João 11

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ọmọse ọghuo ni a lu iLazarọsi ni ọ la ẹoli iBẹtani, Ọ́ọ́ ghua. IBẹtani iMeli ali inyọghuo ọli ni ọkpotso ni a lu iMata e la.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 IMeli ọna ọ ke ku ituale ni ọ pfie ku Ọnọmhuẹ awẹ, ni ọ gbo ri itsu ni e la li ukhomhi shishi ọ ẹwẹ-a. Lọli ọ khi inyọghuo iLazarọsi ni ọ yẹshi i ghua.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Inyọghuo ọli eni ikpotso e ghie usomhi ghi iJesu, ẹ ọ li, “Ọnọmhuẹ, ọmọle ẹ ọ̀ọ́ ghua.”
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Abi iJesu ọ rọ suọ ona, ọọ li, “Ughuamhi ona, ọa ya gbe ọli, ama, eri a mẹ onana ni a mẹ asha khi ufumhi na Ẹshinẹgba ali Omi Ẹshinẹgba.”
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 IJesu ọọ nono ingme oyi iMata ali iMeli ali iLazarọsi.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Abi ọ rọ tseku suọ khi iLazarọsi ọ ghua, ọ kie la ashini ọ la ramhi ogbẹlẹ eva.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Ighọ ọ gueyẹ eniyẹ odukhokho eyọli, ọọ wẹ, “A zẹ ni awa mu egbe pfi je obini ekẹ iJudia.”
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Eniyẹ odukhokho eyọli ẹ ọ li, “Ọsẹsẹ, odẹ ọ́ a nuẹ ne ni ẹgbọ iJu e rọ ọ nono ni wẹwẹ tono ẹ echẹ. Oobọ wa nono ni u gbo nyenẹ egbe je?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 IJesu ọọ wẹ, “Ọa khi te ẹlẹ uzogbe ramhi ẹlẹ ogbọmhi awa rọ ọ mẹ ekẹ? Ọni ọọ kia ini ogbe o la ọ, ọa ya khi owẹ, itobọ khi ákpá oyi agbọ ona ọ rọ ọ mẹ ekẹ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Ama ini ọ ri alo ebili ẹ kia, ọ ya khi owẹ, itobọ khi ọa mhọli ákpá ni ọ rọ ọ mẹ ekẹ.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Abi ọ ke rọ ngme onana se, ọ gueyẹ wẹ, ọọ wẹ, “ILazarọsi ọmọle awa ọ she lesẹa, ama mhia lẹ ni mhi ya guise ọli le.”
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Eniyẹ odukhokho eyọli ẹ ọ li, “Abi ọ rọ da lesẹ-a eghọ, ọ ya ze.”
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Eri IJesu ọ rọ li liẹ khi iLazarọsi ọ she ghua, ama e dabi khi egbegbi olesẹ ọ ngme.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Ighọ iJesu ọ guele gboo khi iLazarọsi ọ she ghu-a.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Ama itobọ oyẹ ẹ, egbe ẹ mu mhẹ shi ọ khi mhi aa nu ọli la akaghọ ni ọ rọ ghu-a, ni a rọ mie mhẹ suọ. A zẹ ni awa lẹ deba li.
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 ITọmọsi ni a gbo li ẹ lu iDidimọsi, ọọ eniyẹ odukhokho enekpọle, “A zẹ ni awa li deba Ọsẹsẹ je oobọ ni awa nu ọli ghu-a.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ẹghẹghẹ ni iJesu ọ ke rọ ramhi aghọ, ọ bhale ya ẹ khi o she ramhi ẹlẹ ene abi a te ri iLazarọsi tọ.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Rọte iBẹtani je iJerusalẹmu ọa ramhi imali eva.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Ighọ ebubu ẹgbọ iJu e she kpẹ bhale iBẹtani ya tsẹ iMeli ali iMata e mu opfu shi inyọghuo wẹ ni ọ ghu-a.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Abi iMata ọ rọ suọ khi iJesu ọ̀ọ́ bhale, ọ fiẹ lase ya lona li odẹ, ama iMeli ọ la elemhi owa.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 IMata ọọ iJesu, “Ọnọmhuẹ, ini u la akana lọ, inyọghuo-mhẹ ọa kha ghu.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ama mhi lẹsẹ khi memena khi Ẹshinẹgba ọ ya ri emiemini u wa mhila li nẹ.”
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 IJesu ọọ li, “Inyọghuo ẹ, ọ gbo ya guale bhale agbọ.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 IMata ọ li, “Mhi lẹsẹ khi ọ ya te eghuli guale ogbẹlẹ iguale ni o khi ogbẹlẹ ni o kpukhokho.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 IJesu ọọ ọli, “Mhẹmhẹ mhi rọte eghuli ya guise eni e ghu-a le, ni mhi ri agbọ ya na wẹ, ọni ọ da mie mhẹ suọ ọ ya mhọli agbọ, ini ọ tseku ghu-a.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Ọni ọ la agbọ ni ọ da mie mhẹ suọ, ọa tigbe ya ghu-a. U fẹ mie ona suọ?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Ọọ li, “Ii Ọnọmhuẹ! Mhi miesuọ khi yẹyẹ u khi iKirisiti, Omi Ẹshinẹgba ni ọ ya bhale ekẹ agbọ ona.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Abi iMata ọ rọ ngme ghọ se ọ lẹ ya ri ọfiẹ gueyẹ iMeli, ọọ, “Ọsẹsẹ ọ she bhale, ọ̀ọ́ nono ẹ.”
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Abi iMeli ọ rọ suọ ona ọ ti vule, ọ nyanya fiẹ lase je ashini iJesu ọ la.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 IJesu ọa kie ramhi oni ẹoli ni ọ́ọ̀ je ne, ama ọ kie la ashini ọ kia ramhi ni iMata ọ rọ lona li odẹ.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Ẹgbọ iJu ni e la elemhi owa yẹsẹ ọli, e vule deba li je olase abi e rọ mẹ khi ọ ti vule je olase. E dabi khi eri ọ je obini uji ya viẹ.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Abi iMeli ọ rọ ramhi ashini iJesu ọ la ni ọ mẹ ọli, ọ de ya wugha li odalo, ọọ li, “Ọnọmhuẹ, ini u la akana lọ, inyọghuo-mhẹ ọa kha ghu!”
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Abi iJesu ọ mẹ khi lọli ali ẹgbọ iJu ni e kphase ọli khi ee viẹ, o rọ obọ ti iJesu udu, egbe e guọghọ ọli a.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 IJesu ọ mhila wẹ, ọọ, “Ashi a rọ li tọ?”
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 IJesu ọ́ viẹ.
35 Jesus chorou.
36 Ẹgbọ iJu ni e la aghọ, ẹẹ, “A ghe abi ọli nono ingme oyi ọli khẹ.”
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Ama eghuo ọ e liẹ, “Lọli ni ọ khueghie ọzalo alo-a ọọ kha dobẹ tsumhi iLazarọsi ini ọ khi ghua?”
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 O gbo ri obọ ti iJesu udu. Ọ kia je obini uji ni o khi irui, ni a gheghele ẹchẹ zuse unu.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 IJesu ọọ, “A gheghele oni ẹchẹ unu oni uji-a.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 IJesu ọ li, “Mhi a kpẹ gueyẹ khi u ya mẹ ufumhi oyi Ẹshinẹgba ini u miesuọ?”
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ighọ e gheghele oni ẹchẹ unu uji lase. IJesu ọ yasẹ alo idane, ọ li, “Mhi kphẹmhi nẹ Ita, khi u suọ mhẹ.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Mhi lẹsẹ khi u ma suọ oyẹmhẹ, itobọ oyi ẹgbọ ena mhi rọ ọ ngme ona ni e miesuọ khi yẹyẹ u ghie mhẹ.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Abi ọ rọ ngme ona se, ọ lu ọli leghe, “ILazarọsi e! Fiẹ lasele!”
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 Ọni ọmọse ni ọ ghu-a ọ fiẹ lasele, a ri ide olimhi gẹnọ li abọ ali awẹ, ghe eni a rọ ku ọli alo. IJesu ọọ wẹ, “A taghiẹ ọli a ni a zẹ ọli vu.”
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ebubu ẹgbọ iJu ni e bhale ya tsẹ iMeli ọ mu opfu e mẹ emini iJesu ọ riẹlẹ, e mie ọli suọ.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Ama eghuo elemhi wẹ e vu ya gueyẹ ẹgbọ iFarisi emini iJesu ọ riẹlẹ.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ighie eyi ekpodalo-ugamhi ali iFarisi e ya lu eni ẹ mhẹsẹ ni a lu iSaẹdiri ya nu wẹ mhọli ilegba.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Ini awa lina zẹ ọli obọ, ọgbọkpa ọ ya mie ọli suọ. Ẹgbọ iRomu e ya shashe Owa oyi Ẹshinẹgba oyawa-a.”
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ọmọse ọghuo elemhi wẹ ni a lu iKefasi, ni ọ ralo ugamhi oni ukpe oghọ, ọọ li, “Aa lẹsẹ ingme!
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 A lẹsẹ khi ọgbọ ọtuọghuo ọ kha ghu-a na ẹgbọ kpa, khi o ti dọsẹ ni ẹgbọ nya e pfua?”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Ọa khi ibe eyọli ọ rọ sa ngme oni ungmemhi ona, ama ungmemhi angme-shi-ekẹ ni o ya tsẹ ogbe na akọ, khi iJesu ọ ya ghu-a na ẹgbọ iJu o khi ni ọ ngme, itobọ khi lọli ọ ralo ugamhi oni ukpe.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Ọa khi oyi iJu tsẹ, ama ni ọ sanọ ẹgbọ eyi Ẹshinẹgba ni e kia miatsẹ ku agbọ nya gbili rẹ wẹ khili oghuo.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Rọte ẹlẹ ghọ vu, ẹgbọ iJu e te gba ugbamhi abi wẹwẹ e li ya gbe iJesu a.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Itobọ ighọ, iJesu ọa ke kia lase gboo iteva oyi ẹgbọ iJu. Ọ ri ochoghọ vu je ẹoli ni a lu Efuremu, ni o ti mama ọdagbe ifufu. Aghọ lọli ali eniyẹ odukhokho eyọli e ke ga la.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Abi ẹghẹghẹ ukpe iPasova oyi ẹgbọ iJu o rọ ti i bhale, ebubu ẹgbọ e te ẹoli ọdọda je iJerusalẹmu ya ri egbe wẹ khi eni e pfuasẹ, abi ushi oyẹwẹ ọọ e ke li neni oni ukpe o ramhi.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ee nono iJesu. Abi e rọ la elemhi Owa oyi Ẹshinẹgba, e mhila egbewẹ, e liẹ, “A li sa khi ọ ya bhale? Otsẹ ọa ya bhale shi oni ukpe ona.”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Ama ighie eyi ekpodalo-ugamhi ali iFarisi e she kpẹ mhẹsẹ na eni ẹgbọ, ọni ọ da lẹsẹ obini iJesu ọ la, ọni ọgbọ ọ guele ni wẹwẹ e mẹ asha mu ọli.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.