Atos 23

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 IPọlu ọ bino oni igbaa iSaẹdiri tatata, ọọ wẹ, “Inyọghuo-mhẹ, mhi she rọte udu onete oyẹmhẹ nya gbe akanya oyẹmhẹ pfo na Ẹshinẹgba ya ramhi amo.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Abi ọ rọ ngme ona, Ọga ọyi ekpodalo ugamhi ni a lu Ananayasi ọọ eni e ti mama iPọlu e lase ọli unu.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 IPọlu ọọ li, “Ẹshinẹgba ọ ya ri emhi liẹ, yẹyẹ ugbe ni a ri ẹtseli gboloa. Yẹyẹ u shitọ aghọ a gue mhẹ ẹzọ egbe-a, ama yẹyẹ ọyẹ u gbe ushi-a abi u li ri unu bhale a ri emhi li mhẹ.”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Eni e ti mama iPọlu ẹ ọli, “Ú ga gbudu ri unu a ghi ọga ọyi ekpodalo ugamhi eyi Ẹshinẹgba?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 IPọlu ọọ wẹ, “Inyọghuo-mhẹ, mhi aa lẹsẹ khi lọli ọ khi ọga ọyi ekpodalo ugamhi eyi Ẹshinẹgba! A kẹkẹ ọli shi ebe-no-pfuasẹ, ‘Khi gbudu ngme onobe oyi ọni ọ mhẹsẹ na ẹgbọ eyẹ.’ ”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Abi iPọlu ọ rọ lẹsẹ khi eghuo eni ẹgbọ khi iSadusi e khi, eni e kpọle e khi iFarisi, ọ la oni igbaa ngme lasele leghe, ọọ, “Inyọghuo-mhẹ, otu iFarisi mhi la, mhi gbo khi omi iFarisi. Eri a la ana a gue mhẹ ẹzọ itobọ khi mhi mhọli irudushọ khi eni e ghu-a e ya gbo guale.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Abi ọ li ngme ona se, uwola o de ni otu iFarisi ali otu iSadusi, oni igbaa o kemhi.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 (Irari khi otu iSadusi ẹa lama shi ọ khi ẹgbọ e ya rọte eghuli guale, ẹa gbo lama khi igẹni ali iyẹmhẹ e la ọ, ama otu iFarisi e lama shi enana nya.)
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Ukpokpomhi okeke o de, esẹsẹ Ishi eyi iMosisi eghuo ni e khi otu iFarisi e vule e khẹ akọ ni o toto, ẹẹ li, “Anye aa mẹ emhikhọghuo obọ oyi ọmọse ọna,” e gbolo ẹ, “Ini o fẹ khi-a khi ayẹmhẹ, o ke khi agẹni ọ nu ọli ngme?”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Oni ekhakọ o pfuse toto-a shọ, ulishi o mu ọni ọga ọyi ekhọli-okhuẹ khi e tigbe khẹrẹ iPọlu-a. Ighọ ọ mhẹsẹ na eni ekhọli-okhuẹ e tiemhi ya ri itoto mie wẹ iPọlu obọ ni e rọli bhale apfẹ oyi eni ekhọli-okhuẹ.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Ẹlẹ iyọsẹ ni oo deba li, Ọnọmhuẹ ọ migha mama iPọlu, ọọ li, “Mhuẹ igbedu! Abi u li la iJerusalẹmu pfi ọtsẹlẹ na mhẹ, ighọ u li mema ya li pfi ọtsẹlẹ na mhẹ ẹoli iRomu.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Ogbeakọlọ, ẹgbọ iJu eghuo e ya mhẹsẹ kugbe, e romhi isheli khi wẹwẹ ẹa ya le eminale wẹkhi eri wẹwẹ e ya da amẹ, ini ẹa li gbe iPọlu-a.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Ẹgbọ ni e gba ugbamhi onana, e dọsẹ ẹgbọ egbhuẹva.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 E lẹ deba ọga ọyi ekpodalo ugamhi eyi Ẹshinẹgba ali eni egbhali, ẹ li, “Anye she romhi ukpokpomhi isheli khi anye aa ya le emhikhọghuo sẹ khi anye gbe iPọlu-a.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Memena, yẹyẹ ali igbaa iSaẹdiri a kẹkẹ ebe ghi ọga ọyi ekhọli-okhuẹ, a liẹ khi a nono ni a lolo suọ oni ingme bie. Anye mu egbe ni anye rọ ya gbe ọli-a neni a rọli ya ramhi ana.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Ama abi ọmọ ọmọse ni ọ khi omi inyọghuo iPọlu ọni ọkpotso ọ rọ suọ oni ugbamhi, ọ je oni apfẹ ekhọli-okhuẹ ya gueyẹ iPọlu.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Ighọ iPọlu ọ lu ọga ọyi ekhọli-okhuẹ ọghuo, ọọ, “Rue ọzẹo ona ghi ọni ọọ mhẹsẹ na ẹ, ọ mhọli emini ọ ya gueyẹ ọli.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Ighọ ọ rue ọli ghi ọni ọọ mhẹsẹ na wẹ.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Ọni ọọ mhẹsẹ ọghọ, ọ mu ọni ọzẹo obọ, e ti je olase, ọ mhila li, “Elọ wa nono ni u gueyẹ mhẹ?”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Ọọ li, “Ẹgbọ iJu e she gba li khi wẹwẹ e ya ghie ghi ẹ akọ, ni u rue iPọlu bhale odalo oyi iSaẹdiri khi ẹẹ nono ni e te unu oyọli suọ oni ingme bie.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Khi lama shi wẹ ọ, itobọ khi e bu dọsẹ ẹgbọ egbhuẹva ni e kpe odẹ khẹ ọli. E she romhi ishe khi wẹwẹ ẹa ya le, wẹkhi eri wẹwẹ e ya da ini wẹwẹ ẹa li gbe iPọlu-a. E migha a khẹ ni e suọ emini u ya sọ shi emini e mhila ẹ ena.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Ọni ọọ mhẹsẹ na eni ekhọli-okhuẹ ọ gueyẹ ọli, ọọ, “Khi gueyẹ ọgbọ ọkhọghuo khi u she gueyẹ mhẹ.” Ọọ li ọ ke lẹ.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Ighọ ọni ọ mhẹsẹ ọghọ ọ lu ega ekhọli-okhuẹ aava eyọli, ọ mhẹsẹ na wẹ, ọọ wẹ, “A wolọ ekhọli-okhuẹ egbhuẹgbe, ali eni ẹ nga ichi egbhuẹsẹ ali ogbe, ali epfi-ote egbhuẹgbe ni a ke lẹ iSizeria agogo itili amiọsẹ.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 A ri achi na iPọlu nga ni a rọli je oobọ ini emhikhọghuo e khi li ọli, ni a rue ọli ghi iFẹlisi ni ọ khi igọvunọ.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Ọ lina kẹkẹ ebe na wẹ.
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 Mhẹmhẹ iKiladiusi iLisiasi mhi kẹkẹ ebe onana ghiẹ:
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ẹgbọ iJu e mu ọmọse ọna, e nono ni wẹwẹ e gbe ọli-a. Ama eri mhi ri ekhọli-okhuẹ eyẹmhẹ bhale ya pfa li shi ekẹ irari khi mhi suọ khi ọmọ-ekẹ iRomu ọ khi.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Mhi i nono ni mhi lẹsẹ emini e zẹ ni e rọ gue ẹzọ ọ shi ọli egbe, mhi rue ọli je igbaa iSaẹdiri oyẹwẹ.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Mhi bhale ya ẹ khi ẹzọ ingme ishi eyẹwẹ e rọ nali i gue, ama ọa mhuẹ emini ọ li ni abi a gbe ọli-a shi, wẹkhi imuọli shi ọgba igha.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Abi a rọ gueyẹ mhẹ ugbamhi ni e gba khẹ ọni ọmọse, mhi rọ nyanya rue ọli ghi ẹ, mhi gbo gueyẹ eni e gue ẹzọ a shi ọli egbe e bhale deba ẹ ni e guele emini ọ li.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Oni ẹliyọsẹ ẹlẹghọ, eni ekhọli-okhuẹ e rue iPọlu mhọli obọ vu, abi a li mhẹsẹ ọli na wẹ, e ramhi Atipatirisi.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Ogbeakọlọ, eni ekhọli-okhuẹ e rọli na eni e nga ichi ni e rue ọli kie ke lẹ, wẹwẹ e nyenẹ egbe ukhokho je apfẹ ekhọli-okhuẹ oyẹwẹ.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Abi eni e nga ichi eghọ e rọ ramhi ẹoli iSizeria, e rue oni ebe na ọni igọvunọ iFẹlisi, e rue iPọlu na li.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Ọni igọvunọ ọ zẹ oni ebe, ọ mhila iPọlu ukiẹkiẹ obini ọ khi. Abi ọ rọ bhale ya lẹsẹ khi ekẹ iSilisha ọ te bhale,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 ọọ, “Mhi ya suọ ẹzọ oyẹ ini eni e gue ẹzọ shi ẹ egbe e ramhi ana.” Ighọ ọ mhẹsẹ a ri iPọlu nga ekhe-khẹ obọ ni e la agbala oyi Erọdu.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.