Atos 28
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NVT
1 Abi anye rọ ri ẹpfua-ẹpfua ramhi egele se, anye bhale ya ẹ khi iMọta a lu oni ekẹ ni o la iteva okẹ oniẹmhi.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Ẹgbọ ni e ngeli oni ekẹ e somhelemhi anye odẹ ni anye aa sa shi. E pfi avuerẹ rọ mu anye epfẹse irari khi eri amẹ oo ruẹ, ogbe o pfọ.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 IPọlu ọ ya nu iguagha ẹẹra, ọ rẹwẹ kpẹ eni erali, ighọ ẹnyẹ afue ọ te eni iguagha lasele ya tsakọ shi iPọlu obọ, itobọ khi erali e she basẹ ọli.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Abi ẹgbọ ni e la oni ekẹ ee mẹ khi ọni ẹnyẹ ọ ngomhi iPọlu obọ, e gueyẹ egbe, ẹẹ, “Ọmọse ọna, ọgbọ ugbeli ni ọ gbolo ẹgbọ-a ọ fẹ khi memena. Aa mẹ khi abi ọ ririẹ na pfue eghuli okẹ oniẹmhi, odeba oyi iguẹzọ ọa kie zẹ ọli obọ ni ọ la agbọ.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Ama iPọlu ọ kpishi ọni ẹnyẹ pfilo elemhi erali. Ingomhi ni ọni ẹnyẹ ọ ngomhi ọli, ọa li ọli abikhọghuo.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 E migha ri ẹloe shi ekẹ ẹ khẹ abi ọ li ya fumhi, okekhi abi ọ li ya fiagbe ekẹ ghua. Ama abi e rọ khẹ ọli ramhi ni ẹa rọ mẹ khi emhikhọghuo e li ọli, e mu udu pfi, ẹẹ khi olitsa ọ khi.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Epfẹ-aghọ iPọbiliọsi ni ọ khi ọgbọ igọmẹti oyi oni ekẹ ni okẹ oniẹmhi o khi shi, ọ mhọli apfẹ shi. Ọ rue anye je apfẹ oyọli, ọ fẹli anye epfẹse egbegbọ ogbẹlẹ esẹ.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Ita iPọbiliọsi ọ yẹshi i ghua, iba ali ukpokpomhi elemhi ofu e to ọli. IPọlu ọ lo elemhi owa ya sọ iromhi na li, ọ ri abọ nga li egbe, ọ rọli zẹ.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Abi a rọ mẹ ghọ se, ẹgbọ elese ni e ghua ni e la oni ekẹ ni okẹ oniẹmhi o khishi e bhale, a rẹwẹ zẹ.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Eni ẹgbọ e lolo mu ekpẹ na anye, e somhi anye opfa. Abi anye rọ ya lo ọkọ-okẹ oniẹmhi ke vu, e wọlọ itsua ọdọda ni e to anye na anye.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Abi o rọ gbe iki esẹ dọsẹ, anye lo ọkọ-okẹ oniẹmhi ni o migha aghọ khẹ ni oruẹ o dọsẹ. Ẹoli Alẹzadira oni ọkọ o te e bhale, isheli itsema iKasito ali iPolukisi a lu oni ọkọ.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Anye ramhi ẹoli iSirakusi, anye la aghọ ẹlẹ esẹ.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Anye rọte aghọ kia okẹ-oniẹmhi ramhi ẹoli iRẹgiumu. Ogbeakọlọ, akpekpeli o rọte ukiẹkiẹ ọgobọ ini a sọ alo ghue obini ovọ o te ẹ lo eko e pfiolo. Ogbẹlẹ onuzi-eva, anye lo ẹoli iPuteoli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Anye ya ẹ eni e miesuọ ni ẹẹ anye nu wẹwẹ la aghọ elemhi ẹfo uka oghuo. Anye rọte aghọ vu, anye ramhi iRomu.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ ni e la iRomu e she suọ khi anye ẹ bhale. Ighọ eni e miesuọ eghuo e bhale ya lu anye odẹ, e kia ramhi Oki Apiọsi ali Owa Esẹ ni a ku ẹ shi. Abi iPọlu ọ rọ mẹ wẹ, ọ tsẹ Ẹshinẹgba uwegbe, o ri udu shi ọli ọ.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Abi anye rọ ramhi iRomu, a zẹ ni iPọlu lọlighuo ọ la owa ni o ghọle ọ, a zẹ ọkhọli-okhuẹ ọghuo ọ ri ukpẹloe ke khu ọli.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Abi o rọ gba ẹlẹ esẹ dọsẹ, iPọlu ọ lu eni e ralo na ẹgbọ iJu shi ilona. Abi e rọ bhale shi oni ilona, ọọ wẹ, “Inyọghuo-mhẹ, mhi aa li ẹgbọ eyawa emhikhọghuo wẹkhi eri mhi gbe ushi ni eni e bia awa, e rọ nga awa obọ-a, ni e rọ la iJerusalẹmu mu mhẹ, rue mhẹ na igọmẹti iRomu.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Abi e rọ gue mhẹ ẹzọ egbe-a se, e nono abi wẹwẹ e liẹ rue mhẹ obọ-a, itobọ khi mhia lue, ni a ya gbe mhẹ-a shi.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Ama abi ẹgbọ iJu ẹa rọ lama shi ọ, lọli mhi rọ lema a tsua oni ẹzọ bhale odalo oyi iSiza. Ọa khi eri mhi mhuẹ emini mhi bhale ya gue shi ẹgbọ eyẹmhẹ egbe.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Onana o zẹ khi mhiẹ a bhale ni awa ngme. Itobọ irudushi ni ẹgbọ iZirẹni e mhọli a rọ ri iwẹghẹ shi mhẹ awẹ ena.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Ẹ ọli, “Anye a mẹ ebe okhọghuo ni a kẹkẹ ingme oyẹ shi, rọte ekẹ iJudia bhale, ghi anye, wẹkhi inyọghuo awa ni e rọte oobọ bhale e gue ingme oyẹ okhọghuo ni ọa ti ye anye.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Ama anye ẹ nono ni anye suọ unu oyẹ, itobọ khi ashakpa ẹgbọ e la ngme onobe shi oni otu onogbọ ona.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Ighọ e shi ogbẹlẹ na iPọlu. Ebubu ẹgbọ e bhale asha ni iPọlu ọ la oni ogbẹlẹ. Rọte ẹlẹ uzogbe ya ramhi ẹliyọsẹ iPọlu ọ te gue ungmemhi oyi Eghiele oyi Ẹshinẹgba yẹ wẹ. Ọ rọte ebe Ushi oyi iMosisi ali eyi Emekẹguele rọli lo wẹ esọ ini e lama mie iJesu suọ.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Ingmemhi ni ọ ngme e lo ẹgbọ eghuo esọ, ama ẹgbọ eghuo ẹa mie shi ọli ọ.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Ighọ e li nu egbe e khakọ, e vu, abi iPọlu ọ rọ ngme ungmemhi ona ni o kpọli ukhokho unu se ni ọọ, “Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ she kpẹ rọte unu oyi Azaya ọmekẹguele gueyẹ eni e bia awa:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 “ ‘Lẹ deba ẹgbọ ena
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Udu oyẹwẹ o bi obili-a,
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 “Irarighọ, mhia nono ni a lẹsẹ khi imiepfuese oyi Ẹshinẹgba khi a she rọli ghi ẹgbọ iJẹta. E ya ri esọ shi ọ!”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 [Abi ọ rọ ngme oni ungmemhi ona se, eni ẹgbọ iJu e vu, e nu egbewẹ khakọ ni o toto.]
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Ikpe eva gbada iPọlu ọ la owa ni lọlighuo ọ ngmomhi shi. Aghọ ọ la a mu ẹgbọ ni e bhale ya fẹli ọli epfẹse.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Igbe-udu ni ọ mhuẹ ya, ọ rọ ọ gue ungmemhi Eghiele oyi Ẹshinẹgba le, ọ gbolo sẹsẹ ẹgbọ ingme eyi iJesu iKirisiti Ọnọmhuẹ, emhikhọghuo ọa zu ọli odẹ.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.