbọ nya gbili rẹ wẹ khili oghuo.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Rọte ẹlẹ ghọ vu, ẹgbọ iJu e te gba ugbamhi abi wẹwẹ e li ya gbe iJesu a.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Itobọ ighọ, iJesu ọa ke kia lase gboo iteva oyi ẹgbọ iJu. Ọ ri ochoghọ vu je ẹoli ni a lu Efuremu, ni o ti mama ọdagbe ifufu. Aghọ lọli ali eniyẹ odukhokho eyọli e ke ga la.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Abi ẹghẹghẹ ukpe iPasova oyi ẹgbọ iJu o rọ ti i bhale, ebubu ẹgbọ e te ẹoli ọdọda je iJerusalẹmu ya ri egbe wẹ khi eni e pfuasẹ, abi ushi oyẹwẹ ọọ e ke li neni oni ukpe o ramhi.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ee nono iJesu. Abi e rọ la elemhi Owa oyi Ẹshinẹgba, e mhila egbewẹ, e liẹ, “A li sa khi ọ ya bhale? Otsẹ ọa ya bhale shi oni ukpe ona.”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ama ighie eyi ekpodalo-ugamhi ali iFarisi e she kpẹ mhẹsẹ na eni ẹgbọ, ọni ọ da lẹsẹ obini iJesu ọ la, ọni ọgbọ ọ guele ni wẹwẹ e mẹ asha mu ọli.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.