Atos 7
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARC
1 Ighọ Ọga ọyi ekpodalo ugamhi ọ mhila li, ọọ li, “Igẹsikia ingme ni a gue shi ẹ egbe ena e khi?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 ISitivini ọọ li, “Inyọghuo ali ita ni e le gba, a ri esọ shi mhẹ ekẹ! Ẹshinẹgba ni ọ mhọli ufumhi, ọ ri egbe khasẹ ita awa Aburaamu abi ọ rọ kie la ekẹ iMẹsopotemia, neni ọ tigbe je ẹoli Arani ya la.
2 E ele disse: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, estando na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Ẹshinẹgba ọọ li, ‘Lase ekẹ ali iteva oyi ẹgbọ eyẹ le, ke je ekẹ ni mhi ya rọkhasẹ ẹ.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 “Ighọ ọ rọte oni ekẹ iKadia vu ya la ẹoli Arani. Abi itali ọ rọ ghu-a se, Ẹshinẹgba ọ ghie ọli je ekẹ ni a ngeli ogbe namo.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. E dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que habitais agora.
5 Ọa ri ugu okhọghuo akana na li, wẹkhi ukuku ekẹ okhọghuo ọ khi na li. Ama khi Ẹshinẹgba ọ she kpẹ shobọ na li khi lọli ali imimi ọli, e ya le ugu oni ekẹ, abi o rọ tseku khia khi ẹghẹghẹ aghọ Aburaamu ọa bia ọmọ ọkhọghuo ne.
5 E não lhe deu nela herança, nem ainda o espaço de um pé; mas prometeu que lhe daria a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Ina Ẹshinẹgba ọ li nu ọli ngme. ‘Imimiẹ e ya khi epfẹse shi ekẹ ni ọa khi oyẹwẹ, e ya khi ighumha, a nasẹ wẹ elemhi ikpe egbhuẹshe asha ene.
6 E falou Deus assim: Que a sua descendência seria peregrina em terra alheia, e a sujeitariam à escravidão e a maltratariam por quatrocentos anos.
7 Ẹshinẹgba ọọ, ama mhi ya nasẹ ushishi ni e ya muno wẹ ighumha. Ini mhi nasẹ wẹ na wẹ se, e ya rọte ushishi oghọ lasele bhale ekẹ ona ya ngeli, e gbo la akana a ga mhẹ.’
7 E eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus. E, depois disto, sairão e me servirão neste lugar.
8 Ighọ Ẹshinẹgba ọ nu Aburaamu shobọ ishẹlẹ-a ni o ya khi irọkhasẹ khi ọgbọ ọ mhuẹ obọ shi oni ishobọ. Ighọ Aburaamu ọ bia Aziki, ọ shẹlẹ ọli-a abi ọ rọ gbe ogbẹlẹ elele. Ighọ Aziki ọ gbo li khi ita iGiekọpu, iGiekọpu ọ gbo li khi ita emọse ogbava ni e khi ititawa.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; e, assim, gerou a Isaque e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque, a Jacó; e Jacó, aos doze patriarcas.
9 “Itobọ khi eni imi iGiekọpu ee dọ iJosẹfu ọkọnyọ, e rọli dẹ abi oghumha ya je ekẹ iJipiti. Ama Ẹshinẹgba ọ nu ọli la.
9 E os patriarcas, movidos de inveja, venderam a José para o Egito; mas Deus era com ele.
10 Ọ tsumhi ọli obọ ikphakphamhẹ nya. Ọ ri ilẹsingme na iJosẹfu, ọ gbo kpaghiẹ ọli obọ ni ingme oyọli o rọ ghọle iFero ni ọ khi oghie ọyi ekẹ iJipiti. Ighọ ọni oghie ọ rọli leghie ukhomhi iJipiti ali agbala oyọli nya.
10 E livrou-o de todas as suas tribulações e lhe deu graça e sabedoria ante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 “Ighọ okiamhi oniẹmhi o la ekẹ iJipiti ali iKena a pfi ni o pfi osoli oniẹmhi na ititawa ni ẹa ke rọ mẹ eminale e le.
11 Sobreveio, então, a todo o país do Egito e de Canaã fome e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Abi iGiekọpu ọ rọ suọ khi eminale e kpọku shi ekẹ iJipiti, ọ ghie imiọli ni e khi ititawa je oobọ ya bino ododẹ.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais, a primeira vez.
13 Utonuzeva ni e ke ye, ọni iJosẹfu ọ gueyẹ inyọghuo ọli ọni lọli khi, aghọ iFero ọ la lẹsẹ ẹgbọ eyi iJosẹfu.
13 E, na segunda vez, foi José conhecido por seus irmãos, e a sua linhagem foi manifesta a Faraó.
14 Ighọ iJosẹfu ọ ghie ya rue itali iGiekọpu ali ẹgbọ eyọli nya ni e kugbe khi oshe ẹa la egbhuẹne.
14 E José mandou chamar a Jacó, seu pai, e a toda sua parentela, que era de setenta e cinco almas.
15 Ighọ iGiekọpu ọ je ekẹ iJipiti, ashini lọli ali ititawa e ghu-a shi.
15 E Jacó desceu ao Egito e morreu, ele e nossos pais;
16 A tsua ilimhi eyẹwẹ nyenẹ egbe je iShẹkẹmu ya rọ tọ uji ni Aburaamu ọ ri ikpaghọ nu unuẹkpẹ oyi Amọni dẹ.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certa soma de dinheiro aos filhos de Hamor, pai de Siquém.
17 “Abi oni ẹghẹghẹ o rọ ti ramhi ni Ẹshinẹgba ọ rọ ya ri ishobọ oyọli tsẹ na Aburaamu, ẹgbọ eyawa ni e la iJipiti e lolo bu shi ọ.
17 Aproximando-se, porém, o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito;
18 Ighọ oghie ọlese ni ọa lẹsẹ emhikhọghuo ingme oyi iJosẹfu ọ ke la ukpẹkhomhi shi ekẹ iJipiti.
18 até que se levantou outro rei, que não conhecia a José.
19 Ọọ na ẹgbọ eyawa osoli obe, ọ jili ititawa, ọ ri itoto liẹ wẹ, e pfino imiwẹ kua ni eni eniyẹ e ba ghuloa.
19 Esse, usando de astúcia contra a nossa linhagem, maltratou nossos pais, ao ponto de os fazer enjeitar as suas crianças, para que não se multiplicassem.
20 “Oni ẹghẹghẹ a rọ bia iMosisi, ni ọa khi ọmọ na tsẹ. A la owa oyi itali kuẹlẹ ọli iki esẹ.
20 Nesse tempo, nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Abi ẹẹ ke rọ dobẹ rọli sheli, e rue ọli ya shi epfẹ okẹ. Omi iFero ni ọkpotso ọ mẹ ọli rue, ọ kuẹlẹ ọli abi omi ọli.
21 E, sendo enjeitado, tomou-o a filha de Faraó e o criou como seu filho.
22 IMosisi ọ wẹna owẹna ali ilẹsingme oyi iJipiti, ekpabọ o la ẹmuẹ oyọli ali emini ọọ riẹlẹ.
22 E Moisés foi instruído em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em suas palavras e obras.
23 “Abi iMosisi ọ rọ gbe ikpe egbhuẹva, ọ mhọli shi udu khi lọli lẹ ya bino ẹgbọ eyọli ni e khili ẹgbọ iZirẹni.
23 E, quando completou a idade de quarenta anos, veio-lhe ao coração ir visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ighọ ọ mẹ khi ọngi iJipiti ọọ nasẹ ọngi iZirẹni. Ighọ ọ li ye odọsẹ, ọ gbe ọngi iJipiti-a.
24 E, vendo maltratado um deles, o defendeu e vingou o ofendido, matando o egípcio.
25 Eri iMosisi ọ dabi khi ẹgbọ eyẹluẹ e ya mẹ ọli mẹ khi eri Ẹshinẹgba ọ rẹ luẹ ẹ tsumhi ẹgbọ eyọli, ama ẹa lighọ mẹ ọli mẹ.
25 E ele cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus lhes havia de dar a liberdade pela sua mão; mas eles não entenderam.
26 Ogbeakọlọ khi iMosisi ọ bhale ya ẹ khi ẹgbọ iZirẹni aava e nu egbewẹ ẹ khọli, ọọ nono ni lọli rẹwẹ riẹlẹ. Ọọ wẹ, ‘Elọ o zẹ ni ẹẹ ni a gbo li khi inyọghuo egbe a rọ nu egbe ẹ a khọli?’
26 E, no dia seguinte, pelejando eles, foi por eles visto e quis levá-los à paz, dizendo: Varões, sois irmãos; por que vos agravais um ao outro?
27 “Ama ọni ọa guẹli ni ọ la ọ ọ ghi iMosisi abọ pfia, ọọ li, ‘Ọghuo ọ rẹ khi ọni ọọ mhẹsẹ na anye ali ọni ọọ sọ ẹzọ na anye?
27 E o que ofendia o seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz sobre nós?
28 Eri u wa nono ni u li gbe mhẹ-a abi u li gbe ọngi iJipiti a oodẹ?’
28 Queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Abi iMosisi ọ rọ suọ ona, ọ na pfia je ekẹ oyi iMidiani ya la abi ọpfẹse, ọ bia eniyẹ aava shi aghọ.
29 E a esta palavra fugiu Moisés e esteve como estrangeiro na terra de Midiã, onde gerou dois filhos.
30 “Ikpe egbhuẹva e dọsẹ se, agẹni ọ ri egbe khasẹ iMosisi elemhi ẹlẹmhi erali ni oo to ukhomhi ebuli.
30 E, completados quarenta anos, apareceu-lhe o anjo do Senhor, no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo de um sarçal.
31 IMosisi ọ mẹ ọli, o sha li abọ. Ọọ lẹ ni ọ ya bino, uruli oyi Ọnọmhuẹ o lu ọli, ọọ li,
31 Então, Moisés, quando viu isto, se maravilhou da visão; e, aproximando-se para observar, foi-lhe dirigida a voz do Senhor,
32 ‘Mhẹmhẹ mhi khi Ẹshinẹgba ọyi itita ẹ, Ẹshinẹgba ọyi Aburaamu ali ọyi Aziki, ali ọyi iGiekọpu.’ IMosisi ọọ guọ elemhi ulishi, ọa ke gbudu bino oobọ.
32 dizendo: Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó. E Moisés, todo trêmulo, não ousava olhar.
33 “Ọnọmhuẹ ọọ li, ‘Gueghie ekuẹ ni u sọ, ekẹ ni o pfuasẹ u migha.
33 E disse-lhe o Senhor: Tira as sandálias dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Mhi she mẹ ajilimhẹ ni ẹgbọ eyẹmhẹ ni e la iJipiti ẹ mẹ memena. Mhi she suọ ekperumhẹ oyẹwẹ, mhi she bhale ya mie wẹ pfuese. Bhale memena khi mhi ya ghie ẹ nyenẹ egbe je ekẹ iJipiti.’
34 Tenho visto atentamente a aflição do meu povo que está no Egito, e ouvi os seus gemidos, e desci a livrá-los. Agora, pois, vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Ọni iMosisi ọna ẹgbọ eyọli e ke ekpẹ kie, ni ẹẹ ọ li, ‘Ọghuo ọ rẹ khi ọni ọ mhẹsẹ ẹ na anye ali ọni ọọ sọ ẹzọ ọyi anye?’ Ẹshinẹgba lọlighuo ọ ri agẹni ni ọ ri egbe khasẹ ọli elemhi ẹlẹmhi erali ni e to ghie iMosisi ọ ka khi ọni ọọ mhẹsẹ ali ọmiepfuese ọyẹwẹ.
35 A este Moisés, ao qual haviam negado, dizendo: Quem te constituiu príncipe e juiz? A este enviou Deus como príncipe e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera no sarçal.
36 Lọli ọ rẹwẹ ya fiẹ lase ekẹ iJipiti, ọ la ekẹ iJipiti ali obini Okẹ Ifulọ ali udu oyẹmhi elemhi ikpe egbhuẹva gbe akanya ọnyaloa ali irọkhasẹ.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por quarenta anos.
37 “IMosisi lọlighuo ọọ ẹgbọ iZirẹni, ‘Ẹshinẹgba ọ ya rọte elemhi ẹ ghie ọmekẹguele ọnabi mhẹmhẹ ghi ẹ.’
37 Este é aquele Moisés que disse aos filhos de Israel: O Senhor, vosso Deus, vos levantará dentre vossos irmãos um profeta como eu; a ele ouvireis.
38 Ọ la iteva ebubu ẹgbọ elemhi udu oyẹmhi, li shi agẹni ni ọ ke nu ọli ngme ukhomhi ute iSinai, li she ititawa, ọ mie ungmemhi ni o ri agbọ ọ na ọgbọ, ọ rue ọli na awa.
38 Este é o que esteve entre a congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu as palavras de vida para no-las dar.
39 “Ama eni ititawa ẹa nono ni wẹwẹ e suọ esọ na li, eri e kie iMosisi, e ri udu oyẹwẹ nyenẹ egbe ukhokho je ekẹ iJipiti.
39 Ao qual nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram e, em seu coração, se tornaram ao Egito,
40 Ẹẹ Erọni, ‘Mama ikhumhi na anye ni e ya ri anye ke kia, irari khi anye ẹa lẹsẹ abi iMosisi ni ọ rue anye te iJipiti lasele ọ ke li kia.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Oni ẹghẹghẹ eni ẹgbọ e rọ mama ikhumhi ni o li abi ozele ena, ee luasẹ ọli, e ghẹlẹ shi oni ikhumhi ni e ri abọ eyẹwẹ mama.
41 E, naqueles dias, fizeram o bezerro, e ofereceram sacrifícios ao ídolo, e se alegraram nas obras das suas mãos.
42 Ighọ Ẹshinẹgba ọ sọ ukhokho gbe wẹ, ọ zẹ ni e ga ovọ, ali uki, ali ikpẹtata abi a li kẹkẹ ọli shi ebe emekẹguele, ni ọọ:
42 Mas Deus se afastou e os abandonou a que servissem ao exército do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto por quarenta anos, ó casa de Israel?
43 A yasẹ okula oyi
43 Antes, tomastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do vosso deus Renfã, figuras que vós fizestes para as adorar. Transportar-vos-ei, pois, para além de Babilônia.
44 “Ititawa e mhọli igholo oyi ọtsẹlẹ obini elemhi udu oyẹmhi. Abi Ẹshinẹgba ọ li khọkhọ li ye iMosisi, ighọ ọ li riẹlẹ ọli.
44 Estava entre nossos pais no deserto o tabernáculo do Testemunho (como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto),
45 Abi e rọ le oni igholo ugu se, iJoshua ọ tsua li ma egbe bhale ekẹ oyi ishishi ni Ẹshinẹgba ọ khu kua na wẹ. O nu wẹ la ramhi ẹghẹghẹ oyi iDefidi.
45 o qual nossos pais, recebendo-o também, o levaram com Josué, quando entraram na posse das nações que Deus lançou para fora da presença de nossos pais, até aos dias de Davi,
46 IDefidi ni Ẹshinẹgba ọ ri afu na ọ mhila li ini lọli tọ owa na Ẹshinẹgba ọyi iGiekọpu
46 que achou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar tabernáculo para o Deus de Jacó.
47 Ama iSolomoni ọ tọ owa na Ẹshinẹgba.
47 E Salomão lhe edificou casa;
48 “Abibi o ririẹ li, a lẹsẹ khi Ẹshinẹgba nọ Yagha nẹ Nya ọa ya la owa ni ẹgbọ e ri abọ tọ. Lọli o zẹ khi Azaya ọmekẹguele ọ guele khi.
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 “Ẹshinẹgba ọọ, ‘Iloghie o khi
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ọa khi mhẹmhẹ-ghuo
50 Porventura, não fez a minha mão todas estas coisas?
51 “Ẹẹ ẹgbọ usuesọ-akhuẹ ni e zese udu oyẹwẹ-a khali igba zuse esọ. A li abi itita ẹ, ni e kie Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim, vós sois como vossos pais.
52 A famhi mẹ ọmekẹguele ọkhọghuo ni itita ẹ ẹa mu okhọli vule shi ọ? Eri e gbo gbolo eghuo-a, ni e mẹ ekẹ guele khi, Ọni ọọ suọ esọ na Ẹshinẹgba ọ ya bhale. Memena ẹẹ a she rọ ọni iKirisiti ọna dẹ, a gbe ọli-a.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que anteriormente anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora fostes traidores e homicidas;
53 Ẹẹ ni a rọte obọ oyi agẹni ni Ẹshinẹgba ọ ghie mie ishi, ẹẹ áà kie gbo ri eni ishi gbe akanya.”
53 vós que recebestes a lei por ordenação dos anjos e não a guardastes.
54 Abi eni igbaa eyi iSahẹdiri e rọ suọ ingmemhi ena, e pfaa na li ramhi ni e rọ gbe akọ akọ.
54 E, ouvindo eles isto, enfureciam-se em seu coração e rangiam os dentes contra ele.
55 Ama iStivini ni ọ mhọli Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ yasẹ alo idane, ighọ ọ mẹ ugẹmhi oyi ufumhi oyi Ẹshinẹgba, ali iJesu khi ọ migha obita oyi Ẹshinẹgba.
55 Mas ele, estando cheio do Espírito Santo e fixando os olhos no céu, viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus,
56 Ighọ iSitivini ọọ, “Mhi mẹ khi iloghie o khueghie-a, mhi gbo mẹ iJesu ọni Omi Ọgbọ khi ọ migha obita oyi Ẹshinẹgba.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, que está em pé à mão direita de Deus.
57 Abi eni igbaa eyi eni iSahẹdiri e rọ suọ ona, e ri abọ khukhu esọ. Ẹ tsẹsẹ leghe, e vẹ rughu ọli.
57 Mas eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos e arremeteram unânimes contra ele.
58 E tialọ ọli fiẹ ifuapfẹ je ukhokho oni ẹoli, ee tono ọli echẹ. Eni ee tono ọli echẹ e gueghie itsua ni e sọ na ọmọse ọghuo ni a lu iSọlu mhuẹ.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Abi e rọ ọ tono iSitivini echẹ, ọ sọ iromhi, ọọ, “IJesu Ọnọmhuẹ, kpẹkpẹ kpe abọ mie ayẹmhẹ oyẹmhẹ.”
59 E apedrejaram a Estêvão, que em invocação dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ọ de wugha, ọ tsẹsẹ, ọọ li, “Ọnọmhuẹ, kpẹkpẹ khi ri olamhẹ ona mu ota sọ wẹ.” Abi ọ rọ ngme ona se, ọ ghua.
60 E, pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. E, tendo dito isto, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.