Atos 7

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ighọ Ọga ọyi ekpodalo ugamhi ọ mhila li, ọọ li, “Igẹsikia ingme ni a gue shi ẹ egbe ena e khi?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 ISitivini ọọ li, “Inyọghuo ali ita ni e le gba, a ri esọ shi mhẹ ekẹ! Ẹshinẹgba ni ọ mhọli ufumhi, ọ ri egbe khasẹ ita awa Aburaamu abi ọ rọ kie la ekẹ iMẹsopotemia, neni ọ tigbe je ẹoli Arani ya la.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Ẹshinẹgba ọọ li, ‘Lase ekẹ ali iteva oyi ẹgbọ eyẹ le, ke je ekẹ ni mhi ya rọkhasẹ ẹ.’
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 “Ighọ ọ rọte oni ekẹ iKadia vu ya la ẹoli Arani. Abi itali ọ rọ ghu-a se, Ẹshinẹgba ọ ghie ọli je ekẹ ni a ngeli ogbe namo.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Ọa ri ugu okhọghuo akana na li, wẹkhi ukuku ekẹ okhọghuo ọ khi na li. Ama khi Ẹshinẹgba ọ she kpẹ shobọ na li khi lọli ali imimi ọli, e ya le ugu oni ekẹ, abi o rọ tseku khia khi ẹghẹghẹ aghọ Aburaamu ọa bia ọmọ ọkhọghuo ne.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Ina Ẹshinẹgba ọ li nu ọli ngme. ‘Imimiẹ e ya khi epfẹse shi ekẹ ni ọa khi oyẹwẹ, e ya khi ighumha, a nasẹ wẹ elemhi ikpe egbhuẹshe asha ene.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Ẹshinẹgba ọọ, ama mhi ya nasẹ ushishi ni e ya muno wẹ ighumha. Ini mhi nasẹ wẹ na wẹ se, e ya rọte ushishi oghọ lasele bhale ekẹ ona ya ngeli, e gbo la akana a ga mhẹ.’
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Ighọ Ẹshinẹgba ọ nu Aburaamu shobọ ishẹlẹ-a ni o ya khi irọkhasẹ khi ọgbọ ọ mhuẹ obọ shi oni ishobọ. Ighọ Aburaamu ọ bia Aziki, ọ shẹlẹ ọli-a abi ọ rọ gbe ogbẹlẹ elele. Ighọ Aziki ọ gbo li khi ita iGiekọpu, iGiekọpu ọ gbo li khi ita emọse ogbava ni e khi ititawa.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “Itobọ khi eni imi iGiekọpu ee dọ iJosẹfu ọkọnyọ, e rọli dẹ abi oghumha ya je ekẹ iJipiti. Ama Ẹshinẹgba ọ nu ọli la.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Ọ tsumhi ọli obọ ikphakphamhẹ nya. Ọ ri ilẹsingme na iJosẹfu, ọ gbo kpaghiẹ ọli obọ ni ingme oyọli o rọ ghọle iFero ni ọ khi oghie ọyi ekẹ iJipiti. Ighọ ọni oghie ọ rọli leghie ukhomhi iJipiti ali agbala oyọli nya.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 “Ighọ okiamhi oniẹmhi o la ekẹ iJipiti ali iKena a pfi ni o pfi osoli oniẹmhi na ititawa ni ẹa ke rọ mẹ eminale e le.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Abi iGiekọpu ọ rọ suọ khi eminale e kpọku shi ekẹ iJipiti, ọ ghie imiọli ni e khi ititawa je oobọ ya bino ododẹ.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Utonuzeva ni e ke ye, ọni iJosẹfu ọ gueyẹ inyọghuo ọli ọni lọli khi, aghọ iFero ọ la lẹsẹ ẹgbọ eyi iJosẹfu.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Ighọ iJosẹfu ọ ghie ya rue itali iGiekọpu ali ẹgbọ eyọli nya ni e kugbe khi oshe ẹa la egbhuẹne.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Ighọ iGiekọpu ọ je ekẹ iJipiti, ashini lọli ali ititawa e ghu-a shi.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 A tsua ilimhi eyẹwẹ nyenẹ egbe je iShẹkẹmu ya rọ tọ uji ni Aburaamu ọ ri ikpaghọ nu unuẹkpẹ oyi Amọni dẹ.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 “Abi oni ẹghẹghẹ o rọ ti ramhi ni Ẹshinẹgba ọ rọ ya ri ishobọ oyọli tsẹ na Aburaamu, ẹgbọ eyawa ni e la iJipiti e lolo bu shi ọ.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Ighọ oghie ọlese ni ọa lẹsẹ emhikhọghuo ingme oyi iJosẹfu ọ ke la ukpẹkhomhi shi ekẹ iJipiti.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Ọọ na ẹgbọ eyawa osoli obe, ọ jili ititawa, ọ ri itoto liẹ wẹ, e pfino imiwẹ kua ni eni eniyẹ e ba ghuloa.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 “Oni ẹghẹghẹ a rọ bia iMosisi, ni ọa khi ọmọ na tsẹ. A la owa oyi itali kuẹlẹ ọli iki esẹ.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Abi ẹẹ ke rọ dobẹ rọli sheli, e rue ọli ya shi epfẹ okẹ. Omi iFero ni ọkpotso ọ mẹ ọli rue, ọ kuẹlẹ ọli abi omi ọli.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 IMosisi ọ wẹna owẹna ali ilẹsingme oyi iJipiti, ekpabọ o la ẹmuẹ oyọli ali emini ọọ riẹlẹ.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 “Abi iMosisi ọ rọ gbe ikpe egbhuẹva, ọ mhọli shi udu khi lọli lẹ ya bino ẹgbọ eyọli ni e khili ẹgbọ iZirẹni.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ighọ ọ mẹ khi ọngi iJipiti ọọ nasẹ ọngi iZirẹni. Ighọ ọ li ye odọsẹ, ọ gbe ọngi iJipiti-a.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Eri iMosisi ọ dabi khi ẹgbọ eyẹluẹ e ya mẹ ọli mẹ khi eri Ẹshinẹgba ọ rẹ luẹ ẹ tsumhi ẹgbọ eyọli, ama ẹa lighọ mẹ ọli mẹ.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Ogbeakọlọ khi iMosisi ọ bhale ya ẹ khi ẹgbọ iZirẹni aava e nu egbewẹ ẹ khọli, ọọ nono ni lọli rẹwẹ riẹlẹ. Ọọ wẹ, ‘Elọ o zẹ ni ẹẹ ni a gbo li khi inyọghuo egbe a rọ nu egbe ẹ a khọli?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 “Ama ọni ọa guẹli ni ọ la ọ ọ ghi iMosisi abọ pfia, ọọ li, ‘Ọghuo ọ rẹ khi ọni ọọ mhẹsẹ na anye ali ọni ọọ sọ ẹzọ na anye?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Eri u wa nono ni u li gbe mhẹ-a abi u li gbe ọngi iJipiti a oodẹ?’
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Abi iMosisi ọ rọ suọ ona, ọ na pfia je ekẹ oyi iMidiani ya la abi ọpfẹse, ọ bia eniyẹ aava shi aghọ.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 “Ikpe egbhuẹva e dọsẹ se, agẹni ọ ri egbe khasẹ iMosisi elemhi ẹlẹmhi erali ni oo to ukhomhi ebuli.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 IMosisi ọ mẹ ọli, o sha li abọ. Ọọ lẹ ni ọ ya bino, uruli oyi Ọnọmhuẹ o lu ọli, ọọ li,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Mhẹmhẹ mhi khi Ẹshinẹgba ọyi itita ẹ, Ẹshinẹgba ọyi Aburaamu ali ọyi Aziki, ali ọyi iGiekọpu.’ IMosisi ọọ guọ elemhi ulishi, ọa ke gbudu bino oobọ.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 “Ọnọmhuẹ ọọ li, ‘Gueghie ekuẹ ni u sọ, ekẹ ni o pfuasẹ u migha.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Mhi she mẹ ajilimhẹ ni ẹgbọ eyẹmhẹ ni e la iJipiti ẹ mẹ memena. Mhi she suọ ekperumhẹ oyẹwẹ, mhi she bhale ya mie wẹ pfuese. Bhale memena khi mhi ya ghie ẹ nyenẹ egbe je ekẹ iJipiti.’
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 “Ọni iMosisi ọna ẹgbọ eyọli e ke ekpẹ kie, ni ẹẹ ọ li, ‘Ọghuo ọ rẹ khi ọni ọ mhẹsẹ ẹ na anye ali ọni ọọ sọ ẹzọ ọyi anye?’ Ẹshinẹgba lọlighuo ọ ri agẹni ni ọ ri egbe khasẹ ọli elemhi ẹlẹmhi erali ni e to ghie iMosisi ọ ka khi ọni ọọ mhẹsẹ ali ọmiepfuese ọyẹwẹ.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Lọli ọ rẹwẹ ya fiẹ lase ekẹ iJipiti, ọ la ekẹ iJipiti ali obini Okẹ Ifulọ ali udu oyẹmhi elemhi ikpe egbhuẹva gbe akanya ọnyaloa ali irọkhasẹ.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 “IMosisi lọlighuo ọọ ẹgbọ iZirẹni, ‘Ẹshinẹgba ọ ya rọte elemhi ẹ ghie ọmekẹguele ọnabi mhẹmhẹ ghi ẹ.’
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Ọ la iteva ebubu ẹgbọ elemhi udu oyẹmhi, li shi agẹni ni ọ ke nu ọli ngme ukhomhi ute iSinai, li she ititawa, ọ mie ungmemhi ni o ri agbọ ọ na ọgbọ, ọ rue ọli na awa.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 “Ama eni ititawa ẹa nono ni wẹwẹ e suọ esọ na li, eri e kie iMosisi, e ri udu oyẹwẹ nyenẹ egbe ukhokho je ekẹ iJipiti.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Ẹẹ Erọni, ‘Mama ikhumhi na anye ni e ya ri anye ke kia, irari khi anye ẹa lẹsẹ abi iMosisi ni ọ rue anye te iJipiti lasele ọ ke li kia.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Oni ẹghẹghẹ eni ẹgbọ e rọ mama ikhumhi ni o li abi ozele ena, ee luasẹ ọli, e ghẹlẹ shi oni ikhumhi ni e ri abọ eyẹwẹ mama.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Ighọ Ẹshinẹgba ọ sọ ukhokho gbe wẹ, ọ zẹ ni e ga ovọ, ali uki, ali ikpẹtata abi a li kẹkẹ ọli shi ebe emekẹguele, ni ọọ:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 A yasẹ okula oyi
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 “Ititawa e mhọli igholo oyi ọtsẹlẹ obini elemhi udu oyẹmhi. Abi Ẹshinẹgba ọ li khọkhọ li ye iMosisi, ighọ ọ li riẹlẹ ọli.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Abi e rọ le oni igholo ugu se, iJoshua ọ tsua li ma egbe bhale ekẹ oyi ishishi ni Ẹshinẹgba ọ khu kua na wẹ. O nu wẹ la ramhi ẹghẹghẹ oyi iDefidi.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 IDefidi ni Ẹshinẹgba ọ ri afu na ọ mhila li ini lọli tọ owa na Ẹshinẹgba ọyi iGiekọpu
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Ama iSolomoni ọ tọ owa na Ẹshinẹgba.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 “Abibi o ririẹ li, a lẹsẹ khi Ẹshinẹgba nọ Yagha nẹ Nya ọa ya la owa ni ẹgbọ e ri abọ tọ. Lọli o zẹ khi Azaya ọmekẹguele ọ guele khi.
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 “Ẹshinẹgba ọọ, ‘Iloghie o khi
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Ọa khi mhẹmhẹ-ghuo
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 “Ẹẹ ẹgbọ usuesọ-akhuẹ ni e zese udu oyẹwẹ-a khali igba zuse esọ. A li abi itita ẹ, ni e kie Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 A famhi mẹ ọmekẹguele ọkhọghuo ni itita ẹ ẹa mu okhọli vule shi ọ? Eri e gbo gbolo eghuo-a, ni e mẹ ekẹ guele khi, Ọni ọọ suọ esọ na Ẹshinẹgba ọ ya bhale. Memena ẹẹ a she rọ ọni iKirisiti ọna dẹ, a gbe ọli-a.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Ẹẹ ni a rọte obọ oyi agẹni ni Ẹshinẹgba ọ ghie mie ishi, ẹẹ áà kie gbo ri eni ishi gbe akanya.”
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Abi eni igbaa eyi iSahẹdiri e rọ suọ ingmemhi ena, e pfaa na li ramhi ni e rọ gbe akọ akọ.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ama iStivini ni ọ mhọli Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ yasẹ alo idane, ighọ ọ mẹ ugẹmhi oyi ufumhi oyi Ẹshinẹgba, ali iJesu khi ọ migha obita oyi Ẹshinẹgba.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Ighọ iSitivini ọọ, “Mhi mẹ khi iloghie o khueghie-a, mhi gbo mẹ iJesu ọni Omi Ọgbọ khi ọ migha obita oyi Ẹshinẹgba.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Abi eni igbaa eyi eni iSahẹdiri e rọ suọ ona, e ri abọ khukhu esọ. Ẹ tsẹsẹ leghe, e vẹ rughu ọli.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 E tialọ ọli fiẹ ifuapfẹ je ukhokho oni ẹoli, ee tono ọli echẹ. Eni ee tono ọli echẹ e gueghie itsua ni e sọ na ọmọse ọghuo ni a lu iSọlu mhuẹ.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Abi e rọ ọ tono iSitivini echẹ, ọ sọ iromhi, ọọ, “IJesu Ọnọmhuẹ, kpẹkpẹ kpe abọ mie ayẹmhẹ oyẹmhẹ.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ọ de wugha, ọ tsẹsẹ, ọọ li, “Ọnọmhuẹ, kpẹkpẹ khi ri olamhẹ ona mu ota sọ wẹ.” Abi ọ rọ ngme ona se, ọ ghua.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.