Atos 21
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NTLH
1 Anye tsẹ wẹ okhila se, anye kia okẹ oniẹmhi talala a je ẹoli iKọsi. Ogbeakọlọ anye je ekẹ iRodisi, anye rọte aghọ je ẹoli iPatara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Anye lo ọkọ-okẹ oniẹmhi ni oo je ekẹ iFonisha, ighọ anye lo ọ vu.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Anye nise alo mẹ iSapurọsi, anye rọte ukiẹkiẹ ọgobọ ini a sọ alo ghue obini ovọ o te ẹ lo eko. Anye je ekẹ iSiria. Anye migha ẹoli iTai, aghọ ọkọ oyi anye o la tiese itsua shi ekẹ.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Anye mẹ ẹgbọ eni e miesuọ eghuo, anye nu wẹ la aghọ ogbẹlẹ ishilua. Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ gueyẹ wẹ iPọlu ọ khi je ekẹ iJerusalẹmu.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Anye nu wẹ la aghọ ramhi ẹghẹghẹ ni anye nu wẹ ya la akaghọ ramhi se, anye rue okiali ekẹ. Igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ nya ali ighuẹwẹ ali imiwẹ e kphase anye fiẹ lasele oni ẹoli, anye ramhi esesọ okẹ oniẹmhi, anye wugha sọ iromhi.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Anye tsẹ egbe okhila se, anye ya lo ọkọ-okẹ, wẹwẹ e nyenẹ egbe ukhokho, e je apfẹ.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Anye rọte iTai vu, anye bhale iTolẹmasi. Anye la aghọ tsẹ eni e miesuọ, anye nu wẹ la aghọ ogbẹlẹghuo.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Anye vu ogbeakọlọ, anye ramhi iSizeria. Anye kushi owa oyi iFilipu ọni ọ kia gue ungmemhi oyi Ẹshinẹgba le, ni ọ khi ọghuo ẹgbọ oshilua ni a la iJerusalẹmu zẹ.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Ọ mhọli eniyẹ imueshi aane ni ẹa ye ughuẹ ne, ni e mẹ ekẹ ẹ guele.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Abi anye rọ la aghọ ogbẹlẹ ni e bu, ọmekẹguele ni a lu Agabusi ọ rọte ekẹ iJudia bhale.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Ighọ ọ rue ugbhogbho ni a rọ ọ mu oku oyi iPọlu. Ọ rọli gẹnọ egbọli abọ ali awẹ. Ọọ, “Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọọ khi, ‘Ina ẹgbọ iJu ni e la iJerusalẹmu e li ya gẹ ọni ọ mhọli ugbhogbho ona, e mu ọli na ẹgbọ iJẹta.’ ”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Abi anye rọ suọ ona, anye ali ẹgbọ elese ni e la aghọ, anye lema iPọlu ọ khi je iJerusalẹmu.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Ama iPọlu ọọ, “Elọ o zẹ ni a rọ ọ viẹ, ni a rọ ọ yese mhẹ udu-a. Aa khi eri mhi lẹsẹ mu egbe ni a rọ ya gẹ mhẹ tsẹ, ama mhi ga mu egbe ni mhi rọ ya ghu-a shi iJerusalẹmu, irari eva oyi iJesu Ọnọmhuẹ.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Abi anye aa rọ dobẹ zu ọli odẹ, anye yẹmhẹ-a, anye ẹ ọli, “O ka tsẹ abi o ghọle Ọnọmhuẹ.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Onana o dọsẹ se, anye mu egbe, anye nga iJerusalẹmu.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Eniyẹ odukhokho eghuo ni e la iSizeria, e kphase anye, e ri anye bhale owa oyi iMinasọ, ni ọ khi ọngi iSapurọsi ni ọ khi ọghuo eni e kpẹ tododẹ miesuọ.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Abi anye rọ ramhi iJerusalẹmu, eni e miesuọ e kpe abọ mie anye egbegbọ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Ogbeakọlọ iPọlu ali anye enekpọle anye ya mẹ iJemhisi, eni egbhali eni e miesuọ nya e li la aghọ.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 IPọlu ọ tsẹ wẹ, ọ kuegbe-a gueyẹ wẹ ikanya ni Ẹshinẹgba ọ gbe shi iteva oyi ẹgbọ iJẹta rọte akanya oyi Ẹshinẹgba ni ọọ gbe.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Abi e rọ suọ ingmemhi ni iPọlu ọ ngme se, e kuẹghiẹ Ẹshinẹgba. Ighọ ẹ iPọlu, “Inyọghuo, wa a mẹ ẹgbọ agbẹlẹ-agbẹlẹ eyi iJu ni e mie iJesu suọ, wẹwẹ nya e mhọli ọmuegbe shi iri ushi gbe akanya.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 E she kpẹ suọ khi eri u wa sẹsẹ ẹgbọ iJu nya e tsua Ishi eyi iMosisi kua, khi u wẹ e khi shẹlẹ imi wẹ-a ali e khi ke deba ighuighuẹ eyi ẹgbọ iJu.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Sẹ awa ya li, irari khi e mema ya suọ khi u she bhale.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Ina anye nono u li, emọse aane e nu anye la ana ni e she rọ nga.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Rue emọse ena, ni a ga ya riẹlẹ ikhuẹ-pfuasẹ. U gbo fali ota na wẹ ni a rọ ya ta wẹ itsu-a. Isheghọ, ọgbọkpa ọ ya lẹsẹ khi ẹgbhọli a kie mẹ, khi u ri Ishi eyi iMosisi ẹ gbe akanya.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ama anye she ri ebe ghi ẹgbọ iJẹta eni e miesuọ rọ gueyẹ wẹ abi anye ngme, khi e ti egbe eminale ni a rọ luasẹ obo le, ali e khi ke da ọlia ali e khi le ẹlamhi ni aa fa uruli, ali e lase itsẹbọ ikuku le.”
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Ogbeakọlọ, iPọlu ọ rue eni emọse, e ga ya riẹlẹ ikhuẹ-pfuasẹ. Ighọ ọ je Owa Oyi Ẹshinẹgba ya gueyẹ wẹ ogbẹlẹ ni oni ikhuẹ-pfuasẹ o ya pfo ali emini a rọ ya riẹlẹ iluasobo na ọgbọgbọ.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Abi eni ogbẹlẹ ishilua e rọ ya gba, ẹgbọ iJu eghuo ni e rọte ekẹ Esha bhale e mẹ iPọlu elemhi Owa Oyi Ẹshinẹgba. E tanọ shi eni ebubu ẹgbọ elemhi, e mu iPọlu.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 E tsẹsẹ leghe, ẹẹ li, “Ẹgbọ iZirẹni, a kpaghiẹ anye obọ. Eri ọni ọmọse ọna ọ kia sẹsẹ ẹgbọ ashakpa, mu okhọli vule shi ẹgbọ eyawa ọ, ali ishi eyawa ali Owa Oyi Ẹshinẹgba onana. Ọa khi ena tsẹ, ọ she gbo rue ẹgbọ iGiriki lo Owa oyi Ẹshinẹgba oyawa ya ri ichimhi mu asha ni o pfuasẹ onana.”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 (Eri e ngme ona itobọ khi e mẹ iTirofimọsi ọngi Efesọsi ali iPọlu ifuapfẹ, e dabi khi ọ she rọli lo Owa Oyi Ẹshinẹgba.)
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Onyaghu o lo oni ifuapfẹ nya le, eni ẹgbọ e rọte ashakhasha na a bhale. E mu iPọlu, e rọte oni Owa oyi Ẹshinẹgba ti ọli lasele, aghọaghọ, e sọ okpẹ odẹ nya.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Abi eni ẹgbọ e li nono ni wẹwẹ gbe ọli-a, oni ingme o ramhi esọ oyi ọni ọọ mhẹsẹ na ekhọli-okhuẹ eyi iRomu khi ẹdẹli iJerusalẹmu nya o la onyaghu oniẹmhi.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Eloawẹ eloawẹ, ọ wolọ ekhọli-okhuẹ ma egbe e na tiemhi deba eni ebubu ẹgbọ. Abi eni ẹ nyaghu eghọ e rọ mẹ ọli ali eni ekhọli-okhuẹ, e mu mhuẹ, ẹ a ke gbe iPọlu.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Ọni ọ mhẹsẹ na ekhọli-okhuẹ ọghọ ọ mu iPọlu, ọ e ri iwẹghẹ eva gẹ ọli. Ọ mhila eni ẹgbọ ọni ọ khi ali emini ọ li.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ẹgbọ eghuo ni e la oni igba ee tsẹsẹ, ọgbọgbọ ọ ngme oyọli. Abi ọni ọga ọkhọli-okhuẹ ọghọ ọa rọ lẹsẹ emini ee ngme, ọọ a mu iPọlu ya shi apfẹ ekhọli-okhuẹ.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Abi e rọ ramhi unu owa, eni ekhọli-okhuẹ e mu iPọlu tsua irari khi eni ẹ dọmhi ọli e bu dọsẹ.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Ighọ e li kpikpi deba li, ee tsẹsẹ gbii, e liẹ, “A gbe ọli-a, a gbe ọli-a.”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Abi eni ekhọli-okhuẹ e li mu iPọlu lo apfẹ eyi ekhọli-okhuẹ, ọọ ọga ọyẹwẹ, “Mhia nono ni mhi nu ẹ ngme?”
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 “Ọa khi yẹyẹ u khi ọngi iJipiti ni ọ ke gba onyaghu ekẹ le? Ni u wolọ ẹgbọ agbẹlẹ ene ni ee gbolo ekhọli-okhuẹ eyi iRomu-a, ni u rue wẹ je ọdagbe ifufu ya mu wẹ egbe shi onyaghu?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 IPọlu ọ sọ li ọ, ọọ li, “Ọngi iJu ni a bia shi ẹoli iTasọsi ni o la ekẹ iSilisha mhi khi. Ọmọ ekẹ ẹoli ni o mu ẹloe. Kpẹkpẹ zẹ mhẹ nu eni ẹgbọ ena ngme.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Abi ọga ọyi ekhọli-okhuẹ ọ rọ ri oni ẹghẹghẹ na li, iPọlu ọ migha atẹtẹ unu odẹ, ọ ri abọ nu wẹ ngme e tsaghiẹ-a. Abi e rọ tsaghiẹ-a, iPọlu ọ ri ẹlẹmhi Iburu nu wẹ ẹ ngme.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.