Atos 13

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Emekẹguele ali eni ẹ sẹsẹ e la igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ ni ọ la Atiọki, ni e khi iBanabasi, ali iSamọ ni ọ khi ọgbọ ọbishi, ali iLushọsi ọngi iSairini, iMaini ọni a ga kuẹlẹ ọli ali oghie Erọdu, ali iSọlu.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Abi e li i kuẹghiẹ Ọnọmhuẹ ni e li i pfi azumhi, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọọ wẹ, “A zẹ iBanabasi ali iSọlu-ọ lase na mhẹ ni e ya gbe akanya ni mhi lu wẹ shi.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 E pfi azumhi, e ri abọ nga wẹ ukhomhi sọ iromhi na, e ghie wẹ vu.Okiali onododẹ oyi iPọlu|src="ATG Paul1-BW.ai" size="span" loc="ACT 13.1--14.28" ref="13.1--14.28"
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ ghie iBanabasi ali iSọlu je iSelusha aghọ e te lo ọkọ okẹ je ekẹ ni oku o khi shi na lu iSapurọsi.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Abi e rọ ramhi ẹoli iSalamisi, e la owa ugamhi oyi ẹgbọ iJu gue ungmemhi oyi Ẹshinẹgba le. IJọni ni a gbolo ẹ lu iMaki ọ la aghọ ri obọ da wẹ oni akanya.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 E kia je ukiẹkiẹ iSapurọsi ni o kpọle nya, e bhale ẹoli iPafọsi. Aghọ e ya ẹ ọbo ni a lu iBajisọsi ọngi iJu ni ọọ li ẹboli, ni ọ khi ọmekẹguele ọyi ẹgbhọli.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Lọli ọ khi ọmọle ọni igọvunọ ni ọ la oni ekẹ, eva oyi ọni igọvunọ khi iSajọsi iPọlọsi ni ọ khi ọtsẹgbhẹ. Ọni igọvunọ ọ lu iBanabasi ali iSọlu itobọ khi ọ nono ni lọli suọ ungmemhi oyi Ẹshinẹgba.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Ama ọni iBajisọsi ni ọ liẹ Ẹlimasi ni ọọ li ọbo, ọ tsua ozughu lo aghọ le ini ọni igọvunọ ọ khi mẹ asha miesuọ.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Ighọ iSọlu ni a liẹ lu iPọlu, ni Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ vọ egbe, ọ fẹli ọni ọbo chii.
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 Ọọ li, “Yẹyẹ omi ọkphaghiẹ! Yẹyẹ ọbe eminete ni u wa li ikẹnẹguẹ. Ẹlẹ u ya rọte imu-ungmemhi oyi Ẹshinẹgba pfi ukhomhi kpọkẹ lasele?
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Memena Ẹshinẹgba ọ ya nise obọ oyọli ti ẹ, u ya zẹ alo, waa kẹ gbo dobẹ ya mẹ ugẹmhi oyi ovọ ukuku ẹghẹghẹ ne.”
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Abi ọni igọvunọ ọ rọ mẹ ingme ni a mẹ, ọ miesuọ, irari khi osẹsẹ ingme ọyi Ọnọmhuẹ o ri abọ sha li.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 IPọlu ali apfọli e rọte iPafọsi lo ọkọ okẹ da okẹ oniẹmhi je iPẹriga, ni o khi ẹoli ni o la iPafilia. Ana iJọni ni a gbolo ẹ lu iMaki ọ pfi wẹ shi nyenẹ egbe je iJerusalẹmu.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 E rọte iPẹriga je ẹoli Atiọki ni o la ekẹ iPisidia. Ogbẹlẹ iyẹmhẹa oyi iJu, e lo owa ugamhi ya shitọ.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Abi e rọ rọte ebe ishi oyi iMosisi ali ebe eyi emekẹguele zẹ se, eni ẹẹ mhẹsẹ shi oni owa ugamhi e ghie usomhi ya gueyẹ iPọlu ali iBanabasi, ẹẹ wẹ, “Inyọghuo anye, ini a mhọli ungmemhi ni a mẹ ya guele ni o ya ri udu shi ẹgbọ ọ, a ke ngme.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 IPọlu ọ vule migha ọ ri obọ nu wẹ ngme. Ọọ, “Ẹẹ ẹgbọ iZirẹni ali ẹẹ iJẹta ni a ga Ẹshinẹgba a ri esọ shi mhẹ ekẹ!
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Ẹshinẹgba ọyi ẹgbọ iZirẹni ọ zẹ eni e bia awa, lọli ọ rẹwẹ khi ẹgbọ eniẹmhi, oni ẹghẹghẹ e khi epfẹse shi ekẹ iJipiti. Ẹshinẹgba ọ ri ekpabọ eyọli wolọ wẹ ekẹ iJipiti lasele.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Elemhi ikpe egbhuẹva ọ ri abọ mu udu na ẹ elemhi ọdagbe ifufu.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Ẹdẹli ishilua ọ pfusea ekẹ iKena. Ọ ri ekẹ oyẹwẹ na ẹgbọ eyọli le ugu.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Elemhi ikpe egbhuẹ-uye ali eva ali ikpe igbe (450) a mẹ ingme enana.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Ighọ eni ẹgbọ e mhila Ẹshinẹgba ọ ri oghie na wẹwẹ, Ẹshinẹgba ọ rue iSọlu omi iKishi ọyi unuẹkpẹ oyi iBẹjami na wẹ. Lọli ọ khi oghie ọyẹwẹ elemhi ikpe egbhuẹva.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Abi Ẹshinẹgba ọ rọ rue iSọlu oghie le, ọ ri iDefidi le oghie na wẹ. Ingme ni Ẹshinẹgba ọ ngme shi iDefidi egbe na, ‘Mhi she mẹ khi iDefidi omi iJese ọ khi ọmọse ọnabi udu oyẹmhẹ ọọ nono, ọ ya riẹlẹ ọghuẹmhẹ oyẹmhẹ nya.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 “Rọte unuẹkpẹ oyi ọni iDefidi, iJesu ni ọ khi Ọmiepfuese ọyi ẹgbọ iZirẹni ọ te bhale, abi Ẹshinẹgba ọ li rọli shobọ.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Neni iJesu ọ bhale, iJọni ọ she kpẹ gueyẹ ẹgbọ iZirẹni e ti olamhẹ le, e mupfi deba Ẹshinẹgba, ẹghẹghẹ aghọ ni a batazi wẹ.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Abi iJọni ọ rọ gbe akanya se, ọ mhila eni ẹgbọ, ọọ, ‘Ọghuo a khọkhọ mhẹ shi? Mhi aa khi ọni a migha a khẹ. Ọni ọ ya bhale ini mhi gbe akanya oyẹmhẹ se, mhi aa fu tẹ ni mhia taghiẹ uli ekuẹ ni ọ sọ-a.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 “Inyọghuo-mhẹ imi Aburaamu, ali ẹẹ iJẹta ni a na ulishi Ẹshinẹgba ni a la akana, oni ungmemhi imiepfuese ona, oyawa lọ!
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Ẹgbọ ni e la iJerusalẹmu ali eni ẹẹ mhẹsẹ na wẹ, ẹa lẹsẹ iJesu shi Ọmiepfuese. Ama igbe-a ni e gbe iJesu-a, o ri emini emekẹguele ee ngme, ni ee zẹ khasẹ wẹ ẹlẹ iyẹmhẹa kpa bhale ya tsẹ.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Abi o tseku khia khi ẹa mẹ ẹzọ gue shi ọli egbe, ẹẹ li ipaleti ọ zẹ ni a gbe ọli-a.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Abi e rọ riẹlẹ emini Ebe-no-pfuasẹ o ngme shi ọli egbe se, e rue ọli apfida tiemhile, e rọli tọ uji.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Ama Ẹshinẹgba ọ rọte eghuli guise ọli le.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Ogbẹlẹ ebubu ọ ri egbọli khasẹ ẹgbọ eni e nu ọli rọte iGalili je iJerusalẹmu. Wẹwẹ e ke pfi ọtsẹlẹ shi ingme oyọli khasẹ ẹgbọ eyawa.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 “Eri anye bhale akana ni anye ya ri oni usomhi onete na ẹ, ikhi ishobọ ni Ẹshinẹgba ọ shi na eni e bia awa.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Ọ she ri oni ishobọ ona tsẹ na awa imi wẹ, abi ọ li guise iJesu le. Abi a li kẹkẹ ọli shi ebe Iwolo ni uzeva, khi,
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Abi Ẹshinẹgba ọ rọte eghuli guise ọli le, ni ọa zẹ ọli ghu kẹ-a, o mu ma ungmemhi oyọli ni ọ la liẹ,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Ighọ ọ kie gbo li ngme ọli shi ashese.
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 “Irari khi eri iDefidi ọ ga Ẹshinẹgba abi ọ rọ la agbọ, ighọ ọ ghu-a, a ri ọli tọ mama eni e bia li. Ọ kẹ-a shi elemhi uji.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Ama idiegbe oyi iJesu ni Ẹshinẹgba ọ rọte eghuli guise le, ọa kẹ-a.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 “Irarighọ, inyọghuo, anye tse abọ yẹ ẹ khi obọ oyi iJesu a te ya mhọli igbe olamhẹ kua.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 Ọnini ọ da mie ọli suọ ne, a she pfa na li, ọa ke lue shi emini Ushi oyi iMosisi ọa dobẹ pfa na wẹ shi.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 A mhuẹ ẹgbhẹ, ini emini emekẹguele e ngme o khi ya tsẹ shi ẹ egbe, ni ẹẹ,
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 “ ‘A ghe i, ẹẹ ni
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Abi iPọlu ali iBanabasi e rọ rọte oni owa ugamhi vu, eni ẹgbọ e gbo lu wẹ e nyenẹ egbe bhale ogbẹlẹ ugamhi olese ya nu wẹwẹ ngme oni ungmemhi.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Abi oni ilegba o rọ gbhia khuse, ẹgbọ iJu ali ẹgbọ iJẹta eni e she mu pfi bhale ugamhi oyi ẹgbọ iJu, e kpikpi i deba iPọlu ali iBanabasi. IPọlu ali iBanabasi e ye wẹ ude, e kie ke deba okhale ni ẹa fu tẹ ni Ẹshinẹgba ọ riẹlẹ na wẹ.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Ẹlẹ iyẹmhẹa ni o deba li, ẹgbọ ni e la oni ẹoli nya e legba ni e ri esọ shi ungmemhi oyi Ẹshinẹgba.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Abi ẹgbọ iJu e rọ mẹ oni ilegba, ee kpe ofuma, ee kholo ingmemhi zu iPọlu unu, e tsue ọli.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Ama iPọlu ali iBanabasi e ngme ungmemhi igbedu, ẹ li, “Ẹẹ a khi eni anye kha mema kpẹ gue ungmemhi oyi Ẹshinẹgba yẹ neni o ramhi ẹgbọẹse egbe. Ama abi a ke rọ kie oni ungmemhi ni aa rọ sa khi o ti ni a mhọli agbọ na agbọagbọ eghọ, mena, anye ya zẹ ẹ obọ, anye deba ẹgbọ iJẹta.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Irari khi ona khi omhẹsẹ ni Ọnọmhuẹ o mhẹsẹ na anye, ni ọ rẹẹ,
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Abi ẹgbọ iJẹta e rọ suọ ona, ee ghẹlẹ, ee kuẹghiẹ Ẹshinẹgba shi oni ungmemhi, ẹgbọ eni a she zẹ shi agbọ na agbọagbọ, e mie iJesu suọ.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Oni ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ o gbhiaku asha kpa oni ekẹ.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ama ẹgbọ iJu e tanọ shi ikpotso ni ẹẹ na ulishi Ẹshinẹgba ni a mu ekpẹ a na ali ekhẹmhuẹ eyi oni ẹoli. E sẹsẹ ẹgbọ ni e mu okhọli oniẹmhi vule shi iPọlu ali iBanabasi ọ, e khu wẹ fiẹ lase oni ẹoli.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Ama eni eniyẹ odukhokho eyi iJesu e kpishi itutu awẹ shi ekẹ, ni e pfi ọtsẹlẹ mu eni ẹgbọ. E rọte aghọ dọsẹ je ẹoli iKoniọmu.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Oghẹlẹ ali Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ lo eni e miesuọ eghọ egbe.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.