Atos 19
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARA
1 Abi Apolosi ọ li la elemhi iKọriti, iPọlu ọ rọte elemhi oni ekẹ kia rọte ugbogbode ni o khi ute ute e dọsẹ, ọ bhale Efesọsi. Aghọ ọ bhale ya ẹ eni e miesuọ eghuo,
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 ọ mhila wẹ, ọọ wẹ, “Abi a rọ miesuọ, a li mie Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ?”
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 IPọlu ọọ wẹ, “Ibatizi onabi onoghuo a kpẹ mie?”
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 IPọlu ọọ wẹ, “Ibatizi oyi iJọni, ibatizi ona imupfi lọ. Ama ọni iJọni ọ gueyẹ ẹgbọ iZirẹni e mie ọni ọ ya bhale ikpukhokho oyẹluẹ suọ, ikhi iJesu.”
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Abi e rọ suọ ona se, a ri eva oyi iJesu Ọnọmhuẹ batazi wẹ.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 IPọlu ọ ri abọ nga wẹ ukhomhi, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ tiemhile shi wẹ ọ, ee ngme ẹmuẹ onogbọ. E gbolo o ngme ungmemhi ni Ẹshinẹgba ọ rọ shi wẹ unu.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Wẹwẹ nya e khi emọse ogbava.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 IPọlu ọ lo elemhi owa ugamhi, ọ la aghọ iki esẹ, ọ ri igbedu nu eni ẹgbọ ngme. Ọ nu wẹ ku ochi, ọọ sẹsẹ wẹ ni e mie shi ingme Eghiele oyi Ẹshinẹgba.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Ama eghuo ọ e khi isuesọ-akhuẹ ni ẹa lama miesuọ. E la ukpẹloe oni igbaa ngme ingmemhi ebe deba oni odẹ. Ighọ iPọlu ọ pfi wẹ shi aghọ vu, ọ rue eni e deba li je owa oyi iTiranọsi. Ọ la aghọ nu wẹ ẹ ku ochi ingme iloghie ogbẹlẹ kpa.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Ikpe eva ọ la aghọ sẹsẹ wẹ, ghe ẹgbọ iJu ali ẹgbọ iGiriki ni e la ekẹ Esha, e suọ ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Ẹshinẹgba ọ te obọ oyi iPọlu u gbe ikanya ọshabọ ọdọda.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 O ya ramhi khi ibẹde ali ọgbẹnẹ ni a rọte iPọlu egbe wolọ, e ri ẹgbọ ni ẹa ze e toto, ali e khu ẹgbọ ayẹmhẹ ọkphaghiẹ idiegbe ya lase.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Ẹgbọ iJu eghuo ni ee kia ukhomhi ẹoli gasẹ ri imajiki i khu ayẹmhẹ obe kua, e li nono ni e ri eva oyi iJesu Ọnọmhuẹ riẹlẹ abi imajiki khu ayẹmhẹ obe. E liẹ, “Anye ri eva oyi iJesu ni iPọlu ọ rọ tse abọ mhẹsẹ nẹ, fiẹ lase!”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Imi ọga ọyi ekpodalo ugamhi ọnge iJu ọghuo ni a lu iSikiva etuoshilua, ee li ona.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Ighọ, oni ayẹmhẹ obe, ọọ wẹ, “Mhi lẹsẹ iJesu, mhi lẹsẹ iPọlu, eghuo a khi?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Ọni ọmọse ni ọ mhọli oni ayẹmhẹ obe ọghọ, ọ kpha rughu wẹ, ọ gbe wẹ kuali utse. E ri irumheba na kua.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Abi ẹgbọ iJu ali iJẹta ni e la ekẹ Efesọsi e rọ suọ emini a mẹ, ulishi oo mu wẹ. E ri ékpẹ́ na eva oyi iJesu Ọnọmhuẹ.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ e fiẹ lasele gboo, e zọnọ olamhẹ eyẹwẹ le nya.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Ebubu wẹ ni e kpẹ ẹ li ẹboli, e wolọ ebe ni e rọ ọ li ẹboli nya lasele tosẹ-a. Abi a rọ ta ingmẹ ni a rọ dẹ eni ebe ni e tosẹ-a, e ya khi ẹkpa udududu.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Ighọ ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ oo gẹ shi ọ tsẹ, oo toto-a.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Abi a rọ mẹ ingme ena se, iPọlu ọ sa ọ khi lọli ya rọte ekẹ iMasidonia ali Akhaya dọsẹ je iJerusalẹmu. Ọọ eni ẹgbọ, “Mhi kha ramhi aghọ se, mhi ya rọte oobọ je ẹoli iRomu.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Ighọ ọ ghie iTimoti ali Erasitọsi ni e nu ọli a gbe akanya je iMasidonia. Lọli ọ la ekẹ Esha ukuku ẹghẹghẹ.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Oni ẹghẹghẹ, ukpokpomhi onyaghu o ya de shi ẹoli Efesọsi irari osẹsẹ ni iPọlu ọọ sẹsẹ.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Ọmọse ọghuo ọ la ọ, ni a lu iDẹmẹtiriusi ni ọọ lumhi igolu rọ riẹlẹ irọkhọkhọ okula oyi olitsa Atẹmisi. Ọ tsua oki oniẹmhi ghi eni e gbe oni akanya.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Ighọ ọni ọmọse ọ luno wẹwẹ nya kugbe, ọọ wẹ, “A lẹsẹ khi egbegbi eleli awa rọte oni oki ona mẹ.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Mena a she mẹ, a gbolo suọ ikanya ni iPọlu ọọ gbe. Lọli ọọ gueyẹ ẹgbọ khi ilitsa ni a ri abọ mama khi afuẹ e khi. Ebubu ẹgbọ ni e la ẹoli Efesọsi ali ekẹ Esha nya e she mie ọli suọ.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Oki oyawa o she la okhẹna ni o rọ ọ le eva obe. Ali khi ekpẹ oniẹmhi ni a rọ na olitsa Atẹmisi ali okula oyọli o ya mele afuẹ-a. Olitsa ona ẹgbọ ni e la ekẹ Esha ali agbọ nya ẹẹ ga.”
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Abi eni ẹgbọ e rọ suọ ona, elemhi ee bi wẹ. E ri ofu tsẹsẹ ẹ gasẹ ekẹ gbii, ee liẹ, “Olitsa ọnọfunẹ, Atẹmisi o khi ni anye ẹgbọ Efesọsi anye ẹẹ ga.”
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Oni okeke o gbhiaku oni ẹoli. Eni ẹgbọ e mu iGayusi ali Arisitakusi ni e khi engi iMasidonia ni e nu iPọlu kia a gasẹ. E rue wẹ bhale olele.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 IPọlu ọọ nono ni lọli je odalo oyi oni igbaa, ama eni e miesuọ ẹa zẹ ọli obọ.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Ekhẹmhuẹ eghuo ni ẹẹ mhẹsẹ shi oni ekẹ ni e khi emọle iPọlu e li ghie usomhi ya lema li ọ khi bie je elemhi olele ya ri egbọli khasẹ.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Oni ẹghẹghẹ, okeke oniẹmhi o de elemhi oni igba. Eghuo e kha ngme ẹ je ola, elese e ngme ẹ je oobọ. Ẹgbọ eghuo ni e la aghọ ẹa lẹsẹ emini o pfi oni ozughu.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Eni ẹẹ ralo na ẹgbọ iJu eghuo e tanọ Alẹzada abọ je odalo ọ ka ngme na ẹwẹ. E gueyẹ ọli emini ọ ya ngme. Ighọ ọni Alẹzada ọ ri abọ gbe wẹ akhiakhia. Ọ guele emini a mẹ.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Ama abi eni ebubu ẹgbọ e rọ lẹsẹ khi ọngi iJu ọ khi, e ri uruli oghuo tsẹsẹ gbii, elemhi iwakati eva, ee liẹ, “Olitsa onofunẹ Atẹmisi o khi ni anye ẹgbọ Efesọsi ẹẹ ga.”
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Ikpukhokho ọ, ọkẹkẹ-ebe ọyẹwẹ ọ fiẹ lasele, ọ ri abọ gbe wẹ akhiakhia. Ọọ wẹ, “Inyọghuo-mhẹ ẹgbọ Efesọsi, ọgbọkpa ọ lẹsẹ khi awa khi eni ẹ khekhẹ okula Atẹmasi, ali ẹchẹli oyọli ni o rọte idane de tiemhile?
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Aa mẹ ọgbọkhọghuo ni ọ dobẹ ya tia onana. Itobọ ighọ a diẹ oili lalọ ni udu oyẹẹ o pfọmhẹ. A khi ri inyanya-dọsẹ riẹlẹ emhikhọghuo.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Eri a muno emọse ena bhale abi o riẹ khia khi ẹa rọte oni owa ugamhi do ughiatọ, wẹkhi eri e zẹ ẹmuẹbe na olitsa ni awa a ga.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Ini iDẹmẹtiriusi ali apfọli e mhuẹ ọgbọkhọghuo ni ọ li wẹ ingme, a lẹsẹ khi awa mhọli ikọtu ali esọ-ẹzọ, ọ ka lu eni ẹgbọ ẹzọ.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Ama ini a mẹ emhese ni a nono ni a rọ lasele, a zẹ ni a la igba ni a la gue ẹzọ sọ ọ.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Irari khi ini a bino emini a mẹ amo, awa la okhẹna ipfa ẹzọ mu khi awa, awa pfi ozughu. Awa aa ya mẹ ẹzọ gue pfa egbe awa shi ekẹ, irari khi awa aa mhọli emini o pfi oni ozughu onana.”
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Abi ọ rọ ngme se, ọọ oni igba o vẹ-a.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.