Atos 19

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Abi Apolosi ọ li la elemhi iKọriti, iPọlu ọ rọte elemhi oni ekẹ kia rọte ugbogbode ni o khi ute ute e dọsẹ, ọ bhale Efesọsi. Aghọ ọ bhale ya ẹ eni e miesuọ eghuo,
1 Aconteceu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso. Encontrando ali alguns discípulos,
2 ọ mhila wẹ, ọọ wẹ, “Abi a rọ miesuọ, a li mie Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ?”
2 perguntou-lhes: — Vocês receberam o Espírito Santo quando creram? Ao que eles responderam: — Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 IPọlu ọọ wẹ, “Ibatizi onabi onoghuo a kpẹ mie?”
3 Paulo perguntou: — Então que batismo vocês receberam? Eles responderam: — O batismo de João.
4 IPọlu ọọ wẹ, “Ibatizi oyi iJọni, ibatizi ona imupfi lọ. Ama ọni iJọni ọ gueyẹ ẹgbọ iZirẹni e mie ọni ọ ya bhale ikpukhokho oyẹluẹ suọ, ikhi iJesu.”
4 Paulo explicou: — João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois dele, a saber, em Jesus.
5 Abi e rọ suọ ona se, a ri eva oyi iJesu Ọnọmhuẹ batazi wẹ.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados no nome do Senhor Jesus.
6 IPọlu ọ ri abọ nga wẹ ukhomhi, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ tiemhile shi wẹ ọ, ee ngme ẹmuẹ onogbọ. E gbolo o ngme ungmemhi ni Ẹshinẹgba ọ rọ shi wẹ unu.
6 E, quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo veio sobre eles, e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Wẹwẹ nya e khi emọse ogbava.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 IPọlu ọ lo elemhi owa ugamhi, ọ la aghọ iki esẹ, ọ ri igbedu nu eni ẹgbọ ngme. Ọ nu wẹ ku ochi, ọọ sẹsẹ wẹ ni e mie shi ingme Eghiele oyi Ẹshinẹgba.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, discutindo e persuadindo a respeito do Reino de Deus.
9 Ama eghuo ọ e khi isuesọ-akhuẹ ni ẹa lama miesuọ. E la ukpẹloe oni igbaa ngme ingmemhi ebe deba oni odẹ. Ighọ iPọlu ọ pfi wẹ shi aghọ vu, ọ rue eni e deba li je owa oyi iTiranọsi. Ọ la aghọ nu wẹ ẹ ku ochi ingme iloghie ogbẹlẹ kpa.
9 Mas como alguns deles se mostravam teimosos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo se afastou deles. E, levando consigo os discípulos, passou a falar diariamente na escola de Tirano.
10 Ikpe eva ọ la aghọ sẹsẹ wẹ, ghe ẹgbọ iJu ali ẹgbọ iGiriki ni e la ekẹ Esha, e suọ ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ.
10 Paulo fez isso durante dois anos, de modo que todos os habitantes da província da Ásia ouviram a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Ẹshinẹgba ọ te obọ oyi iPọlu u gbe ikanya ọshabọ ọdọda.
11 Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 O ya ramhi khi ibẹde ali ọgbẹnẹ ni a rọte iPọlu egbe wolọ, e ri ẹgbọ ni ẹa ze e toto, ali e khu ẹgbọ ayẹmhẹ ọkphaghiẹ idiegbe ya lase.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Ẹgbọ iJu eghuo ni ee kia ukhomhi ẹoli gasẹ ri imajiki i khu ayẹmhẹ obe kua, e li nono ni e ri eva oyi iJesu Ọnọmhuẹ riẹlẹ abi imajiki khu ayẹmhẹ obe. E liẹ, “Anye ri eva oyi iJesu ni iPọlu ọ rọ tse abọ mhẹsẹ nẹ, fiẹ lase!”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre pessoas possuídas de espíritos malignos, dizendo: — Ordeno que saiam pelo poder de Jesus, a quem Paulo prega.
14 Imi ọga ọyi ekpodalo ugamhi ọnge iJu ọghuo ni a lu iSikiva etuoshilua, ee li ona.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Ighọ, oni ayẹmhẹ obe, ọọ wẹ, “Mhi lẹsẹ iJesu, mhi lẹsẹ iPọlu, eghuo a khi?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: — Conheço Jesus e sei quem é Paulo; mas vocês, quem são?
16 Ọni ọmọse ni ọ mhọli oni ayẹmhẹ obe ọghọ, ọ kpha rughu wẹ, ọ gbe wẹ kuali utse. E ri irumheba na kua.
16 E o possuído do espírito maligno saltou sobre eles, dominando a todos e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Abi ẹgbọ iJu ali iJẹta ni e la ekẹ Efesọsi e rọ suọ emini a mẹ, ulishi oo mu wẹ. E ri ékpẹ́ na eva oyi iJesu Ọnọmhuẹ.
17 Este fato chegou ao conhecimento de todos os moradores de Éfeso, tanto judeus como gregos. Veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ e fiẹ lasele gboo, e zọnọ olamhẹ eyẹwẹ le nya.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Ebubu wẹ ni e kpẹ ẹ li ẹboli, e wolọ ebe ni e rọ ọ li ẹboli nya lasele tosẹ-a. Abi a rọ ta ingmẹ ni a rọ dẹ eni ebe ni e tosẹ-a, e ya khi ẹkpa udududu.
19 Também muitos dos que haviam praticado magia, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculado o valor dos livros, verificaram que chegava a cinquenta mil denários.
20 Ighọ ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ oo gẹ shi ọ tsẹ, oo toto-a.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Abi a rọ mẹ ingme ena se, iPọlu ọ sa ọ khi lọli ya rọte ekẹ iMasidonia ali Akhaya dọsẹ je iJerusalẹmu. Ọọ eni ẹgbọ, “Mhi kha ramhi aghọ se, mhi ya rọte oobọ je ẹoli iRomu.”
21 Depois destas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia. Ele dizia: — Depois de passar por Jerusalém, preciso ir também a Roma.
22 Ighọ ọ ghie iTimoti ali Erasitọsi ni e nu ọli a gbe akanya je iMasidonia. Lọli ọ la ekẹ Esha ukuku ẹghẹghẹ.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que o ajudavam, a saber, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na província da Ásia.
23 Oni ẹghẹghẹ, ukpokpomhi onyaghu o ya de shi ẹoli Efesọsi irari osẹsẹ ni iPọlu ọọ sẹsẹ.
23 Por esse tempo, houve grande tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Ọmọse ọghuo ọ la ọ, ni a lu iDẹmẹtiriusi ni ọọ lumhi igolu rọ riẹlẹ irọkhọkhọ okula oyi olitsa Atẹmisi. Ọ tsua oki oniẹmhi ghi eni e gbe oni akanya.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia modelos de prata do templo de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Ighọ ọni ọmọse ọ luno wẹwẹ nya kugbe, ọọ wẹ, “A lẹsẹ khi egbegbi eleli awa rọte oni oki ona mẹ.
25 convocando-os juntamente com outros do mesmo ofício, disse-lhes: — Senhores, vocês sabem que a nossa prosperidade vem deste ofício.
26 Mena a she mẹ, a gbolo suọ ikanya ni iPọlu ọọ gbe. Lọli ọọ gueyẹ ẹgbọ khi ilitsa ni a ri abọ mama khi afuẹ e khi. Ebubu ẹgbọ ni e la ẹoli Efesọsi ali ekẹ Esha nya e she mie ọli suọ.
26 E agora vocês estão vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a província da Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade.
27 Oki oyawa o she la okhẹna ni o rọ ọ le eva obe. Ali khi ekpẹ oniẹmhi ni a rọ na olitsa Atẹmisi ali okula oyọli o ya mele afuẹ-a. Olitsa ona ẹgbọ ni e la ekẹ Esha ali agbọ nya ẹẹ ga.”
27 Não somente há o perigo de que o nosso negócio caia em descrédito, como também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja considerado sem valor, e que até venha a ser destruída a majestade daquela que toda a província da Ásia e o mundo adoram.
28 Abi eni ẹgbọ e rọ suọ ona, elemhi ee bi wẹ. E ri ofu tsẹsẹ ẹ gasẹ ekẹ gbii, ee liẹ, “Olitsa ọnọfunẹ, Atẹmisi o khi ni anye ẹgbọ Efesọsi anye ẹẹ ga.”
28 Ouvindo isto, ficaram furiosos e começaram a gritar: — Grande é a Diana dos efésios!
29 Oni okeke o gbhiaku oni ẹoli. Eni ẹgbọ e mu iGayusi ali Arisitakusi ni e khi engi iMasidonia ni e nu iPọlu kia a gasẹ. E rue wẹ bhale olele.
29 A confusão se espalhou pela cidade, e todos juntos foram correndo para o teatro, arrastando consigo os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 IPọlu ọọ nono ni lọli je odalo oyi oni igbaa, ama eni e miesuọ ẹa zẹ ọli obọ.
30 Quando Paulo quis apresentar-se ao povo, os discípulos não o permitiram.
31 Ekhẹmhuẹ eghuo ni ẹẹ mhẹsẹ shi oni ekẹ ni e khi emọle iPọlu e li ghie usomhi ya lema li ọ khi bie je elemhi olele ya ri egbọli khasẹ.
31 Também algumas autoridades da província, que eram amigos de Paulo, mandaram um recado, pedindo que ele não se arriscasse indo ao teatro.
32 Oni ẹghẹghẹ, okeke oniẹmhi o de elemhi oni igba. Eghuo e kha ngme ẹ je ola, elese e ngme ẹ je oobọ. Ẹgbọ eghuo ni e la aghọ ẹa lẹsẹ emini o pfi oni ozughu.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia tinha virado uma confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Eni ẹẹ ralo na ẹgbọ iJu eghuo e tanọ Alẹzada abọ je odalo ọ ka ngme na ẹwẹ. E gueyẹ ọli emini ọ ya ngme. Ighọ ọni Alẹzada ọ ri abọ gbe wẹ akhiakhia. Ọ guele emini a mẹ.
33 Então tiraram Alexandre do meio da multidão, e os judeus o empurraram para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Ama abi eni ebubu ẹgbọ e rọ lẹsẹ khi ọngi iJu ọ khi, e ri uruli oghuo tsẹsẹ gbii, elemhi iwakati eva, ee liẹ, “Olitsa onofunẹ Atẹmisi o khi ni anye ẹgbọ Efesọsi ẹẹ ga.”
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram durante quase duas horas: — Grande é a Diana dos efésios!
35 Ikpukhokho ọ, ọkẹkẹ-ebe ọyẹwẹ ọ fiẹ lasele, ọ ri abọ gbe wẹ akhiakhia. Ọọ wẹ, “Inyọghuo-mhẹ ẹgbọ Efesọsi, ọgbọkpa ọ lẹsẹ khi awa khi eni ẹ khekhẹ okula Atẹmasi, ali ẹchẹli oyọli ni o rọte idane de tiemhile?
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: — Senhores efésios, quem não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu do céu?
36 Aa mẹ ọgbọkhọghuo ni ọ dobẹ ya tia onana. Itobọ ighọ a diẹ oili lalọ ni udu oyẹẹ o pfọmhẹ. A khi ri inyanya-dọsẹ riẹlẹ emhikhọghuo.
36 Ora, não podendo isto ser contestado, convém que vocês se mantenham calmos e não façam nada de forma precipitada;
37 Eri a muno emọse ena bhale abi o riẹ khia khi ẹa rọte oni owa ugamhi do ughiatọ, wẹkhi eri e zẹ ẹmuẹbe na olitsa ni awa a ga.
37 porque estes homens que vocês trouxeram para cá não profanaram o templo, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Ini iDẹmẹtiriusi ali apfọli e mhuẹ ọgbọkhọghuo ni ọ li wẹ ingme, a lẹsẹ khi awa mhọli ikọtu ali esọ-ẹzọ, ọ ka lu eni ẹgbọ ẹzọ.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, saibam que existem os tribunais e os procônsules; que se acusem uns aos outros ali.
39 Ama ini a mẹ emhese ni a nono ni a rọ lasele, a zẹ ni a la igba ni a la gue ẹzọ sọ ọ.
39 Mas, se vocês estão pleiteando alguma outra coisa, isso será decidido em assembleia regular.
40 Irari khi ini a bino emini a mẹ amo, awa la okhẹna ipfa ẹzọ mu khi awa, awa pfi ozughu. Awa aa ya mẹ ẹzọ gue pfa egbe awa shi ekẹ, irari khi awa aa mhọli emini o pfi oni ozughu onana.”
40 Porque também corremos o risco de sermos, hoje, acusados de revolta, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Abi ọ rọ ngme se, ọọ oni igba o vẹ-a.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.