Atos 9
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NVT
1 ISọlu ọ kiele tse ekha abi lọli li ya gbolo eni e mie iJesu suọ-a. Ọ lẹ deba Ọkpeda na ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba,
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 Ọ mhila li ọ ri ebe na luẹ ghi eni e la owa ugamhi na ekẹ iDamasikọsi. Ni lọli rọ mhọli afu dobẹ muno ikpotso ali emọse ni e mie iJesu suọ ighumha je obini iJerusalẹmu.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Abi iSọlu ọ li ri okiali ti i ramhi iDamasikọsi, utoghuokpe, ákpá o rọte idane mi nga li egbe nyagha.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Ọ de ta alo mu ekẹ. Ọ suọ khi ọgbọ ọ nu luẹ ngme, ọọ li, “ISọlu, iSọlu, elọ o zẹ ni u rọ mu okhọli vule ẹ shi mhẹ ọ?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 ISọlu ọ mhila li, ọọ, “Ọnọmhuẹ, ọghuo u khi?” Oni uruli ọli, “IJesu mhi khi, ni u mu okhọli vule shi ọ.”
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 “Memena, vule ni u lo elemhi ẹoli ona. U ya mẹ ọmọse ni ọ ya gueyẹ emini u mema ya riẹlẹ.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Ẹgbọ ni e nu iSọlu kia e gbe ẹruẹ unu-a, e ga suọ oni ungmemhi, ama ẹa mẹ ọni ọọ ngme.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Ikpukhokho ọ, iSọlu ọ rọte ekẹ vule, abi ọ rọ khueghie alo-a ọa ke dobẹ ẹ mẹ ekẹ. Ẹgbọ ni e nu ọli kia e ke mu ọli obọ kia lo elemhi iDamasikọsi.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Ogbẹlẹ esẹ iSọlu ọ ga zalo shi aghọ. Ọa le eminale wẹkhi amẹ ọ da.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Ọmọse ọghuo ni ọ miesuọ ni a lu Ananayasi, ọ la elemhi iDamasikọsi. Ọ la imekẹ, ọ suọ khi Ọnọmhuẹ ọ lu luẹ, “Ananayasi!”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Ọnọmhuẹ ọọ li, “Ke je owa oyi iJudasi, ni o la odẹ ifuapfẹ ni a lu Isheshe, ni u ya mhila ogbọ oyi ọngi iTasọsi ni a lu iSọlu, ọ la aghọ ọ sọ iromhi.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Rọte ẹlena iSọlu o li kpẹ mẹ irọkhasẹ khi ọmọse ni a lu Ananayasi ọ ri obọ nga luẹ egbe sọ iromhi na, alo eyẹluẹ e khueghie-a.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ananayasi ọọ Ọnọmhuẹ, “Mhi she kpẹ suọ eko ebubu eyi ọmọse ọna abi ọ li ẹ nasẹ ẹgbọ ni e miesuọ, ọ la iJerusalẹmu gbolo eghuo-a.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Ighie eyi ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba e ri afu na li ọ ka muno ẹgbọ ni ẹẹ lu eva oyẹ.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Ama Ọnọmhuẹ ọọ Ananayasi, “Ke lẹ, irari khi mhi she zẹ iSọlu ni ọ tsua ungmemhi oyẹmhẹ ghi ẹgbọ iJẹta ali ighie eyẹwẹ ali ẹgbọ iZirẹni nya.”
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Mhi ya rọkhasẹ ọli khi ọ mema ya mẹ osoli shi ungmemhi oyẹmhẹ.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Abi Ananayasi ọ rọ mẹ oni owa, ọ dọsẹ lo ya ri obọ nga iSọlu egbe, ọọ li, “ISọlu inyọghuo-mhẹ, iJesu Ọnọmhuẹ ni ọ lonẹ odẹ abi u rọ ọ bhale oola, lọli ọọ mhi ka nono ẹ mẹ, ni u gbolo ke mẹ ekẹ ali ni Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ bhale egbe oyẹ.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Utoghuokpe, emini e li abi ipfiapfia afẹlẹ o rọte ọli ikpamhi alo de pfia, ọ gbolo o mẹ ekẹ. Ọ vule migha, Ananayasi ọ batazi ọli.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Abi ọ rọ le eminale se, ọ tigbe mhọli ochi.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Eloawẹ iSọlu ọ la elemhi owa ugamhi gueyẹ ẹgbọ khi iJesu Omi Ẹshinẹgba ọ khi.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Ẹgbọkpa ni e suọ ungmemhi oyi iSọlu ee mhila, “Ọa khi ọmọse ọnana ọọ nasẹ eni e miesuọ ni e la iJerusalẹmu? Ọa khi eri ọ bhale ya muno wẹ abi ighumha ghi ighie eyi ekpodalo-ugamhi?”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Ẹshinẹgba ọ ri ekpabọ na iSọlu ni ọ rọ ya ke gue oni ungmemhi le. Ama ẹgbọ iJu ni e la iDamasikọsi ẹa dobẹ mu iSọlu ekhakọ ọ le. O sha ẹgbọ iJu abọ abi e rọ mẹ ilẹsingme ni ọ rọ ọ guele khi iJesu ọ khi ọni iKirisiti ni a shobọ.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Ebubu ogbẹlẹ iSọlu ọ ga la iDamasikọsi. Ẹgbọ iJu e gba abi e li ya gbe ọli-a.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Ama iSọlu ọ suọ khi ẹgbọ ẹ gba abi e li ya gbeluẹ-a. Eri e shitọ unu odẹ unuẹkpẹ ni a te a lo oni ẹoli le ni e mẹ asha mu ọli.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Ama ẹgbọ ni e miesuọ e pfi uli rọte oni ugbe rọli shi ughughu bẹna ya tiemhi oni ugbe ẹliyọsẹ.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Abi iSọlu ọ rọ ramhi iJerusalẹmu, ọọ dua ni lọli ya kuma ẹgbọ ni e miesuọ ọ, ama ulishi ọli o mu wẹ. E khọkhọ ini ọ she mie iJesu suọ.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Ama iBanabasi ọ rue ọli bhale deba eni ighiusomhi na kẹẹ. Ọ gueyẹ wẹ abi iSọlu ọ li mẹ Ọnọmhuẹ odẹ abi ọ rọ lẹ iDamasikọsi ali abi Ọnọmhuẹ ọ li nu ọli ngme. Ọ gbo gueyẹ wẹ abi ọ li la ekẹ iDamasikọsi ri eva oyi iJesu tse abọ ni ulishi ọa li mu ọli.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Ighọ ISọlu ọ nu wẹ la iJerusalẹmu kia kugbe. Ọ ri igbedu ri eva oyi Ọnọmhuẹ ẹ tse abọ gboo.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Ighọ ọ nu ẹgbọ iJu ni ẹẹ ngme ẹlẹmhi iGiriki i khakọ, ama ee dua ni wẹwẹ e gbe ọli-a.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Abi eni e miesuọ e rọ suọ ugbamhi ni eni ẹgbọ ẹẹ gba, e rue ọli je ekẹ iSizeria, e te aghọ rue ọli ya je iTasọsi.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Igbaa eyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ ni e la ekẹ iJudia ali iGalili ali iSameria nya e mhọli opfọmhẹ, e toto-a, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ ri udu shi wẹ ọ, ee bua shi ọ, ee ngeli angeli ni o pfuasẹ ri ekpẹ ẹ na Ẹshinẹgba.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Abi iPita ọ li i kia oni ekẹ gasẹ, ọ kọ ya fẹli eni e miesuọ ni e la ẹoli iLida.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Ọ bhale ya ẹ ọmọse ni a lu Eniasi ni ọ guọghọ-a, o she gba ikpe elele abi ọ te yẹshi a ghua.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 IPita ọọ, “Eniasi, iJesu iKirisiti ọ rẹ ze. Vule migha khili iya oyẹ ni u ke kia.” Utoghuo kpe Eniasi ọ vule migha, ọ toto.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Abi ẹgbọ ni e la ẹoli iLida ali iSharọ e rọ mẹ khi Eniasi ọ toto, e mu pfi deba Ọnọmhuẹ.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Ọkpotso ọghuo ni ọ miesuọ ni a lu iTabita ọ la ẹoli iJopa, abi iTabita o ngme ẹmuẹ iGiriki khi “Ẹruẹ,” Ọ khi ọgbọ onete. Ọ gbolo mema ẹ kpaghiẹ eni ẹa mhuẹ obọ.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Ẹghẹghẹ ni a ngme ena, ọọ ghua, ighọ ọ ghua. Abi a rọ khuẹsẹ olimhi oyọli-a se, a rọli yẹshi elemhi owa atọnga.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Abi eni e miesuọ e rọ suọ khi iPita ọ la iLida, e ghie emọse aava ghi ọli, ẹ ọli, “Kpẹkpẹ bhale pia.” Irari khi ẹoli iLida ali ẹoli iJopa e ti mama egbe.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Ighọ iPita ọ deba wẹ. A ri ọli ya khasẹ asha ni a rọli yẹshi. Esamhi-olimhi e la aghọ ọ viẹ. E ri itsua ni iDọkasi ọ fia na wẹ khasẹ ọli abi ọ rọ la agbọ.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 IPita ọ ẹgbọ ni e la aghọ nya e fiẹ je atukpapfẹ. Ọ de wugha sọ iromhi. Ọ sọ alo ghue ọni olimhi, ọọ li, “Tabita, guale!” Ọni olimhi ọ khueghie alo-a, abi ọ mẹ khi iPita ọ migha mama luẹ, ọ vule shitọ.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 IPita ọ mu ọli obọ vule. Ọ luno eni e miesuọ ali eni esamhi-olimhi, ọ ri ọli khasẹ wẹ.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Iguisele oyi iDọkasi o gbekẹ-a shi ẹoli iJopa. Itobọ ighọ, ebubu ẹgbọ e mie iJesu suọ.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 IPita ọ la iJopa ogbẹlẹ ni e bu. Ọ la owa oyi iSimọni ni ọ ri ekuẹ elamhakọ ọ gbe akanya.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.