Atos 21
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARA
1 Anye tsẹ wẹ okhila se, anye kia okẹ oniẹmhi talala a je ẹoli iKọsi. Ogbeakọlọ anye je ekẹ iRodisi, anye rọte aghọ je ẹoli iPatara.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Anye lo ọkọ-okẹ oniẹmhi ni oo je ekẹ iFonisha, ighọ anye lo ọ vu.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Anye nise alo mẹ iSapurọsi, anye rọte ukiẹkiẹ ọgobọ ini a sọ alo ghue obini ovọ o te ẹ lo eko. Anye je ekẹ iSiria. Anye migha ẹoli iTai, aghọ ọkọ oyi anye o la tiese itsua shi ekẹ.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Anye mẹ ẹgbọ eni e miesuọ eghuo, anye nu wẹ la aghọ ogbẹlẹ ishilua. Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ gueyẹ wẹ iPọlu ọ khi je ekẹ iJerusalẹmu.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Anye nu wẹ la aghọ ramhi ẹghẹghẹ ni anye nu wẹ ya la akaghọ ramhi se, anye rue okiali ekẹ. Igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ nya ali ighuẹwẹ ali imiwẹ e kphase anye fiẹ lasele oni ẹoli, anye ramhi esesọ okẹ oniẹmhi, anye wugha sọ iromhi.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Anye tsẹ egbe okhila se, anye ya lo ọkọ-okẹ, wẹwẹ e nyenẹ egbe ukhokho, e je apfẹ.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Anye rọte iTai vu, anye bhale iTolẹmasi. Anye la aghọ tsẹ eni e miesuọ, anye nu wẹ la aghọ ogbẹlẹghuo.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Anye vu ogbeakọlọ, anye ramhi iSizeria. Anye kushi owa oyi iFilipu ọni ọ kia gue ungmemhi oyi Ẹshinẹgba le, ni ọ khi ọghuo ẹgbọ oshilua ni a la iJerusalẹmu zẹ.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ọ mhọli eniyẹ imueshi aane ni ẹa ye ughuẹ ne, ni e mẹ ekẹ ẹ guele.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Abi anye rọ la aghọ ogbẹlẹ ni e bu, ọmekẹguele ni a lu Agabusi ọ rọte ekẹ iJudia bhale.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Ighọ ọ rue ugbhogbho ni a rọ ọ mu oku oyi iPọlu. Ọ rọli gẹnọ egbọli abọ ali awẹ. Ọọ, “Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọọ khi, ‘Ina ẹgbọ iJu ni e la iJerusalẹmu e li ya gẹ ọni ọ mhọli ugbhogbho ona, e mu ọli na ẹgbọ iJẹta.’ ”
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Abi anye rọ suọ ona, anye ali ẹgbọ elese ni e la aghọ, anye lema iPọlu ọ khi je iJerusalẹmu.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Ama iPọlu ọọ, “Elọ o zẹ ni a rọ ọ viẹ, ni a rọ ọ yese mhẹ udu-a. Aa khi eri mhi lẹsẹ mu egbe ni a rọ ya gẹ mhẹ tsẹ, ama mhi ga mu egbe ni mhi rọ ya ghu-a shi iJerusalẹmu, irari eva oyi iJesu Ọnọmhuẹ.”
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Abi anye aa rọ dobẹ zu ọli odẹ, anye yẹmhẹ-a, anye ẹ ọli, “O ka tsẹ abi o ghọle Ọnọmhuẹ.”
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Onana o dọsẹ se, anye mu egbe, anye nga iJerusalẹmu.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Eniyẹ odukhokho eghuo ni e la iSizeria, e kphase anye, e ri anye bhale owa oyi iMinasọ, ni ọ khi ọngi iSapurọsi ni ọ khi ọghuo eni e kpẹ tododẹ miesuọ.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Abi anye rọ ramhi iJerusalẹmu, eni e miesuọ e kpe abọ mie anye egbegbọ.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ogbeakọlọ iPọlu ali anye enekpọle anye ya mẹ iJemhisi, eni egbhali eni e miesuọ nya e li la aghọ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 IPọlu ọ tsẹ wẹ, ọ kuegbe-a gueyẹ wẹ ikanya ni Ẹshinẹgba ọ gbe shi iteva oyi ẹgbọ iJẹta rọte akanya oyi Ẹshinẹgba ni ọọ gbe.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Abi e rọ suọ ingmemhi ni iPọlu ọ ngme se, e kuẹghiẹ Ẹshinẹgba. Ighọ ẹ iPọlu, “Inyọghuo, wa a mẹ ẹgbọ agbẹlẹ-agbẹlẹ eyi iJu ni e mie iJesu suọ, wẹwẹ nya e mhọli ọmuegbe shi iri ushi gbe akanya.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 E she kpẹ suọ khi eri u wa sẹsẹ ẹgbọ iJu nya e tsua Ishi eyi iMosisi kua, khi u wẹ e khi shẹlẹ imi wẹ-a ali e khi ke deba ighuighuẹ eyi ẹgbọ iJu.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Sẹ awa ya li, irari khi e mema ya suọ khi u she bhale.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Ina anye nono u li, emọse aane e nu anye la ana ni e she rọ nga.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Rue emọse ena, ni a ga ya riẹlẹ ikhuẹ-pfuasẹ. U gbo fali ota na wẹ ni a rọ ya ta wẹ itsu-a. Isheghọ, ọgbọkpa ọ ya lẹsẹ khi ẹgbhọli a kie mẹ, khi u ri Ishi eyi iMosisi ẹ gbe akanya.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Ama anye she ri ebe ghi ẹgbọ iJẹta eni e miesuọ rọ gueyẹ wẹ abi anye ngme, khi e ti egbe eminale ni a rọ luasẹ obo le, ali e khi ke da ọlia ali e khi le ẹlamhi ni aa fa uruli, ali e lase itsẹbọ ikuku le.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Ogbeakọlọ, iPọlu ọ rue eni emọse, e ga ya riẹlẹ ikhuẹ-pfuasẹ. Ighọ ọ je Owa Oyi Ẹshinẹgba ya gueyẹ wẹ ogbẹlẹ ni oni ikhuẹ-pfuasẹ o ya pfo ali emini a rọ ya riẹlẹ iluasobo na ọgbọgbọ.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Abi eni ogbẹlẹ ishilua e rọ ya gba, ẹgbọ iJu eghuo ni e rọte ekẹ Esha bhale e mẹ iPọlu elemhi Owa Oyi Ẹshinẹgba. E tanọ shi eni ebubu ẹgbọ elemhi, e mu iPọlu.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 E tsẹsẹ leghe, ẹẹ li, “Ẹgbọ iZirẹni, a kpaghiẹ anye obọ. Eri ọni ọmọse ọna ọ kia sẹsẹ ẹgbọ ashakpa, mu okhọli vule shi ẹgbọ eyawa ọ, ali ishi eyawa ali Owa Oyi Ẹshinẹgba onana. Ọa khi ena tsẹ, ọ she gbo rue ẹgbọ iGiriki lo Owa oyi Ẹshinẹgba oyawa ya ri ichimhi mu asha ni o pfuasẹ onana.”
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 (Eri e ngme ona itobọ khi e mẹ iTirofimọsi ọngi Efesọsi ali iPọlu ifuapfẹ, e dabi khi ọ she rọli lo Owa Oyi Ẹshinẹgba.)
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Onyaghu o lo oni ifuapfẹ nya le, eni ẹgbọ e rọte ashakhasha na a bhale. E mu iPọlu, e rọte oni Owa oyi Ẹshinẹgba ti ọli lasele, aghọaghọ, e sọ okpẹ odẹ nya.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Abi eni ẹgbọ e li nono ni wẹwẹ gbe ọli-a, oni ingme o ramhi esọ oyi ọni ọọ mhẹsẹ na ekhọli-okhuẹ eyi iRomu khi ẹdẹli iJerusalẹmu nya o la onyaghu oniẹmhi.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Eloawẹ eloawẹ, ọ wolọ ekhọli-okhuẹ ma egbe e na tiemhi deba eni ebubu ẹgbọ. Abi eni ẹ nyaghu eghọ e rọ mẹ ọli ali eni ekhọli-okhuẹ, e mu mhuẹ, ẹ a ke gbe iPọlu.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Ọni ọ mhẹsẹ na ekhọli-okhuẹ ọghọ ọ mu iPọlu, ọ e ri iwẹghẹ eva gẹ ọli. Ọ mhila eni ẹgbọ ọni ọ khi ali emini ọ li.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Ẹgbọ eghuo ni e la oni igba ee tsẹsẹ, ọgbọgbọ ọ ngme oyọli. Abi ọni ọga ọkhọli-okhuẹ ọghọ ọa rọ lẹsẹ emini ee ngme, ọọ a mu iPọlu ya shi apfẹ ekhọli-okhuẹ.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Abi e rọ ramhi unu owa, eni ekhọli-okhuẹ e mu iPọlu tsua irari khi eni ẹ dọmhi ọli e bu dọsẹ.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ighọ e li kpikpi deba li, ee tsẹsẹ gbii, e liẹ, “A gbe ọli-a, a gbe ọli-a.”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Abi eni ekhọli-okhuẹ e li mu iPọlu lo apfẹ eyi ekhọli-okhuẹ, ọọ ọga ọyẹwẹ, “Mhia nono ni mhi nu ẹ ngme?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 “Ọa khi yẹyẹ u khi ọngi iJipiti ni ọ ke gba onyaghu ekẹ le? Ni u wolọ ẹgbọ agbẹlẹ ene ni ee gbolo ekhọli-okhuẹ eyi iRomu-a, ni u rue wẹ je ọdagbe ifufu ya mu wẹ egbe shi onyaghu?”
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 IPọlu ọ sọ li ọ, ọọ li, “Ọngi iJu ni a bia shi ẹoli iTasọsi ni o la ekẹ iSilisha mhi khi. Ọmọ ekẹ ẹoli ni o mu ẹloe. Kpẹkpẹ zẹ mhẹ nu eni ẹgbọ ena ngme.”
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Abi ọga ọyi ekhọli-okhuẹ ọ rọ ri oni ẹghẹghẹ na li, iPọlu ọ migha atẹtẹ unu odẹ, ọ ri abọ nu wẹ ngme e tsaghiẹ-a. Abi e rọ tsaghiẹ-a, iPọlu ọ ri ẹlẹmhi Iburu nu wẹ ẹ ngme.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.