Atos 9
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARC
1 ISọlu ọ kiele tse ekha abi lọli li ya gbolo eni e mie iJesu suọ-a. Ọ lẹ deba Ọkpeda na ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 Ọ mhila li ọ ri ebe na luẹ ghi eni e la owa ugamhi na ekẹ iDamasikọsi. Ni lọli rọ mhọli afu dobẹ muno ikpotso ali emọse ni e mie iJesu suọ ighumha je obini iJerusalẹmu.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns daquela seita, quer homens, quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Abi iSọlu ọ li ri okiali ti i ramhi iDamasikọsi, utoghuokpe, ákpá o rọte idane mi nga li egbe nyagha.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Ọ de ta alo mu ekẹ. Ọ suọ khi ọgbọ ọ nu luẹ ngme, ọọ li, “ISọlu, iSọlu, elọ o zẹ ni u rọ mu okhọli vule ẹ shi mhẹ ọ?”
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 ISọlu ọ mhila li, ọọ, “Ọnọmhuẹ, ọghuo u khi?” Oni uruli ọli, “IJesu mhi khi, ni u mu okhọli vule shi ọ.”
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 “Memena, vule ni u lo elemhi ẹoli ona. U ya mẹ ọmọse ni ọ ya gueyẹ emini u mema ya riẹlẹ.”
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que faça? E disse- lhe o Senhor: Levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Ẹgbọ ni e nu iSọlu kia e gbe ẹruẹ unu-a, e ga suọ oni ungmemhi, ama ẹa mẹ ọni ọọ ngme.
7 E os varões, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ikpukhokho ọ, iSọlu ọ rọte ekẹ vule, abi ọ rọ khueghie alo-a ọa ke dobẹ ẹ mẹ ekẹ. Ẹgbọ ni e nu ọli kia e ke mu ọli obọ kia lo elemhi iDamasikọsi.
8 E Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Ogbẹlẹ esẹ iSọlu ọ ga zalo shi aghọ. Ọa le eminale wẹkhi amẹ ọ da.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu, nem bebeu.
10 Ọmọse ọghuo ni ọ miesuọ ni a lu Ananayasi, ọ la elemhi iDamasikọsi. Ọ la imekẹ, ọ suọ khi Ọnọmhuẹ ọ lu luẹ, “Ananayasi!”
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias. E disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Ọnọmhuẹ ọọ li, “Ke je owa oyi iJudasi, ni o la odẹ ifuapfẹ ni a lu Isheshe, ni u ya mhila ogbọ oyi ọngi iTasọsi ni a lu iSọlu, ọ la aghọ ọ sọ iromhi.
11 E disse- lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Rọte ẹlena iSọlu o li kpẹ mẹ irọkhasẹ khi ọmọse ni a lu Ananayasi ọ ri obọ nga luẹ egbe sọ iromhi na, alo eyẹluẹ e khueghie-a.”
12 e numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Ananayasi ọọ Ọnọmhuẹ, “Mhi she kpẹ suọ eko ebubu eyi ọmọse ọna abi ọ li ẹ nasẹ ẹgbọ ni e miesuọ, ọ la iJerusalẹmu gbolo eghuo-a.
13 E respondeu Ananias: Senhor, de muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Ighie eyi ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba e ri afu na li ọ ka muno ẹgbọ ni ẹẹ lu eva oyẹ.”
14 e aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Ama Ọnọmhuẹ ọọ Ananayasi, “Ke lẹ, irari khi mhi she zẹ iSọlu ni ọ tsua ungmemhi oyẹmhẹ ghi ẹgbọ iJẹta ali ighie eyẹwẹ ali ẹgbọ iZirẹni nya.”
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis, e dos filhos de Israel.
16 Mhi ya rọkhasẹ ọli khi ọ mema ya mẹ osoli shi ungmemhi oyẹmhẹ.
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 Abi Ananayasi ọ rọ mẹ oni owa, ọ dọsẹ lo ya ri obọ nga iSọlu egbe, ọọ li, “ISọlu inyọghuo-mhẹ, iJesu Ọnọmhuẹ ni ọ lonẹ odẹ abi u rọ ọ bhale oola, lọli ọọ mhi ka nono ẹ mẹ, ni u gbolo ke mẹ ekẹ ali ni Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ bhale egbe oyẹ.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa, e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Utoghuokpe, emini e li abi ipfiapfia afẹlẹ o rọte ọli ikpamhi alo de pfia, ọ gbolo o mẹ ekẹ. Ọ vule migha, Ananayasi ọ batazi ọli.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Abi ọ rọ le eminale se, ọ tigbe mhọli ochi.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Eloawẹ iSọlu ọ la elemhi owa ugamhi gueyẹ ẹgbọ khi iJesu Omi Ẹshinẹgba ọ khi.
20 E logo, nas sinagogas, pregava a Jesus, que este era o Filho de Deus.
21 Ẹgbọkpa ni e suọ ungmemhi oyi iSọlu ee mhila, “Ọa khi ọmọse ọnana ọọ nasẹ eni e miesuọ ni e la iJerusalẹmu? Ọa khi eri ọ bhale ya muno wẹ abi ighumha ghi ighie eyi ekpodalo-ugamhi?”
21 Todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Ẹshinẹgba ọ ri ekpabọ na iSọlu ni ọ rọ ya ke gue oni ungmemhi le. Ama ẹgbọ iJu ni e la iDamasikọsi ẹa dobẹ mu iSọlu ekhakọ ọ le. O sha ẹgbọ iJu abọ abi e rọ mẹ ilẹsingme ni ọ rọ ọ guele khi iJesu ọ khi ọni iKirisiti ni a shobọ.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Ebubu ogbẹlẹ iSọlu ọ ga la iDamasikọsi. Ẹgbọ iJu e gba abi e li ya gbe ọli-a.
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 Ama iSọlu ọ suọ khi ẹgbọ ẹ gba abi e li ya gbeluẹ-a. Eri e shitọ unu odẹ unuẹkpẹ ni a te a lo oni ẹoli le ni e mẹ asha mu ọli.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e, como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 Ama ẹgbọ ni e miesuọ e pfi uli rọte oni ugbe rọli shi ughughu bẹna ya tiemhi oni ugbe ẹliyọsẹ.
25 tomando-o de noite os discípulos, o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Abi iSọlu ọ rọ ramhi iJerusalẹmu, ọọ dua ni lọli ya kuma ẹgbọ ni e miesuọ ọ, ama ulishi ọli o mu wẹ. E khọkhọ ini ọ she mie iJesu suọ.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Ama iBanabasi ọ rue ọli bhale deba eni ighiusomhi na kẹẹ. Ọ gueyẹ wẹ abi iSọlu ọ li mẹ Ọnọmhuẹ odẹ abi ọ rọ lẹ iDamasikọsi ali abi Ọnọmhuẹ ọ li nu ọli ngme. Ọ gbo gueyẹ wẹ abi ọ li la ekẹ iDamasikọsi ri eva oyi iJesu tse abọ ni ulishi ọa li mu ọli.
27 Então, Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor, e este lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 Ighọ ISọlu ọ nu wẹ la iJerusalẹmu kia kugbe. Ọ ri igbedu ri eva oyi Ọnọmhuẹ ẹ tse abọ gboo.
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo.
29 Ighọ ọ nu ẹgbọ iJu ni ẹẹ ngme ẹlẹmhi iGiriki i khakọ, ama ee dua ni wẹwẹ e gbe ọli-a.
29 E falava ousadamente no nome de Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Abi eni e miesuọ e rọ suọ ugbamhi ni eni ẹgbọ ẹẹ gba, e rue ọli je ekẹ iSizeria, e te aghọ rue ọli ya je iTasọsi.
30 Sabendo- o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesareia e o enviaram a Tarso.
31 Igbaa eyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ ni e la ekẹ iJudia ali iGalili ali iSameria nya e mhọli opfọmhẹ, e toto-a, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ ri udu shi wẹ ọ, ee bua shi ọ, ee ngeli angeli ni o pfuasẹ ri ekpẹ ẹ na Ẹshinẹgba.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judeia, e Galileia, e Samaria tinham paz e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e na consolação do Espírito Santo.
32 Abi iPita ọ li i kia oni ekẹ gasẹ, ọ kọ ya fẹli eni e miesuọ ni e la ẹoli iLida.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ọ bhale ya ẹ ọmọse ni a lu Eniasi ni ọ guọghọ-a, o she gba ikpe elele abi ọ te yẹshi a ghua.
33 E achou ali certo homem chamado Eneias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 IPita ọọ, “Eniasi, iJesu iKirisiti ọ rẹ ze. Vule migha khili iya oyẹ ni u ke kia.” Utoghuo kpe Eniasi ọ vule migha, ọ toto.
34 E disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Abi ẹgbọ ni e la ẹoli iLida ali iSharọ e rọ mẹ khi Eniasi ọ toto, e mu pfi deba Ọnọmhuẹ.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Ọkpotso ọghuo ni ọ miesuọ ni a lu iTabita ọ la ẹoli iJopa, abi iTabita o ngme ẹmuẹ iGiriki khi “Ẹruẹ,” Ọ khi ọgbọ onete. Ọ gbolo mema ẹ kpaghiẹ eni ẹa mhuẹ obọ.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que, traduzido, se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Ẹghẹghẹ ni a ngme ena, ọọ ghua, ighọ ọ ghua. Abi a rọ khuẹsẹ olimhi oyọli-a se, a rọli yẹshi elemhi owa atọnga.
37 E aconteceu, naqueles dias, que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Abi eni e miesuọ e rọ suọ khi iPita ọ la iLida, e ghie emọse aava ghi ọli, ẹ ọli, “Kpẹkpẹ bhale pia.” Irari khi ẹoli iLida ali ẹoli iJopa e ti mama egbe.
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois varões, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 Ighọ iPita ọ deba wẹ. A ri ọli ya khasẹ asha ni a rọli yẹshi. Esamhi-olimhi e la aghọ ọ viẹ. E ri itsua ni iDọkasi ọ fia na wẹ khasẹ ọli abi ọ rọ la agbọ.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles. Quando chegou, o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e vestes que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 IPita ọ ẹgbọ ni e la aghọ nya e fiẹ je atukpapfẹ. Ọ de wugha sọ iromhi. Ọ sọ alo ghue ọni olimhi, ọọ li, “Tabita, guale!” Ọni olimhi ọ khueghie alo-a, abi ọ mẹ khi iPita ọ migha mama luẹ, ọ vule shitọ.
40 Mas Pedro, fazendo- as sair a todas, pôs-se de joelhos e orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 IPita ọ mu ọli obọ vule. Ọ luno eni e miesuọ ali eni esamhi-olimhi, ọ ri ọli khasẹ wẹ.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Iguisele oyi iDọkasi o gbekẹ-a shi ẹoli iJopa. Itobọ ighọ, ebubu ẹgbọ e mie iJesu suọ.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 IPita ọ la iJopa ogbẹlẹ ni e bu. Ọ la owa oyi iSimọni ni ọ ri ekuẹ elamhakọ ọ gbe akanya.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão, curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.