Atos 28
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARA
1 Abi anye rọ ri ẹpfua-ẹpfua ramhi egele se, anye bhale ya ẹ khi iMọta a lu oni ekẹ ni o la iteva okẹ oniẹmhi.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Ẹgbọ ni e ngeli oni ekẹ e somhelemhi anye odẹ ni anye aa sa shi. E pfi avuerẹ rọ mu anye epfẹse irari khi eri amẹ oo ruẹ, ogbe o pfọ.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 IPọlu ọ ya nu iguagha ẹẹra, ọ rẹwẹ kpẹ eni erali, ighọ ẹnyẹ afue ọ te eni iguagha lasele ya tsakọ shi iPọlu obọ, itobọ khi erali e she basẹ ọli.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Abi ẹgbọ ni e la oni ekẹ ee mẹ khi ọni ẹnyẹ ọ ngomhi iPọlu obọ, e gueyẹ egbe, ẹẹ, “Ọmọse ọna, ọgbọ ugbeli ni ọ gbolo ẹgbọ-a ọ fẹ khi memena. Aa mẹ khi abi ọ ririẹ na pfue eghuli okẹ oniẹmhi, odeba oyi iguẹzọ ọa kie zẹ ọli obọ ni ọ la agbọ.”
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Ama iPọlu ọ kpishi ọni ẹnyẹ pfilo elemhi erali. Ingomhi ni ọni ẹnyẹ ọ ngomhi ọli, ọa li ọli abikhọghuo.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 E migha ri ẹloe shi ekẹ ẹ khẹ abi ọ li ya fumhi, okekhi abi ọ li ya fiagbe ekẹ ghua. Ama abi e rọ khẹ ọli ramhi ni ẹa rọ mẹ khi emhikhọghuo e li ọli, e mu udu pfi, ẹẹ khi olitsa ọ khi.
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Epfẹ-aghọ iPọbiliọsi ni ọ khi ọgbọ igọmẹti oyi oni ekẹ ni okẹ oniẹmhi o khi shi, ọ mhọli apfẹ shi. Ọ rue anye je apfẹ oyọli, ọ fẹli anye epfẹse egbegbọ ogbẹlẹ esẹ.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Ita iPọbiliọsi ọ yẹshi i ghua, iba ali ukpokpomhi elemhi ofu e to ọli. IPọlu ọ lo elemhi owa ya sọ iromhi na li, ọ ri abọ nga li egbe, ọ rọli zẹ.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Abi a rọ mẹ ghọ se, ẹgbọ elese ni e ghua ni e la oni ekẹ ni okẹ oniẹmhi o khishi e bhale, a rẹwẹ zẹ.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Eni ẹgbọ e lolo mu ekpẹ na anye, e somhi anye opfa. Abi anye rọ ya lo ọkọ-okẹ oniẹmhi ke vu, e wọlọ itsua ọdọda ni e to anye na anye.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Abi o rọ gbe iki esẹ dọsẹ, anye lo ọkọ-okẹ oniẹmhi ni o migha aghọ khẹ ni oruẹ o dọsẹ. Ẹoli Alẹzadira oni ọkọ o te e bhale, isheli itsema iKasito ali iPolukisi a lu oni ọkọ.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 Anye ramhi ẹoli iSirakusi, anye la aghọ ẹlẹ esẹ.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Anye rọte aghọ kia okẹ-oniẹmhi ramhi ẹoli iRẹgiumu. Ogbeakọlọ, akpekpeli o rọte ukiẹkiẹ ọgobọ ini a sọ alo ghue obini ovọ o te ẹ lo eko e pfiolo. Ogbẹlẹ onuzi-eva, anye lo ẹoli iPuteoli.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Anye ya ẹ eni e miesuọ ni ẹẹ anye nu wẹwẹ la aghọ elemhi ẹfo uka oghuo. Anye rọte aghọ vu, anye ramhi iRomu.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ ni e la iRomu e she suọ khi anye ẹ bhale. Ighọ eni e miesuọ eghuo e bhale ya lu anye odẹ, e kia ramhi Oki Apiọsi ali Owa Esẹ ni a ku ẹ shi. Abi iPọlu ọ rọ mẹ wẹ, ọ tsẹ Ẹshinẹgba uwegbe, o ri udu shi ọli ọ.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 Abi anye rọ ramhi iRomu, a zẹ ni iPọlu lọlighuo ọ la owa ni o ghọle ọ, a zẹ ọkhọli-okhuẹ ọghuo ọ ri ukpẹloe ke khu ọli.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Abi o rọ gba ẹlẹ esẹ dọsẹ, iPọlu ọ lu eni e ralo na ẹgbọ iJu shi ilona. Abi e rọ bhale shi oni ilona, ọọ wẹ, “Inyọghuo-mhẹ, mhi aa li ẹgbọ eyawa emhikhọghuo wẹkhi eri mhi gbe ushi ni eni e bia awa, e rọ nga awa obọ-a, ni e rọ la iJerusalẹmu mu mhẹ, rue mhẹ na igọmẹti iRomu.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Abi e rọ gue mhẹ ẹzọ egbe-a se, e nono abi wẹwẹ e liẹ rue mhẹ obọ-a, itobọ khi mhia lue, ni a ya gbe mhẹ-a shi.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 Ama abi ẹgbọ iJu ẹa rọ lama shi ọ, lọli mhi rọ lema a tsua oni ẹzọ bhale odalo oyi iSiza. Ọa khi eri mhi mhuẹ emini mhi bhale ya gue shi ẹgbọ eyẹmhẹ egbe.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 Onana o zẹ khi mhiẹ a bhale ni awa ngme. Itobọ irudushi ni ẹgbọ iZirẹni e mhọli a rọ ri iwẹghẹ shi mhẹ awẹ ena.”
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Ẹ ọli, “Anye a mẹ ebe okhọghuo ni a kẹkẹ ingme oyẹ shi, rọte ekẹ iJudia bhale, ghi anye, wẹkhi inyọghuo awa ni e rọte oobọ bhale e gue ingme oyẹ okhọghuo ni ọa ti ye anye.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Ama anye ẹ nono ni anye suọ unu oyẹ, itobọ khi ashakpa ẹgbọ e la ngme onobe shi oni otu onogbọ ona.”
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Ighọ e shi ogbẹlẹ na iPọlu. Ebubu ẹgbọ e bhale asha ni iPọlu ọ la oni ogbẹlẹ. Rọte ẹlẹ uzogbe ya ramhi ẹliyọsẹ iPọlu ọ te gue ungmemhi oyi Eghiele oyi Ẹshinẹgba yẹ wẹ. Ọ rọte ebe Ushi oyi iMosisi ali eyi Emekẹguele rọli lo wẹ esọ ini e lama mie iJesu suọ.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Ingmemhi ni ọ ngme e lo ẹgbọ eghuo esọ, ama ẹgbọ eghuo ẹa mie shi ọli ọ.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Ighọ e li nu egbe e khakọ, e vu, abi iPọlu ọ rọ ngme ungmemhi ona ni o kpọli ukhokho unu se ni ọọ, “Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ she kpẹ rọte unu oyi Azaya ọmekẹguele gueyẹ eni e bia awa:
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 “ ‘Lẹ deba ẹgbọ ena
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 Udu oyẹwẹ o bi obili-a,
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 “Irarighọ, mhia nono ni a lẹsẹ khi imiepfuese oyi Ẹshinẹgba khi a she rọli ghi ẹgbọ iJẹta. E ya ri esọ shi ọ!”
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 [Abi ọ rọ ngme oni ungmemhi ona se, eni ẹgbọ iJu e vu, e nu egbewẹ khakọ ni o toto.]
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Ikpe eva gbada iPọlu ọ la owa ni lọlighuo ọ ngmomhi shi. Aghọ ọ la a mu ẹgbọ ni e bhale ya fẹli ọli epfẹse.
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 Igbe-udu ni ọ mhuẹ ya, ọ rọ ọ gue ungmemhi Eghiele oyi Ẹshinẹgba le, ọ gbolo sẹsẹ ẹgbọ ingme eyi iJesu iKirisiti Ọnọmhuẹ, emhikhọghuo ọa zu ọli odẹ.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.