Atos 23
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NAA
1 IPọlu ọ bino oni igbaa iSaẹdiri tatata, ọọ wẹ, “Inyọghuo-mhẹ, mhi she rọte udu onete oyẹmhẹ nya gbe akanya oyẹmhẹ pfo na Ẹshinẹgba ya ramhi amo.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Abi ọ rọ ngme ona, Ọga ọyi ekpodalo ugamhi ni a lu Ananayasi ọọ eni e ti mama iPọlu e lase ọli unu.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 IPọlu ọọ li, “Ẹshinẹgba ọ ya ri emhi liẹ, yẹyẹ ugbe ni a ri ẹtseli gboloa. Yẹyẹ u shitọ aghọ a gue mhẹ ẹzọ egbe-a, ama yẹyẹ ọyẹ u gbe ushi-a abi u li ri unu bhale a ri emhi li mhẹ.”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Eni e ti mama iPọlu ẹ ọli, “Ú ga gbudu ri unu a ghi ọga ọyi ekpodalo ugamhi eyi Ẹshinẹgba?”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 IPọlu ọọ wẹ, “Inyọghuo-mhẹ, mhi aa lẹsẹ khi lọli ọ khi ọga ọyi ekpodalo ugamhi eyi Ẹshinẹgba! A kẹkẹ ọli shi ebe-no-pfuasẹ, ‘Khi gbudu ngme onobe oyi ọni ọ mhẹsẹ na ẹgbọ eyẹ.’ ”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Abi iPọlu ọ rọ lẹsẹ khi eghuo eni ẹgbọ khi iSadusi e khi, eni e kpọle e khi iFarisi, ọ la oni igbaa ngme lasele leghe, ọọ, “Inyọghuo-mhẹ, otu iFarisi mhi la, mhi gbo khi omi iFarisi. Eri a la ana a gue mhẹ ẹzọ itobọ khi mhi mhọli irudushọ khi eni e ghu-a e ya gbo guale.”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Abi ọ li ngme ona se, uwola o de ni otu iFarisi ali otu iSadusi, oni igbaa o kemhi.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 (Irari khi otu iSadusi ẹa lama shi ọ khi ẹgbọ e ya rọte eghuli guale, ẹa gbo lama khi igẹni ali iyẹmhẹ e la ọ, ama otu iFarisi e lama shi enana nya.)
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Ukpokpomhi okeke o de, esẹsẹ Ishi eyi iMosisi eghuo ni e khi otu iFarisi e vule e khẹ akọ ni o toto, ẹẹ li, “Anye aa mẹ emhikhọghuo obọ oyi ọmọse ọna,” e gbolo ẹ, “Ini o fẹ khi-a khi ayẹmhẹ, o ke khi agẹni ọ nu ọli ngme?”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Oni ekhakọ o pfuse toto-a shọ, ulishi o mu ọni ọga ọyi ekhọli-okhuẹ khi e tigbe khẹrẹ iPọlu-a. Ighọ ọ mhẹsẹ na eni ekhọli-okhuẹ e tiemhi ya ri itoto mie wẹ iPọlu obọ ni e rọli bhale apfẹ oyi eni ekhọli-okhuẹ.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Ẹlẹ iyọsẹ ni oo deba li, Ọnọmhuẹ ọ migha mama iPọlu, ọọ li, “Mhuẹ igbedu! Abi u li la iJerusalẹmu pfi ọtsẹlẹ na mhẹ, ighọ u li mema ya li pfi ọtsẹlẹ na mhẹ ẹoli iRomu.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Ogbeakọlọ, ẹgbọ iJu eghuo e ya mhẹsẹ kugbe, e romhi isheli khi wẹwẹ ẹa ya le eminale wẹkhi eri wẹwẹ e ya da amẹ, ini ẹa li gbe iPọlu-a.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ẹgbọ ni e gba ugbamhi onana, e dọsẹ ẹgbọ egbhuẹva.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 E lẹ deba ọga ọyi ekpodalo ugamhi eyi Ẹshinẹgba ali eni egbhali, ẹ li, “Anye she romhi ukpokpomhi isheli khi anye aa ya le emhikhọghuo sẹ khi anye gbe iPọlu-a.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Memena, yẹyẹ ali igbaa iSaẹdiri a kẹkẹ ebe ghi ọga ọyi ekhọli-okhuẹ, a liẹ khi a nono ni a lolo suọ oni ingme bie. Anye mu egbe ni anye rọ ya gbe ọli-a neni a rọli ya ramhi ana.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Ama abi ọmọ ọmọse ni ọ khi omi inyọghuo iPọlu ọni ọkpotso ọ rọ suọ oni ugbamhi, ọ je oni apfẹ ekhọli-okhuẹ ya gueyẹ iPọlu.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ighọ iPọlu ọ lu ọga ọyi ekhọli-okhuẹ ọghuo, ọọ, “Rue ọzẹo ona ghi ọni ọọ mhẹsẹ na ẹ, ọ mhọli emini ọ ya gueyẹ ọli.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Ighọ ọ rue ọli ghi ọni ọọ mhẹsẹ na wẹ.
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Ọni ọọ mhẹsẹ ọghọ, ọ mu ọni ọzẹo obọ, e ti je olase, ọ mhila li, “Elọ wa nono ni u gueyẹ mhẹ?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Ọọ li, “Ẹgbọ iJu e she gba li khi wẹwẹ e ya ghie ghi ẹ akọ, ni u rue iPọlu bhale odalo oyi iSaẹdiri khi ẹẹ nono ni e te unu oyọli suọ oni ingme bie.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Khi lama shi wẹ ọ, itobọ khi e bu dọsẹ ẹgbọ egbhuẹva ni e kpe odẹ khẹ ọli. E she romhi ishe khi wẹwẹ ẹa ya le, wẹkhi eri wẹwẹ e ya da ini wẹwẹ ẹa li gbe iPọlu-a. E migha a khẹ ni e suọ emini u ya sọ shi emini e mhila ẹ ena.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Ọni ọọ mhẹsẹ na eni ekhọli-okhuẹ ọ gueyẹ ọli, ọọ, “Khi gueyẹ ọgbọ ọkhọghuo khi u she gueyẹ mhẹ.” Ọọ li ọ ke lẹ.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Ighọ ọni ọ mhẹsẹ ọghọ ọ lu ega ekhọli-okhuẹ aava eyọli, ọ mhẹsẹ na wẹ, ọọ wẹ, “A wolọ ekhọli-okhuẹ egbhuẹgbe, ali eni ẹ nga ichi egbhuẹsẹ ali ogbe, ali epfi-ote egbhuẹgbe ni a ke lẹ iSizeria agogo itili amiọsẹ.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 A ri achi na iPọlu nga ni a rọli je oobọ ini emhikhọghuo e khi li ọli, ni a rue ọli ghi iFẹlisi ni ọ khi igọvunọ.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Ọ lina kẹkẹ ebe na wẹ.
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Mhẹmhẹ iKiladiusi iLisiasi mhi kẹkẹ ebe onana ghiẹ:
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Ẹgbọ iJu e mu ọmọse ọna, e nono ni wẹwẹ e gbe ọli-a. Ama eri mhi ri ekhọli-okhuẹ eyẹmhẹ bhale ya pfa li shi ekẹ irari khi mhi suọ khi ọmọ-ekẹ iRomu ọ khi.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Mhi i nono ni mhi lẹsẹ emini e zẹ ni e rọ gue ẹzọ ọ shi ọli egbe, mhi rue ọli je igbaa iSaẹdiri oyẹwẹ.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Mhi bhale ya ẹ khi ẹzọ ingme ishi eyẹwẹ e rọ nali i gue, ama ọa mhuẹ emini ọ li ni abi a gbe ọli-a shi, wẹkhi imuọli shi ọgba igha.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Abi a rọ gueyẹ mhẹ ugbamhi ni e gba khẹ ọni ọmọse, mhi rọ nyanya rue ọli ghi ẹ, mhi gbo gueyẹ eni e gue ẹzọ a shi ọli egbe e bhale deba ẹ ni e guele emini ọ li.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Oni ẹliyọsẹ ẹlẹghọ, eni ekhọli-okhuẹ e rue iPọlu mhọli obọ vu, abi a li mhẹsẹ ọli na wẹ, e ramhi Atipatirisi.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Ogbeakọlọ, eni ekhọli-okhuẹ e rọli na eni e nga ichi ni e rue ọli kie ke lẹ, wẹwẹ e nyenẹ egbe ukhokho je apfẹ ekhọli-okhuẹ oyẹwẹ.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Abi eni e nga ichi eghọ e rọ ramhi ẹoli iSizeria, e rue oni ebe na ọni igọvunọ iFẹlisi, e rue iPọlu na li.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Ọni igọvunọ ọ zẹ oni ebe, ọ mhila iPọlu ukiẹkiẹ obini ọ khi. Abi ọ rọ bhale ya lẹsẹ khi ekẹ iSilisha ọ te bhale,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 ọọ, “Mhi ya suọ ẹzọ oyẹ ini eni e gue ẹzọ shi ẹ egbe e ramhi ana.” Ighọ ọ mhẹsẹ a ri iPọlu nga ekhe-khẹ obọ ni e la agbala oyi Erọdu.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.