Atos 12
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs ARIB
1 Oni ẹghẹghẹ aghọ, oghie Erọdu ọ muno ẹgbọ eghuo ena igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ, ọọ nono ni lọli nasẹ wẹ shi afuẹ.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ọ ri unu bhale a ri uwẹrẹ gbe iJemhisi ni ọ khi inyọghuo iJọni-a.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Abi ọ rọ mẹ khi o ti ẹgbọ iJu ẹloe, ọ gbo mu iPita shi owa. Oni ẹghẹghẹ e rọ li ukpe ibulẹdi ni aa ri ifuma ma nye.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Ọ mu ọli se, ọ rọli shi owa ighumha, ọ zẹ ekhọli-okhuẹ ikuwẹ asha ene ni e ọọghiẹ egbe, e ri ẹloe shi ọli egbe. Erọdu ọ mhọli ọli shi udu khi a kha da li oni ukpe se, lọli rue ọli lasele gboo, ni a gue ọli ẹzọ.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Ighọ a ri iPita shi owa ighumha, ama igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ e toto obọ ọ sọ iromhi lu Ẹshinẹgba na li.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Ẹliyọsẹ ni Erọdu ọ kha rọ rue iPita lasele ogbeakọlọ, iPita ọ lesẹ-a shi ifuabọ eyi iku ekhọli-okhuẹ aava, a ri iwẹghẹ eva gẹ ọli. Eni ẹ khẹ ekhẹ aava elese e la odẹ unuẹkpẹ oni owa ighumha ẹ khẹ ekhẹ.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Udemhija, agẹni ọyi Ọnọmhuẹ ọ lole, ighọ ákpá o la elemhi oni owa ighumha a gẹ. Ọni agẹni ọ pfi iPita emhi epfẹ, guise ọli le. Ọọ li, “Nyanya vule!” Utoghuokpe, iwẹghẹ ni a sọ li e ku ọli abọ kua.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Ighọ ọni agẹni ọọ li, “Ri ọgbẹnẹ oyẹ mu oku, ri ekuẹ sọ.” IPita ọ nyanya lighọ. Ọọ li, “Ri itsua eyẹ sọ, ke deba mhẹ.”
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Ighọ IPita ọ deba li je olase oni owa ighumha, ama ọa lẹsẹ khi emini ọni agẹni ọ riẹlẹ khi egbegbi ingme lọ, ọ dabi khi ẹlena lọli ii la.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 É dọsẹ eni ẹ khẹ ekhẹ eni ododẹ ali enuzava. E bhale odẹ unuẹkpẹ akhuli ni a rọte a lasele shi ifui apfẹ. Oni odẹ unuẹkpẹ akhuli lọlighuo o khueghie-a. E rọte ọ dọsẹ. Abi e rọ kia ifui apfẹ lẹ dẹnẹ, ọni agẹni ọ kele-a.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Ighọ ẹgbhali eyi iPita e na ya to. Ọọ, “Ena mhi lẹsẹ, ni ọa mhuẹ akhọkhọmhẹ khi Ọnọmhuẹ ọ ghie agẹni ọyọli, ọ ka pfa mhẹ shi ekẹ obọ oyi Erọdu ali emini ẹgbọ iJu ẹẹ sa khi mhi ya mẹ nya.”
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Abi ẹgbhali eyọli e rọ na ya to se, ọ je owa oyi iMeli ni ọ khi inyọ iJọni ni a gbolo ẹ lu iMaki. Aghọ eni e miesuọ e legba la a sọ iromhi.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 IPita ọ kpheli odẹ na olase. Ighọ ọmueshi ni ọọ ga ọgbọ ni a lu iRoda ọ bhale ya mie ọli unu.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Abi ọ rọ suọ uruli oyi iPita, oghẹlẹ o vọ ọli udu. Ọa je okpẹ odẹ-a ne, ọ nyanya nyenẹ egbe ukhokho ya tsẹsẹ gueyẹ wẹ, “IPita ọ she jele!”
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Ẹẹ ọli, “Ujili ọọ kphẹ!” Ama ọ li khi egbegbi ingme lọli ẹ ngme. Ighọ ẹ ọli, “Ayẹmhẹ olimhi ọyọli lọ!”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Ama iPita ọ kiele kpheli obọ odẹ. Abi e ke rọ khueghie oni odẹ-a, e mẹ khi lọli lọ. Abọ e sha wẹ.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Ọ ri obọ gbe wẹ akhiakhia. Ọ tigbe gueyẹ wẹ abi Ọnọmhuẹ ọ li rue luẹ owa ighumha le. Ọọ wẹ, “A gueyẹ iJemhisi ali eni e miesuọ eni e kpọle.” Ighọ ọ vu je oboese.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ogbeakọlọ, ozughu o lo iteva oyi eni ekhọli-okhuẹ le shi abi iPita ọ li kia.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Abi Erọdu ọ rọ ọ e lolo nono iPita kia gasẹ, ni ẹa rọ mẹ ọli. Ọ ri eni ẹẹ khẹ ekhẹ eghọ gue ẹzọ. Ọọ a gbolo wẹ-a.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Elemhi e lolo bi Erọdu deba ẹgbọ iTai ali iSidọni. Ighọ eni ẹgbọ e to ukhomhi ma, ee dua abi e li ya mẹ asha nu oni oghie shitọ ngme. Abi iBilasitọsi ni ọ khi adogẹli ọyi oghie ọ rọ lama shi wẹ ọ, e tigbe lama khi wẹwẹ e ya lema oghie ni wẹwẹ e rọ riẹlẹ. Itobọ khi ẹoli oyi ọni Erọdu eni ẹgbọ e rọte mẹ eminale ẹ dẹ.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Oni ogbẹlẹ o ramhi Erọdu ọ gbanọ itsua oghie eyọli, ọ shitọ ukpẹkhomhi oghie oyọli. Ọ nu eni ẹgbọ ọ ngme.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Eni ẹgbọ e ku unu-a nyoghoo, ẹ li, “Uruli oyi Ẹshinẹgba na, ọa ke khi oyi ọgbọ.”
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Utoghuo kpe agẹni ọyi Ọnọmhuẹ ọ pfi Erọdu emhi, itobọ khi ọa ri ekpẹ na Ẹshinẹgba. Ekhọli e ri ọli le. Ọ ghu eghuli osoli.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ungmemhi oyi Ẹshinẹgba o gbhiaku ashakpa, oo gẹ shọ.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 IBanabasi ali iSọlu e rọte iJerusalẹmu, obini a ri ikpaghọ ghie wẹ usomhi je jele. Abi e rọ ọ jele, e rue iJọni ni a gbolo ẹ lu iMaki mhuẹ obọ.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.