2 Coríntios 7
Ebe-No-Pfuasẹ Ishobọ Onogbọ (ATGNT) vs NVI
1 Aborọkhia khi awa mhọli ishobọ ena, emọle mhẹ, awa kpe idiegbe ali ayẹmhẹ oyawa-a, rọte emini e ri ichimhi ẹ shi ọgbọ egbe ali ayẹmhẹ nya. Awa ke rọshẹka ini awa dobẹ ramhi irọpfuasẹ pfo nya, itobọ khi awa a na ulishi Ẹshinẹgba.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 A khueghie udu oyẹ ẹ-a na anye. Anye ẹa li ọgbọkhọghuo onobe, wẹkhi eri anye yese ọgbọkhọghuo udu-a, ukẹ-liẹ khi eri anye li ọgbọkhọghuo le.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Ọa khi eri mhi ngme ona rọ pfuẹchẹ ẹ-a, irari khi mhi kpẹ ngme ọli khi ingme oyẹ ẹ o la anye elemhi udu ramhi ni anye rọ ya lama nu ẹ ghua, okekhi ni anye rọ nu ẹ la agbọ.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Mhi lolo regbenga ẹ, mhi ma rẹ ẹ gha gba. Elemhi osoli ni anye mẹ nya, eri iridushiọ ali oghẹlẹ oyanye o vọ ọ tsuakua.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Irari khi abi mhi rọ lo iMasidonia le, idiegbe oyanye ona ọa mhọli iyẹmhẹa okhọghuo. Odẹ-khodẹ a na anye osoli, eghuo e nu anye wola, ulishi o la anye udu.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Ama Ẹshinẹgba na irudushọ, ni ọ ri udu ẹ shi ọni egbe e pfọ-a ọ, ọ ri iTatọsi ni ọ bhale ri udu ke shi anye ọ.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Ọa khi ibhale oyọli tsẹ o ri udu shi anye ọ, ama abi a li ri udu shi ọli ọ. Ọ gbo gueyẹ anye abi o liẹ ghọle ẹ ni a mẹ mhẹ, ali abi a li viẹ oya, ali abi ingme oyẹmhẹ ọ li mu ẹ egbe. Irarighọ, oghẹlẹ oyẹmhẹ o rọ fu dọsẹ abi o kpẹ li ghue.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Ini ebe ni mhi kẹkẹ ghi ẹ, o ri iyese-udu-a na ẹ, ọa limhẹ egbe abinẹ khi emini ọa ti ni mhi riẹlẹ. O kie rẹmhẹ chima, mhi mẹ khi ebe oyẹmhẹ o rẹ ẹ yese udu-a ukuku ẹghẹghẹ.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Ama egbe e kiele mu mhẹ, ọa khi itobọ khi mhi ri udu oyẹẹ yese-a, ama itobọ khi iyese-udu-a oyẹẹ o rẹ ẹ mu pfi. Eri a mhọli iyese-udu-a abi Ẹshinẹgba ọ nono ọli shi. Irarighọ, ọa li ẹ onobe.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Irari khi iviẹ-osoli ni o ghọle Ẹshinẹgba, eri o ri ọgbọ ọ mudu pfi, o rọli ẹ nono ni a mie ọli pfuese. Onana ọa ri ọgbọ ngomhi obọ-a. Ama ini ọgbọ viẹ osoli abi ẹgbọ na agbọ, eghuli o rọ ọ bhale.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 A lẹsẹ bino emini iviẹ-osoli ni o ghọle Ẹshinẹgba ọ rọ na ẹ. Abi a li rọshẹka ni a rọkhasẹ khi aa mhuẹ umhaguẹli. Elemhi e bi ẹ. Abọ e sha ẹ, ni o rẹ ẹ yila. A gbolo nono ni a sọ ingme shi odẹ igẹsikia! A rọkhasẹ khi aa mhọli ashini a te riẹlẹ oni ingme dọ-a, ẹghẹghẹ kpa.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Irarighọ, ini mhi ririẹ kẹkẹ ebe oghọ ghi ẹ, ọa khi irari eni e li ingme wẹkhi irari eni ẹa li ingme. Ama eri mhi kẹkẹ ebe ona ghi ẹ, ni a ba mẹ abi ingme oyanye o li mu ẹ egbe odalo oyi Ẹshinẹgba.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Enana nya e ri udu shi anye ọ.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Mhi kpẹ rẹ ẹ tono obọ udu khasẹ iTatọsi, ama aa ri omama mu mhẹ. Abi emini anye gueyẹ ẹ nya e li khi igẹsikia, ighọ abi anye rẹẹ gha khasẹ iTatọsi o li ya khi igẹsikia.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Ighọ inono ni ọ mhọli na ẹ o li nga shi ọ, ini ọọ sato abi a li suọ esọ na li, ali abi a ri ulishi ali iguọmhise-egbe mie lọli.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 O ma rẹmhẹ ghẹlẹ gba khi eni e zẹ ri egbe ẹ nga a khi.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.