Atos 13
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARC
1 Emekẹguele ali eni ẹ sẹsẹ e la igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ ni ọ la Atiọki, ni e khi iBanabasi, ali iSamọ ni ọ khi ọgbọ ọbishi, ali iLushọsi ọngi iSairini, iMaini ọni a ga kuẹlẹ ọli ali oghie Erọdu, ali iSọlu.
1 Na igreja que estava em Antioquia havia alguns profetas e doutores, a saber: Barnabé, e Simeão, chamado Níger, e Lúcio, cireneu, e Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Abi e li i kuẹghiẹ Ọnọmhuẹ ni e li i pfi azumhi, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọọ wẹ, “A zẹ iBanabasi ali iSọlu-ọ lase na mhẹ ni e ya gbe akanya ni mhi lu wẹ shi.”
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Apartai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 E pfi azumhi, e ri abọ nga wẹ ukhomhi sọ iromhi na, e ghie wẹ vu.Okiali onododẹ oyi iPọlu|src="ATG Paul1-BW.ai" size="span" loc="ACT 13.1--14.28" ref="13.1--14.28"
3 Então, jejuando, e orando, e pondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ ghie iBanabasi ali iSọlu je iSelusha aghọ e te lo ọkọ okẹ je ekẹ ni oku o khi shi na lu iSapurọsi.
4 E assim estes, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Abi e rọ ramhi ẹoli iSalamisi, e la owa ugamhi oyi ẹgbọ iJu gue ungmemhi oyi Ẹshinẹgba le. IJọni ni a gbolo ẹ lu iMaki ọ la aghọ ri obọ da wẹ oni akanya.
5 E, chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus; e tinham também a João como cooperador.
6 E kia je ukiẹkiẹ iSapurọsi ni o kpọle nya, e bhale ẹoli iPafọsi. Aghọ e ya ẹ ọbo ni a lu iBajisọsi ọngi iJu ni ọọ li ẹboli, ni ọ khi ọmekẹguele ọyi ẹgbhọli.
6 E, havendo atravessado a ilha até Pafos, acharam um certo judeu, mágico, falso profeta, chamado Barjesus,
7 Lọli ọ khi ọmọle ọni igọvunọ ni ọ la oni ekẹ, eva oyi ọni igọvunọ khi iSajọsi iPọlọsi ni ọ khi ọtsẹgbhẹ. Ọni igọvunọ ọ lu iBanabasi ali iSọlu itobọ khi ọ nono ni lọli suọ ungmemhi oyi Ẹshinẹgba.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, varão prudente. Este, chamando a si Barnabé e Saulo, procurava muito ouvir a palavra de Deus.
8 Ama ọni iBajisọsi ni ọ liẹ Ẹlimasi ni ọọ li ọbo, ọ tsua ozughu lo aghọ le ini ọni igọvunọ ọ khi mẹ asha miesuọ.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador (porque assim se interpreta o seu nome), procurando apartar da fé o procônsul.
9 Ighọ iSọlu ni a liẹ lu iPọlu, ni Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ vọ egbe, ọ fẹli ọni ọbo chii.
9 Todavia, Saulo, que também se chama Paulo, cheio do Espírito Santo e fixando os olhos nele, disse:
10 Ọọ li, “Yẹyẹ omi ọkphaghiẹ! Yẹyẹ ọbe eminete ni u wa li ikẹnẹguẹ. Ẹlẹ u ya rọte imu-ungmemhi oyi Ẹshinẹgba pfi ukhomhi kpọkẹ lasele?
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perturbar os retos caminhos do Senhor?
11 Memena Ẹshinẹgba ọ ya nise obọ oyọli ti ẹ, u ya zẹ alo, waa kẹ gbo dobẹ ya mẹ ugẹmhi oyi ovọ ukuku ẹghẹghẹ ne.”
11 Eis aí, pois, agora, contra ti a mão do Senhor, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. No mesmo instante, a escuridão e as trevas caíram sobre ele, e, andando à roda, buscava a quem o guiasse pela mão.
12 Abi ọni igọvunọ ọ rọ mẹ ingme ni a mẹ, ọ miesuọ, irari khi osẹsẹ ingme ọyi Ọnọmhuẹ o ri abọ sha li.
12 Então, o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado da doutrina do Senhor.
13 IPọlu ali apfọli e rọte iPafọsi lo ọkọ okẹ da okẹ oniẹmhi je iPẹriga, ni o khi ẹoli ni o la iPafilia. Ana iJọni ni a gbolo ẹ lu iMaki ọ pfi wẹ shi nyenẹ egbe je iJerusalẹmu.
13 E, partindo de Pafos, Paulo e os que estavam com ele chegaram a Perge, da Panfília. Mas João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 E rọte iPẹriga je ẹoli Atiọki ni o la ekẹ iPisidia. Ogbẹlẹ iyẹmhẹa oyi iJu, e lo owa ugamhi ya shitọ.
14 E eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia e, entrando na sinagoga, num dia de sábado, assentaram-se.
15 Abi e rọ rọte ebe ishi oyi iMosisi ali ebe eyi emekẹguele zẹ se, eni ẹẹ mhẹsẹ shi oni owa ugamhi e ghie usomhi ya gueyẹ iPọlu ali iBanabasi, ẹẹ wẹ, “Inyọghuo anye, ini a mhọli ungmemhi ni a mẹ ya guele ni o ya ri udu shi ẹgbọ ọ, a ke ngme.”
15 E, depois da lição da Lei e dos Profetas, lhes mandaram dizer os principais da sinagoga: Varões irmãos, se tendes alguma palavra de consolação para o povo, falai.
16 IPọlu ọ vule migha ọ ri obọ nu wẹ ngme. Ọọ, “Ẹẹ ẹgbọ iZirẹni ali ẹẹ iJẹta ni a ga Ẹshinẹgba a ri esọ shi mhẹ ekẹ!
16 E, levantando-se Paulo e pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Ẹshinẹgba ọyi ẹgbọ iZirẹni ọ zẹ eni e bia awa, lọli ọ rẹwẹ khi ẹgbọ eniẹmhi, oni ẹghẹghẹ e khi epfẹse shi ekẹ iJipiti. Ẹshinẹgba ọ ri ekpabọ eyọli wolọ wẹ ekẹ iJipiti lasele.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito; e com braço poderoso o tirou dela;
18 Elemhi ikpe egbhuẹva ọ ri abọ mu udu na ẹ elemhi ọdagbe ifufu.
18 e suportou os seus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos.
19 Ẹdẹli ishilua ọ pfusea ekẹ iKena. Ọ ri ekẹ oyẹwẹ na ẹgbọ eyọli le ugu.
19 E, destruindo a sete nações na terra de Canaã, deu-lhes por sorte a terra deles.
20 Elemhi ikpe egbhuẹ-uye ali eva ali ikpe igbe (450) a mẹ ingme enana.
20 E, depois disto, por quase quatrocentos e cinquenta anos, lhes deu juízes, até ao profeta Samuel.
21 Ighọ eni ẹgbọ e mhila Ẹshinẹgba ọ ri oghie na wẹwẹ, Ẹshinẹgba ọ rue iSọlu omi iKishi ọyi unuẹkpẹ oyi iBẹjami na wẹ. Lọli ọ khi oghie ọyẹwẹ elemhi ikpe egbhuẹva.
21 E, depois, pediram um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, a Saul, filho de Quis, varão da tribo de Benjamim.
22 Abi Ẹshinẹgba ọ rọ rue iSọlu oghie le, ọ ri iDefidi le oghie na wẹ. Ingme ni Ẹshinẹgba ọ ngme shi iDefidi egbe na, ‘Mhi she mẹ khi iDefidi omi iJese ọ khi ọmọse ọnabi udu oyẹmhẹ ọọ nono, ọ ya riẹlẹ ọghuẹmhẹ oyẹmhẹ nya.’
22 E, quando este foi retirado, lhes levantou como rei a Davi, ao qual também deu testemunho e disse: Achei a Davi, filho de Jessé, varão conforme o meu coração, que executará toda a minha vontade.
23 “Rọte unuẹkpẹ oyi ọni iDefidi, iJesu ni ọ khi Ọmiepfuese ọyi ẹgbọ iZirẹni ọ te bhale, abi Ẹshinẹgba ọ li rọli shobọ.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, levantou Deus a Jesus para Salvador de Israel,
24 Neni iJesu ọ bhale, iJọni ọ she kpẹ gueyẹ ẹgbọ iZirẹni e ti olamhẹ le, e mupfi deba Ẹshinẹgba, ẹghẹghẹ aghọ ni a batazi wẹ.
24 tendo primeiramente João, antes da vinda dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo do arrependimento.
25 Abi iJọni ọ rọ gbe akanya se, ọ mhila eni ẹgbọ, ọọ, ‘Ọghuo a khọkhọ mhẹ shi? Mhi aa khi ọni a migha a khẹ. Ọni ọ ya bhale ini mhi gbe akanya oyẹmhẹ se, mhi aa fu tẹ ni mhia taghiẹ uli ekuẹ ni ọ sọ-a.’
25 Mas João, quando completava a carreira, disse: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo ; mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as sandálias dos pés.
26 “Inyọghuo-mhẹ imi Aburaamu, ali ẹẹ iJẹta ni a na ulishi Ẹshinẹgba ni a la akana, oni ungmemhi imiepfuese ona, oyawa lọ!
26 Varões irmãos, filhos da geração de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a vós vos é enviada a palavra desta salvação.
27 Ẹgbọ ni e la iJerusalẹmu ali eni ẹẹ mhẹsẹ na wẹ, ẹa lẹsẹ iJesu shi Ọmiepfuese. Ama igbe-a ni e gbe iJesu-a, o ri emini emekẹguele ee ngme, ni ee zẹ khasẹ wẹ ẹlẹ iyẹmhẹa kpa bhale ya tsẹ.
27 Por não terem conhecido a este, os que habitavam em Jerusalém e os seus príncipes, condenaram-no, cumprindo assim as vozes dos profetas que se leem todos os sábados.
28 Abi o tseku khia khi ẹa mẹ ẹzọ gue shi ọli egbe, ẹẹ li ipaleti ọ zẹ ni a gbe ọli-a.
28 E, embora não achassem alguma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Abi e rọ riẹlẹ emini Ebe-no-pfuasẹ o ngme shi ọli egbe se, e rue ọli apfida tiemhile, e rọli tọ uji.
29 E, havendo eles cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando- o do madeiro, o puseram na sepultura.
30 Ama Ẹshinẹgba ọ rọte eghuli guise ọli le.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Ogbẹlẹ ebubu ọ ri egbọli khasẹ ẹgbọ eni e nu ọli rọte iGalili je iJerusalẹmu. Wẹwẹ e ke pfi ọtsẹlẹ shi ingme oyọli khasẹ ẹgbọ eyawa.
31 E ele, por muitos dias, foi visto pelos que subiram com ele da Galileia a Jerusalém, e são suas testemunhas para com o povo.
32 “Eri anye bhale akana ni anye ya ri oni usomhi onete na ẹ, ikhi ishobọ ni Ẹshinẹgba ọ shi na eni e bia awa.
32 E nós vos anunciamos que a promessa que foi feita aos pais, Deus a cumpriu a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus,
33 Ọ she ri oni ishobọ ona tsẹ na awa imi wẹ, abi ọ li guise iJesu le. Abi a li kẹkẹ ọli shi ebe Iwolo ni uzeva, khi,
33 como também está escrito no Salmo segundo: Meu filho és tu; hoje te gerei.
34 Abi Ẹshinẹgba ọ rọte eghuli guise ọli le, ni ọa zẹ ọli ghu kẹ-a, o mu ma ungmemhi oyọli ni ọ la liẹ,
34 E que o ressuscitaria dos mortos, para nunca mais tornar à corrupção, disse- o assim: As santas e fiéis bênçãos de Davi vos darei.
35 Ighọ ọ kie gbo li ngme ọli shi ashese.
35 Pelo que também em outro Salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 “Irari khi eri iDefidi ọ ga Ẹshinẹgba abi ọ rọ la agbọ, ighọ ọ ghu-a, a ri ọli tọ mama eni e bia li. Ọ kẹ-a shi elemhi uji.
36 Porque, na verdade, tendo Davi, no seu tempo, servido conforme a vontade de Deus, dormiu, e foi posto junto de seus pais, e viu a corrupção.
37 Ama idiegbe oyi iJesu ni Ẹshinẹgba ọ rọte eghuli guise le, ọa kẹ-a.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção viu.
38 “Irarighọ, inyọghuo, anye tse abọ yẹ ẹ khi obọ oyi iJesu a te ya mhọli igbe olamhẹ kua.
38 Seja-vos, pois, notório, varões irmãos, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Ọnini ọ da mie ọli suọ ne, a she pfa na li, ọa ke lue shi emini Ushi oyi iMosisi ọa dobẹ pfa na wẹ shi.
39 E de tudo o que, pela lei de Moisés, não pudestes ser justificados, por ele é justificado todo aquele que crê.
40 A mhuẹ ẹgbhẹ, ini emini emekẹguele e ngme o khi ya tsẹ shi ẹ egbe, ni ẹẹ,
40 Vede, pois, que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 “ ‘A ghe i, ẹẹ ni
41 Vede, ó desprezadores, e espantai-vos e desaparecei; porque opero uma obra em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Abi iPọlu ali iBanabasi e rọ rọte oni owa ugamhi vu, eni ẹgbọ e gbo lu wẹ e nyenẹ egbe bhale ogbẹlẹ ugamhi olese ya nu wẹwẹ ngme oni ungmemhi.
42 E, saídos os judeus da sinagoga, os gentios rogaram que no sábado seguinte lhes fossem ditas as mesmas coisas.
43 Abi oni ilegba o rọ gbhia khuse, ẹgbọ iJu ali ẹgbọ iJẹta eni e she mu pfi bhale ugamhi oyi ẹgbọ iJu, e kpikpi i deba iPọlu ali iBanabasi. IPọlu ali iBanabasi e ye wẹ ude, e kie ke deba okhale ni ẹa fu tẹ ni Ẹshinẹgba ọ riẹlẹ na wẹ.
43 E, despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos religiosos seguiram Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a que permanecessem na graça de Deus.
44 Ẹlẹ iyẹmhẹa ni o deba li, ẹgbọ ni e la oni ẹoli nya e legba ni e ri esọ shi ungmemhi oyi Ẹshinẹgba.
44 E, no sábado seguinte, ajuntou-se quase toda a cidade a ouvir a palavra de Deus.
45 Abi ẹgbọ iJu e rọ mẹ oni ilegba, ee kpe ofuma, ee kholo ingmemhi zu iPọlu unu, e tsue ọli.
45 Então, os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo dizia.
46 Ama iPọlu ali iBanabasi e ngme ungmemhi igbedu, ẹ li, “Ẹẹ a khi eni anye kha mema kpẹ gue ungmemhi oyi Ẹshinẹgba yẹ neni o ramhi ẹgbọẹse egbe. Ama abi a ke rọ kie oni ungmemhi ni aa rọ sa khi o ti ni a mhọli agbọ na agbọagbọ eghọ, mena, anye ya zẹ ẹ obọ, anye deba ẹgbọ iJẹta.
46 Mas Paulo e Barnabé, usando de ousadia, disseram: Era mister que a vós se vos pregasse primeiro a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e vos não julgais dignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Irari khi ona khi omhẹsẹ ni Ọnọmhuẹ o mhẹsẹ na anye, ni ọ rẹẹ,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te pus para luz dos gentios, para que sejas de salvação até aos confins da terra.
48 Abi ẹgbọ iJẹta e rọ suọ ona, ee ghẹlẹ, ee kuẹghiẹ Ẹshinẹgba shi oni ungmemhi, ẹgbọ eni a she zẹ shi agbọ na agbọagbọ, e mie iJesu suọ.
48 E os gentios, ouvindo isto, alegraram-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos quantos estavam ordenados para a vida eterna.
49 Oni ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ o gbhiaku asha kpa oni ekẹ.
49 E a palavra do Senhor se divulgava por toda aquela província.
50 Ama ẹgbọ iJu e tanọ shi ikpotso ni ẹẹ na ulishi Ẹshinẹgba ni a mu ekpẹ a na ali ekhẹmhuẹ eyi oni ẹoli. E sẹsẹ ẹgbọ ni e mu okhọli oniẹmhi vule shi iPọlu ali iBanabasi ọ, e khu wẹ fiẹ lase oni ẹoli.
50 Mas os judeus incitaram algumas mulheres religiosas e honestas, e os principais da cidade, e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus limites.
51 Ama eni eniyẹ odukhokho eyi iJesu e kpishi itutu awẹ shi ekẹ, ni e pfi ọtsẹlẹ mu eni ẹgbọ. E rọte aghọ dọsẹ je ẹoli iKoniọmu.
51 Sacudindo, porém, contra eles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Oghẹlẹ ali Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ lo eni e miesuọ eghọ egbe.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.