Atos 20
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs VC
1 Abi oni okeke o rọ pfọmhẹ, iPọlu ọ ghie ya lu eni e miesuọ. Ọ ye wẹ ude se, ọ tsẹ wẹ okhila. Ọ je ekẹ iMasidonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Ọ rọte oni ekẹ dọsẹ. Ọ kia ri ingmemhi ni e bu ri udu shi eni e miesuọ ni e la oni ekẹ ọ. Ikpukhokho, ọ ramhi ekẹ iGirisi.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Ọ la aghọ iki esẹ. Irari khi ẹgbọ iJu è gba ugbamhi obe khẹ ọli, abi ọ li nono ni lọli lo ọkọ-okẹ oniẹmhi je iSiria, ọ ri ochoghọ mu egbe pfi rọte odẹ iMasidonia vu.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 ISopata omi iParọsi ọngi iBẹrea ọ deba li, li shi Aristakusi ali iSẹkudọsi ni e khi engi iTẹsalonika, ghe iGayusi ali iTimoti engi iDẹbi, gbo li shi iTakikọsi ali iTirofimọsi ni e khi engi ekẹ Esha.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Etuava ni a ngme kpukhokho enana, e je odalo ya migha khẹ anye obini ẹoli iTiroasi.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Anye rọte iFilipi kia ukhomhi okẹ oniẹmhi ogbẹlẹ ishe, abi a rọ li ukpe ibulẹdi ni aa ri ifuma shi nye se. Anye bhale ya ẹ eni e migha ẹ khẹ anye ẹoli iTiroasi, anye la aghọ ogbẹlẹ ishilua.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Ogbẹlẹ nododẹ elemhi ẹfo uka, anye bhale kugbe ni anye ya le eminale ni o pfuasẹ. IPọlu ọ nu eni ẹgbọ ngme tẹsẹ irari khi ọ ya vu ogbeakọlọ. Ọ ngme ya ramhi itsotso ogbiẹ.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 A ri igbili ni e bu ru shi elemhi owa ukhomhi atọnga ni anye legba.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Ọzẹo ọghuo ni a lu Iyutikọsi ọ shitọ okele ni o la oni atọnga. Ukpokpomhi olesẹ o dọ li rue abi iPọlu ọ rọ ngme e tẹsẹ dọsẹ. Abi iPọlu ọ kie li i ngme, oni olese o lo ọli egbe ramhi ni ọ rọ rọte ukhomhi atọnga nuzi-esẹ de ya tiemhi ekẹ. Abi ẹ rọ mu ọli vule, ọ she ghua.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Ama iPọlu ọ tiemhi ekẹ, ọ mu ọli ko elemhi, ọ to ọli etuli, ọọ, “A li tsukẹ, ayẹmhẹ oyọli ọ kie laọ.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Ighọ, ọ nyenẹ egbe nga atọnga, e le eminale ni o pfuasẹ. Ọ nu wẹ ngme ramhi ni ovọ o rọ ngale. IPọlu ọ vu.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Eni ẹgbọ e rue ọni ọzẹo je apfẹ, ọa mhọli ikuatse okhọghuo. Onana o ri udu pfọmhẹ wẹ egbegbọ.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Anye lo ọkọ-okẹ oniẹmhi je odalo ya migha khẹ iPọlu Asọsi, asha ni iPọlu ọ te ya deba anye lo ọkọ-okẹ oniẹmhi. Lọli ọ mhẹsẹ ona itobọ khi awẹ ọ rọ ya bhale.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Abi ọ rọ bhale ya ẹ anye shi Asọsi, anye ga lo ọkọ okẹ oniẹmhi oghuo je iMitileni.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Ogbeakọlọ, anye lo ọkọ okẹ oniẹmhi te aghọ ya je iKhiosi, ogbẹlẹ ni o de bali, anye rọte aghọ da je iSamosi, ogbeakọlọ anye ramhi iMilẹtusi.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 IPọlu ọa nono ni lọli migha ẹoli Efesọsi itobọ ini lọli khi pfuse ẹghẹghẹ a shi ekẹ Esha, irari khi inyanya ọ la ini lọli kẹlẹ ramhi iJerusalẹmu shi ogbẹlẹ iPẹtikọsiti.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Ẹoli iMilẹtusi iPọlu ọ te ghie usomhi ghi egbhali ni e la igba oyi ẹgbọ eni e miesuọ ni e la ẹoli Efesọsi e bhale ya ẹ luẹ.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Abi e rọ ramhi aghọ, ọọ wẹ, “A lẹsẹ abi mhi li nu ẹ ngeli abi mhi rọ la iteva oyẹẹ, rọ tẹ ogbẹlẹ onododẹ ni mhi te lo ekẹ Esha le.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Rọte iregbemhẹ-tiemhile ali amẹ eviẹ mhi rọ gbe ikanya eyẹmhẹ abi ọni ọọ ga ọyi Ọnọmhuẹ, ẹghẹghẹ ni o rọ ze mu mhẹ ni ẹgbọ iJu e rọ gba khẹ mhẹ.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Ẹa lẹsẹ khi mhi aa ri emhikhọghuo ni o ya kpaghiẹ ẹ obọ sheli ẹ abi mhi rọ ọ tse abọ ali ni mhi rọ ọ sẹsẹ ẹ elemhi igbaa ali ifuapfẹ.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Mhi she kpẹ gueyẹ ẹgbọ iJu ali ẹgbọ iJẹta khi e mema a te olamhẹ eyẹwẹ mu pfi deba Ẹshinẹgba ni e mie iJesu Ọnọmhuẹ ọyawa suọ.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Memena, ni mhi rọ suọ esọ na Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ, mhia lẹ iJerusalẹmu, ni o khia khi mhi aa lẹsẹ emini mhi ya mẹ oobọ.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Mhi lẹsẹ khi asha kpa ni mhi je, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ she kpẹ gueyẹ mhẹ khi owa ighumha ali anasẹmhẹ e migha a khẹ mhẹ.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Ama eri mhi leli agbọ oyẹmhẹ shi afuẹ, ini mhi lẹsẹ mẹ asha gbe akanya ni iJesu Ọnọmhuẹ ọ mhẹsẹ na mhẹ pfo. Ikhi itsabọ usomhi onete isomhelemhi oyi Ẹshinẹgba.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 “Mhi she kia rọte asha je asha tse abọ ungmemhi Eghiele oyi Ẹshinẹgba yẹ ẹ. Memena mhi lẹsẹ khi ọngẹẹ, ọa kẹ tigbe ya mẹ mhẹ ghue.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Irarighọ, mhi gueyẹ ẹ amo khi ini ọngẹẹ ọ pfua, ọa ke la obọ oyẹmhẹ.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Irari khi ulishi ọgbọkhọghuo ọa mu mhẹ ni mhi rọ gue ungmemhi oyi Ẹshinẹgba yẹ ẹ.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Ighọ, a ri ẹloe khu egbe ẹ, ali ọgbọkpa ni Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ rọ nga ẹ obọ. Khi ọrisumha-kia ọyi igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ oyi Ẹshinẹgba ni ọ ri ọlia eyọli dẹ.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Mhi lẹsẹ khi ini mhi da vu se, ẹgbọ ni e khọlọ abi ekpẹ ali idumhi e ya lo ẹ iteva le, ẹa ya zẹ eni isumha obọ khi ẹa kuali wẹ utse.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Ẹghẹghẹ o ya ramhi ni ẹgbọ eghuo elemhi ẹ e rọ ya ri ingmemhi ẹgbhuẹ di eni e miesuọ, e rue iteva oyẹẹ lasele.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Irarighọ, a ri ẹloe shi ọ, a gbo sato khi elemhi ikpe esẹ mhi aa tigbe yẹmhẹ-a itse agua ye ẹ, shi ẹlẹ ọguota ghe ẹliyọsẹ, elemhi eviẹ.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 “Memena, mhi rẹ ẹ nga Ẹshinẹgba obọ, ali ungmemhi isomhelemhi oyọli, ni o ya rẹ ẹ fu shi irudunga, ni o ya rẹ ẹ mhọli ugu ni eni Ẹshinẹgba ọ she khuẹsẹ pfuasẹ e ya mhọli.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Mhi aa dọ ọgbọkhọghuo ọkọnyọ ẹlomho ali igolu wẹkhi ode oyọli.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ẹẹ a lẹsẹ khi abọ eyẹmhẹ ena mhi rọ gbe akanya rọ dẹ emini mhẹmhẹ ali eni e nu mhẹ kia ẹẹ nono kpa.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Elemhi emini mhi riẹlẹ kpa, mhi rọkhasẹ ẹ khi awa mema ya ri akanya igbegbe onana kpaghiẹ eni ẹa mhọli obọ. A sato ungmemhi oyi iJesu Ọnọmhuẹ, ni ọọ, ‘Ikhivọsẹ o la irọna dọsẹ imiemie.’ ”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Abi iPọlu ọ rọ ngme se, lọli ali ẹwẹ e wugha, ọ sọ iromhi.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Ee viẹ abi e li i tsẹ ọli okhila, e mu ọli, ni e pfipfi ọli egbe.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Oni o lolo ri egbe pfọ wẹ-a khi oni ọ gueyẹ wẹ khi ẹa kẹ tigbe ya mẹ luẹ ghue. Ighọ e kphase ọli ya lo ọkọ-okẹ oniẹmhi.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.