Atos 21

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Anye tsẹ wẹ okhila se, anye kia okẹ oniẹmhi talala a je ẹoli iKọsi. Ogbeakọlọ anye je ekẹ iRodisi, anye rọte aghọ je ẹoli iPatara.
1 Depois de nos separarmos deles, navegamos diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes, e dali fomos a Pátara.
2 Anye lo ọkọ-okẹ oniẹmhi ni oo je ekẹ iFonisha, ighọ anye lo ọ vu.
2 Encontrando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Anye nise alo mẹ iSapurọsi, anye rọte ukiẹkiẹ ọgobọ ini a sọ alo ghue obini ovọ o te ẹ lo eko. Anye je ekẹ iSiria. Anye migha ẹoli iTai, aghọ ọkọ oyi anye o la tiese itsua shi ekẹ.
3 Quando a ilha de Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro, pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Anye mẹ ẹgbọ eni e miesuọ eghuo, anye nu wẹ la aghọ ogbẹlẹ ishilua. Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ gueyẹ wẹ iPọlu ọ khi je ekẹ iJerusalẹmu.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias. Movidos pelo Espírito, eles recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Anye nu wẹ la aghọ ramhi ẹghẹghẹ ni anye nu wẹ ya la akaghọ ramhi se, anye rue okiali ekẹ. Igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ nya ali ighuẹwẹ ali imiwẹ e kphase anye fiẹ lasele oni ẹoli, anye ramhi esesọ okẹ oniẹmhi, anye wugha sọ iromhi.
5 Passados aqueles dias, saímos para continuar a viagem. Todos os discípulos, cada um com a sua mulher e os seus filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e, ajoelhados na praia, oramos.
6 Anye tsẹ egbe okhila se, anye ya lo ọkọ-okẹ, wẹwẹ e nyenẹ egbe ukhokho, e je apfẹ.
6 Despedindo-nos uns dos outros, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Anye rọte iTai vu, anye bhale iTolẹmasi. Anye la aghọ tsẹ eni e miesuọ, anye nu wẹ la aghọ ogbẹlẹghuo.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem iniciada em Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Anye vu ogbeakọlọ, anye ramhi iSizeria. Anye kushi owa oyi iFilipu ọni ọ kia gue ungmemhi oyi Ẹshinẹgba le, ni ọ khi ọghuo ẹgbọ oshilua ni a la iJerusalẹmu zẹ.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia. E, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ọ mhọli eniyẹ imueshi aane ni ẹa ye ughuẹ ne, ni e mẹ ekẹ ẹ guele.
9 Filipe tinha quatro filhas solteiras, que profetizavam.
10 Abi anye rọ la aghọ ogbẹlẹ ni e bu, ọmekẹguele ni a lu Agabusi ọ rọte ekẹ iJudia bhale.
10 Demorando-nos ali alguns dias, veio da Judeia um profeta chamado Ágabo,
11 Ighọ ọ rue ugbhogbho ni a rọ ọ mu oku oyi iPọlu. Ọ rọli gẹnọ egbọli abọ ali awẹ. Ọọ, “Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọọ khi, ‘Ina ẹgbọ iJu ni e la iJerusalẹmu e li ya gẹ ọni ọ mhọli ugbhogbho ona, e mu ọli na ẹgbọ iJẹta.’ ”
11 que, aproximando-se de nós, pegou o cinto de Paulo e, amarrando com ele os próprios pés e mãos, declarou: — Assim diz o Espírito Santo: É isto que os judeus em Jerusalém farão ao dono deste cinto para entregá-lo nas mãos dos gentios.
12 Abi anye rọ suọ ona, anye ali ẹgbọ elese ni e la aghọ, anye lema iPọlu ọ khi je iJerusalẹmu.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar rogamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ama iPọlu ọọ, “Elọ o zẹ ni a rọ ọ viẹ, ni a rọ ọ yese mhẹ udu-a. Aa khi eri mhi lẹsẹ mu egbe ni a rọ ya gẹ mhẹ tsẹ, ama mhi ga mu egbe ni mhi rọ ya ghu-a shi iJerusalẹmu, irari eva oyi iJesu Ọnọmhuẹ.”
13 Mas ele respondeu: — O que estão fazendo, ao chorar assim e partir o meu coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Abi anye aa rọ dobẹ zu ọli odẹ, anye yẹmhẹ-a, anye ẹ ọli, “O ka tsẹ abi o ghọle Ọnọmhuẹ.”
14 Como Paulo não se deixou persuadir, conformados, dissemos: — Seja feita a vontade do Senhor!
15 Onana o dọsẹ se, anye mu egbe, anye nga iJerusalẹmu.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, fomos para Jerusalém.
16 Eniyẹ odukhokho eghuo ni e la iSizeria, e kphase anye, e ri anye bhale owa oyi iMinasọ, ni ọ khi ọngi iSapurọsi ni ọ khi ọghuo eni e kpẹ tododẹ miesuọ.
16 Alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Abi anye rọ ramhi iJerusalẹmu, eni e miesuọ e kpe abọ mie anye egbegbọ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Ogbeakọlọ iPọlu ali anye enekpọle anye ya mẹ iJemhisi, eni egbhali eni e miesuọ nya e li la aghọ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 IPọlu ọ tsẹ wẹ, ọ kuegbe-a gueyẹ wẹ ikanya ni Ẹshinẹgba ọ gbe shi iteva oyi ẹgbọ iJẹta rọte akanya oyi Ẹshinẹgba ni ọọ gbe.
19 E, tendo-os saudado, contou em detalhes o que Deus tinha feito entre os gentios por seu ministério.
20 Abi e rọ suọ ingmemhi ni iPọlu ọ ngme se, e kuẹghiẹ Ẹshinẹgba. Ighọ ẹ iPọlu, “Inyọghuo, wa a mẹ ẹgbọ agbẹlẹ-agbẹlẹ eyi iJu ni e mie iJesu suọ, wẹwẹ nya e mhọli ọmuegbe shi iri ushi gbe akanya.
20 Ouvindo isso, eles deram glória a Deus e lhe disseram: — Você percebe, irmão, que há milhares de judeus que creram, e todos são zelosos da Lei.
21 E she kpẹ suọ khi eri u wa sẹsẹ ẹgbọ iJu nya e tsua Ishi eyi iMosisi kua, khi u wẹ e khi shẹlẹ imi wẹ-a ali e khi ke deba ighuighuẹ eyi ẹgbọ iJu.
21 Eles foram informados que você ensina todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da Lei.
22 Sẹ awa ya li, irari khi e mema ya suọ khi u she bhale.
22 Que faremos, então? Certamente saberão que você já chegou.
23 Ina anye nono u li, emọse aane e nu anye la ana ni e she rọ nga.
23 Faça, portanto, o que vamos dizer: Estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, fizeram um voto.
24 Rue emọse ena, ni a ga ya riẹlẹ ikhuẹ-pfuasẹ. U gbo fali ota na wẹ ni a rọ ya ta wẹ itsu-a. Isheghọ, ọgbọkpa ọ ya lẹsẹ khi ẹgbhọli a kie mẹ, khi u ri Ishi eyi iMosisi ẹ gbe akanya.
24 Leve esses homens, participe da cerimônia de purificação com eles e pague a despesa deles, para que rapem a cabeça. Assim todos saberão que não procede a informação que receberam a respeito de você e que, pelo contrário, você mesmo vive de conformidade com a lei.
25 Ama anye she ri ebe ghi ẹgbọ iJẹta eni e miesuọ rọ gueyẹ wẹ abi anye ngme, khi e ti egbe eminale ni a rọ luasẹ obo le, ali e khi ke da ọlia ali e khi le ẹlamhi ni aa fa uruli, ali e lase itsẹbọ ikuku le.”
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual.
26 Ogbeakọlọ, iPọlu ọ rue eni emọse, e ga ya riẹlẹ ikhuẹ-pfuasẹ. Ighọ ọ je Owa Oyi Ẹshinẹgba ya gueyẹ wẹ ogbẹlẹ ni oni ikhuẹ-pfuasẹ o ya pfo ali emini a rọ ya riẹlẹ iluasobo na ọgbọgbọ.
26 Então Paulo, levando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Abi eni ogbẹlẹ ishilua e rọ ya gba, ẹgbọ iJu eghuo ni e rọte ekẹ Esha bhale e mẹ iPọlu elemhi Owa Oyi Ẹshinẹgba. E tanọ shi eni ebubu ẹgbọ elemhi, e mu iPọlu.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus que tinham vindo da província da Ásia, ao verem Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 E tsẹsẹ leghe, ẹẹ li, “Ẹgbọ iZirẹni, a kpaghiẹ anye obọ. Eri ọni ọmọse ọna ọ kia sẹsẹ ẹgbọ ashakpa, mu okhọli vule shi ẹgbọ eyawa ọ, ali ishi eyawa ali Owa Oyi Ẹshinẹgba onana. Ọa khi ena tsẹ, ọ she gbo rue ẹgbọ iGiriki lo Owa oyi Ẹshinẹgba oyawa ya ri ichimhi mu asha ni o pfuasẹ onana.”
28 gritando: — Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte anda ensinando todos a serem contra o povo, contra a Lei e contra este lugar. E mais ainda: introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 (Eri e ngme ona itobọ khi e mẹ iTirofimọsi ọngi Efesọsi ali iPọlu ifuapfẹ, e dabi khi ọ she rọli lo Owa Oyi Ẹshinẹgba.)
29 Disseram isso, pois antes tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e pensavam que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Onyaghu o lo oni ifuapfẹ nya le, eni ẹgbọ e rọte ashakhasha na a bhale. E mu iPọlu, e rọte oni Owa oyi Ẹshinẹgba ti ọli lasele, aghọaghọ, e sọ okpẹ odẹ nya.
30 Toda a cidade ficou em grande alvoroço, e o povo veio correndo. Agarraram Paulo e o arrastaram para fora do templo; e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Abi eni ẹgbọ e li nono ni wẹwẹ gbe ọli-a, oni ingme o ramhi esọ oyi ọni ọọ mhẹsẹ na ekhọli-okhuẹ eyi iRomu khi ẹdẹli iJerusalẹmu nya o la onyaghu oniẹmhi.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante das tropas romanas que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Eloawẹ eloawẹ, ọ wolọ ekhọli-okhuẹ ma egbe e na tiemhi deba eni ebubu ẹgbọ. Abi eni ẹ nyaghu eghọ e rọ mẹ ọli ali eni ekhọli-okhuẹ, e mu mhuẹ, ẹ a ke gbe iPọlu.
32 Então este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Ọni ọ mhẹsẹ na ekhọli-okhuẹ ọghọ ọ mu iPọlu, ọ e ri iwẹghẹ eva gẹ ọli. Ọ mhila eni ẹgbọ ọni ọ khi ali emini ọ li.
33 O comandante se aproximou e ordenou que Paulo fosse preso e amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era e o que havia feito.
34 Ẹgbọ eghuo ni e la oni igba ee tsẹsẹ, ọgbọgbọ ọ ngme oyọli. Abi ọni ọga ọkhọli-okhuẹ ọghọ ọa rọ lẹsẹ emini ee ngme, ọọ a mu iPọlu ya shi apfẹ ekhọli-okhuẹ.
34 Na multidão, uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Abi e rọ ramhi unu owa, eni ekhọli-okhuẹ e mu iPọlu tsua irari khi eni ẹ dọmhi ọli e bu dọsẹ.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Ighọ e li kpikpi deba li, ee tsẹsẹ gbii, e liẹ, “A gbe ọli-a, a gbe ọli-a.”
36 pois a massa de povo o seguia gritando: — Mate-o!
37 Abi eni ekhọli-okhuẹ e li mu iPọlu lo apfẹ eyi ekhọli-okhuẹ, ọọ ọga ọyẹwẹ, “Mhia nono ni mhi nu ẹ ngme?”
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: — Seria possível dizer algo para o senhor? O comandante respondeu: — Você sabe grego?
38 “Ọa khi yẹyẹ u khi ọngi iJipiti ni ọ ke gba onyaghu ekẹ le? Ni u wolọ ẹgbọ agbẹlẹ ene ni ee gbolo ekhọli-okhuẹ eyi iRomu-a, ni u rue wẹ je ọdagbe ifufu ya mu wẹ egbe shi onyaghu?”
38 Você não é, por acaso, aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolta e levou quatro mil guerrilheiros para o deserto?
39 IPọlu ọ sọ li ọ, ọọ li, “Ọngi iJu ni a bia shi ẹoli iTasọsi ni o la ekẹ iSilisha mhi khi. Ọmọ ekẹ ẹoli ni o mu ẹloe. Kpẹkpẹ zẹ mhẹ nu eni ẹgbọ ena ngme.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, natural de Tarso, uma importante cidade da Cilícia. E peço ao senhor que me permita falar ao povo.
40 Abi ọga ọyi ekhọli-okhuẹ ọ rọ ri oni ẹghẹghẹ na li, iPọlu ọ migha atẹtẹ unu odẹ, ọ ri abọ nu wẹ ngme e tsaghiẹ-a. Abi e rọ tsaghiẹ-a, iPọlu ọ ri ẹlẹmhi Iburu nu wẹ ẹ ngme.
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escadaria, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.