Atos 23

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 IPọlu ọ bino oni igbaa iSaẹdiri tatata, ọọ wẹ, “Inyọghuo-mhẹ, mhi she rọte udu onete oyẹmhẹ nya gbe akanya oyẹmhẹ pfo na Ẹshinẹgba ya ramhi amo.”
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Abi ọ rọ ngme ona, Ọga ọyi ekpodalo ugamhi ni a lu Ananayasi ọọ eni e ti mama iPọlu e lase ọli unu.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 IPọlu ọọ li, “Ẹshinẹgba ọ ya ri emhi liẹ, yẹyẹ ugbe ni a ri ẹtseli gboloa. Yẹyẹ u shitọ aghọ a gue mhẹ ẹzọ egbe-a, ama yẹyẹ ọyẹ u gbe ushi-a abi u li ri unu bhale a ri emhi li mhẹ.”
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 Eni e ti mama iPọlu ẹ ọli, “Ú ga gbudu ri unu a ghi ọga ọyi ekpodalo ugamhi eyi Ẹshinẹgba?”
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 IPọlu ọọ wẹ, “Inyọghuo-mhẹ, mhi aa lẹsẹ khi lọli ọ khi ọga ọyi ekpodalo ugamhi eyi Ẹshinẹgba! A kẹkẹ ọli shi ebe-no-pfuasẹ, ‘Khi gbudu ngme onobe oyi ọni ọ mhẹsẹ na ẹgbọ eyẹ.’ ”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Abi iPọlu ọ rọ lẹsẹ khi eghuo eni ẹgbọ khi iSadusi e khi, eni e kpọle e khi iFarisi, ọ la oni igbaa ngme lasele leghe, ọọ, “Inyọghuo-mhẹ, otu iFarisi mhi la, mhi gbo khi omi iFarisi. Eri a la ana a gue mhẹ ẹzọ itobọ khi mhi mhọli irudushọ khi eni e ghu-a e ya gbo guale.”
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Abi ọ li ngme ona se, uwola o de ni otu iFarisi ali otu iSadusi, oni igbaa o kemhi.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 (Irari khi otu iSadusi ẹa lama shi ọ khi ẹgbọ e ya rọte eghuli guale, ẹa gbo lama khi igẹni ali iyẹmhẹ e la ọ, ama otu iFarisi e lama shi enana nya.)
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Ukpokpomhi okeke o de, esẹsẹ Ishi eyi iMosisi eghuo ni e khi otu iFarisi e vule e khẹ akọ ni o toto, ẹẹ li, “Anye aa mẹ emhikhọghuo obọ oyi ọmọse ọna,” e gbolo ẹ, “Ini o fẹ khi-a khi ayẹmhẹ, o ke khi agẹni ọ nu ọli ngme?”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Oni ekhakọ o pfuse toto-a shọ, ulishi o mu ọni ọga ọyi ekhọli-okhuẹ khi e tigbe khẹrẹ iPọlu-a. Ighọ ọ mhẹsẹ na eni ekhọli-okhuẹ e tiemhi ya ri itoto mie wẹ iPọlu obọ ni e rọli bhale apfẹ oyi eni ekhọli-okhuẹ.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Ẹlẹ iyọsẹ ni oo deba li, Ọnọmhuẹ ọ migha mama iPọlu, ọọ li, “Mhuẹ igbedu! Abi u li la iJerusalẹmu pfi ọtsẹlẹ na mhẹ, ighọ u li mema ya li pfi ọtsẹlẹ na mhẹ ẹoli iRomu.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Ogbeakọlọ, ẹgbọ iJu eghuo e ya mhẹsẹ kugbe, e romhi isheli khi wẹwẹ ẹa ya le eminale wẹkhi eri wẹwẹ e ya da amẹ, ini ẹa li gbe iPọlu-a.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Ẹgbọ ni e gba ugbamhi onana, e dọsẹ ẹgbọ egbhuẹva.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 E lẹ deba ọga ọyi ekpodalo ugamhi eyi Ẹshinẹgba ali eni egbhali, ẹ li, “Anye she romhi ukpokpomhi isheli khi anye aa ya le emhikhọghuo sẹ khi anye gbe iPọlu-a.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Memena, yẹyẹ ali igbaa iSaẹdiri a kẹkẹ ebe ghi ọga ọyi ekhọli-okhuẹ, a liẹ khi a nono ni a lolo suọ oni ingme bie. Anye mu egbe ni anye rọ ya gbe ọli-a neni a rọli ya ramhi ana.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Ama abi ọmọ ọmọse ni ọ khi omi inyọghuo iPọlu ọni ọkpotso ọ rọ suọ oni ugbamhi, ọ je oni apfẹ ekhọli-okhuẹ ya gueyẹ iPọlu.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Ighọ iPọlu ọ lu ọga ọyi ekhọli-okhuẹ ọghuo, ọọ, “Rue ọzẹo ona ghi ọni ọọ mhẹsẹ na ẹ, ọ mhọli emini ọ ya gueyẹ ọli.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Ighọ ọ rue ọli ghi ọni ọọ mhẹsẹ na wẹ.
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Ọni ọọ mhẹsẹ ọghọ, ọ mu ọni ọzẹo obọ, e ti je olase, ọ mhila li, “Elọ wa nono ni u gueyẹ mhẹ?”
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Ọọ li, “Ẹgbọ iJu e she gba li khi wẹwẹ e ya ghie ghi ẹ akọ, ni u rue iPọlu bhale odalo oyi iSaẹdiri khi ẹẹ nono ni e te unu oyọli suọ oni ingme bie.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Khi lama shi wẹ ọ, itobọ khi e bu dọsẹ ẹgbọ egbhuẹva ni e kpe odẹ khẹ ọli. E she romhi ishe khi wẹwẹ ẹa ya le, wẹkhi eri wẹwẹ e ya da ini wẹwẹ ẹa li gbe iPọlu-a. E migha a khẹ ni e suọ emini u ya sọ shi emini e mhila ẹ ena.”
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Ọni ọọ mhẹsẹ na eni ekhọli-okhuẹ ọ gueyẹ ọli, ọọ, “Khi gueyẹ ọgbọ ọkhọghuo khi u she gueyẹ mhẹ.” Ọọ li ọ ke lẹ.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Ighọ ọni ọ mhẹsẹ ọghọ ọ lu ega ekhọli-okhuẹ aava eyọli, ọ mhẹsẹ na wẹ, ọọ wẹ, “A wolọ ekhọli-okhuẹ egbhuẹgbe, ali eni ẹ nga ichi egbhuẹsẹ ali ogbe, ali epfi-ote egbhuẹgbe ni a ke lẹ iSizeria agogo itili amiọsẹ.
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 A ri achi na iPọlu nga ni a rọli je oobọ ini emhikhọghuo e khi li ọli, ni a rue ọli ghi iFẹlisi ni ọ khi igọvunọ.”
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Ọ lina kẹkẹ ebe na wẹ.
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 Mhẹmhẹ iKiladiusi iLisiasi mhi kẹkẹ ebe onana ghiẹ:
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Ẹgbọ iJu e mu ọmọse ọna, e nono ni wẹwẹ e gbe ọli-a. Ama eri mhi ri ekhọli-okhuẹ eyẹmhẹ bhale ya pfa li shi ekẹ irari khi mhi suọ khi ọmọ-ekẹ iRomu ọ khi.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Mhi i nono ni mhi lẹsẹ emini e zẹ ni e rọ gue ẹzọ ọ shi ọli egbe, mhi rue ọli je igbaa iSaẹdiri oyẹwẹ.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Mhi bhale ya ẹ khi ẹzọ ingme ishi eyẹwẹ e rọ nali i gue, ama ọa mhuẹ emini ọ li ni abi a gbe ọli-a shi, wẹkhi imuọli shi ọgba igha.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Abi a rọ gueyẹ mhẹ ugbamhi ni e gba khẹ ọni ọmọse, mhi rọ nyanya rue ọli ghi ẹ, mhi gbo gueyẹ eni e gue ẹzọ a shi ọli egbe e bhale deba ẹ ni e guele emini ọ li.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Oni ẹliyọsẹ ẹlẹghọ, eni ekhọli-okhuẹ e rue iPọlu mhọli obọ vu, abi a li mhẹsẹ ọli na wẹ, e ramhi Atipatirisi.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Ogbeakọlọ, eni ekhọli-okhuẹ e rọli na eni e nga ichi ni e rue ọli kie ke lẹ, wẹwẹ e nyenẹ egbe ukhokho je apfẹ ekhọli-okhuẹ oyẹwẹ.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Abi eni e nga ichi eghọ e rọ ramhi ẹoli iSizeria, e rue oni ebe na ọni igọvunọ iFẹlisi, e rue iPọlu na li.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 Ọni igọvunọ ọ zẹ oni ebe, ọ mhila iPọlu ukiẹkiẹ obini ọ khi. Abi ọ rọ bhale ya lẹsẹ khi ekẹ iSilisha ọ te bhale,
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 ọọ, “Mhi ya suọ ẹzọ oyẹ ini eni e gue ẹzọ shi ẹ egbe e ramhi ana.” Ighọ ọ mhẹsẹ a ri iPọlu nga ekhe-khẹ obọ ni e la agbala oyi Erọdu.
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.