Atos 7

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ighọ Ọga ọyi ekpodalo ugamhi ọ mhila li, ọọ li, “Igẹsikia ingme ni a gue shi ẹ egbe ena e khi?”
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 ISitivini ọọ li, “Inyọghuo ali ita ni e le gba, a ri esọ shi mhẹ ekẹ! Ẹshinẹgba ni ọ mhọli ufumhi, ọ ri egbe khasẹ ita awa Aburaamu abi ọ rọ kie la ekẹ iMẹsopotemia, neni ọ tigbe je ẹoli Arani ya la.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 Ẹshinẹgba ọọ li, ‘Lase ekẹ ali iteva oyi ẹgbọ eyẹ le, ke je ekẹ ni mhi ya rọkhasẹ ẹ.’
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 “Ighọ ọ rọte oni ekẹ iKadia vu ya la ẹoli Arani. Abi itali ọ rọ ghu-a se, Ẹshinẹgba ọ ghie ọli je ekẹ ni a ngeli ogbe namo.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Ọa ri ugu okhọghuo akana na li, wẹkhi ukuku ekẹ okhọghuo ọ khi na li. Ama khi Ẹshinẹgba ọ she kpẹ shobọ na li khi lọli ali imimi ọli, e ya le ugu oni ekẹ, abi o rọ tseku khia khi ẹghẹghẹ aghọ Aburaamu ọa bia ọmọ ọkhọghuo ne.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 Ina Ẹshinẹgba ọ li nu ọli ngme. ‘Imimiẹ e ya khi epfẹse shi ekẹ ni ọa khi oyẹwẹ, e ya khi ighumha, a nasẹ wẹ elemhi ikpe egbhuẹshe asha ene.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Ẹshinẹgba ọọ, ama mhi ya nasẹ ushishi ni e ya muno wẹ ighumha. Ini mhi nasẹ wẹ na wẹ se, e ya rọte ushishi oghọ lasele bhale ekẹ ona ya ngeli, e gbo la akana a ga mhẹ.’
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Ighọ Ẹshinẹgba ọ nu Aburaamu shobọ ishẹlẹ-a ni o ya khi irọkhasẹ khi ọgbọ ọ mhuẹ obọ shi oni ishobọ. Ighọ Aburaamu ọ bia Aziki, ọ shẹlẹ ọli-a abi ọ rọ gbe ogbẹlẹ elele. Ighọ Aziki ọ gbo li khi ita iGiekọpu, iGiekọpu ọ gbo li khi ita emọse ogbava ni e khi ititawa.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 “Itobọ khi eni imi iGiekọpu ee dọ iJosẹfu ọkọnyọ, e rọli dẹ abi oghumha ya je ekẹ iJipiti. Ama Ẹshinẹgba ọ nu ọli la.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Ọ tsumhi ọli obọ ikphakphamhẹ nya. Ọ ri ilẹsingme na iJosẹfu, ọ gbo kpaghiẹ ọli obọ ni ingme oyọli o rọ ghọle iFero ni ọ khi oghie ọyi ekẹ iJipiti. Ighọ ọni oghie ọ rọli leghie ukhomhi iJipiti ali agbala oyọli nya.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Ighọ okiamhi oniẹmhi o la ekẹ iJipiti ali iKena a pfi ni o pfi osoli oniẹmhi na ititawa ni ẹa ke rọ mẹ eminale e le.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Abi iGiekọpu ọ rọ suọ khi eminale e kpọku shi ekẹ iJipiti, ọ ghie imiọli ni e khi ititawa je oobọ ya bino ododẹ.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Utonuzeva ni e ke ye, ọni iJosẹfu ọ gueyẹ inyọghuo ọli ọni lọli khi, aghọ iFero ọ la lẹsẹ ẹgbọ eyi iJosẹfu.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Ighọ iJosẹfu ọ ghie ya rue itali iGiekọpu ali ẹgbọ eyọli nya ni e kugbe khi oshe ẹa la egbhuẹne.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ighọ iGiekọpu ọ je ekẹ iJipiti, ashini lọli ali ititawa e ghu-a shi.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 A tsua ilimhi eyẹwẹ nyenẹ egbe je iShẹkẹmu ya rọ tọ uji ni Aburaamu ọ ri ikpaghọ nu unuẹkpẹ oyi Amọni dẹ.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 “Abi oni ẹghẹghẹ o rọ ti ramhi ni Ẹshinẹgba ọ rọ ya ri ishobọ oyọli tsẹ na Aburaamu, ẹgbọ eyawa ni e la iJipiti e lolo bu shi ọ.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Ighọ oghie ọlese ni ọa lẹsẹ emhikhọghuo ingme oyi iJosẹfu ọ ke la ukpẹkhomhi shi ekẹ iJipiti.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 Ọọ na ẹgbọ eyawa osoli obe, ọ jili ititawa, ọ ri itoto liẹ wẹ, e pfino imiwẹ kua ni eni eniyẹ e ba ghuloa.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 “Oni ẹghẹghẹ a rọ bia iMosisi, ni ọa khi ọmọ na tsẹ. A la owa oyi itali kuẹlẹ ọli iki esẹ.
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 Abi ẹẹ ke rọ dobẹ rọli sheli, e rue ọli ya shi epfẹ okẹ. Omi iFero ni ọkpotso ọ mẹ ọli rue, ọ kuẹlẹ ọli abi omi ọli.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 IMosisi ọ wẹna owẹna ali ilẹsingme oyi iJipiti, ekpabọ o la ẹmuẹ oyọli ali emini ọọ riẹlẹ.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Abi iMosisi ọ rọ gbe ikpe egbhuẹva, ọ mhọli shi udu khi lọli lẹ ya bino ẹgbọ eyọli ni e khili ẹgbọ iZirẹni.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ighọ ọ mẹ khi ọngi iJipiti ọọ nasẹ ọngi iZirẹni. Ighọ ọ li ye odọsẹ, ọ gbe ọngi iJipiti-a.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Eri iMosisi ọ dabi khi ẹgbọ eyẹluẹ e ya mẹ ọli mẹ khi eri Ẹshinẹgba ọ rẹ luẹ ẹ tsumhi ẹgbọ eyọli, ama ẹa lighọ mẹ ọli mẹ.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Ogbeakọlọ khi iMosisi ọ bhale ya ẹ khi ẹgbọ iZirẹni aava e nu egbewẹ ẹ khọli, ọọ nono ni lọli rẹwẹ riẹlẹ. Ọọ wẹ, ‘Elọ o zẹ ni ẹẹ ni a gbo li khi inyọghuo egbe a rọ nu egbe ẹ a khọli?’
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 “Ama ọni ọa guẹli ni ọ la ọ ọ ghi iMosisi abọ pfia, ọọ li, ‘Ọghuo ọ rẹ khi ọni ọọ mhẹsẹ na anye ali ọni ọọ sọ ẹzọ na anye?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Eri u wa nono ni u li gbe mhẹ-a abi u li gbe ọngi iJipiti a oodẹ?’
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Abi iMosisi ọ rọ suọ ona, ọ na pfia je ekẹ oyi iMidiani ya la abi ọpfẹse, ọ bia eniyẹ aava shi aghọ.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Ikpe egbhuẹva e dọsẹ se, agẹni ọ ri egbe khasẹ iMosisi elemhi ẹlẹmhi erali ni oo to ukhomhi ebuli.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 IMosisi ọ mẹ ọli, o sha li abọ. Ọọ lẹ ni ọ ya bino, uruli oyi Ọnọmhuẹ o lu ọli, ọọ li,
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 ‘Mhẹmhẹ mhi khi Ẹshinẹgba ọyi itita ẹ, Ẹshinẹgba ọyi Aburaamu ali ọyi Aziki, ali ọyi iGiekọpu.’ IMosisi ọọ guọ elemhi ulishi, ọa ke gbudu bino oobọ.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 “Ọnọmhuẹ ọọ li, ‘Gueghie ekuẹ ni u sọ, ekẹ ni o pfuasẹ u migha.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Mhi she mẹ ajilimhẹ ni ẹgbọ eyẹmhẹ ni e la iJipiti ẹ mẹ memena. Mhi she suọ ekperumhẹ oyẹwẹ, mhi she bhale ya mie wẹ pfuese. Bhale memena khi mhi ya ghie ẹ nyenẹ egbe je ekẹ iJipiti.’
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 “Ọni iMosisi ọna ẹgbọ eyọli e ke ekpẹ kie, ni ẹẹ ọ li, ‘Ọghuo ọ rẹ khi ọni ọ mhẹsẹ ẹ na anye ali ọni ọọ sọ ẹzọ ọyi anye?’ Ẹshinẹgba lọlighuo ọ ri agẹni ni ọ ri egbe khasẹ ọli elemhi ẹlẹmhi erali ni e to ghie iMosisi ọ ka khi ọni ọọ mhẹsẹ ali ọmiepfuese ọyẹwẹ.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Lọli ọ rẹwẹ ya fiẹ lase ekẹ iJipiti, ọ la ekẹ iJipiti ali obini Okẹ Ifulọ ali udu oyẹmhi elemhi ikpe egbhuẹva gbe akanya ọnyaloa ali irọkhasẹ.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 “IMosisi lọlighuo ọọ ẹgbọ iZirẹni, ‘Ẹshinẹgba ọ ya rọte elemhi ẹ ghie ọmekẹguele ọnabi mhẹmhẹ ghi ẹ.’
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Ọ la iteva ebubu ẹgbọ elemhi udu oyẹmhi, li shi agẹni ni ọ ke nu ọli ngme ukhomhi ute iSinai, li she ititawa, ọ mie ungmemhi ni o ri agbọ ọ na ọgbọ, ọ rue ọli na awa.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 “Ama eni ititawa ẹa nono ni wẹwẹ e suọ esọ na li, eri e kie iMosisi, e ri udu oyẹwẹ nyenẹ egbe ukhokho je ekẹ iJipiti.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ẹẹ Erọni, ‘Mama ikhumhi na anye ni e ya ri anye ke kia, irari khi anye ẹa lẹsẹ abi iMosisi ni ọ rue anye te iJipiti lasele ọ ke li kia.’
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Oni ẹghẹghẹ eni ẹgbọ e rọ mama ikhumhi ni o li abi ozele ena, ee luasẹ ọli, e ghẹlẹ shi oni ikhumhi ni e ri abọ eyẹwẹ mama.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ighọ Ẹshinẹgba ọ sọ ukhokho gbe wẹ, ọ zẹ ni e ga ovọ, ali uki, ali ikpẹtata abi a li kẹkẹ ọli shi ebe emekẹguele, ni ọọ:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 A yasẹ okula oyi
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 “Ititawa e mhọli igholo oyi ọtsẹlẹ obini elemhi udu oyẹmhi. Abi Ẹshinẹgba ọ li khọkhọ li ye iMosisi, ighọ ọ li riẹlẹ ọli.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Abi e rọ le oni igholo ugu se, iJoshua ọ tsua li ma egbe bhale ekẹ oyi ishishi ni Ẹshinẹgba ọ khu kua na wẹ. O nu wẹ la ramhi ẹghẹghẹ oyi iDefidi.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 IDefidi ni Ẹshinẹgba ọ ri afu na ọ mhila li ini lọli tọ owa na Ẹshinẹgba ọyi iGiekọpu
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Ama iSolomoni ọ tọ owa na Ẹshinẹgba.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “Abibi o ririẹ li, a lẹsẹ khi Ẹshinẹgba nọ Yagha nẹ Nya ọa ya la owa ni ẹgbọ e ri abọ tọ. Lọli o zẹ khi Azaya ọmekẹguele ọ guele khi.
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 “Ẹshinẹgba ọọ, ‘Iloghie o khi
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ọa khi mhẹmhẹ-ghuo
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 “Ẹẹ ẹgbọ usuesọ-akhuẹ ni e zese udu oyẹwẹ-a khali igba zuse esọ. A li abi itita ẹ, ni e kie Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 A famhi mẹ ọmekẹguele ọkhọghuo ni itita ẹ ẹa mu okhọli vule shi ọ? Eri e gbo gbolo eghuo-a, ni e mẹ ekẹ guele khi, Ọni ọọ suọ esọ na Ẹshinẹgba ọ ya bhale. Memena ẹẹ a she rọ ọni iKirisiti ọna dẹ, a gbe ọli-a.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Ẹẹ ni a rọte obọ oyi agẹni ni Ẹshinẹgba ọ ghie mie ishi, ẹẹ áà kie gbo ri eni ishi gbe akanya.”
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Abi eni igbaa eyi iSahẹdiri e rọ suọ ingmemhi ena, e pfaa na li ramhi ni e rọ gbe akọ akọ.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Ama iStivini ni ọ mhọli Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ yasẹ alo idane, ighọ ọ mẹ ugẹmhi oyi ufumhi oyi Ẹshinẹgba, ali iJesu khi ọ migha obita oyi Ẹshinẹgba.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Ighọ iSitivini ọọ, “Mhi mẹ khi iloghie o khueghie-a, mhi gbo mẹ iJesu ọni Omi Ọgbọ khi ọ migha obita oyi Ẹshinẹgba.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Abi eni igbaa eyi eni iSahẹdiri e rọ suọ ona, e ri abọ khukhu esọ. Ẹ tsẹsẹ leghe, e vẹ rughu ọli.
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 E tialọ ọli fiẹ ifuapfẹ je ukhokho oni ẹoli, ee tono ọli echẹ. Eni ee tono ọli echẹ e gueghie itsua ni e sọ na ọmọse ọghuo ni a lu iSọlu mhuẹ.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Abi e rọ ọ tono iSitivini echẹ, ọ sọ iromhi, ọọ, “IJesu Ọnọmhuẹ, kpẹkpẹ kpe abọ mie ayẹmhẹ oyẹmhẹ.”
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ọ de wugha, ọ tsẹsẹ, ọọ li, “Ọnọmhuẹ, kpẹkpẹ khi ri olamhẹ ona mu ota sọ wẹ.” Abi ọ rọ ngme ona se, ọ ghua.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.