João 11

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ọmọse ọghuo ni a lu iLazarọsi ni ọ la ẹoli iBẹtani, Ọ́ọ́ ghua. IBẹtani iMeli ali inyọghuo ọli ni ọkpotso ni a lu iMata e la.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 IMeli ọna ọ ke ku ituale ni ọ pfie ku Ọnọmhuẹ awẹ, ni ọ gbo ri itsu ni e la li ukhomhi shishi ọ ẹwẹ-a. Lọli ọ khi inyọghuo iLazarọsi ni ọ yẹshi i ghua.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Inyọghuo ọli eni ikpotso e ghie usomhi ghi iJesu, ẹ ọ li, “Ọnọmhuẹ, ọmọle ẹ ọ̀ọ́ ghua.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Abi iJesu ọ rọ suọ ona, ọọ li, “Ughuamhi ona, ọa ya gbe ọli, ama, eri a mẹ onana ni a mẹ asha khi ufumhi na Ẹshinẹgba ali Omi Ẹshinẹgba.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 IJesu ọọ nono ingme oyi iMata ali iMeli ali iLazarọsi.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Abi ọ rọ tseku suọ khi iLazarọsi ọ ghua, ọ kie la ashini ọ la ramhi ogbẹlẹ eva.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ighọ ọ gueyẹ eniyẹ odukhokho eyọli, ọọ wẹ, “A zẹ ni awa mu egbe pfi je obini ekẹ iJudia.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Eniyẹ odukhokho eyọli ẹ ọ li, “Ọsẹsẹ, odẹ ọ́ a nuẹ ne ni ẹgbọ iJu e rọ ọ nono ni wẹwẹ tono ẹ echẹ. Oobọ wa nono ni u gbo nyenẹ egbe je?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 IJesu ọọ wẹ, “Ọa khi te ẹlẹ uzogbe ramhi ẹlẹ ogbọmhi awa rọ ọ mẹ ekẹ? Ọni ọọ kia ini ogbe o la ọ, ọa ya khi owẹ, itobọ khi ákpá oyi agbọ ona ọ rọ ọ mẹ ekẹ.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ama ini ọ ri alo ebili ẹ kia, ọ ya khi owẹ, itobọ khi ọa mhọli ákpá ni ọ rọ ọ mẹ ekẹ.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Abi ọ ke rọ ngme onana se, ọ gueyẹ wẹ, ọọ wẹ, “ILazarọsi ọmọle awa ọ she lesẹa, ama mhia lẹ ni mhi ya guise ọli le.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Eniyẹ odukhokho eyọli ẹ ọ li, “Abi ọ rọ da lesẹ-a eghọ, ọ ya ze.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Eri IJesu ọ rọ li liẹ khi iLazarọsi ọ she ghua, ama e dabi khi egbegbi olesẹ ọ ngme.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ighọ iJesu ọ guele gboo khi iLazarọsi ọ she ghu-a.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ama itobọ oyẹ ẹ, egbe ẹ mu mhẹ shi ọ khi mhi aa nu ọli la akaghọ ni ọ rọ ghu-a, ni a rọ mie mhẹ suọ. A zẹ ni awa lẹ deba li.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 ITọmọsi ni a gbo li ẹ lu iDidimọsi, ọọ eniyẹ odukhokho enekpọle, “A zẹ ni awa li deba Ọsẹsẹ je oobọ ni awa nu ọli ghu-a.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Ẹghẹghẹ ni iJesu ọ ke rọ ramhi aghọ, ọ bhale ya ẹ khi o she ramhi ẹlẹ ene abi a te ri iLazarọsi tọ.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Rọte iBẹtani je iJerusalẹmu ọa ramhi imali eva.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Ighọ ebubu ẹgbọ iJu e she kpẹ bhale iBẹtani ya tsẹ iMeli ali iMata e mu opfu shi inyọghuo wẹ ni ọ ghu-a.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Abi iMata ọ rọ suọ khi iJesu ọ̀ọ́ bhale, ọ fiẹ lase ya lona li odẹ, ama iMeli ọ la elemhi owa.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 IMata ọọ iJesu, “Ọnọmhuẹ, ini u la akana lọ, inyọghuo-mhẹ ọa kha ghu.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Ama mhi lẹsẹ khi memena khi Ẹshinẹgba ọ ya ri emiemini u wa mhila li nẹ.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 IJesu ọọ li, “Inyọghuo ẹ, ọ gbo ya guale bhale agbọ.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 IMata ọ li, “Mhi lẹsẹ khi ọ ya te eghuli guale ogbẹlẹ iguale ni o khi ogbẹlẹ ni o kpukhokho.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 IJesu ọọ ọli, “Mhẹmhẹ mhi rọte eghuli ya guise eni e ghu-a le, ni mhi ri agbọ ya na wẹ, ọni ọ da mie mhẹ suọ ọ ya mhọli agbọ, ini ọ tseku ghu-a.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Ọni ọ la agbọ ni ọ da mie mhẹ suọ, ọa tigbe ya ghu-a. U fẹ mie ona suọ?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Ọọ li, “Ii Ọnọmhuẹ! Mhi miesuọ khi yẹyẹ u khi iKirisiti, Omi Ẹshinẹgba ni ọ ya bhale ekẹ agbọ ona.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Abi iMata ọ rọ ngme ghọ se ọ lẹ ya ri ọfiẹ gueyẹ iMeli, ọọ, “Ọsẹsẹ ọ she bhale, ọ̀ọ́ nono ẹ.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Abi iMeli ọ rọ suọ ona ọ ti vule, ọ nyanya fiẹ lase je ashini iJesu ọ la.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 IJesu ọa kie ramhi oni ẹoli ni ọ́ọ̀ je ne, ama ọ kie la ashini ọ kia ramhi ni iMata ọ rọ lona li odẹ.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Ẹgbọ iJu ni e la elemhi owa yẹsẹ ọli, e vule deba li je olase abi e rọ mẹ khi ọ ti vule je olase. E dabi khi eri ọ je obini uji ya viẹ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Abi iMeli ọ rọ ramhi ashini iJesu ọ la ni ọ mẹ ọli, ọ de ya wugha li odalo, ọọ li, “Ọnọmhuẹ, ini u la akana lọ, inyọghuo-mhẹ ọa kha ghu!”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Abi iJesu ọ mẹ khi lọli ali ẹgbọ iJu ni e kphase ọli khi ee viẹ, o rọ obọ ti iJesu udu, egbe e guọghọ ọli a.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 IJesu ọ mhila wẹ, ọọ, “Ashi a rọ li tọ?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 IJesu ọ́ viẹ.
35 Jesus chorou.
36 Ẹgbọ iJu ni e la aghọ, ẹẹ, “A ghe abi ọli nono ingme oyi ọli khẹ.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Ama eghuo ọ e liẹ, “Lọli ni ọ khueghie ọzalo alo-a ọọ kha dobẹ tsumhi iLazarọsi ini ọ khi ghua?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 O gbo ri obọ ti iJesu udu. Ọ kia je obini uji ni o khi irui, ni a gheghele ẹchẹ zuse unu.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 IJesu ọọ, “A gheghele oni ẹchẹ unu oni uji-a.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 IJesu ọ li, “Mhi a kpẹ gueyẹ khi u ya mẹ ufumhi oyi Ẹshinẹgba ini u miesuọ?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ighọ e gheghele oni ẹchẹ unu uji lase. IJesu ọ yasẹ alo idane, ọ li, “Mhi kphẹmhi nẹ Ita, khi u suọ mhẹ.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Mhi lẹsẹ khi u ma suọ oyẹmhẹ, itobọ oyi ẹgbọ ena mhi rọ ọ ngme ona ni e miesuọ khi yẹyẹ u ghie mhẹ.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Abi ọ rọ ngme ona se, ọ lu ọli leghe, “ILazarọsi e! Fiẹ lasele!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ọni ọmọse ni ọ ghu-a ọ fiẹ lasele, a ri ide olimhi gẹnọ li abọ ali awẹ, ghe eni a rọ ku ọli alo. IJesu ọọ wẹ, “A taghiẹ ọli a ni a zẹ ọli vu.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Ebubu ẹgbọ iJu ni e bhale ya tsẹ iMeli ọ mu opfu e mẹ emini iJesu ọ riẹlẹ, e mie ọli suọ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Ama eghuo elemhi wẹ e vu ya gueyẹ ẹgbọ iFarisi emini iJesu ọ riẹlẹ.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Ighie eyi ekpodalo-ugamhi ali iFarisi e ya lu eni ẹ mhẹsẹ ni a lu iSaẹdiri ya nu wẹ mhọli ilegba.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ini awa lina zẹ ọli obọ, ọgbọkpa ọ ya mie ọli suọ. Ẹgbọ iRomu e ya shashe Owa oyi Ẹshinẹgba oyawa-a.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Ọmọse ọghuo elemhi wẹ ni a lu iKefasi, ni ọ ralo ugamhi oni ukpe oghọ, ọọ li, “Aa lẹsẹ ingme!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 A lẹsẹ khi ọgbọ ọtuọghuo ọ kha ghu-a na ẹgbọ kpa, khi o ti dọsẹ ni ẹgbọ nya e pfua?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Ọa khi ibe eyọli ọ rọ sa ngme oni ungmemhi ona, ama ungmemhi angme-shi-ekẹ ni o ya tsẹ ogbe na akọ, khi iJesu ọ ya ghu-a na ẹgbọ iJu o khi ni ọ ngme, itobọ khi lọli ọ ralo ugamhi oni ukpe.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Ọa khi oyi iJu tsẹ, ama ni ọ sanọ ẹgbọ eyi Ẹshinẹgba ni e kia miatsẹ ku agbọ nya gbili rẹ wẹ khili oghuo.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Rọte ẹlẹ ghọ vu, ẹgbọ iJu e te gba ugbamhi abi wẹwẹ e li ya gbe iJesu a.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Itobọ ighọ, iJesu ọa ke kia lase gboo iteva oyi ẹgbọ iJu. Ọ ri ochoghọ vu je ẹoli ni a lu Efuremu, ni o ti mama ọdagbe ifufu. Aghọ lọli ali eniyẹ odukhokho eyọli e ke ga la.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Abi ẹghẹghẹ ukpe iPasova oyi ẹgbọ iJu o rọ ti i bhale, ebubu ẹgbọ e te ẹoli ọdọda je iJerusalẹmu ya ri egbe wẹ khi eni e pfuasẹ, abi ushi oyẹwẹ ọọ e ke li neni oni ukpe o ramhi.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ee nono iJesu. Abi e rọ la elemhi Owa oyi Ẹshinẹgba, e mhila egbewẹ, e liẹ, “A li sa khi ọ ya bhale? Otsẹ ọa ya bhale shi oni ukpe ona.”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Ama ighie eyi ekpodalo-ugamhi ali iFarisi e she kpẹ mhẹsẹ na eni ẹgbọ, ọni ọ da lẹsẹ obini iJesu ọ la, ọni ọgbọ ọ guele ni wẹwẹ e mẹ asha mu ọli.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.