Atos 19

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Abi Apolosi ọ li la elemhi iKọriti, iPọlu ọ rọte elemhi oni ekẹ kia rọte ugbogbode ni o khi ute ute e dọsẹ, ọ bhale Efesọsi. Aghọ ọ bhale ya ẹ eni e miesuọ eghuo,
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 ọ mhila wẹ, ọọ wẹ, “Abi a rọ miesuọ, a li mie Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ?”
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 IPọlu ọọ wẹ, “Ibatizi onabi onoghuo a kpẹ mie?”
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 IPọlu ọọ wẹ, “Ibatizi oyi iJọni, ibatizi ona imupfi lọ. Ama ọni iJọni ọ gueyẹ ẹgbọ iZirẹni e mie ọni ọ ya bhale ikpukhokho oyẹluẹ suọ, ikhi iJesu.”
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Abi e rọ suọ ona se, a ri eva oyi iJesu Ọnọmhuẹ batazi wẹ.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 IPọlu ọ ri abọ nga wẹ ukhomhi, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ tiemhile shi wẹ ọ, ee ngme ẹmuẹ onogbọ. E gbolo o ngme ungmemhi ni Ẹshinẹgba ọ rọ shi wẹ unu.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 Wẹwẹ nya e khi emọse ogbava.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 IPọlu ọ lo elemhi owa ugamhi, ọ la aghọ iki esẹ, ọ ri igbedu nu eni ẹgbọ ngme. Ọ nu wẹ ku ochi, ọọ sẹsẹ wẹ ni e mie shi ingme Eghiele oyi Ẹshinẹgba.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Ama eghuo ọ e khi isuesọ-akhuẹ ni ẹa lama miesuọ. E la ukpẹloe oni igbaa ngme ingmemhi ebe deba oni odẹ. Ighọ iPọlu ọ pfi wẹ shi aghọ vu, ọ rue eni e deba li je owa oyi iTiranọsi. Ọ la aghọ nu wẹ ẹ ku ochi ingme iloghie ogbẹlẹ kpa.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 Ikpe eva ọ la aghọ sẹsẹ wẹ, ghe ẹgbọ iJu ali ẹgbọ iGiriki ni e la ekẹ Esha, e suọ ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Ẹshinẹgba ọ te obọ oyi iPọlu u gbe ikanya ọshabọ ọdọda.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 O ya ramhi khi ibẹde ali ọgbẹnẹ ni a rọte iPọlu egbe wolọ, e ri ẹgbọ ni ẹa ze e toto, ali e khu ẹgbọ ayẹmhẹ ọkphaghiẹ idiegbe ya lase.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Ẹgbọ iJu eghuo ni ee kia ukhomhi ẹoli gasẹ ri imajiki i khu ayẹmhẹ obe kua, e li nono ni e ri eva oyi iJesu Ọnọmhuẹ riẹlẹ abi imajiki khu ayẹmhẹ obe. E liẹ, “Anye ri eva oyi iJesu ni iPọlu ọ rọ tse abọ mhẹsẹ nẹ, fiẹ lase!”
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Imi ọga ọyi ekpodalo ugamhi ọnge iJu ọghuo ni a lu iSikiva etuoshilua, ee li ona.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Ighọ, oni ayẹmhẹ obe, ọọ wẹ, “Mhi lẹsẹ iJesu, mhi lẹsẹ iPọlu, eghuo a khi?”
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Ọni ọmọse ni ọ mhọli oni ayẹmhẹ obe ọghọ, ọ kpha rughu wẹ, ọ gbe wẹ kuali utse. E ri irumheba na kua.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Abi ẹgbọ iJu ali iJẹta ni e la ekẹ Efesọsi e rọ suọ emini a mẹ, ulishi oo mu wẹ. E ri ékpẹ́ na eva oyi iJesu Ọnọmhuẹ.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ e fiẹ lasele gboo, e zọnọ olamhẹ eyẹwẹ le nya.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Ebubu wẹ ni e kpẹ ẹ li ẹboli, e wolọ ebe ni e rọ ọ li ẹboli nya lasele tosẹ-a. Abi a rọ ta ingmẹ ni a rọ dẹ eni ebe ni e tosẹ-a, e ya khi ẹkpa udududu.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Ighọ ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ oo gẹ shi ọ tsẹ, oo toto-a.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Abi a rọ mẹ ingme ena se, iPọlu ọ sa ọ khi lọli ya rọte ekẹ iMasidonia ali Akhaya dọsẹ je iJerusalẹmu. Ọọ eni ẹgbọ, “Mhi kha ramhi aghọ se, mhi ya rọte oobọ je ẹoli iRomu.”
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Ighọ ọ ghie iTimoti ali Erasitọsi ni e nu ọli a gbe akanya je iMasidonia. Lọli ọ la ekẹ Esha ukuku ẹghẹghẹ.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Oni ẹghẹghẹ, ukpokpomhi onyaghu o ya de shi ẹoli Efesọsi irari osẹsẹ ni iPọlu ọọ sẹsẹ.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 Ọmọse ọghuo ọ la ọ, ni a lu iDẹmẹtiriusi ni ọọ lumhi igolu rọ riẹlẹ irọkhọkhọ okula oyi olitsa Atẹmisi. Ọ tsua oki oniẹmhi ghi eni e gbe oni akanya.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Ighọ ọni ọmọse ọ luno wẹwẹ nya kugbe, ọọ wẹ, “A lẹsẹ khi egbegbi eleli awa rọte oni oki ona mẹ.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Mena a she mẹ, a gbolo suọ ikanya ni iPọlu ọọ gbe. Lọli ọọ gueyẹ ẹgbọ khi ilitsa ni a ri abọ mama khi afuẹ e khi. Ebubu ẹgbọ ni e la ẹoli Efesọsi ali ekẹ Esha nya e she mie ọli suọ.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Oki oyawa o she la okhẹna ni o rọ ọ le eva obe. Ali khi ekpẹ oniẹmhi ni a rọ na olitsa Atẹmisi ali okula oyọli o ya mele afuẹ-a. Olitsa ona ẹgbọ ni e la ekẹ Esha ali agbọ nya ẹẹ ga.”
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Abi eni ẹgbọ e rọ suọ ona, elemhi ee bi wẹ. E ri ofu tsẹsẹ ẹ gasẹ ekẹ gbii, ee liẹ, “Olitsa ọnọfunẹ, Atẹmisi o khi ni anye ẹgbọ Efesọsi anye ẹẹ ga.”
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Oni okeke o gbhiaku oni ẹoli. Eni ẹgbọ e mu iGayusi ali Arisitakusi ni e khi engi iMasidonia ni e nu iPọlu kia a gasẹ. E rue wẹ bhale olele.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 IPọlu ọọ nono ni lọli je odalo oyi oni igbaa, ama eni e miesuọ ẹa zẹ ọli obọ.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Ekhẹmhuẹ eghuo ni ẹẹ mhẹsẹ shi oni ekẹ ni e khi emọle iPọlu e li ghie usomhi ya lema li ọ khi bie je elemhi olele ya ri egbọli khasẹ.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Oni ẹghẹghẹ, okeke oniẹmhi o de elemhi oni igba. Eghuo e kha ngme ẹ je ola, elese e ngme ẹ je oobọ. Ẹgbọ eghuo ni e la aghọ ẹa lẹsẹ emini o pfi oni ozughu.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Eni ẹẹ ralo na ẹgbọ iJu eghuo e tanọ Alẹzada abọ je odalo ọ ka ngme na ẹwẹ. E gueyẹ ọli emini ọ ya ngme. Ighọ ọni Alẹzada ọ ri abọ gbe wẹ akhiakhia. Ọ guele emini a mẹ.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Ama abi eni ebubu ẹgbọ e rọ lẹsẹ khi ọngi iJu ọ khi, e ri uruli oghuo tsẹsẹ gbii, elemhi iwakati eva, ee liẹ, “Olitsa onofunẹ Atẹmisi o khi ni anye ẹgbọ Efesọsi ẹẹ ga.”
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Ikpukhokho ọ, ọkẹkẹ-ebe ọyẹwẹ ọ fiẹ lasele, ọ ri abọ gbe wẹ akhiakhia. Ọọ wẹ, “Inyọghuo-mhẹ ẹgbọ Efesọsi, ọgbọkpa ọ lẹsẹ khi awa khi eni ẹ khekhẹ okula Atẹmasi, ali ẹchẹli oyọli ni o rọte idane de tiemhile?
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Aa mẹ ọgbọkhọghuo ni ọ dobẹ ya tia onana. Itobọ ighọ a diẹ oili lalọ ni udu oyẹẹ o pfọmhẹ. A khi ri inyanya-dọsẹ riẹlẹ emhikhọghuo.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Eri a muno emọse ena bhale abi o riẹ khia khi ẹa rọte oni owa ugamhi do ughiatọ, wẹkhi eri e zẹ ẹmuẹbe na olitsa ni awa a ga.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Ini iDẹmẹtiriusi ali apfọli e mhuẹ ọgbọkhọghuo ni ọ li wẹ ingme, a lẹsẹ khi awa mhọli ikọtu ali esọ-ẹzọ, ọ ka lu eni ẹgbọ ẹzọ.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Ama ini a mẹ emhese ni a nono ni a rọ lasele, a zẹ ni a la igba ni a la gue ẹzọ sọ ọ.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Irari khi ini a bino emini a mẹ amo, awa la okhẹna ipfa ẹzọ mu khi awa, awa pfi ozughu. Awa aa ya mẹ ẹzọ gue pfa egbe awa shi ekẹ, irari khi awa aa mhọli emini o pfi oni ozughu onana.”
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Abi ọ rọ ngme se, ọọ oni igba o vẹ-a.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.