Atos 9

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 ISọlu ọ kiele tse ekha abi lọli li ya gbolo eni e mie iJesu suọ-a. Ọ lẹ deba Ọkpeda na ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba,
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 Ọ mhila li ọ ri ebe na luẹ ghi eni e la owa ugamhi na ekẹ iDamasikọsi. Ni lọli rọ mhọli afu dobẹ muno ikpotso ali emọse ni e mie iJesu suọ ighumha je obini iJerusalẹmu.
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Abi iSọlu ọ li ri okiali ti i ramhi iDamasikọsi, utoghuokpe, ákpá o rọte idane mi nga li egbe nyagha.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Ọ de ta alo mu ekẹ. Ọ suọ khi ọgbọ ọ nu luẹ ngme, ọọ li, “ISọlu, iSọlu, elọ o zẹ ni u rọ mu okhọli vule ẹ shi mhẹ ọ?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 ISọlu ọ mhila li, ọọ, “Ọnọmhuẹ, ọghuo u khi?” Oni uruli ọli, “IJesu mhi khi, ni u mu okhọli vule shi ọ.”
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 “Memena, vule ni u lo elemhi ẹoli ona. U ya mẹ ọmọse ni ọ ya gueyẹ emini u mema ya riẹlẹ.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Ẹgbọ ni e nu iSọlu kia e gbe ẹruẹ unu-a, e ga suọ oni ungmemhi, ama ẹa mẹ ọni ọọ ngme.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Ikpukhokho ọ, iSọlu ọ rọte ekẹ vule, abi ọ rọ khueghie alo-a ọa ke dobẹ ẹ mẹ ekẹ. Ẹgbọ ni e nu ọli kia e ke mu ọli obọ kia lo elemhi iDamasikọsi.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Ogbẹlẹ esẹ iSọlu ọ ga zalo shi aghọ. Ọa le eminale wẹkhi amẹ ọ da.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 Ọmọse ọghuo ni ọ miesuọ ni a lu Ananayasi, ọ la elemhi iDamasikọsi. Ọ la imekẹ, ọ suọ khi Ọnọmhuẹ ọ lu luẹ, “Ananayasi!”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Ọnọmhuẹ ọọ li, “Ke je owa oyi iJudasi, ni o la odẹ ifuapfẹ ni a lu Isheshe, ni u ya mhila ogbọ oyi ọngi iTasọsi ni a lu iSọlu, ọ la aghọ ọ sọ iromhi.
11 E o Senhor lhe disse:
12 Rọte ẹlena iSọlu o li kpẹ mẹ irọkhasẹ khi ọmọse ni a lu Ananayasi ọ ri obọ nga luẹ egbe sọ iromhi na, alo eyẹluẹ e khueghie-a.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Ananayasi ọọ Ọnọmhuẹ, “Mhi she kpẹ suọ eko ebubu eyi ọmọse ọna abi ọ li ẹ nasẹ ẹgbọ ni e miesuọ, ọ la iJerusalẹmu gbolo eghuo-a.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Ighie eyi ekpodalo-ugamhi eyi Ẹshinẹgba e ri afu na li ọ ka muno ẹgbọ ni ẹẹ lu eva oyẹ.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Ama Ọnọmhuẹ ọọ Ananayasi, “Ke lẹ, irari khi mhi she zẹ iSọlu ni ọ tsua ungmemhi oyẹmhẹ ghi ẹgbọ iJẹta ali ighie eyẹwẹ ali ẹgbọ iZirẹni nya.”
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Mhi ya rọkhasẹ ọli khi ọ mema ya mẹ osoli shi ungmemhi oyẹmhẹ.
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Abi Ananayasi ọ rọ mẹ oni owa, ọ dọsẹ lo ya ri obọ nga iSọlu egbe, ọọ li, “ISọlu inyọghuo-mhẹ, iJesu Ọnọmhuẹ ni ọ lonẹ odẹ abi u rọ ọ bhale oola, lọli ọọ mhi ka nono ẹ mẹ, ni u gbolo ke mẹ ekẹ ali ni Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ bhale egbe oyẹ.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Utoghuokpe, emini e li abi ipfiapfia afẹlẹ o rọte ọli ikpamhi alo de pfia, ọ gbolo o mẹ ekẹ. Ọ vule migha, Ananayasi ọ batazi ọli.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Abi ọ rọ le eminale se, ọ tigbe mhọli ochi.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 Eloawẹ iSọlu ọ la elemhi owa ugamhi gueyẹ ẹgbọ khi iJesu Omi Ẹshinẹgba ọ khi.
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Ẹgbọkpa ni e suọ ungmemhi oyi iSọlu ee mhila, “Ọa khi ọmọse ọnana ọọ nasẹ eni e miesuọ ni e la iJerusalẹmu? Ọa khi eri ọ bhale ya muno wẹ abi ighumha ghi ighie eyi ekpodalo-ugamhi?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Ẹshinẹgba ọ ri ekpabọ na iSọlu ni ọ rọ ya ke gue oni ungmemhi le. Ama ẹgbọ iJu ni e la iDamasikọsi ẹa dobẹ mu iSọlu ekhakọ ọ le. O sha ẹgbọ iJu abọ abi e rọ mẹ ilẹsingme ni ọ rọ ọ guele khi iJesu ọ khi ọni iKirisiti ni a shobọ.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Ebubu ogbẹlẹ iSọlu ọ ga la iDamasikọsi. Ẹgbọ iJu e gba abi e li ya gbe ọli-a.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Ama iSọlu ọ suọ khi ẹgbọ ẹ gba abi e li ya gbeluẹ-a. Eri e shitọ unu odẹ unuẹkpẹ ni a te a lo oni ẹoli le ni e mẹ asha mu ọli.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Ama ẹgbọ ni e miesuọ e pfi uli rọte oni ugbe rọli shi ughughu bẹna ya tiemhi oni ugbe ẹliyọsẹ.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 Abi iSọlu ọ rọ ramhi iJerusalẹmu, ọọ dua ni lọli ya kuma ẹgbọ ni e miesuọ ọ, ama ulishi ọli o mu wẹ. E khọkhọ ini ọ she mie iJesu suọ.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Ama iBanabasi ọ rue ọli bhale deba eni ighiusomhi na kẹẹ. Ọ gueyẹ wẹ abi iSọlu ọ li mẹ Ọnọmhuẹ odẹ abi ọ rọ lẹ iDamasikọsi ali abi Ọnọmhuẹ ọ li nu ọli ngme. Ọ gbo gueyẹ wẹ abi ọ li la ekẹ iDamasikọsi ri eva oyi iJesu tse abọ ni ulishi ọa li mu ọli.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Ighọ ISọlu ọ nu wẹ la iJerusalẹmu kia kugbe. Ọ ri igbedu ri eva oyi Ọnọmhuẹ ẹ tse abọ gboo.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Ighọ ọ nu ẹgbọ iJu ni ẹẹ ngme ẹlẹmhi iGiriki i khakọ, ama ee dua ni wẹwẹ e gbe ọli-a.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Abi eni e miesuọ e rọ suọ ugbamhi ni eni ẹgbọ ẹẹ gba, e rue ọli je ekẹ iSizeria, e te aghọ rue ọli ya je iTasọsi.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Igbaa eyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ ni e la ekẹ iJudia ali iGalili ali iSameria nya e mhọli opfọmhẹ, e toto-a, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ ri udu shi wẹ ọ, ee bua shi ọ, ee ngeli angeli ni o pfuasẹ ri ekpẹ ẹ na Ẹshinẹgba.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 Abi iPita ọ li i kia oni ekẹ gasẹ, ọ kọ ya fẹli eni e miesuọ ni e la ẹoli iLida.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Ọ bhale ya ẹ ọmọse ni a lu Eniasi ni ọ guọghọ-a, o she gba ikpe elele abi ọ te yẹshi a ghua.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 IPita ọọ, “Eniasi, iJesu iKirisiti ọ rẹ ze. Vule migha khili iya oyẹ ni u ke kia.” Utoghuo kpe Eniasi ọ vule migha, ọ toto.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Abi ẹgbọ ni e la ẹoli iLida ali iSharọ e rọ mẹ khi Eniasi ọ toto, e mu pfi deba Ọnọmhuẹ.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Ọkpotso ọghuo ni ọ miesuọ ni a lu iTabita ọ la ẹoli iJopa, abi iTabita o ngme ẹmuẹ iGiriki khi “Ẹruẹ,” Ọ khi ọgbọ onete. Ọ gbolo mema ẹ kpaghiẹ eni ẹa mhuẹ obọ.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Ẹghẹghẹ ni a ngme ena, ọọ ghua, ighọ ọ ghua. Abi a rọ khuẹsẹ olimhi oyọli-a se, a rọli yẹshi elemhi owa atọnga.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 Abi eni e miesuọ e rọ suọ khi iPita ọ la iLida, e ghie emọse aava ghi ọli, ẹ ọli, “Kpẹkpẹ bhale pia.” Irari khi ẹoli iLida ali ẹoli iJopa e ti mama egbe.
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Ighọ iPita ọ deba wẹ. A ri ọli ya khasẹ asha ni a rọli yẹshi. Esamhi-olimhi e la aghọ ọ viẹ. E ri itsua ni iDọkasi ọ fia na wẹ khasẹ ọli abi ọ rọ la agbọ.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 IPita ọ ẹgbọ ni e la aghọ nya e fiẹ je atukpapfẹ. Ọ de wugha sọ iromhi. Ọ sọ alo ghue ọni olimhi, ọọ li, “Tabita, guale!” Ọni olimhi ọ khueghie alo-a, abi ọ mẹ khi iPita ọ migha mama luẹ, ọ vule shitọ.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 IPita ọ mu ọli obọ vule. Ọ luno eni e miesuọ ali eni esamhi-olimhi, ọ ri ọli khasẹ wẹ.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Iguisele oyi iDọkasi o gbekẹ-a shi ẹoli iJopa. Itobọ ighọ, ebubu ẹgbọ e mie iJesu suọ.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 IPita ọ la iJopa ogbẹlẹ ni e bu. Ọ la owa oyi iSimọni ni ọ ri ekuẹ elamhakọ ọ gbe akanya.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.