Atos 13
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NAA
1 Emekẹguele ali eni ẹ sẹsẹ e la igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ ni ọ la Atiọki, ni e khi iBanabasi, ali iSamọ ni ọ khi ọgbọ ọbishi, ali iLushọsi ọngi iSairini, iMaini ọni a ga kuẹlẹ ọli ali oghie Erọdu, ali iSọlu.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Abi e li i kuẹghiẹ Ọnọmhuẹ ni e li i pfi azumhi, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọọ wẹ, “A zẹ iBanabasi ali iSọlu-ọ lase na mhẹ ni e ya gbe akanya ni mhi lu wẹ shi.”
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 E pfi azumhi, e ri abọ nga wẹ ukhomhi sọ iromhi na, e ghie wẹ vu.Okiali onododẹ oyi iPọlu|src="ATG Paul1-BW.ai" size="span" loc="ACT 13.1--14.28" ref="13.1--14.28"
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ ghie iBanabasi ali iSọlu je iSelusha aghọ e te lo ọkọ okẹ je ekẹ ni oku o khi shi na lu iSapurọsi.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Abi e rọ ramhi ẹoli iSalamisi, e la owa ugamhi oyi ẹgbọ iJu gue ungmemhi oyi Ẹshinẹgba le. IJọni ni a gbolo ẹ lu iMaki ọ la aghọ ri obọ da wẹ oni akanya.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 E kia je ukiẹkiẹ iSapurọsi ni o kpọle nya, e bhale ẹoli iPafọsi. Aghọ e ya ẹ ọbo ni a lu iBajisọsi ọngi iJu ni ọọ li ẹboli, ni ọ khi ọmekẹguele ọyi ẹgbhọli.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Lọli ọ khi ọmọle ọni igọvunọ ni ọ la oni ekẹ, eva oyi ọni igọvunọ khi iSajọsi iPọlọsi ni ọ khi ọtsẹgbhẹ. Ọni igọvunọ ọ lu iBanabasi ali iSọlu itobọ khi ọ nono ni lọli suọ ungmemhi oyi Ẹshinẹgba.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Ama ọni iBajisọsi ni ọ liẹ Ẹlimasi ni ọọ li ọbo, ọ tsua ozughu lo aghọ le ini ọni igọvunọ ọ khi mẹ asha miesuọ.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Ighọ iSọlu ni a liẹ lu iPọlu, ni Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ vọ egbe, ọ fẹli ọni ọbo chii.
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 Ọọ li, “Yẹyẹ omi ọkphaghiẹ! Yẹyẹ ọbe eminete ni u wa li ikẹnẹguẹ. Ẹlẹ u ya rọte imu-ungmemhi oyi Ẹshinẹgba pfi ukhomhi kpọkẹ lasele?
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Memena Ẹshinẹgba ọ ya nise obọ oyọli ti ẹ, u ya zẹ alo, waa kẹ gbo dobẹ ya mẹ ugẹmhi oyi ovọ ukuku ẹghẹghẹ ne.”
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Abi ọni igọvunọ ọ rọ mẹ ingme ni a mẹ, ọ miesuọ, irari khi osẹsẹ ingme ọyi Ọnọmhuẹ o ri abọ sha li.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 IPọlu ali apfọli e rọte iPafọsi lo ọkọ okẹ da okẹ oniẹmhi je iPẹriga, ni o khi ẹoli ni o la iPafilia. Ana iJọni ni a gbolo ẹ lu iMaki ọ pfi wẹ shi nyenẹ egbe je iJerusalẹmu.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 E rọte iPẹriga je ẹoli Atiọki ni o la ekẹ iPisidia. Ogbẹlẹ iyẹmhẹa oyi iJu, e lo owa ugamhi ya shitọ.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Abi e rọ rọte ebe ishi oyi iMosisi ali ebe eyi emekẹguele zẹ se, eni ẹẹ mhẹsẹ shi oni owa ugamhi e ghie usomhi ya gueyẹ iPọlu ali iBanabasi, ẹẹ wẹ, “Inyọghuo anye, ini a mhọli ungmemhi ni a mẹ ya guele ni o ya ri udu shi ẹgbọ ọ, a ke ngme.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 IPọlu ọ vule migha ọ ri obọ nu wẹ ngme. Ọọ, “Ẹẹ ẹgbọ iZirẹni ali ẹẹ iJẹta ni a ga Ẹshinẹgba a ri esọ shi mhẹ ekẹ!
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Ẹshinẹgba ọyi ẹgbọ iZirẹni ọ zẹ eni e bia awa, lọli ọ rẹwẹ khi ẹgbọ eniẹmhi, oni ẹghẹghẹ e khi epfẹse shi ekẹ iJipiti. Ẹshinẹgba ọ ri ekpabọ eyọli wolọ wẹ ekẹ iJipiti lasele.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 Elemhi ikpe egbhuẹva ọ ri abọ mu udu na ẹ elemhi ọdagbe ifufu.
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 Ẹdẹli ishilua ọ pfusea ekẹ iKena. Ọ ri ekẹ oyẹwẹ na ẹgbọ eyọli le ugu.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 Elemhi ikpe egbhuẹ-uye ali eva ali ikpe igbe (450) a mẹ ingme enana.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Ighọ eni ẹgbọ e mhila Ẹshinẹgba ọ ri oghie na wẹwẹ, Ẹshinẹgba ọ rue iSọlu omi iKishi ọyi unuẹkpẹ oyi iBẹjami na wẹ. Lọli ọ khi oghie ọyẹwẹ elemhi ikpe egbhuẹva.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Abi Ẹshinẹgba ọ rọ rue iSọlu oghie le, ọ ri iDefidi le oghie na wẹ. Ingme ni Ẹshinẹgba ọ ngme shi iDefidi egbe na, ‘Mhi she mẹ khi iDefidi omi iJese ọ khi ọmọse ọnabi udu oyẹmhẹ ọọ nono, ọ ya riẹlẹ ọghuẹmhẹ oyẹmhẹ nya.’
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 “Rọte unuẹkpẹ oyi ọni iDefidi, iJesu ni ọ khi Ọmiepfuese ọyi ẹgbọ iZirẹni ọ te bhale, abi Ẹshinẹgba ọ li rọli shobọ.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Neni iJesu ọ bhale, iJọni ọ she kpẹ gueyẹ ẹgbọ iZirẹni e ti olamhẹ le, e mupfi deba Ẹshinẹgba, ẹghẹghẹ aghọ ni a batazi wẹ.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Abi iJọni ọ rọ gbe akanya se, ọ mhila eni ẹgbọ, ọọ, ‘Ọghuo a khọkhọ mhẹ shi? Mhi aa khi ọni a migha a khẹ. Ọni ọ ya bhale ini mhi gbe akanya oyẹmhẹ se, mhi aa fu tẹ ni mhia taghiẹ uli ekuẹ ni ọ sọ-a.’
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 “Inyọghuo-mhẹ imi Aburaamu, ali ẹẹ iJẹta ni a na ulishi Ẹshinẹgba ni a la akana, oni ungmemhi imiepfuese ona, oyawa lọ!
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Ẹgbọ ni e la iJerusalẹmu ali eni ẹẹ mhẹsẹ na wẹ, ẹa lẹsẹ iJesu shi Ọmiepfuese. Ama igbe-a ni e gbe iJesu-a, o ri emini emekẹguele ee ngme, ni ee zẹ khasẹ wẹ ẹlẹ iyẹmhẹa kpa bhale ya tsẹ.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Abi o tseku khia khi ẹa mẹ ẹzọ gue shi ọli egbe, ẹẹ li ipaleti ọ zẹ ni a gbe ọli-a.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Abi e rọ riẹlẹ emini Ebe-no-pfuasẹ o ngme shi ọli egbe se, e rue ọli apfida tiemhile, e rọli tọ uji.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Ama Ẹshinẹgba ọ rọte eghuli guise ọli le.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 Ogbẹlẹ ebubu ọ ri egbọli khasẹ ẹgbọ eni e nu ọli rọte iGalili je iJerusalẹmu. Wẹwẹ e ke pfi ọtsẹlẹ shi ingme oyọli khasẹ ẹgbọ eyawa.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 “Eri anye bhale akana ni anye ya ri oni usomhi onete na ẹ, ikhi ishobọ ni Ẹshinẹgba ọ shi na eni e bia awa.
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 Ọ she ri oni ishobọ ona tsẹ na awa imi wẹ, abi ọ li guise iJesu le. Abi a li kẹkẹ ọli shi ebe Iwolo ni uzeva, khi,
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 Abi Ẹshinẹgba ọ rọte eghuli guise ọli le, ni ọa zẹ ọli ghu kẹ-a, o mu ma ungmemhi oyọli ni ọ la liẹ,
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 Ighọ ọ kie gbo li ngme ọli shi ashese.
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 “Irari khi eri iDefidi ọ ga Ẹshinẹgba abi ọ rọ la agbọ, ighọ ọ ghu-a, a ri ọli tọ mama eni e bia li. Ọ kẹ-a shi elemhi uji.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Ama idiegbe oyi iJesu ni Ẹshinẹgba ọ rọte eghuli guise le, ọa kẹ-a.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 “Irarighọ, inyọghuo, anye tse abọ yẹ ẹ khi obọ oyi iJesu a te ya mhọli igbe olamhẹ kua.
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 Ọnini ọ da mie ọli suọ ne, a she pfa na li, ọa ke lue shi emini Ushi oyi iMosisi ọa dobẹ pfa na wẹ shi.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 A mhuẹ ẹgbhẹ, ini emini emekẹguele e ngme o khi ya tsẹ shi ẹ egbe, ni ẹẹ,
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 “ ‘A ghe i, ẹẹ ni
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Abi iPọlu ali iBanabasi e rọ rọte oni owa ugamhi vu, eni ẹgbọ e gbo lu wẹ e nyenẹ egbe bhale ogbẹlẹ ugamhi olese ya nu wẹwẹ ngme oni ungmemhi.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Abi oni ilegba o rọ gbhia khuse, ẹgbọ iJu ali ẹgbọ iJẹta eni e she mu pfi bhale ugamhi oyi ẹgbọ iJu, e kpikpi i deba iPọlu ali iBanabasi. IPọlu ali iBanabasi e ye wẹ ude, e kie ke deba okhale ni ẹa fu tẹ ni Ẹshinẹgba ọ riẹlẹ na wẹ.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Ẹlẹ iyẹmhẹa ni o deba li, ẹgbọ ni e la oni ẹoli nya e legba ni e ri esọ shi ungmemhi oyi Ẹshinẹgba.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Abi ẹgbọ iJu e rọ mẹ oni ilegba, ee kpe ofuma, ee kholo ingmemhi zu iPọlu unu, e tsue ọli.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Ama iPọlu ali iBanabasi e ngme ungmemhi igbedu, ẹ li, “Ẹẹ a khi eni anye kha mema kpẹ gue ungmemhi oyi Ẹshinẹgba yẹ neni o ramhi ẹgbọẹse egbe. Ama abi a ke rọ kie oni ungmemhi ni aa rọ sa khi o ti ni a mhọli agbọ na agbọagbọ eghọ, mena, anye ya zẹ ẹ obọ, anye deba ẹgbọ iJẹta.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Irari khi ona khi omhẹsẹ ni Ọnọmhuẹ o mhẹsẹ na anye, ni ọ rẹẹ,
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Abi ẹgbọ iJẹta e rọ suọ ona, ee ghẹlẹ, ee kuẹghiẹ Ẹshinẹgba shi oni ungmemhi, ẹgbọ eni a she zẹ shi agbọ na agbọagbọ, e mie iJesu suọ.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Oni ungmemhi oyi Ọnọmhuẹ o gbhiaku asha kpa oni ekẹ.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Ama ẹgbọ iJu e tanọ shi ikpotso ni ẹẹ na ulishi Ẹshinẹgba ni a mu ekpẹ a na ali ekhẹmhuẹ eyi oni ẹoli. E sẹsẹ ẹgbọ ni e mu okhọli oniẹmhi vule shi iPọlu ali iBanabasi ọ, e khu wẹ fiẹ lase oni ẹoli.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Ama eni eniyẹ odukhokho eyi iJesu e kpishi itutu awẹ shi ekẹ, ni e pfi ọtsẹlẹ mu eni ẹgbọ. E rọte aghọ dọsẹ je ẹoli iKoniọmu.
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Oghẹlẹ ali Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ lo eni e miesuọ eghọ egbe.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.