Atos 28
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NVI
1 Abi anye rọ ri ẹpfua-ẹpfua ramhi egele se, anye bhale ya ẹ khi iMọta a lu oni ekẹ ni o la iteva okẹ oniẹmhi.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Ẹgbọ ni e ngeli oni ekẹ e somhelemhi anye odẹ ni anye aa sa shi. E pfi avuerẹ rọ mu anye epfẹse irari khi eri amẹ oo ruẹ, ogbe o pfọ.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 IPọlu ọ ya nu iguagha ẹẹra, ọ rẹwẹ kpẹ eni erali, ighọ ẹnyẹ afue ọ te eni iguagha lasele ya tsakọ shi iPọlu obọ, itobọ khi erali e she basẹ ọli.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Abi ẹgbọ ni e la oni ekẹ ee mẹ khi ọni ẹnyẹ ọ ngomhi iPọlu obọ, e gueyẹ egbe, ẹẹ, “Ọmọse ọna, ọgbọ ugbeli ni ọ gbolo ẹgbọ-a ọ fẹ khi memena. Aa mẹ khi abi ọ ririẹ na pfue eghuli okẹ oniẹmhi, odeba oyi iguẹzọ ọa kie zẹ ọli obọ ni ọ la agbọ.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Ama iPọlu ọ kpishi ọni ẹnyẹ pfilo elemhi erali. Ingomhi ni ọni ẹnyẹ ọ ngomhi ọli, ọa li ọli abikhọghuo.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 E migha ri ẹloe shi ekẹ ẹ khẹ abi ọ li ya fumhi, okekhi abi ọ li ya fiagbe ekẹ ghua. Ama abi e rọ khẹ ọli ramhi ni ẹa rọ mẹ khi emhikhọghuo e li ọli, e mu udu pfi, ẹẹ khi olitsa ọ khi.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Epfẹ-aghọ iPọbiliọsi ni ọ khi ọgbọ igọmẹti oyi oni ekẹ ni okẹ oniẹmhi o khi shi, ọ mhọli apfẹ shi. Ọ rue anye je apfẹ oyọli, ọ fẹli anye epfẹse egbegbọ ogbẹlẹ esẹ.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Ita iPọbiliọsi ọ yẹshi i ghua, iba ali ukpokpomhi elemhi ofu e to ọli. IPọlu ọ lo elemhi owa ya sọ iromhi na li, ọ ri abọ nga li egbe, ọ rọli zẹ.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Abi a rọ mẹ ghọ se, ẹgbọ elese ni e ghua ni e la oni ekẹ ni okẹ oniẹmhi o khishi e bhale, a rẹwẹ zẹ.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Eni ẹgbọ e lolo mu ekpẹ na anye, e somhi anye opfa. Abi anye rọ ya lo ọkọ-okẹ oniẹmhi ke vu, e wọlọ itsua ọdọda ni e to anye na anye.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Abi o rọ gbe iki esẹ dọsẹ, anye lo ọkọ-okẹ oniẹmhi ni o migha aghọ khẹ ni oruẹ o dọsẹ. Ẹoli Alẹzadira oni ọkọ o te e bhale, isheli itsema iKasito ali iPolukisi a lu oni ọkọ.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Anye ramhi ẹoli iSirakusi, anye la aghọ ẹlẹ esẹ.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Anye rọte aghọ kia okẹ-oniẹmhi ramhi ẹoli iRẹgiumu. Ogbeakọlọ, akpekpeli o rọte ukiẹkiẹ ọgobọ ini a sọ alo ghue obini ovọ o te ẹ lo eko e pfiolo. Ogbẹlẹ onuzi-eva, anye lo ẹoli iPuteoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Anye ya ẹ eni e miesuọ ni ẹẹ anye nu wẹwẹ la aghọ elemhi ẹfo uka oghuo. Anye rọte aghọ vu, anye ramhi iRomu.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ ni e la iRomu e she suọ khi anye ẹ bhale. Ighọ eni e miesuọ eghuo e bhale ya lu anye odẹ, e kia ramhi Oki Apiọsi ali Owa Esẹ ni a ku ẹ shi. Abi iPọlu ọ rọ mẹ wẹ, ọ tsẹ Ẹshinẹgba uwegbe, o ri udu shi ọli ọ.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Abi anye rọ ramhi iRomu, a zẹ ni iPọlu lọlighuo ọ la owa ni o ghọle ọ, a zẹ ọkhọli-okhuẹ ọghuo ọ ri ukpẹloe ke khu ọli.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Abi o rọ gba ẹlẹ esẹ dọsẹ, iPọlu ọ lu eni e ralo na ẹgbọ iJu shi ilona. Abi e rọ bhale shi oni ilona, ọọ wẹ, “Inyọghuo-mhẹ, mhi aa li ẹgbọ eyawa emhikhọghuo wẹkhi eri mhi gbe ushi ni eni e bia awa, e rọ nga awa obọ-a, ni e rọ la iJerusalẹmu mu mhẹ, rue mhẹ na igọmẹti iRomu.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Abi e rọ gue mhẹ ẹzọ egbe-a se, e nono abi wẹwẹ e liẹ rue mhẹ obọ-a, itobọ khi mhia lue, ni a ya gbe mhẹ-a shi.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Ama abi ẹgbọ iJu ẹa rọ lama shi ọ, lọli mhi rọ lema a tsua oni ẹzọ bhale odalo oyi iSiza. Ọa khi eri mhi mhuẹ emini mhi bhale ya gue shi ẹgbọ eyẹmhẹ egbe.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Onana o zẹ khi mhiẹ a bhale ni awa ngme. Itobọ irudushi ni ẹgbọ iZirẹni e mhọli a rọ ri iwẹghẹ shi mhẹ awẹ ena.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Ẹ ọli, “Anye a mẹ ebe okhọghuo ni a kẹkẹ ingme oyẹ shi, rọte ekẹ iJudia bhale, ghi anye, wẹkhi inyọghuo awa ni e rọte oobọ bhale e gue ingme oyẹ okhọghuo ni ọa ti ye anye.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Ama anye ẹ nono ni anye suọ unu oyẹ, itobọ khi ashakpa ẹgbọ e la ngme onobe shi oni otu onogbọ ona.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Ighọ e shi ogbẹlẹ na iPọlu. Ebubu ẹgbọ e bhale asha ni iPọlu ọ la oni ogbẹlẹ. Rọte ẹlẹ uzogbe ya ramhi ẹliyọsẹ iPọlu ọ te gue ungmemhi oyi Eghiele oyi Ẹshinẹgba yẹ wẹ. Ọ rọte ebe Ushi oyi iMosisi ali eyi Emekẹguele rọli lo wẹ esọ ini e lama mie iJesu suọ.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Ingmemhi ni ọ ngme e lo ẹgbọ eghuo esọ, ama ẹgbọ eghuo ẹa mie shi ọli ọ.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Ighọ e li nu egbe e khakọ, e vu, abi iPọlu ọ rọ ngme ungmemhi ona ni o kpọli ukhokho unu se ni ọọ, “Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ she kpẹ rọte unu oyi Azaya ọmekẹguele gueyẹ eni e bia awa:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 “ ‘Lẹ deba ẹgbọ ena
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Udu oyẹwẹ o bi obili-a,
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 “Irarighọ, mhia nono ni a lẹsẹ khi imiepfuese oyi Ẹshinẹgba khi a she rọli ghi ẹgbọ iJẹta. E ya ri esọ shi ọ!”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 [Abi ọ rọ ngme oni ungmemhi ona se, eni ẹgbọ iJu e vu, e nu egbewẹ khakọ ni o toto.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Ikpe eva gbada iPọlu ọ la owa ni lọlighuo ọ ngmomhi shi. Aghọ ọ la a mu ẹgbọ ni e bhale ya fẹli ọli epfẹse.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Igbe-udu ni ọ mhuẹ ya, ọ rọ ọ gue ungmemhi Eghiele oyi Ẹshinẹgba le, ọ gbolo sẹsẹ ẹgbọ ingme eyi iJesu iKirisiti Ọnọmhuẹ, emhikhọghuo ọa zu ọli odẹ.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.