Atos 11

Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Eni ighiusomhi na kẹẹ ali eni e miesuọ ni e la ekẹ iJudia nya e suọ khi ẹgbọ iJẹta e li mie ungmemhi oyi Ẹshinẹgba suọ.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Abi iPita ọ rọ nga obini iJerusalẹmu, eni e miesuọ ni e shẹlẹ-a, ee shi iPita unu.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 Ẹẹ ọli, “Yẹyẹ u lo owa oyi ẹgbọ iJẹta ni ẹa shẹlẹ-a, u gbo la aghọ le eminale!”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Ighọ iPita ọ rọte ekẹ rọli lo wẹ esọ abi a ga li mẹ oni ingme nya. Ọọ wẹ,
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Ẹoli iJopa mhi la a sọ iromhi, ni ukuku olesẹ o rọ kia mhẹ alo-a, ni mhi rọ mẹ imẹ-alo, mhi mẹ khi emini o li abi ode ni o zẹ igo ene, o te idane tiemhile ashini mhi la.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Mhi bino elemhi ọli, mhi mẹ elamhakọ ni e zẹ awẹ-ene, ali elamhakọ ebuli, ali elamhakọ ni ẹ tialọ idi ekẹ, ipfeli na idane e li la elemhi ọli.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Ighọ mhi suọ khi uruli o nu mhẹ ngme, ọọ mhẹ, ‘Vule, iPita gbe elamhi ena, ni u le.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 “Ama, mhiẹ ọli, ‘Iiye e, Ọnọmhuẹ! Mhi aa le eminale ni ẹa pfuasẹ ni a ghuẹ ghue abi a te bia mhẹ.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 “Oni uruli o gbo nu mhẹ ngme, ọọ mhẹ, ‘Emini Ẹshinẹgba ọ she rọ pfuasẹ, khi ke rọli shi emhi ni ọa pfuasẹ.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Itesẹ o li ighọ mhẹsẹ abọ ri egbọli khasẹ neni a rue oni ode nga idane.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 “Aghọaghọ, eni emọse aasẹ ni e te iSizeria nono mhẹ bhale, e lo owa ni mhi la le.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ayẹmhẹ ọ gueyẹ mhẹ mhi deba wẹ vu, mhia aa khẹ akọ. Ẹgbọ osasa ena e te ẹoli iJopa kphase mhẹ je ẹoli iSizeria ni anye rọ ga bhale owa oyi iKọnilusi.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Lọli ọ gueyẹ anye abi ọ li mẹ agẹni elemhi owa oyọli, ni ọ ọli, ‘Ghie ọgbọ je iJopa ya lu ọmọse ni a lu iSamọ ni a gbo lo a lu iPita.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Lọli ọ ya gueyẹ abi yẹyẹ ali apfẹ a li ya mhọli imiepfuese.’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 “Abi mhi li i ngme, Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ọ tiemhile shi wẹ ọ abi ọ li rọte igbaekẹle li tiemhile shi awa ọ.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Ighọ mhi yelele emini Ọnọmhuẹ ọ ngme ni ọọ, ‘Amẹ iJọni ọ rọ batazi ẹgbọ, ama Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ a ke rọ ya batazi ẹ.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Abi o rọ khia khi Ẹshinẹgba ọ she ri isomhopfa enabi ọ rọ na awa abi awa rọ mie iJesu iKirisiti Ọnọmhuẹ suọ li na ẹgbọ ni ẹ a khi iJu. Ọghuo ọ khi mhẹmhẹ ni mhi ya nu Ẹshinẹgba khabọ?”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Abi e rọ suọ ona se, e yẹmhẹ awọlọ-a, ee kuẹghiẹ Ẹshinẹgba, ee liẹ, “Ẹshinẹgba ọ li zẹ ni ẹgbọ iJẹta e li mu pfi ni e li mhuẹ agbọ na agbọagbọ.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Eni e mie iJesu iKirisiti suọ e kia gbhiaku ekẹ iFonisha ali ekẹ iSapurọsi ali ẹoli Atiọki itobọ okhọli ni a mu vule shi wẹ ọ ẹghẹghẹ ni a rọ gbe iSitivini-a. E kia gue oni usomhi yẹ ẹgbọ iJu wẹwẹghuo tsẹ.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Eghuo ọ e rọte ekẹ iSapurọsi ali ekẹ iSairini bhale, e vu je ẹoli Atiọki, e lili gue usomhi onete oyi Ọnọmhuẹ yẹ ẹgbọ iGiriki
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Ekpabọ oyi Ọnọmhuẹ o nu wẹ la, Ebubu ẹgbọ e miesuọ, e mu udu pfi deba Ọnọmhuẹ.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ ni e la iJerusalẹmu e suọ oni ingme, ighọ e ghie iBanabasi je ẹoli Atiọki.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Abi ọ rọ ramhi aghọ, ni ọ rọ mẹ abi Ẹshinẹgba ọ li somhi-elemhi eni ẹgbọ, egbe e mu ọli. Ọ ri udu shi wẹ ọ e ri udu oyẹwẹ nya na Ọnọmhuẹ.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 IBanabasi ọ khi egbegbi ọgbọ ọnete ni ọ mhuẹ Ayẹmhẹ-nọ-pfuasẹ ali irudunga oniẹmhi. Ebubu ẹgbọ e ri itobọ emini ọ riẹlẹ mie Ọnọmhuẹ suọ.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Ighọ iBanabasi ọ je ẹoli iTasọsi ya nono iSọlu.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Abi ọ rọ mẹ ọli, ọ rue ọli je ẹoli Atiọki, e la aghọ ukpe oghuo, ee sẹsẹ ebubu ẹgbọ. Elemhi ẹoli Atiọki a la te ododẹ kpẹ lu eni e miesuọ, iKirisiti enikeke.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Oni ẹghẹghẹ, emekẹguele eghuo e rọte ẹoli iJerusalẹmu je Atiọki.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Ọghuo elemhi eni emekẹguele ni a lu Agabusi ọ vule, ọ guele abi Ayẹmhẹ ọ ghie ọli, khi úkhúmhi o ya pfi ushishi na ekẹ iRomu nya. (Ẹghẹghẹ ni iKiladiusi ọ rọ khi Oghie iRomu nya ona o rọ bhale ya tsẹ.)
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Eniyẹ odukhokho eyi iJesu ni e la Atiọki e gba ugbamhi, abi e li ya ri ikpaghiobọ ghie usomhi ghi eni e miesuọ ni e la ekẹ iJudia, abi ọgbọgbọ ọ mhuẹ ekpabọ ramhi.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Ighọ e zẹla ikpaghọ kugbe, e rẹwẹ ghie iBanabasi ali iSọlu usomhi ghi eni egbhali ni e la igbaa oyi eni e mie iJesu iKirisiti suọ na iJerusalẹmu.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.